خانه «=« ۱۳۹۵ «=« قوس

آرشیو ماهانه: قوس ۱۳۹۵

میلاد پیامبر اکرم ص و امام صادق ع مبارک باد(کلیپ)

عظیمترین اعتراف یک مفتی اهل سنت(کلیپ)

عظیمترین اعتراف یک مفتی اهل سنت بر حقانیت امامان شیعه و وجوب اطاعت از آنان و کافر دانستن کسانی که بر شهادت امام حسین علیه السلام سوگوار نباشد. پخش شده از شبکه wk news که میلیون ها نفر بیننده دارد. توصیه می کنم حتماً حتماً ببینید.

 

 

 

کاسترو همیشه فرمانده

در این گزارش آمده است، فیدل کاسترو برای بسیاری از دوستدارانش یک انقلابی قهرمان بود که سالها چهره ای آشنا در صحنه سیاست جهان محسوب می شد و تاثیری زیادی بر تحولات کوبا و منطقه آمریکای لاتین گذاشت.
چریک های تحت رهبری فیدل کاسترو در شب سال نو ۱۹۵۹ میلادی دیکتاتوری ژنرال ‘باتیستا’ را سرنگون کردند و بدین ترتیب، کوبای جدید متولد شد.
کاسترو همراه با ارنستو گوارنا دلا سرنا معروف به «چه گوارا» و تنی چند از انقلابیون دیگر، نخستین دولت سوسیالیستی را در قاره آمریکا و تنها در چند صد کیلومتری آمریکا پایه گذاری کرد.
دیری نپائید که آمریکا در صدد آن بر آمد تا دولت نوپای کوبا را سرنگون کند. سازمان اطلاعات مرکزی آمریکا (سیا) با آموزش و تسلیح هزاران کوبایی در تبعید، از طریق خلیج خوکها به کوبا حمله کرد.
اما آمریکایی ها که هرگز تصور نمی کردند در این نبرد متحمل شکست شوند، با مقاومت سرسختانه نیروهای ارتش و مردمی و چریک های تحت امر کاسترو روبرو شدند و شکست سختی را تجربه کردند.
از همان ابتدای حکومت کاسترو بر کوبا، تحریم های سنگین اقتصادی واشنگتن علیه کوبا آغاز شد.
در این میان بزرگترین دشمن آمریکا، اتحاد جماهیر شوروی به نزدیکترین دوست کوبا و شخص فیدل کاسترو تبدیل شد.
در زمان رهبری ‘نیکیتا خروشچف’ در اتحاد جماهیر شوروی، مسکو مخفیانه با کاسترو قراردادی امضا کرد که بر اساس آن شوروی در خاک کوبا موشکهای بالستیک حامل کلاهک های هسته ای مستقر می کرد.
آمریکا تمام تلاش های خود را به کار بست تا از حضور دشمن دیرینه ی خود در خاک همسایگی خود جلوگیری کند. جان اف کندی رئیس جمهوری وقت آمریکا، حرکت کشتی ها در آبهای کوبا را مسدود کرد تا موشک های شوروی قادر به ورود به کوبا نباشند.
تاریخ نویسان در این باره نوشته اند که جهان در آستانه ی یک جنگ هسته ای ویرانگر قرار گرفت اما در آخرین لحظه اتحاد جماهیر شوروی کشتی حامل موشک های خود را متوقف کرد.
کوبا در طول سه دهه پس از این ماجرا، بزرگترین ارتش را پس از آمریکا در منطقه آمریکای لاتین زیر چتر حمایتی اتحاد جماهیر شوروی ایجاد کرد.
کاسترو در این مدت حمایت نظامی زیادی از حکومت های چپ گرای برخی کشورهای آفریقایی مانند اتیوپی، نامیبیا و آنگولا کرد.
در طول پنج دهه دشمنی میان آمریکا و کوبا، روسای جمهوری زیادی در کاخ سفید بر مسند قدرت نشستند و بارها نقشه ترور وی توسط سیا برنامه ریزی و اجرا شد اما هر بار وی از سوء قصد جان سالم به در برد.
سطح زندگی مردم کوبا در خلال دهه ۶۰ و ۷۰ میلادی به علت تحریم های سنگین آمریکا بسیار کاهش یافته بود تا اینکه مراودات تجاری با اتحاد جماهیر شوروی در دهه ۸۰؛ به رکود اقتصادی در کوبا پایان داد و مردم توانستند زندگی بهتری داشته باشند.
ارائه خدمات درمانی رایگان به همراه برق ارزان، کوبا را به عنوان نمونه ای از مدل رشد غیر سرمایه داری بدل کرد.
اما با ورود میخائیل گورباچف به قدرت سیاسی و فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی، کوبا متحد اصلی خود را از دست داد. با این که استقلال سیاسی و اقتصادی از شعارهای اصلی انقلاب کوبا بود، اما فروپاشی شوروی نشان داد که کوبا طی سال های پیش از آن، به برادر بزرگ خود یعنی شوروی متکی بوده است.
اما رهبر فقید کوبا همچنان بر آرمان های انقلابی خود تاکید داشت. وضعیت اقتصادی مردم تا آنجایی خراب شد که بسیاری از آنان به امید زندگی بهتر از کشور خارج شدند.
تنها در تابستان سال ۱۹۹۴، بیش از ۳۰ هزار کوبایی در قایق های فرسوده به ایالت فلوریدا رفتند.
چند سال بعد، پاپ ژان پل دوم رهبر کاتولیکهای جهان از کوبا دیدار کرد و در مراسمی با حضور بیش از ۳۰۰هزار نفر، تحریم های اقتصادی آمریکا علیه هاوانا را تقبیح کرد و خواستار پایان دادن به آن شد.
اما در سال ۲۰۰۲ اتفاقی افتاد که باورش برای مردم انقلابی کوبا سخت بود.
در این سال کاسترو در جریان یکی از سخنرانی های طولانی اش در تلویزیون کوبا، از حال رفت و این موضوع در ۴۲ سال رهبری اش بی سابقه بود.
وضع نامساعد جسمانی کاسترو را ناگزیر کرد تا برادرش ‘رائول’ بعنوان جانشین مقام ریاست جمهوری کند. رائول در ابتدا به عنوان معاون کاسترو معرفی شد و سپس با رای مجلس این کشور، رئیس جمهور کوبا شد.
در ادامه این گزارش آمده است، روابط گرم میان هوگو چاوز رئیس جمهوری فقید ونزوئلا و نفت ارزان برای کوبا، جان تازه ای به اقتصاد این کشور دمید.
کاسترو که تا سال ها پس از انقلاب همه جا با سیگار برگی بر لب حاضر می شد، در دهه هشتاد سیگار را ترک کرد. شاید ترک سیگار به ورزش روزانه و تغذیه مناسب، موجب شد تا ‘فرمانده’ با وجود بیماری، کماکان سال ها دوام بیاورد. وی در یکی از آخرین سخنرانی هایش گفته بود از اینکه اینقدر عمرش طولانی شده است، در شگفت است و هرگز فکر نمی کرده اینقدر عمر طولانی داشته باشد.
وی سرانجام روز شنبه در ۲۶ نوامبر در سن نود سالگی درگذشت.

