خانه «=« ۱۳۹۶ «=« جوزا «=« ۱۶

آرشیو روزانه: ۱۶, جوزا , ۱۳۹۶

دمکراسی با تابوت کشته های جمعه خاک شد

پس از آنکه تظاهرات مردمی در کابل به خاک و خون کشیده شد، مردم سرگردان و متوهم بدنبال جنازه های سوخته و تیکه تیکه شده و یا گمشده خود هستند.
فاجعه بقدری سنگین است که انسان باورش نمی شود که حکومت به اصطلاح مردمی اینچنین فجایعی را بر مردم خود روا دارد.

خلیل الرحمان سروری، استاد دانشگاه کابل در گفتگو با "همگام" در خصوص اینکه در فاجعه تظاهرات روز جمعه چه کسی مقصر است، گفت: هر کس که زور کمتری داشته باشد، گناهگار است. از نظر این حکومت، ملت بدلیل دادخواهی و عدالت خواهی گناهکار است! و انتظار این وقایع را همه روزه داشته باشید.

سروری می گوید: وظیفه حداقلی هر حکومت دفاع از جان، مال و ناموس مردم است ولی متاسفانه که این حکومت نتوانست حداقل وظیفه اش را انجام دهد و شبیه تروریستان بر مردم گلوله باری کرد. فاجعه جمعه، دردناکتر و وحشتناکتر از حادثه چهارشنبه بود. مردم می دانستند همه روزه قربانی توطیه های ترویستان هستند ولی نمی دانستند که این دولت خود از هر ترویستی وحشتناکتر عمل می کند.

این استاد دانشگاه، گلوله باری حکومت بر معترضان انفجار خونین چهارشنبه را شرم آور خواند وبیان کرد: به عنوان یک انسان که در این جغرافیا زندگی می کنم به هیچ صورت قابل پذیرش نیست که دولتی که خود را برخاسته از اراده و منتخب مردم می خواند، به روی همین مردم گلوله باری کند. حتی اگر این عدالت خواهی منجر به سقوط ارگ می شد، حکومت حق فیرباری نداشت.

وی درهمین باره بیان کرد: گله ای از این حکومت از هم پاشیده نیست؛ گله از سازمان های بین الملی و دفتر سازمان ملل است که از این حکومت ناقض حقوق بشر دفاع می کند. سازمان ملل باید در واقعه روز جمعه دخالت می کرد. یک هزار خانواده در انفجار چهارشنبه در غم نشست و دو روز است که با خون افطار می کنیم. یک روز را ترویستان خون کردند و روز دیگر را حکومت وحدت ملی!

سروری، درباره اینکه آیا خشونت در تظاهرات روز جمعه لازم بود اظهار می کند: آیا از یک خانواده ای که فرزندش را از دست داده انتظار دارید که بیاید و آرام توضیح بخواهد؟ تردیدی نیست که از حالت روانی خارج بشود. مظاهره روز جمعه از طرف خانواده های قربانیان بسیار مسالمت آمیز بود و هدف آنها حمله بر ارگ نبود و تنها می خواستند صدای خود عدالت خواهی خود را به گوش ارگ نشینان برسانند که حکومت وحدت ملی بی شرمانه دادخواهی آنان را به گلوله بست. جمعه شاهد بودیم که دمکراسی با تابوت کشته شدگان به خاک رفت.

وی افزود: در جریان اتفاق روز جمعه، سفارت آمریکا و سازمان ملل باید مداخله می کردند و برای حکومت اولتیماتوم می دادند که اگر نمی توانید مشکل تان را حل کنید برای انتقال مسالمت آمیز قدرت حاضر شوید ولی حتی نشنیدیمی که اینها برای سران حکومت اخطار فرستاده باشند.

