خانه «=« اخبار (برگه 2)

اخبار

آیا بهترین گزینه، تحریم انتخابات است؟

موضوع انتخابات پس از امنیت، داغ ترین بحث اجتماع و فضای سیاسی کشور است و حساسیت رسانه ها به این موضوع بهترین فرصت را برای حکومت و سازمان های مربوط به آن فراهم کرد که با ایجاد اختشاش به فریب اذهان عمومی برای رسیدن به اهداف خود سود برند.

افغانستان در حکومت وحدت ملی، در روز های آخر به فکر برگزاری انتخابات پارلمان و شوراها افتاد در حالیکه مهمترین آن انتخابات ریاست جمهوری بود که باید انجام می شد اما در هاله ای از ابهام به سر می برد.

با وجود اینکه از اولین انتخابات در دوران جدید تا آخرین آن در سال ۲۰۱۴ مملو از تقلب و بحران بود و هرچند اصلاحات انتخاباتی و توزیع شناسنامه های الکترونیک از بندهای توافقنامه سیاسی بوده، تاکنون با سنگ اندازی های ارگ به تعویق افتاده است که نمی توان امیدی به برگزاری انتخابات دیگر داشت چه رسد به شفایت در آن!

بر همین اساس بهترین گزینه برای افغانستان، تحریم انتخابات و منحل شدن کمیسیون انتخابات در افغانستان است زیرا تا زمانی که اعضای کمیسیون گذشته با وجود تجربه تقلب و فساد که کشور را در بحران قرار دادند در سمت مشاور ریاست جمهور باشند و اعضای جدید از میان بی تجربه های و افراد وابسته جناحی و تباری شخصا از سوی اشرف غنی انتخاب شده اند، چگونه می توان به شفافیت در برگزاری انتخابات امید بست؟ مگر اینکه پای فساد بیشتر و حیف و میل در میان باشد!

از سوی دیگر ارگ با تمام توان از توزیع شناسنامه های الکترونیک به دلیل افشای جمعیت واقعی اقوام در افغانستان و زیانی که به قوم پشتون و راس حکومت وارد می شود، جلوگیری می کند، در حالی که تاکنون هفتاد میلیون دالر برای توزیع آن هزینه شده است اما همچنان در بازی های سیاسی بلاتکلیف می باشد هرچند حکومت اخطار داده که باید همه ثبت نام کنند و کلمه افغان را در هویت خود بپذیرند.

تک کرسی شدن که تنها می تواند به بی سرانجامی انتخابات بینجامد از مواردی که به بحران این کلاف سردرگم افزوده است، حال بماند که بیش از ۲۰ میلیون برگه رای دهی در اختیار مردم می باشد در حالی که تنها ۱۱ میلیون تن واجد شرایط رای دهی هستند که خبر از عمق تقلب دارد.

در افغانستانی که بیش از ۳۰ درصد خاک کشور در کنترل طالبان است و هراس بر ۷۰ درصد باقی مانده همواره وجود دارد و تعداد دقیق جمعیت نامشخص، چه رسد به آمار رای دهندگان چگونه کمیسیونی که براساس سلیقه ریاست جمهوری تشکیل شده است توان برگزاری انتخابات را دارد.

در این میان سخن از مستقل بودن کمیسیون انتخابات یا هر کمیسیون دیگر، دروغ بزرگ حکومت و مسوولان می باشد، آن هنگام که اشرف غنی در سیاست انحصار طلب، حتی خود اقدام به جابجایی و تعیین مقام های رده پایین می کند.