امامت و وحدت اسلامی

اشاره
به نظر برخی، در عصر ما بحث از مذهب و امامت که زمان بسیاری از صدر اسلام گذشته است بی فایده بلکه زیان آفرین است، زیرا این بحث ها مربوط به قضیه ای است تاریخی که قرن ها از وقوعش گذشته است. بحث از این که خلیفه و جانشین بعد از پیامبر(صلی الله علیه وآله) چه کسی بوده و هست؟ علی بن ابی طالب(علیه السلام) یا ابوبکر؟ در این زمان خالی از فایده است و حتی چه بسا این مباحث در این زمان، جز ایجاد فتنه و نزاع و برانگیختن کینه ها، اثر دیگر ندارد؛ به عبارت دیگر در این عصر که احتیاج مبرم به وحدت و تقریب بین مذاهب است، چرا این گونه مباحث که اختلاف زا است مطرح می گردد؟….
ما به لطف خداوند متعال در صددیم آثار و فواید بحثِ امامت را در این عصر طیّ مطالبی بیان کنیم.
حقیقت وحدت
از آن جا که اشکال کننده، به واژه وحدت اهمیت فراوانی می دهد، جا دارد ابتدا به مفهوم حقیقی آن بپردازیم:
دو اصطلاح و عنوان مهمّ است که باید در کنار هم مورد توجه خاص قرار گیرد و هیچ کدام را نباید فدای دیگری کرد: یکی حفظ وحدت و یک پارچگی امّت اسلامی و دیگری حفظ اصل اسلام.

شک نیست که همه مسلمانان وظیفه دارند این دین حنیف را حفظ کرده و در گسترش آن بکوشند و از این رو همگان در این راه مسئولیت سنگینی دارند، هم چنین از آن جا که مسلمانان دشمنان مشترکی دارند که در صددند اصل اسلام و مسلمانان را نابود کنند، باید متحد شده و در حفظ کیان اسلام و مسلمانان بکوشند. ولی این بدان معنا نیست که از وظیفه دیگر شانه خالی کرده و از بیان حقایق مسلّم اسلامی سرباز زنند. هرگز نباید مسئله وحدت یا اتحاد را اصل و هدف قرار داده و حقایق شریعت را فرع و فدای آن نماییم. بلکه بر عکس، اگر اسلام بر وحدت یا اتحاد بین مسلمانان تاکید دارد، برای صیانت و نگه داری از دین است، حال چگونه ممکن است مسئله وحدت برای کسی بسیار مهم جلوه کند؛ به طوری که دست از برخی مسلّمات دین و مذهب بردارد و یا آن که در صدد توجیهات بی مورد آنها برآید.

تاریخ و سیره پیامبر(صلی الله علیه وآله) بهترین شاهد و مؤیّد این مطلب است: پیامبر اکرم(صلی الله علیه وآله) باآن که می داند بنی امیّه با علی(علیه السلام) و بنی هاشم مخالف است و هرگز عده ای زیر سلطه و ولایت امام علی(علیه السلام) نمی روند و امامت او را هرگز نمی پذیرند، اما این مسئله باعث نشد که از بیان حقّ و حقیقت صرف نظر کرده و ولایت و امامت علی(علیه السلام) را بیان نکند، بلکه در طول ۲۳ سال بعثت خود در هر جا و هر نحو که ممکن بود و موقعیت داشت، ولایت و امامت علی(علیه السلام) را به مردم گوشزد کرد، با این که به طور قطع می دانست از هنگام وفاتش در این موضوع اختلاف خواهند کرد، بلکه این اختلاف باقی مانده تا روز ظهور امام زمان(علیه السلام) ادامه پیدا خواهد کرد، با این همه حقّ را بیان کرد.

چرا پیامبر(صلی الله علیه وآله) با این که می داند تا روز قیامت به سر مسئله امامت علی(علیه السلام) اختلاف می شود، این گونه بر ولایت علی(علیه السلام) تأکید میورزد، که حتّی در روز غدیر برای جلوگیری از شک و شبهه دست آن حضرت را بالا می برد، تا همه ببینند که پیامبر(صلی الله علیه وآله) چه تأکیدی بر ولایت او
داشته است.
از این جا به خوبی روشن می شود که بیان حقّ و حقیقت اصل است و در هیچ موقعیّتی نباید از آن صرف نظر کرد؛ حتّی در صورتی که می دانیم با بیان آن میان مسلمین دو صف ایجاد شده و دو دستگی ایجاد خواهد شد.

ولی این بدان معنا نیست که مسلمانان به جان یکدیگر افتاده و هم دیگر را نابود کنند، بلکه با بیان مدّعای خود، یکدیگر را تحمل کرده و به پیروی از گفتار نیکو دعوت نمایند، ولی در عین حال از دشمن مشترک نیز غافل نباشند.