این استاد دانشگاه، درخصوص اعلامیه های رییس جمهور و رییس اجرایی پس از فجایع رخ داده اظهار می کند: برداشت من این است که اینها دلشان برای کسی نسوخته و از کشته شدن مردم هم نگرانی ندارند، بلکه ترس از دست دادن قدرت مضطرب شان کرده است. چیزی برای این حکومت نمانده است و از دو شخص تقاضا می کنم که نظام را به خشونت نیاندازند و فرصت بیشتر به تروریستان ندهند. طرفدار خشونت نیستیم و نظام خود بفهمد و برای آبروی خودشان هم که شده زمینه انتقال مسالمت آمیز قدرت را فراهم کند.

سروری خطاب به رییس جمهور بیان کرد: ضرورت چیست که با چند مهره بدنام، به بدنامی خود ادامه می دهی؟! ضرورت این است که اینها باید به سادگی کنار گذاشته شوند. اگر توانایی محاکمه این افراد را نداری از آدرس مردم آنها را کنار بزن و مردم را قربانی دسیسه ها نساز.

وی، اعتراضات روز جمعه را کاملا مردمی و توده ای از جوانان، پدران و خانواده هایی خواند که داغدار بودند و در اینباره تصریح کرد: تظاهرات مطلقا مردمی بود و هیچ افراد غرض آلودی در آن شرکت نکرده بودند. مردم می خواستند صدا بلند کنند که یک هزار انسان به خاک و خون کشیده شده است، آیا حکومت مردم را حمایت می کند یا همراه تروریستان آنها را می کشند؟

سروری بیان کرد: اگر دولت برای دادخواهی مردم تلاش نکند، احزاب سیاسی و مردمی دیگر وارد کار می شوند. طبق روحیه ای که در قدرتمندان دیده ایم، تا زمانیکه کسی از پای اینها نگیرد و آنها را نیاندازند، خود حاضر به کنار رفتن از قدرت نیستند و اگر تمام ملت هم پیش روی اینها قربانی بشود، برای اینها هیچ ارزشی ندارد. اگر در میان کشته شده های روز جمعه فرزند غنی و عبدالله می بود امشب چه ماتمی در خانه هایشان بود؟ اگر وجدان دارند، می فهمند که مسوول این حوادث هستند چرا که سمت های مهم این دولت را به افراد ناکارا سپرده اند و آنان را بر سرنوشت مردم حاکم کرده اند درحالی که اکثریت خانواده های اعضای کابینه و روسای نظام در کشورهای فرانسه، آمریکا، انگلیس، استرالیا و آلمان بسر می برند.

این استاد دانشگاه ادامه وضعیت را نگران کننده می خواند و بیان می کند: این نظام توانایی کوچکترین مدیریتی را ندارد و در شرایط حساس مردم خود را قتل عام می کند. در این وضعیت دیگر برای این حکومت پیشنهادی نداریم و پیشنهادمان برای سازمان ملل و سفارت آمریکا این است که دست از حمایت این حکومتی که برای نابودی مردمش کمر بسته بردارد و به این وضعیت فجیع پایان دهد.

وی بیان کرد:دولت برخاسته از رای مردم نیست و یک نظام دروغی کاذب است. این دولت دروغین بسادگی می تواند هر فردی را در هر کجا بکشد و به این نتیجه می رسیم که ده ها توطئه ای که برای قتل مردم صورت گرفته است از سوی همین نظام بوده است. بعضی دفاتر عظما و حکومت ها با اعتراضات مردمی سقوط کرده اند اما هیچگاه دولت شان به روی مردم فیر نکرد و آنان را به گلوله نبست اما این حکومتی که هر روز شعار دمکراسی برای جوانانش سر می دهد، همان ها را به رگبار بست.

سروری تصریح کرد: افراد مشکوک و ستون پنجمی های ارگ که دستور رگبار مردم را داده اند باید به سریعترین فرصت محاکمه شوند و حکومت برای انتقال مسالمت آمیز قدرت حاضر شود در غیر آن کشور به عمق فاجعه فرو می رود و اگر مردم یکبار دیگر به پا خیزند، دیگر نه آمریکا، نه ناتو و نه خود حکومت نمی تواند حتی با گلوله باری جلوی این مردم را بگیرد.