زمانیکه در انتخابات ۲۰۱۴ ریاست جمهوری، نشانی از رای مردم دیده نشد و سراسر تقلب و زد و بند ها بود، اشرف غنی و عبدالله با بحران در نمایش مضحک توافقنامه، مردم را فریب دادند و به قدرت رسیدند، حال اشرف غنی با در دست داشتن قدرت و تجربه گرانبها در کنار مشاوران پخته در تقلب به دنبال برگزاری چه انتخاباتی خواهد بود؟ پرتقلب تر و بحرانی تر از انتخابات گذشته؟ پس توافقنامه، اصلاحات و تعهدات چه می شود و آیا اصلا اجازه حضور رقیبان را در صحنه سیاسی خواهد داد؟

پاسخ به تمامی این سوالان به روشنی عملکرد ریاست جمهوری است: انحصار طلبی و قومی کردن قدرت.
تازمانی که قانون اساسی تعدیل نشود و تمامی قدرت در دستان یک قوم و یک نفر باشد، هیچ انتخاباتی بوی از شفافیت و خواست مردم ندارد، پس تحریم انتخابات و منحل شدن کمیسیون وابسته اقدامی در جهت کاهش فساد و جلوگیری از نمایش ارگ برای قدرت نمایی و کنترل آینده کشور است. اما مهره های این شطرنج را بگونه ای چیده اند که نامزدان در انتخابات نگذارند که نامی از تحریم به میان آید.

در این میان تمامی طرح ها و اقداماتی که حکومت و کمیسیون انتخابات در مقابل رسانه ها برای برگزاری انتخابات دم می زنند، همان فریب بزرگ مردم و خریدن زمان برای انجام برنامه های تاریک قدرت است، دمکراسی نه تنها در این سرزمین وجود ندارد بلکه شفافیت و خواست مردم در دورترین نقطه از حکومت اکنون افغانستان قرار دارد.

پوتین تصمیم ندارد تا سربازان روس خاک سوریه ترک را کنند

ولادیمیر پوتین، رییس جمهور روسیه، در جلسه سالانه پرسش و پاسخ گفت که روسیه در حال حاضر تصمیم ندارد سربازانش را از کشور جنگ‎زده سوریه بیرون کند.
پوتین در عین حال تصریح کرد که مسکو در حال ایجاد تأسیسات دایمی نیز در سوریه نیست.
وی افزود در صورت نیاز و بدون آنکه ضرر مالی متوجه مسکو باشد، نیروهای روسی، خاک سوریه را ترک خواهند کرد.
پوتین گفت که در حال حاضر روسیه نیاز دارد تا نیروهای خود را در سوریه حفظ کنند؛ زیرا آن‎ها در کنار تأمین امنیت روسیه در منطقه خاورمیانه، منافع اقتصادی این کشور را نیز تأمین می‎کنند.
نخستین حملات هوایی روسیه به خاک سوریه در سپتامبر ۲۰۱۵ انجام شد.
این بزرگ‎ترین مداخله مسکو در دهه‎های گذشته در منطقه خاورمیانه توصیف شده است.

روز جهانی قدس، روز بـزرگ «مرگ بر اسرائیل» است

در آسـتانـۀ روز جـهانـی قـدس، مسلمانان جهان با حضور آگاهانه، پر شور ، گسترده و وحدت بخش خودشان در مراسم راهپیمایی روز جهانی قدس بار دیگر ” مرگ بر امریکا ” و “مرگ بر اسرائیل ” را فریاد خواهند زد.

امروز باگذشت هفت دهـه اشـغالگـری سـرزمینهای فلسـطیـنی توسط صهیونیسـت ها و با حمایت دولت مستکبر آمریکا و حرکت احمقانه ترامپ رئیس جمهور ابله شیطان صفت و با انتقال سفارت خود از تل آویو به بیت المقدس و حمایت از اعلام این سرزمین مقدس به عنوان پایتخت رژیم جعلی ؛ جنگی دیگر را علیه ملت مظلوم فلسطین و همه مسلمانان و آزادگان جهان آغاز کرده است و از سویی انتفاضه جدید فلسطینی ها با تظاهرات جمعه های بازگشت ، به مرحله جدیدی رسیده و این بار نیز شاهد جنایت و کودک کشی رژیم سفاک صهیونیستی بوده ایم و به درستی که دیگر شعار صهیونیست ها از نیل تا فرات جای خود را به شعار و واقعیت سرزمین مقاوم فلسطین از بحر تا نهر نه یک وجب کمتر بدل شده است و به فرمودۀ امام خامنه‌ای دیگر دوران بزن در رویی و دوران رژیم های آپارتاید نظامی به پایان رسیده است و به پایان تاریخ حیات شجرۀ ملعونۀ خبیثۀ صهیونیستی نزدیک خواهیم شد و به زودی امت بزرگ اسلامی در بیت المقدس نماز جمعه و جماعت خواهد خواند.