قیام امام حسین(علیه السلام) نیز دلیل و شاهد خوبی بر مدعای ماست، زیرا حضرت(علیه السلام) با آن که می دانست با قیامش بین دو دسته از مسلمانان نزاع خواهد شد، در عین حال هرگز به جهت اتحاد بین مسلمانان از اصل مهم امر به معروف و نهی از منکر غافل نشد.

سیره و روش امام علی(علیه السلام) نیز گویای این مطلب است، زیرا به نظر برخی حضرت می توانست با دادن امتیاز بی جا به طلحه و زبیر و معاویه، جلوی جنگ جمل و صفین را بگیرد و با این کار از ایجاد اختلاف بین مسلمانان جلوگیری کند تا هزاران نفر در این قضیه کشته نشوند، ولی آن حضرت به جهت حفظ اصول اسلام و حقّ و حقیقت و شریعت اسلامی هرگز حاضر نشد از آن حقایق چشم پوشی کند.
پس حقیقت مفهوم وحدت و به عبارت صحیح تر اتحاد آن است که با حفظ عقاید قطعی و مسلم خود در مقابل دشمن مشترک موضع واحدی داشته و از او غافل نباشیم و این بدان معنا نیست که از بحث و گفتگوی علمی محض و خالی از تعصبات پرهیز کنیم، زیرا همه امور در حقیقت برای حفظ شریعت اسلامی است.
از این رو است که امام علی(علیه السلام) در بحبوبه جنگِ صفین، از وقت فضیلت نماز سؤال می کند و بعد از آن که از او سؤال می شود که اکنون در اوج نبرد چه وقت نماز است؟ در جواب می فرماید: مگر ما برای غیر از برپایی نماز می جنگیم؟ لذا نباید هیچ گاه هدف، فدای وسیله گردد.

شیخ محمّد عاشور، معاون رئیس دانشگاه الازهر مصر و رئیس کمیته گفت و گوی بین مذاهب اسلامی در بیان نظریه ای کاملاً منطقی و متین می گوید: مقصود از اندیشه تقریب بین مذاهب اسلامی، یکی کردن همه مذاهب و روی گردانی از مذهبی و روی آوردن به مذهبی دیگر نیست، که این به بیراهه کشاندن اندیشه تقریب است. تقریب باید بر پایه بحث و پذیرش علمی باشد تا بتوان با این اسلحه علمی به نبرد با خرافات رفت و باید دانشمندان هر مذهبی در گفت و گوی علمی خود، دانش خود را مبادله کنند، تا در یک محیط آرام بدانند، بشناسند، بگویند و نتیجه بگیرند. (۱) .

نگاه اهل هر مذهب به نقاط مشترک، باعث همکاری درون گروهی برای زیستن در جامعه جهانی می شود و نگاه به نقاط اختلاف، در یک بستر علمی و تحقیقاتی، باعث جدّیت و تلاش در بحث و پژوهش علمی برای رسیدن به حقیقت و تبیین آرا و نظرات دیگران می گردد. نمی توان در پوشش شعار تمسک به ولایت اهل بیت(علیهم السلام)، آثار و لوازم فقهی اقرار به شهادتین را نفی کرد، همان طور که نمی توان تحت عنوان وحدت اسلامی و با شعار براندازی تعصبات، از جهات اختلاف در اصول ایمانی و آثار و لوازم آن چشم پوشی نمود.

نفی تعصّب به معنای عدول از حقایق نیست، بلکه به معنای پایه ریزی مبانی اعتقادی بر موازین علمی و کارشناسانه است چه در زمینه پژوهش و تحقیق، و چه در زمینه گفت و گو و بحث تا در نتیجه این نظام فکری، سلوک اهل مذاهب با یکدیگر بر پایه مدارا و عدم خشونت، شکل گیرد.

وحدت بر محور امام بر حق
اسلام بر وحدت میان مسلمانان تأکید فراوانی دارد؛ قرآن کریم می فرماید:
” اذْکُرُوا نِعْمَتَ اللّهِ عَلَیْکُمْ إِذْ کُنْتُمْ أَعْداءً فَأَلَّفَ بَیْنَ قُلُوبِکُمْ فَأَصْبَحْتُمْ بِنِعْمَتِهِ إِخْوانًا “؛ (۲)

و نعمت خدا را بر خود یاد کنید آن گاه که دشمنان [یکدیگر] بودید، پس میان دل های شما الفت و مهربانی انداخت تا به لطف او برادران هم شدید.

” وَ لا تَکُونُوا کَالَّذینَ تَفَرَّقُوا وَ اخْتَلَفُوا مِنْ بَعْدِ ما جاءَهُمُ الْبَیِّناتُ وَ أُولئِکَ لَهُمْ عَذابٌ عَظیمٌ “؛(۳)

و چون کسانی مباشید که پس از آنکه دلایل آشکار برایشان آمد، پراکنده شدند و با هم اختلاف پیدا کردند و برای آنان عذابی سنگین است.

” إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ إِخْوَهٌ “؛ (۴)

در حقیقت مومنان با هم برادرند.
” إِنَّ الَّذینَ فَرَّقُوا دینَهُمْ وَ کانُوا شِیَعًا لَسْتَ مِنْهُمْ فی شَیْء “؛ (۵)

کسانی که دین را پراکنده ساختند و فرقه فرقه شدند، تو هیچ گونه مسئول ایشان نیستی.
” وَ اعْتَصِمُوا بِحَبْلِ اللّهِ جَمیعًا وَ لا تَفَرَّقُوا “؛ (۶)

و همگی به ریسمان خدا چنگ زنید و پراکنده نشوید.
” وَ لا تَنازَعُوا فَتَفْشَلُوا وَ تَذْهَبَ ریحُکُمْ “؛ (۷)

و با هم نزاع مکنید که سُست شوید و مهابت شما از بین برود.
” إِنَّ هذِهِ أُمَّتُکُمْ أُمَّهً واحِدَهً وَ أَنَا رَبُّکُمْ فَاعْبُدُونِ “؛ (۸)

و این امت شما که امتی یگانه است و منم پروردگار شما، پس مرا بپرستید.
با این همه تأکید فراوان که قرآن بر مسئله وحدت اسلامی و اتّحاد دارد، لکن از این نکته نباید غافل بود که وحدت، محور می خواهد و به تعبیر دیگر کانالی برای رسیدن به وحدت و اتحاد لازم است. تأکید بر اصل وحدت، بدون آن که محور و کانال آن مشخّص شود، کاری لغو و بیهوده ای است.