این استاد دانشگاه، رفتار سران حکومت را بی شرمی محض خواند و افزود: هیچ چیز در کشور سرجایش نمانده است و اینها می گویند که همه چیز گل و گلستان است این اوج بی شرمی آنان را نشان می دهد. روشن است که قدرت باید به افراد متعهد و ملی سپرده شود نه افرادی که خانواده هایشان در خارج از کشور هستند و خود برای امتیازات به کشور آمده و دست به هر کاری می زنند.
 

حکمتیار بر عدم بازگشت اش به میدان قدرت در افغانستان تاکید کرد

گلبدین حکمتیار، رهبر حزب اسلامی افغانستان در مصاحبه‌ای با خبرگزاری آناتولی ترکیه برخی از کشورهای منطقه را به دامن زدن جنگ در کشور متهم کرده؛ اما در مورد گفتگو های صلح دولت با مخالفان مسلح اظهار امیدواری می نماید.
حکمتیار به خبرگزاری آناتولی گفته که تمایلی برای به دست گرفتن قدرت در کشور ندارد و تاکید کرده که دوست ندارد این مساله را به چالش بکشد.
رهبر حزب اسلامی افغانستان، همچنین نسبت به دورنمای توافق پایدار صلح در افغانستان که تمامی طرف‌های درگیر شامل طالبان را در خود دارد ابراز امیدواری کرد و گفته که، پایان جنگ نزدیک است.
به گفتۀ حکمتیار طالبان درک کرده اند که هیچ چیز از طریق جنگ به دست نمی‌آید و تنها مردم هستند که بیمار و خسته می‌شوند.
رهبر حزب اسلامی علاوه کرده که برخی از کشورهای قدرتمند منطقه هرگز نمی‌خواهند که جنگ در افغانستان حل و فصل شود.
به گفته حکمتیار مشکل اصلی برای افغانستان برخی از کشورهای قدرتمند و ثروتمند منطقه هستند که به جنگ داخلی دامن می‌زنند و برای منافع خودشان در آن سرمایه گذاری می‌کنند.
او، با اشاره به حضور نظامیان امریکایی و ناتو در کشور گفته، آنهایی که بر این باورند می‌توانند از طریق جنگ به اهداف شان دست یابند، شکست خوردند و در حال حاضر به این حقیقت رسیده‌اند که این جنگ پیروزی نداشته است.