امسال به لطف و عنایت الهی ‘ امت بزرگ رسول الله’ ، در پیروی از آموزه های جاودان امام راحل «رحمه الله» در روز جمعۀ این هفته ، ( ۱۸ جوزا/خــرداد ماه ، مصادف با ۲۳ رمضان المبارک) که روز جهانی قدس است ؛ با شعار محوری امسال « پیروزی جبهۀ مقاومت ، شکست فتنۀ آمریکایی ـ صهیونیستی ، عزم ملت فلسطین برای بازگشت » درخیزشی عظیم در کنار ‘ جبهۀ بزرگ مقاومت و بیداری اسلامی ‘ و در حمایت از مردم مظلوم و بی گناه وآوارگان بی پناه فلسطین مقاوم ، علیه ظلم و خشونت و اشغالگری رژیم غاصب صهیونیستی فریاد آزادی ، استقلال ، حقانیت و مظلومیت سر می دهد و دوشادوش برادران دینی خود در نوار غزه و کرانه باختری رود اردن و جای جای فلسطین قهرمان و دیگر آزادگان جهان ، با ظلم و کفر دجالان سفاک صهیونیست به مبارزه بر می خیزد .

همه مسلمانان جهان، جمعــه هـجـدهـم جوزا/خــرداد ماه “مرگ بر امریکا ” و “مرگ بر اسرائیل” را فریاد خواهند زد.

سردرگمی و بی برنامگی در سیاست هزاره ها

ساده اندیشی ، سطحی نگری سردرگمی و بی برنامگی در سیاست بازی هزاره ها !

متاسفانه هزاره ها فعلأ یک آدرس سیاسی ندارند که بتوانند در قبال تغییر و تحولات کشور و حتی در مورد قضایای درون خود هزاره ها موضیع گیری نمایند که بتواند نمایانگر طرز دید یک بخش قابل اعتنایی جامعه هزاره ها را در بر بگیرد.
از همین سبب است که ضرب المثل مشهور اوزبیکی ( هر کله و بیر خیال ) در مورد هزاره ها کاملا صدق می کند.

اگر چنین نمی بود و هزاره ها یک نگرشی عمیق در سیاست می داشتند نه به رفتن جنرال مراد از وزارت داخله داد و بیداد می کردند و نه هم به آمدن داکتر طالب آتن ملی به راه می انداختند. چون هردوی این عالیجناب ها ادعای نمایندگی از هزاره ها را نکرده اند و هزاره ها هم از طریق رأی خویش آنها را به جایی نفرستاده اند و هزاره ها نه در آوردن آنها کدام نقشی را ایفا کرده اند و نه در رفتن آنها می توانند نقش داشته باشند.
گذشته از آن جنرال مراد توانایی آن را دارد که خود در مورد خود تصمیم بگیرد و شاید احتیاج به گریه و زاری دگران نداشته باشد.

ارگ که جنرال دوستم و احمدضیا مسعود را که با رأی مردم آمده بودند و ستون فقرات نظام بود خانه نشین و یا تبعید کرد، وزیر آب و برق را در حصر شهر کابل قرار داد و بالاخره عبدالله را سلب صلاحیت کرده، پس بسیار به سادگی می تواند کسی را که مقرر کرده برطرف و یا تبدیل نماید.