هرگز قرآن صامت به تنهایی نمی تواند محور وحدت باشد، زیرا به تعبیر امیرالمؤمنین(علیه السلام): قرآن دارای وجوهی است که می توان لفظ آن را بر هر یک از آن وجوه حمل کرد؛ از این رو می بینیم که قرآن کریم، با آن که از کتاب آسمانی به امام تعبیر می کند آن جا که می فرماید: ” وَ مِنْ قَبْلِهِ کِتابُ مُوسی إِمامًا وَ رَحْمَهً “؛ (۹) و پیش از وی [نیز] کتاب موسی راهبر و مایه رحمت بوده است. همچنین از صحف ابراهیم و موسی یاد کرده و می فرماید: ” صُحُفِ إِبْراهیمَ وَ مُوسی “؛ (۱۰) صحیفه های ابراهیم و موسی.

ولی در عین حال به آن اکتفا نکرده، ابراهیم(علیه السلام) را به عنوان امام ناطق معرفی می کند و می فرماید: ” وَ إِذِ ابْتَلی إِبْراهیمَ رَبُّهُ بِکَلِمات فَأَتَمَّهُنَّ قالَ إِنّی جاعِلُکَ لِلنّاسِ إِمامًا قالَ وَ مِنْ ذُرِّیَّتی قالَ لا یَنالُ عَهْدِی الظّالِمینَ “؛ (۱۱) و چون ابراهیم را پروردگارش با کلماتی بیازمود و وی آن همه را به انجام رسانید، [خدا به او] فرمود: من تو را پیشوای مردم قرار دادم. [ابراهیم ] پرسید: از دودمانم [چطور] ؟ فرمود: پیمان من به بیداد گران نمی رسد.
از این جا به خوبی استفاده می شود که امام صامت که همان کتاب های آسمانی است، کافی نیست، بلکه نیاز به امام ناطقی است که در موارد اختلاف، بیانگر حقّ و حقیقت باشد. و به تعبیر دیگر او محور حقّ و وحدت اسلامی گردد.
از آیه اعتصام نیز این نکته به خوبی روشن می شود؛ زیرا مسلمانان را امر می کند که به ریسمان الهی چنگ زنند؛ یعنی آن که شما را به طور قطع به خداوند می رساند، کسی جز امام بر حقّ و معصوم نیست، زیرا همان گونه که اشاره شد قرآن دارای ظاهر و باطن متعدّدی. ضابطه بسیار مهم در وحدت اسلامی این است که نتیجه آن باید اتحاد و وحدت بر حقیقتی باشد که پس از بحث و بررسی کارشناسانه خبرگان امر، کشف می شود.

مراد و نتیجه وحدت، دست برداشتن از حقایق نیست، بلکه وحدت در مسیر حقیقت است. آیه اعتصام با تعیین معیار و میزان وحدت در امت اسلامی از این راز بسیار مهمّ پرده بر می دارد که این وحدت در امّت محقّق نمی شود مگر با اعتصام و تمسک به حبل الله؛ چنگ زدن به ریسمان الهی امّت را از تفرقه و فرو افتادن در وادی بدبختی ها و فتنه های تیره و تار نجات می دهد.
نکته قابل توجه این است که از محور وحدت، به حبل تعبیر شده است. روشن است که این ریسمان دو طرف دارد: یک سوی آن امت و سوی دیگرش خداوند متعال است؛ واسطه ای است بین زمین و آسمان؛ بشر و غیب. پس باید این قطب دایره وحدت و

اتحاد، متّصل به عالم غیب و ملکوت باشد تا بتواند حلقه ارتباط عالم شهود با عالم غیب گردد. از همین جا می توان نتیجه گرفت که کشتی وحدت باید در بندر حقّ و حقیقت پهلو گیرد و لنگر بیندازد، نه در اسکله هوا و هوس؛ اتحاد بر حقّ و حقیقت مدّ نظر است، نه اتفاق بر هوا و هوس.

بنا بر این، حقیقت واقعیتی است که هیچ گونه ربطی به وفاق یا عدم وفاق امّت ندارد. و این، وظیفه امّت است که حقیقت را بیابد و به آن به صورت جمعی چنگ بزند؛ یعنی پس از درک آن حقیقت، با تطبیق خود بر آن، متّحد گردد. پس حقیقت، مولود اتفاقِ امت نیست که هر گاه بر چیزی متفق شد، همان حقّ باشد و هر گاه از چیزی روی گرداند، باطل گردد.

همان گونه که حضرت سیدالشهداء(علیه السلام)، شجاعانه اتحاد مسلمانان را بر هم زد و علیه یزید قیام کرده و فرمود: إنّما خرجت لطلب الاصلاح فی أمّه جدّی أرید أن آمر بالمعروف وأنهی عن المنکر. (۱۲) من به جهت اصلاح در امّت جدّم قیام کردم و هدف من امر به معروف و نهی از منکر است.