ضرورت بازنگری درباره شورای عالی صلح

شــورای عــالـی صلــح هفـت ســال پیـش به هدف میانجی‎گری صلح میان دولت و گروه‎های مسلح مخالف آن ایجـاد شــد. اما نهادهایی ‎که در راستای صلح‎پروری در کشور کار می‎کنند، شورای عالی صلح را نهادی توصیف می‎کنند که صرفاً پول مصرف می‎کند و بازدهی آن صفر است.
کلیدگروپ در نشست‎هایی که برای ارزیابی کارکرد این شورا در ولایت‎های کابل، کندهار، بلخ و هرات برگزار کرده بود، دریافته است که فعلاً مشکل این نهاد تنها خالی بودن چوکی رهبری آن نیست بلکه نبود تعریف مشخص از وظایف و صلاحیت‎های این شورا، نوسان شرایط امنیتی – سیاسی در سطح منطقه و وابستگی مالی شورای عالی صلح به کمک‎های خارجی، چالش‎هایی است که این شورا با آن‎ها دست به گریبان است. اما آنچه در سطح داخلی شورای عالی صلح را با مشکل روبه‎رو کرده است، وابسته بودن آن از نگاه صلاحیت‎های کاری با دیگر نهادها می‎باشد؛ مشکلی که چگونگی فعالیت این شورا را بیش از پیش دشوار ساخته است.
به باور نهادهایی که در راستای صلح کار می‎کنند، شورای عالی صلح بیشتر همانند جرگه موسفیدان در روستاهای کشور است، نه یک نهاد مدرن برای میانجی‎گری صلح در منازعات مسلحانه. ایــن شورا برای این که بتواند با یک گـروه از مخـالفــان مسـلـح دولت وارد گفتگو شود، باید از طریق نهادهای دیگر حکومتی وارد عمل شود. وقتی گروهی به عنوان جانب گفتگوهای صلح مشخص می‎شود، در گام نخست، نهادهای امنیتی باید این گروه را مورد شناسایی قرار دهند و در مورد شان بررسی کنند، سپس اگر آن‎ها لازم دیدند و تأیید کردند، آن‎گاه شورای یاد شده وارد عمل می‎شود. همچنان بیشتر افرادی که از نشانی شورای عالی صلح وارد مذاکره می‎شوند یا خود شان در گذشته بخشی از منازعه بوده‎اند و یا هم اگرافرادی با پیشینه منازعه نیستند، به دلیل بی‎برنامگی طوری مذاکره می‎کنند که نفس مذاکره صلح ایجابنمی‎کند. این دست‎بستگی از یک سو تحرک را از شورای عالی صلح گرفته و از سوی دیگر، ساختار یاد شده را یک نهاد درجه چندم حکومتی می‎سازد که نمی‎شود توقع صلح‎آوری از آن داشت. دقیقاً این مشکلات و ضعف‎ها از تأثیر مذاکره می‎کاهد و بیشتر شورای یاد شده را یک ساختار فردمحورد و سلیقه‎یی وانمود می‎سازد.
حال وقتی شما می‎آیید این نهاد را تقویه می‎کنید و تلاش دارید تا خلاهایی را که در بالا ذکر شد پر کنید، تازه متوجه می‎شوید که با مشکل دیگری قرار است دست و پنجه نرم کنید: تقویه یک نهاد فراقانونی در کنار ساختارهای امنیتی و دستگاه‎های سیاسی – این یعنی ایجاد تورم تشکیلاتی در بدنه دولت.
اگر مشکلات شورای عالی صلح را به طور فهرست‎وار به نبود رهبری سالم، عضویت افراد شامل منازعه در ساختار آن، بی‎برنامگی، نبود تعریف مشخص از این شورا در ساختار دولت، هماهنگ نبودن برنامه‎های این نهاد با تغییرات شگرف منطقه‎یی، بازی‎های پیچیده استخباراتی در منطقه، وارد شدن در مذاکرات به گونه‎ فردمحورانه، وابستگی‎ها و تقویت یک نهاد فراقانونی، خلاصه بسازیم، ساختار پیچیده گروه طالبان و دیگر گروه‎هایی که طرف مذاکرات صلح با دولت تلقی می‎شوند، هم بخشی از چالش در برابر کار شورای عالی صلح به حساب می‎آید. به باور آگاهان، اوضاع جاری در منطقه ما در حال پیچیده شدن است؛ طالبان به گروه‎های مختلف تقسیم شده‎اند، صدای واحد ندارند و فاقد رهبری واحد هستند.
با توجه به مشکلاتی که در بالا ذکر شد، شورای عالی صلح قادر به پیش‎برد برنامه صلح دولت با مخالفان مسلح آن نیست. پس لازم است فلسفه وجودی شورای عالی صلح مورد بازنگری قرار گیرد؛ اگر اصلاحات با توجه به هزینه‎هایی که متصور است قابل اعمال بود که خوب، در غیر آن بهتر خواهد بود تا مسوولیت پیش‎برد برنامه و گفتگوهای صلح به نهادهای امنیتی و دستگاه سیاست خارجی کشور واگذار شود. در بخش پیش‎برد گفتگوهای صلح، بر اساس فرضیه “گفتگوهای صلح برای افغان‎ها توسط افغان‎ها” هم تجربه موفق شورای امنیت ملی را در کشانیدن گلبدین حکمتیار، رهبر حزب اسلامی، به میز گفتگوهای صلح در کارنامه داریم که می‎شود از آن سود برد و بر اساس آن یک نقشه راه ترسیم کرد.