در مورد پینه کردن داکتر طالب چه از راه سرور دانش و چه از طریق آمریکایی ها به ارگ، هزاره ها کدام نقشی ندارند و این تصمیم شخصی داکتر طالب است که چگونه سرنوشت خود را رقم می‌زند و هیچ ربط نمی تواند به هزاره ها داشته باشد و هزاره ها هم نباید در هر مورد حیثیت دیوار نمکش را به خود بگیرند.

در این روزها که بیشتر مردم بالای منافع شخصی خود فکر می کنند، شاید برای داکتر طالب هم مفید باشد که از طریق ارگ به باشگاه میلیونران شامل گردد. گرچه برای میلیونر شدن شاید اکنون دیرشده باشد، زیرا آقای طالب از یکطرف بسیار دیر به تیم ارگ پیوسته است و از جانب دیگر ممکن ارگ نشینان برای آقای طالب قیمت گذاف نپردازند.

بنابراین آنانی که برای پیوستن داکتر طالب به ارگ آتن ملی به راه انداخته اند باید بدانند که تا عرق پیشانی شان نخشکیده است از آتن انداختن خود پشیمان می گردند. زیرا بسیار زود روشن می گردد که اگر آقای طالب به سر و وضع خود برسد کاری بزرگ را انجام داده است. البته هزاره هایی که سویچ شان به دست ارگان های امنیتی و استخباراتی است وظیفه دارند که یاوه سرایی نمایند، از کاه کوه بسازند و ذهنیت مردم را به خاطر کارهای پیش پا افتاده مصروف نگهدارند. ورنه کسی نمی داند که مشکل هزاره ها مشکل رفتن ها و آمدن های افراد و اشخاص نیست؟ بلکه مشکل اساسی هزاره ها ذهنیت تبعیض آمیز مسلط بر نظام سیاسی افغانستان است که از ریشه و بنیاد باید بر اساس برابری اقوام مطابق شعاع وجودی شان تغییر نماید و تمام اقوام کشور از بالا تا به پایین در لایه های مختلف حکومت بدون تبعیض بر مبنای اصل شایسته سالاری شرکت داشته باشند.

گروه طالبان برای بار دوم به ولسوالی چوره در ارزگان حمله کرده است

حملات گروهی جنگجویان طالبان به ولسوالی چوره در ولایت ارزگان بار دیگر آغاز شده است.
مقام‎های محلی ارزگان می‎گویند که جنگجویان طالبان به پوسته‎های امنیتی در مربوطات مرکز ولسوالی چوره حمله کرده‎اند و سرگرم درگیری با نیروهای دولتی هستند.
امین‎الله خالقی، ولسوال چوره،  گفت که جنگجویان طالبان پس از آن در چند متری مرکز این ولسوالی جابه‎جا شدند که نیروهای اردوی ملی، شب گذشته، از سه پوسته امنیتی در این ولسوالی عقب‎نشینی کردند و این پوسته‎ها به دست طالبان سقوط کرد.
به گفته خالقی، در پی عقب‎نشینی نیروهای اردوی ملی، مرکز ولسوالی چوره در محاصره طالبان در آمد و اکنون جنگ میان دو طرف در بخش‎های ورودی مرکز این ولسوالی جریان دارد.
ولسوال چوره علاوه کرد که شمار نیروهای دولتی در این ولسوالی اندک است و برای عقب زدن حمله طالبان نیاز است تا نیروهای بیشتری به چوره اعزام شوند.
براساس معلومات وی، حمله دوباره طالبان به مرکز ولسوالی چوره، تا هنوز تلفاتی در پی نداشته است.
گروه طالبان دو شب پیش نیز به پوسته‎های امنیتی در ولسوالی چوره حمله کرده بود که در پی آن ۱۸ سرباز دولتی و ۳۵ عضو طالبان کشته و زخمی شده بودند

دست و پازدن های سیاسی کرزی

حامد کرزی رییس جمهور سابق کشور میزبانی گفتگو از جان بس سفیر آمریکا در کابل را پذیرفت و ساعتی پیرامون آینده و انتخابات پیش رو با وی به مذاکره نشست. در این مذاکره حامد کرزی بر برگزاری لوی جرگه (مجلس بزرگان) تاکید کرد و سفیر امریکا نیز وی را برای کاندید شدن در انتخابات ریاست جمهوری تشویق کرده حمایت ترامپ را از وی اعلام نمود.