اگر نفس اتفاق امّت، ملاک و معیار حق و حقیقت است، دیگر احتیاج به اصلاح ندارد. اصلاح و امر به معروف ونهی از منکر قوی ترین برهان است که حقّ، حقانیّت خود را از اجماع مردم کسب نمی کند، بلکه این مردم اند که باید خود را بر حق عرضه کنند، و خویش را با آن هماهنگ سازند. با مراجعه به روایاتی که ذیل آیه اعتصام وارد شده نیز به این نتیجه می رسیم که ریسمان خدا همان امامان معصوم اند که انسان را به طور قطع و یقین به خداوند متعال می رسانند.
ابن حجر هیتمی این آیه را در ردیف آیاتی آورده که در شأن اهل بیت(علیهم السلام) وارد شده است. (۱۳) هم چنین می توان حدیث ثقلین را مفسّر آیه اعتصام دانست، زیرا در آن حدیث، رسول خدا(صلی الله علیه وآله) مؤمنان را امر می کند که به دو گوهر گران بها چنگ زنند، که همان قرآن و عترت است، تا به حقّ و حقیقت رهنمون شده و از گمراهی رها شوند.

ابو جعفر طبری در تفسیر آیه اعتصام می گوید: مقصود از اعتصام، تمسک و چنگ زدن است، زیرا ریسمان، چیزی است که انسان را به مقصد خواهد رساند. (۱۴) از طرف دیگر در برخی از متن های حدیث ثقلین، تعبیر اعتصام به کار رفته است. از باب نمونه ابن ابی شیبه، حدیث ثقلین را چنین نقل می کند که پیامبر(صلی الله علیه وآله) فرمود: انّی ترکت فیکم ما لن تضلّوا بعدی ان اعتصمتم به: کتاب الله و عترتی. (۱۵) از این جاست که مفسران و محدثان، حدیث ثقلین را در ذیل آیه شریفه اعتصام ذکر کرده اند.

حاکم حسکانی به سند خود از رسول خدا(صلی الله علیه وآله) نقل می کند: کسی که دوست دارد سوار بر کشتی نجات شده به ریسمان محکم چنگ زند و اعتصام به ریسمان الهی داشته باشد، باید ولایت علیّ را پذیرفته و به فرزندان هدایتگر او اقتدا کند. (۱۶) .

نتیجه این که از آیه شریفه و روایاتی که در تفسیر آن آمده است به خوبی استفاده می شود که اهل بیت(علیهم السلام)محور وحدت میان امّت اسلامی اند، و بحث از امامت و ولایت آنان در حقیقت، بحث از محور وحدتی است که قرآن و روایات بر آن تأکید فراوانی داشته اند. همان گونه که روایات دیگر نیز بر این امر تأکید دارند؛
حاکم نیشابوری به سند خود از ابن عباس نقل می کند که رسول خدا(صلی الله علیه وآله) فرمود: ستارگان، امان اهل زمین اند از غرق شدن و اهل بیت من امان اند برای امّتم از اختلاف و هر گاه قبیله ای از عرب با آنان مخالفت کنند، در میان خودشان اختلاف افتاده و جزء حزب ابلیس می گردند. (۱۷) و نیز به سند خود از ابوذر نقل می کند که او در کنار کعبه ایستاد، دست ها را به درِ کعبه گرفت، خطاب به مردم فرمود: ای مردم! هر کس مرا می شناسد که می شناسد و هر کس نمی شناسد، من ابوذرم، از رسول خدا(صلی الله علیه وآله)شنیدم که فرمود: مثل اهل بیت من مثل کشتی نوح است، هر کس سوار بر آن شود نجات یافته است و هر کس از آن سرپیچی کند غرق شود. (۱۸) آن گاه هر دو حدیث را صحیح می شمرد.

 

پی نوشت ها

۱اسکندری، بازخوانی اندیشه تقریب، ص ۳۲
۲آل عمران آیه ۱۰۳
۳آل عمران آیه ۱۰۵
۴حجرات ۴۹ آیه ۱۰
۵انعام آیه ۱۵۹
۶آل عمران آیه ۱۰۳
۷انفال آیه ۴۶
۸انبیاء ۲۱ آیه ۹۲
۹هود ۱۱ آیه ۱۷
۱۰اعلی ۸۷ آیه ۱۹
۱۱بقره آیه ۱۲۴
۱۲بحارالانوار، ج ۴۴، ص ۳۲۹
۱۳الصواعق المحرقه، ص ۹۰
۱۴جامع البیان، ج ۴، ص ۲۱
۱۵ابن ابی شیبه، المصنّف
۱۶شواهد التنزیل، ج ۱، ص ۱۳۰
۱۷مستدرک حاکم، ج ۲، ص ۱۴۹
۱۸همان، ج ۲، ص ۳۴۳

برکناری های اتوبوسی و هزار و یک اما و اگر

درحالی که فساد اداری اعم از زد و بندها، باند بازی، لابی گری، رشوت خواری و تبعیض نژادی بجای انتخاب مسلکی و معیاری برای چوکی ها در افغانستان غوغا می کند و به مهمترین دغدغه و معضل جامعه جهانی برای تداوم کمک ها یا قطع امید از قلب منطقه تبدیل شده است؛ اشرف غنی مصروف دغدغه ی دیگری است!

گویا به کار گماردن و انتصاب و تزریق و تلفیق سران حزب اسلامی و برخی چهره های معلوم الحال از این قبیل در چوکی ها و سمت های رده بالای حکومتی، در رأس اولویت کاری ارگ ریاست جمهوری به صورت فوری فوتی قرار گرفته است که چنین آرام و قرار ندارد و…

برای برکناری های اتوبوسی و تعلیق های دسته جمعی شب و روز نمی شناسد و لحظه ای درنگ نمی نماید؛ وگرنه اخراج یا سبکدوش کردن مهره های از قبل سوخته ی شطرنج قدرت در افغانستان یا عده ای فراری که هرگز قصد ظاهرسازی و عوام فریبی را نداشته اند و از ابتدا بار خود بسته اند و رفته اند که دیگر شق القمر نیست!