والی بدخشان بر مجازات عاملان شلیک بالای معترضان در کابل تاکیدکرد

احمد فیصل بیگ زاد، والی ولایت بدخشان، برخورد اخیر مسولان امنیتی و نظامیان با معترضان در کابل را غیر مسلکی خواند و بر مجازات و اقدام قانون علیه این افراد تاکید کرد.
در خبرنامۀ که امروز از سوی دفتر رسانه های والی بدخشان به کلید فرستاده شد آمده است که، شماری از شهروندان کشور درتظاهرات روز جمعه در اثر برخورد غیرمسلکی تعدادی از نیروهای امنیتی جان های خود را از دست دادند و امیدوار است که با مسوولان امنیتی که با تظاهرات کننده گان و خانواده های قربانیان به گونۀ غیر مسلکی برخورد کردند، اقدام قانونی صورت گیرد.
والی بدخشان ضمن محکومیت حملات مرگبار اخیر در کابل به ویژه حمله بر مراسم جنازۀ سالم ایزدیار گفته که، دشمن با این حرکات می خواهد احساسات مردم افغانستان را علیه حکومت برانگیزد و میان حکومت وملت فاصله ایجاد کند.
او از شهروندان افغانستان خواسته است که، در تصمیم گیری های خود عقلانی عمل کنند و نفع مردم و حکومت را در نظر گیرند؛ تا مخالفان مسلح دولت از احساسات شان استفادۀ سوء نکنند.
این در حالیست که اخیراً رئیس جمهور اشرف غنی نیز در جلسۀ شورای امنیت ملی به نهادهای مسوول دولتی از جمله به لوی سارنوالی دستور داد که عاملان شلیک بالای معترضان در شهر کابل را شناسایی و مجازات کند.
گفتنیست که روز جمعه گذشته درنتیجه شلیک نیروهای امنیتی بالای معترضان در کابل، دستکم پنج تن به شمول پسر معاون اول مشرانو جرگه کشته و ده تن دیگر زخمی شدند.

رئیس جمهور غنی خواستار همکاری عالمان دینی برای تامین صلح در کشور شد

محمداشرف غنی رئیس جمهور ; کشور، شام دیروز در یک نشست مشورتی با رئیس و اعضای شورای سراسری علما از آنان خواست تا پیشنهادات شان را برای تأمین صلح، ترتیب و ارائه نمایند.
دفتر رسانه های ریاست جمهوری با پخش خبرنامۀ می گوید: رئیس جمهور غنی در این نشست از عالمان دینی خواسته که درخصوص آموزه های دینی برای مردم آگاهی رسانی بیشتر نمایند، زیرا منحرفین دین، از آموزه های دینی برداشت های غلط دارند.
او، علاوه کرده که، تنها راه ثبات، اسلام است و وحدت  افغان ها در اسلامیت آنهاست، زیرا در دین مبین اسلام؛ قوم، جهت و سمت مطرح نیست.
عالمان دینی در این نشست، بر تأمین صلح و ثبات سراسری در افغانستان تأکید کردند و از احزاب، نهادهای مدنی، سیاست گران، فرهنگ‌یان و همه اقشار جامعه خواستند که برای تقویت وحدت ملی و همبستگی مردم تلاش نمایند
.آنها همچنان از رسانه‌های کشور خواستند که در برنامه‌های نشراتی شان مسایل اسلامی، روحیۀ مردم و منافع ملی را درنظر گیرند.
علمای دینی، صلح با حزب اسلامی را یکی از دستاوردهای مهم حکومت دانستند و بر ادامّ  این روند بخاطر تأمین صلح و ثبات دائمی در کشور تأکید کردند.

از فروشگاه ما دیدن فرمایید رد کردن