برگزاری مجلس بزرگان در کشوری که هم حکومت دارد و هم دستگاه طویل اجرایی با صرف هزینه های هنگفت مالی و تلفات جانی گسترده نه جایی دارد و نه نیازی به آن می باشد اما چرا برای حامد کرزی به امری حیاتی بازگشت به قدرت بدل شده است؟

هرچند سلطنت و پادشاهی در افغانستان به اتمام رسیده است اما چهره های سیاسی این سرزمین با وجود اتمام کناررفتن از قدرت همچنان با عدم پذیرش اتمام دوره کاری هرچه در توان دارند صرف بازگشت به دوران طلایی حکومت و نشستن بر سر تخت پادشاهی دارند.

حامد کرزی، رییس جمهوری که هرچند بدل به سابق شده اما دلخوش به بازگشت به قدرت که سیزده سال دوران طولانی حکومت داری را با سیاست قبیله گرایی، فساد و طالب دوستی در هم آمیخت و میراث فساد را برای امانت داری به خوبی اشرف غنی به جای گذاشت.

اینکه وی خواهان برگزاری مجلس بزرگان است و ارگ بدون نام بردن از وی به رد آن می پردازد رویارویی دو رهبر نیست بلکه نشان از رسم سیاسمتداری در افغانستان دارد، اتمام کاری رییس جمهور سابق همزمان با بدل شدن به رهبری برای اپوزیسیون بود که رویای بازگشت به قدرت را دارد اما آیا ارگ پذیرایی دگر باره این سیاستمدار زیرک می باشد؟

هرچند حکومت اشرف غنی از دل تقلب به قدرت رسید و اکنون در پایین ترین حد مشروعیت از سوی جامعه است اما نمی توان وجود چنین نظام با شورای ملی را نادیده گرفت و خواهان برگزاری مجلسی از بزرگان شد که تنها می تواند مشورت دهنده باشد نه قدرتی برای اجرای اصلاحات و تشکیل حکومت جدید.

کرزی با وجود استعداد بی همتا در جلب نظر مقام های دیگر اقوام و زیرکی در به انزوا کشاندن رهبران قدرتمند در کنار ثروتی که از راه قدرت به دست آورد، گزینه بهتر از اشرف غنی در حکومت نیست زیرا در حکومت طولانی وی بود که تروریستان جان تازه یافتند، مواد مخدر بدل به تجارتی سرسام آور شد و فساد به عنوان مهم ترین عامل بر سر راه ثبات و صلح در حکومت ریشه دواند.

تقلای رییس جمهور سابق برای حضور در عرصه سیاست به اندازی شده که حتی در سفرهای برون مرزی از خود اختیاراتی به اندازه رییس جمهور نشان می دهد و دم از سیاست مقابله با امریکا می زند در حالی که مسکو در تشخصی دوست و دشمن به مانند واشنگتن بی همتا می باشد و در سود جستن از کشورها و مقام ها در جهان بی رقیب.

هرچند اختلاف های کرزی و غنی در شیوه حکومت داری از ابتدا وجود داشته اما در اصل و مبنا یکی می باشد و آن، رسیدن به کشوری پشتونیزم با قدرتی سلطه گر و خلاصه شده در یک قومیت است و برهمین اساس با سوء استفاده از رهبران دیگر اقوام هم قدرت را در سیطره دارند و هم جبهه اصلی مخالفان را.