برای اقدامات محیرالعقول یا گیج کننده ی اشرف غنی از سرک کشی های شبانه به مقر فرماندهی پولیس و بیمارستان ها و مراکز دولتی گرفته تا از دم تیغ گذراندن ناگهانی کارمندان ارشد و کوتاه کردن دست عده ای… از خزانه ی ملی، هزار و یک اما و اگر و نیز به همان میزان دلیل منطقی و غیر منطقی می توان برشمرد:
بسیاری از این افراد از آدرس تیم اصلاحات و همگرایی و دار و دسته ی ریاست اجرایی به حکومت معرفی و وارد ارگ ریاست جمهوری شده اند در نتیجه برکناری پیش از وقت آنان به معنای مخالفت با عبدالله و تایید زمزمه های تیرگی روابط این دو رهبر و به تبع آن حتی نقش بر آب کردن رویای دولت وحدت ملی است.

دیگر اینکه رییس جمهور در پی بازی با افکار عمومی و جلب نظر موافق عده ای فعال مدنی خام و کم تجربه است که این تعلیق وظایف و سبکدوش کردن ها را به منزله ی چشمان بیدار، گوشهای شنوا و ذهن هشیار اشرف غنی تعبیر می کنند که در راستای خدمت به خلق و شایسته سالاری(!) شب و روز نمی شناسد.

از تمام اینها که بگذریم بهرحال صلح و توافق با حزب اسلامی به رهبری گلبدین حکمتیار باید نتیجه ای ملموس و درخور توجه بدنبال داشته باشد که درحال حاضر چه چیزی بهتر از فراهم کردن بستر برای سران و اعضای ارشد این حزب و تسهیل در امر دست درازی به خوان گسترده ی حکومتی و تناول خون مردم ملکی!

لذا چه خطر برکناری عبدالباری جهانی، اسدالله حنیف، دلبر نظری، سلامت عظیمی، عبدالرزاق وحیدی و همایون رسا از وزارت های اطلاعات و فرهنگ، معارف، زنان، مواد مخدر، مخابرات و تجارت جدی و نگران کننده باشد و چه نباشد؛ باید منتظر ورود یاران گلبدین حکمتیار به جمع ارگ نشینان بود.

سازمان ملل متحد بر پایان دادن خشونت علیه زنان در افغانستان تاکید کرد

سازمان ملل متحد، بر تلاش‌های هماهنگ به هدف  پایان دادن به خشونت‌ها علیه زنان در افغانستان تأکید کرد.
در خبرنامۀ که امروز از سوی یونامه در کابل پخش شد به نقل از پرنیل کاردیل، معاون نماینده ویژه سازمان ملل متحد برای افغانستان، آمده است که گفته:این تلاش ها برای پایان دادن خشونت علیه  زنان در کشور ضروری می‎باشند.
به گفتۀ او، زنان و دختران افغان به  گونۀ کامل آزادی را تجربه کنند و بدون تهدید و آسیب‌های جسمی در ساختن کشور خود  سهم داشته باشند.
این مقام سازمان ملل علاوه می کند که  اعتراضات عمومی بر ضد خشونت دربرابر زنان افغان باید به سوی یک تغییر مهم اجتماعی و قانونی سوق داده شوند تا از زنان و دختران حفاظت شود و آنان توانمند گردند.
همزمان با این، دفتر سازمان ملل متحد برای زنان در افغانستان می‌گوید که موثرترین راه برای پایان دادن به خشونت‌ها در برابر زنان جلوگیری این خشونت‌ها از طریق قانون و معیارهای جدید اجتماعی در مراحل نخستین وقوع این خشونت‌ها می‌باشد.
امروز ۲۵ نومبر، روز جهانی محو خشونت علیه زنان است؛ اما افغانستان این روز را در حالی  تجلیل می کند که همه روزه  ده ها زن و دختر افغان، قربانی خشونت های خانوادگی می گردند و کمتر به عدالت دسترسی دارند.
هر چند افغانستان در ۱۵ سال پسین، دستاوردهای مهمی در بخش های مختلف حقوق زنان از جمله آموزش زنان و دختران، صحت و مشارکت زنان در فعالیت های سیاسی و مدنی داشته است، اما در حال حاضر مقام های دولتی و نهاد های مدافع حقوق زنان می گویند که خشونت علیه زنان در افغانستان  افزایش یافته و نوع خشونت ها نیز فجیع تر شده است.
تازه ترین آمارهای ارایه شده، نشان میدهد که از آغاز سال روان تاکنون،  بیش از سه هزار قضیه‌ی خشونت در برابر زنان در سراسر کشور ثبت شده است.
بر بنیاد این آمارها،بیش از ۹۰۰ قضیه‌ی آن در  لوی سارنوالی ثبت شده است که از این میان ۱۶۶ مورد آن آزار و اذیت و ۳۰ مورد  آن قتل می باشد.

‘ حدود ۴۰ ایرانی’ بین کشته‌شدگان حمله داعش در عراق هستند

انفجار در مرکز عراق ده‌ها کشته و زخمی برجای گذاشته است. شمار کشته‌ها حداقل ۸۰ نفر گزارش شده است. گروه موسوم به دولت اسلامی (داعش) مسئولیت این حمله را به عهده گرفته است.

روز پنجشنبه، ۴ آذر (٢۴ نوامبر)، پلیس عراق گزارش کرد که یک خودروی بمب‌گذاری شده در داخل پمپ بنزینی در شهر حله مرکز استان حله منفجر شده است. براساس برخی گزارش‌ها، این انفجار ناشی از عملیات انتحاری بوده است.

خبرگزاری تسنیم نیز به نقل از پیرحسین کولیوند، رئیس مرکز اورژانس در ایران نوشته است که تعداد قربانیان ایرانی به ۲۴ نفر رسیده و تاکنون ۳۰ مجروح ایرانی شناسایی شده‌اند. کنسول ایران در کربلا به شبکه خبر گفت بین قربانیان حمله تاکنون ۴۰ شهروند ایرانی شناسایی شده‌اند.

بمب‌گذاریاین حمله اتوبوس‎های حامل زائران را هدف قرار داد

بهرام قاسمی سخنگوی وزارت امور خارجه انفجار امروز را به شدت محکوم و با دولت و مردم عراق و تمامی خانواده‌های قربانیان این حادثه “شوم و هولناک” ابراز همدری کرد.

براساس گزارش‌‎ها، هنگام وقوع انفجار، تعدادی اتوبوس حامل زائران در داخل و نزدیک پمپ بنزین دیده می‌شد.

خبرگزاری اعماق وابسته به داعش در بیانیه‌ای اعلام کرد که در اثر انفجار ۲۰۰ نفر کشته و زخمی شده‌اند.

بر اساس گزارش‌ها خودروی بمب‌گذاری شده در محل پارک شده بود و شدت انفجار به حدی مهیب بود که پمپ بنزین را کاملا نابود و چندین خودرو را متلاشی کرد.

اربعینگزارش شده که اکثر کشته شدگان شهروندان ایرانی بودند

فلاح الرادی، رئیس امنیتی استانی در گفتگویی با بی‎بی‎سی تایید کرد که ایرانیان در میان قربانیان هستند و بیش از ۲۰ نفر در اثر این انفجار زخمی شده‌اند. اما او گفت تعداد تلفات بالا می‌رود.

محل انفجار در روستای شوملی در نزدیکی حله و واقع در حدود ۱۲۰ کلومتری جنوب شرق بغداد بوده است. محل انفجار حدود ۸۰ کیلومتر با کربلا فاصله دارد.

به گزارش خبرگزاری رویترز، محل انفجار در کنار رستورانی قرار دارد که زائران ایرانی اربعین در مسیر بازگشت از کربلا به کشورشان برای استراحت در آنجا توقف ‌می‌کنند. آسوشیتدپرس هم گفته بود که هنگام وقوع انفجار، تعدادی زائر در این رستوران حضور داشتند.

لکه‌های روی عنبیه نشانه چیست؟

سموم در محیط اطراف ما وجود دارند و برخی داروهایی که در بلند مدت مصرف می کنیم نیز می توانند موجب ورود آنها به بدن شوند.

لکه های قرمز، قهوه ای، یا سبزی که در عنبیه چشم دیده می شوند به نام لکه های Psora شناخته می شوند و به نوعی نشان دهنده سطح سمی بالا در بدن هستند. سموم در محیط اطراف ما وجود دارند و برخی داروهایی که در بلند مدت مصرف می کنیم نیز می توانند موجب ورود آنها به بدن شوند.

به نقل از “ورلد آو هلث”، این لکه ها از طریق اقدامات پزشکی خاص درمان پذیر هستند، که نیازمند مدت زمان بیشتر و اقدام های سم زدایی خاص است. با این وجود، حتی با حذف این لکه ها، سموم همچنان در بدن وجود دارند و فرآیند سم زدایی باید به طور منظم صورت بگیرد. راه حل جایگزین دیگر استفاده از مکمل های اسیدوفیلوس است که به بدن در از بین بردن باکتری های مضر و سموم کمک می کند.

پیش از آن که در راستای رفع لکه های چشمی خود دست به کار شوید، به پزشک مراجعه کرده و از مشورت با وی برای گزینش بهترین روش سم‌زدایی استفاده کنید تا از شکل گیری روندی بی خطر اطمینان حاصل شود.

حکومت در تقابل با پارلمان، بازی جدیدی شروع کرد

اخیراً مجلس نمایندگان، پانزده وزیر را به دلیل مصرف نکردن هفتادر درصد از بودجه خود در سال ۱۳۹۴ استیضاح کرد. از میان این تعداد، هفت وزیر سلب صلاحیت شدند. حکومت استیضاح گروهی وزیران را توسط مجلس نمایندگان نپذیرفت و آن را غیر موجه خواند. پرونده وزیران را برای تصمیم نهایی به دادگاه عالی افغانستان ارسال کرد. اشرف غنی همچنان از وزیران سلب صلاحیت شده خواست تا تا زمان مشخص نشدن رای دادگاه عالی به وظایف خویش ادامه دهند. پارلمان هم اعلام کرد تا زمانیکه وزیران جدید به پارلمان معرفی نشود، بودجه سال جدید را تصویب نخواهند کرد. ادامه تقابل میان حکومت و پارلمان به کجا خواهد رسید؟

جواد حسینی سخنگوی جبهه ملی نوین افغانستان در برنامه «نگرش» گفت: بر اساس روند حقوقی پارلمان حق دارد به هر دلیلی که خودشان فیصله می کند وزیران و یا اعضای کابینه را استیضاح کند و می تواند رای عدم صلاحیت به آنها بدهد. در این قسمت که حق پارلمان است، هیچ کسی دیگر نمی تواند در آن مداخله کند و برای آن تعیین تکلیف کند و یا معیار و نشان انتخاب کند.

وی ادامه داد: همچنین در کشوری که جایگاه قانونی بسیار پایین است. می تواند دلیل تقابل حکومت و پارلمان بازی های سیاسی باشد. برداشت از همان نخست با توجه به شواهدی که ما عملا مشاهده کردیم ، حکومت برای پارلمان چراغ سبز داد که اعضای کابینه به چه میزان باید بودجه خود را مصرف کنند و این چراغ سبز از طرف رییس جمهور افغانستان داده شده است، د رواقع رییس جمهور افغانستان پارلمان افغانستان را تشویق کرده است که باید مسایل را جدی بگیرد.

حسینی افزود: لذا با توجه به بازی های موجود در کشور این یک بازی پیچیده است که حکومت آن را باز کرده است. یعنی اگر امروز پارلمان با حکومت تقابل پیدا کرده این خود یک بازی سیاسی است و ممکن است از طرف بسیاری از اعضای پارلمان رقم نخورده باشد اما آنها به صورت ناخواسته درگیر این بازی شده اند.