این در حالی می باشد که وی هیچگاه رهبری قابل اعتماد برای کل افغانستان نبوده و نخواهد شد، بلکه قدرتمندی است منفعت طلب که با هر روشی در پی رسیدن به حکومت برای تحقق اهداف تباری می باشد که با سیاسمتمداری و اهداف شوم، دیگر اقوام را به انزوا می کشاند.

از برادر خواند طالب نه تنها صدای صلحی در نیامد بلکه سبب قدرت یابی هر په بیشتر طالب و داعش شد و ظهور رییس جمهوری همچون اشرف غنی، افغانستان نیازمند رهبری است که به جای سیاست قوم گرایی به دنبال ملت سازی باشد و در راستای امنیت گام بردارد نه اینکه جنگ تنها حاشیه امن قدرت وی باشد.

برگزاری لوی جرگه (مجلس بزرگان) به مانند اهداف پیشنهادی دیگر رییس جمهور سابق، کلی و برگرفته از توهمات است که قابل اجرا نمی باشد زیرا کشوری که زیر سلطه امریکا بنا شده و بدون کمک های خارجی دوام نمی باید نمی تواند بدون دوراندیشی سیاسی به مخالفت یکباره پرداخت و همراه مسکو بدل به همپیمان طالب شود.

در روزگاری که اجماعی جهانی برای افغانستان چند پاره شده و خاورمیانه، دستخوش تغییرات گسترده در تهدید داعش قرار دارد، اتحاد و دوری کردن از درگیری های درونی حیاتی است نه اینکه هر رهبر و مقامی ساز خود را برای برهم زدن قدرت کوک کند و علیه نظام دست به اقداماتی همچون برگزاری لویه جرگه بزند که هیچ نتیجه ای جز اتلاف وقت و ایجاد هرج و مرج ندارد.

کرزی زمانی به طولانی سیزده سال برای ایجاد اصلاحات و رساندن افغانستان به ثبات و صلح داشت که در قبیله گرایی همچون سیاست غنی از میان برد و نه تنها جامعه خواهان بازگشت شکست خورده در قدرت نمی باشد بلکه جناح مخالف نیز وی را به عنوان رهبر نخواهند پذیرفت.

اصلاحات و برگزاری انتخابات تنها راه برون رفت از وضعیت هرج و مرج کشور است نه لوی جرگه (مجلس بزرگان) آنهم از سوی سیاسمتدار طالب دوستی همچون کرزی که مبنای فساد بوده و اصل قبیله گرایی

نیروهای خارجی بالای دو منطقه در بدخشان به صورت اشتباهی بمب پرتاب کرده‎اند

مقام‎های محلی بدخشان تأیید می‎کنند که طیارات نیروهای خارجی، شام گذشته، بالای دو منطقه در ولایت بدخشان بمب پرتاب کرده‎اند.
نیک‎محمد نظری، سخنگوی والی بدخشان،  گفت که حوالی ساعت هفت شام گذشته مناطقی در این ولایت توسط طیارات جنگی نظامیان خارجی هدف قرار گرفته است.
به گفته وی، این طیارات در حالی که مردم سرگرم خوردن افطاری بودند، دو بمب را بالای مناطقی در شهر فیض‎آباد و ولسوالی کشم بدخشان پرتاب کردند.
نظری افزود که نیروهای خارجی در پی این اقدام به والی بدخشان از طریق تلیفون تماس برقرار کردند و از پرتاب اشتباهی این بمب‎ها از وی عذر‎خواهی کردند.
او گفت که این بمب‎ها خسارات مالی و تلفات جانی در پی نداشته است.
شماری از ساکنان بدخشان  گفته‎اند که قدرت انفجار این بمب‎ها آنقدر زیاد بود که باعث شکستن شیشه بعضی از خانه‎ها و لرزش در بخش‎هایی از بدخشان شده است.