سخنگوی جبهه ملی نوین افغانستان در مورد این تقابل می گوید: روند کار پارلمان درست است، یک روند حقوقی و مورد تایید است اما سوال این جا است که آیا این کار مربوط به تفکر و اراده پارلمان بوده است یا کسانی از بیرون آن را مهندسی کرده اند و خواست های خودشان را اجرا کرده اند؟ همین که رییس جمهور می آید با قاطعیت تمام برای پارلمان چراغ سبز نشان می دهد که وزیران باید هفتاد درصد بودجه را مصرف کرده باشند اما وقتی پارلمان خواسته رییس جمهور را در اینجا اجرا می کند، رییس جمهور خود موضع می گیرد. در حالیکه خود از قانون حرف می زند، در اینجا آشکارا قانون را نفی می کند. اینجا ست که ما به این موضوع می رسیم که حکومت می خواهد یک مقداری فضا را برای بازی های جدید باز کند. به همین دلیل پرونده های وزیران رد صلاحیت شده را به دادگاه عالی می فرستد.

حسینی، با بیان اینکه حکومت افغانستان باید به بازی با افکار عمومی و با بازی با اراده ملت (پارلمان نماد اراده ملت است) پایان دهد، افزود: حکومت حقایق را باید بپذیرد و به آن تن دهد. به جای اینکه در حال حاضر زمان را هدر دهد و نگرانی های مردم را بیشتر کند بیاید به این حقیقت تن دهد که این کار حق پارلمان است و پارلمان می تواند وزیران را استیضاح وسپس رد صلاحیت کند. راه برگشتی هم برای این وزیران وجود ندارد. حتی راهی سیاسی هم برای این کار وجود ندارد که حکومت بخو اهد آن را باز کند و آنها را برگرداند.

وی ادامه داد: حکومت می تواند به جای اعضایی که رد صلاحیت شده اند افرادی دیگر را معرفی کند. باید از این حکومت پرسید چه مشکلی وجود دارد که می خواهد یک روند قانونی را متوقف کند و نمی خواهد کسانی دیگر را معرفی کند؟

نابودگرانِ خاموشِ پایتخت!

طی ۱۶ سال گذشته که دولت گذشته و اکنون بیشتر درگیر با ناامنی و برقراری ثبات بوده در این میان شهرداری ها بیشتر درگیر با زد و بندهای سیاسی و گاه فساد و … بوده است تا رسیدن به فضای شهری و بهداشت.

وضعیت بد بهداشت در پایتخت موضوعی جدیدی نیست اما با افزایش جمعیت و شیوع بیماری های واگیر از آلودگی های محیط زیست در سال های اخیر توجه همگان را به خود جلب کرده است.

شهری مملو از زباله در نبود سرویس های بهداشتی (توالت) و آلودگی هوا در کنار جمعیت رو به انفجار، حکایت پایتختی است درهم که با وجود سرازیر شدن میلیاردها دالر کمک برای بازسازی و پیشرفت همچنان از کمترین امکانات شهری برخوردار نیست.

این روزهای جریمه افرادی که در فضای باز رفع حاجت می کنند از سوی شهرداری و پس از آن رقم بسیار بالای مرتکبین این عمل هم تاسف را به همراه داشت و هم ضعف در بهداشت از سوی مردم و بخصوص مسوولان.

موضوع مهم، عدم توجه مردم به مسایل بهداشت که همان نبود فرهنگ سازی است و تازمانی که زنان و مردان به اهمیت رعایت صحت توجه نکنند، نسل آینده افغانستان درگیر با انواع مشکلات جسمی و روحی خواهند شد.

هرچند نبود آب بهداشتی در کنار عدم ایجاد سرویس های بهداشتی که باید از سوی مسوولان بعد از گذشت ۱۶ سال و کمک های هنگفت به سرانجام می رسید اما ضعف مدیریتی و ناکارآمدی همچنان کشور را در ابتدای ترین امکانات فلج کرده است.

با این وجود انباشته شدن زباله ها اگر چه چهره کابل را زشت کرده اما مهمترین ضرر آن متوجه مردمی است که با وجود دسته و پنجه نرم کردن با زندگی در ناامنی و بی کاری باید با انواع آلودگی و بیماری ها نیز روزگار بگذرانند.

به طور قطع اگر شهرداری کابل به دنبال ایجاد فضای سالم و بهداشتی باشد و کمک ها را در این راه هزینه کند مردم نیز در حفظ آن و یاری رساندن به این نهاد همگام می شوند.

در تازه ترین خبر، شهرداری مدعی شده است که ده ها اداره دولتی و شرکت های خصوصی ۴٫۵ میلیارد افغانی (بیش از ۶۷ میلیون دالر) بدهکار هستند که شامل هزینه، نظافت، نصب تابلوهای تبلیغاتی و اریه خدمات شهری می باشد.

هرچند برخی از این نهادها چنین ادعای را رد کرده است اما شهرداری از وزارت مالیه برای وصول این بدهکاری کمک خواسته است که رییس بودجه این وزارت اظهار کرده است: شهرداری گزینه های زیاد برای بدست آوردن چول خود دارد از جمله قطع اریه خدمات، اگر در یک شبانه روز زباله های شهری جمع آوری نشود شاید جای پا هم باقی نماند.

اکنون پایتخت خود در زباله ها فرو رفته است و اریه چنین راه کاری از سوی مسوول در وزارت مالیه به شهرداری نشان از وجود مقاماتی دارد که به جای در اولویت قرار دادن مصلحت مردم برای فشار بر نهادهای دولتی به جای راه های قانونی به دنبال افزایش آلودگی ها بر شهر هستند.

از سوی دیگر شهرداری کابل با سه هزار کارمند، سالانه بیش از چهار میلیارد افغانی صرف پایتخت کرده که به جای شهری پاکیزه تبدیل به هرج و مرجی از جمعیت در میان انبوه موترها با هوای آلوده در کنار زباله ها و گرد و غبار شده است.

حال اگر مطالبات شهرداری را کنار بگذاریم باید این نهاد برای سازماندهی به بهداشت کابل به دنبال راه کاری های اساسی و فرهنگ سازی باشد زیرا تا زمانی که آب و سرویس بهداشتی در شهر نباشد، جریمه و دادن آمار هیچ سودی نه برای مردم دارد و نه شهرداری.

از فروشگاه ما دیدن فرمایید رد کردن