وحدت ملی خونین در حباب دمکراسی

دوران پسا طالبان با سیزده سال حکومت کرزی و نزدیک به سه سال ریاست جمهوری اشرف غنی، روزگار پرفراز و نشیبی را طی کرد اما کسی تصور نمی کرد زمانی دولت کرزی بدل به آرزوی برای بازگشت شود.

حکومت وحدت ملی که از دل جنجالی ترین انتخابات طولانی جهان با تقلب گسترده به قدرت رسید جز ناامن ترین سال ها می باشد در تداوم جنگ، قدرت یابی گروه های تروریستی و تلفات تکان دهنده غیرنظامی به گونه ای که براساس گزارش یوناما، سال ۲۰۱۷ با بیش از ده هزار کشته و زخمی غیرنظامی از خونبارترین های دوران چهل ساله ناامنی هاست.
در این میان، نظام حاکم در دوران جدید با گذر از روزگار افراط گری اگر توانایی برقراری حکومت مشروع و تطبیق قانون را ندارد برچه اساسی دم از دمکراسی می زند؟

چهل سالِ گذشته هم زمان با رویدادهای سیاسی در جنگ و ناامنی به پیش رفت، زمانی وابستگی به شوروی دلیل ماندگاری حکومت ها بود، دهه ای با نام جهاد، گروهی در افراط گری و استفاده از دین با پرچم سفید و اکنون، استفاده از عنوان دمکراسی برای سرپوش گذاشتن بر فساد و سلطه گری.

دوران جدید در کنفرانس بن بنا به خواست غرب با حکومت قومیتی در قانون اساس ناقص، برازنده افغانستان پایه گذاری شد و اگرچه ابتدا موجی از امید در میان مردم به وجود آورد اما در مدت کوتاهی بدل به فاجعه ای برای تحکیم گروه های تروریستی در تداوم جنگ بروز کرد تا جایی که اگر کرزی در سیاستمداری با کنترل جزایر قدرت حداقل نیم بند ثبات پایتخت و برخی ولایت های بزرگ را حفظ می کرد، اشرف غنی جز ارگ باقی مناطق را با سیاست قبیله ای در خون و ناامنی فرو برد.

دانش آموخته غرب با لقب متفکر دوم جهان اهداف شوم در سر دارد و با ابزار زور و تکیه بر حمایت امریکا از دمکراسی برای فساد استفاده می کند و از قبیله گرایی برای جنگ و کشتار.

فساد مبنای حکومت گذشته و اکنون است با دامنه متفاوت می باشد به طوری که اگر کرزی، رهبران جهادی را مانع پشتونیزم شدن افغانستان می دید اما در سیاست و درک وضعیت سیاسی و اجتماعی کشور به مدیریت و کنترل آنان می پرداخت در حالی که اشرف غنی هیچ اعتقادی به مشورت ندارد و با تمامی توان به نبرد با جزایر قدرتی رفته که در کنار آلودگی به جنگ های گذشته، پایه و اساس قدرت، همچون بندی مانع ازهم گسستگی قومیتی می باشند.

حال، کشته و زخمی شدن بیش از ده هزار غیرنظامی تنها در طول یک سال، قدرت طالب نیست بلکه در لایه های زیرین، ریشه در فساد و خیانت دارد و اگر به تکرار نام ستون پنجم شنیده می شود همان نزدیک ترین افراد به رییس جمهور هستند که سکان کشور را در دست دارند.

در این میان، حمله های به تکرار در امنیتی ترین مناطق پایتخت که باید برای رسیدن به آن، پست های بیشمار بازرسی را طی کرد اگرچه گواه ضعف استخبارات و رهبری در نهاد امنیتی است اما نه تنها حکومت وحدت ملی با کمبود نیرو و تجهیزات برای نابودی تروریستان مواجه نیست بلکه استخبارات ارگ با قدرت، صرف به حاشیه راندن رهبران جهادی و هماهنگی با گروه های تروریستی می شود.

حکومت های دوران جدید در رنگ و لعاب دمکراسی و قانون چیزی جز فساد و خیانت نمی باشد، اکثر رهبران با اقتدار در چهاردهه جنگ و ناامنی از میان رفتند و هر گروه و حکومتی که به قدرت رسید بخشی از نخبه های سیاسی را در ترور حذف کرد و برهمین اساس، افرادی چون کرزی و غنی با تکیه بر استانکزی و اتمر فرصت ریاست جمهوری می یابند.

کرزی در پوشش یک ملی گرا از طالبان، برادر و مخالف سیاسی ساخت و غنی طی چهار سال، شمال را به داعش واگذار و باقی کشور را در تهدید طالبان رها کرد تا دورانی بسازد به مانند سلطنت امان الله خان در انتقام جویی سقوط حاکمیت داکتر نجیب.

امان الله خان اگر رویای سازندگی داشت اما با دور شدن از ملت به سراشیبی سقوط رسید و داکتر نجیب در توسل به متجاوز خارجی و همراه شدن با کشتار و خون بدل به َ۱ قربانی افراط گرایان شد، دلایلی نزدیک به آنچه حکومت وحدت ملی بر مبنای آن عمل می کند.

سال میلادی جاری که با خونبارترین حمله های انتحاری کابل آغاز شد و ادامه دارد، بحرانی تر از سال گذشته خواهد بود زمانی که رییس جمهور با زور سیاسی در تحمیل نام “افغان” شناسنامه های الکترونیک را آغاز کرده و یک جناح مخالف آماده تظاهرات سراسری است.

تیم‎های ملی فوتبال دختران افغانستان و اردن شام امروز با یکدیگر مصاف می‎دهند

قرار است شام امروز دوشنبه تیم‎های ملی فوتبال دختران افغانستان و اردن، به میزبانی رقیب افغانستان، در قالب بازی‎های دوستانه، با یکدیگر مصاف بدهند.
این دومین بازی دوستانه تیم‎های ملی فوتبال دختران این دو کشور است که در شهر عمان اردن در ورزشگاه پیترا برگزار خواهد شد.
مسوولان فدراسیون ملی فوتبال گفته‎اند که دختران بازیکن افغان برای انجام دو مسابقه دوستانه با بازیکنان اردنی به کشور رقیب خود سفر کرده‎اند.
اولین مسابقه این بازیکنان با نتیجه پنج در برابر صفر به نفع تیم ملی دختران اردن پایان یافته است.
هدف این بازی‎های دوستانه، بلند بردن ظرفیت بازیکنان افغان عنوان شده است.

عبدالله: دست‎های پشت پرده حملات اخیر افشا خواهد شد

عبدالله عبدالله، رییس اجرایی حکومت وحدت ملی، از وضعیت بد امنیتی در کشور انتقاد کرده و می‌گوید که دست‌های پشت پرده در ناامنی‌های اخیر در کشور در آینده نزدیک افشا خواهد شد.
رییس اجرایی حکومت در مراسم معرفی والی جدید ولایت پروان گفت که حوادث تروریستی روزهای اخیر در کابل و سایر ولایت‌ها، باعث درد در تمام مردم شد و تروریستان بار دیگر جنایت کردند و صدها خانواده را به سوگ نشاندند.
وی با اشاره به مراکز تمویل و تجهیز گروه‎های ترورستی در بیرون از کشور گفت که دولت در برابر دهشت‌افگنان رحم نخواهد کرد و هراس‌افگنانی که دست‌گیر شده‌اند، به زودی محکمه و مجازات خواهند شد.
رییس اجرایی همچنان افزود که در سفر هیأت پاکستانی به کابل، به طور واضح و جدی روی هراس‌افگنی صحبت شد و اسناد و شواهدی نیز ارایه شده‌ است تا اسلام‌آباد ثابت کند که پس از این اجازه فعالیت به گروه‎های تروریستی از خاکش در برابر افغانستان را نمی‎دهد.
پیش از این پاکستان گفته است که این کشور در ناامنی‎های افغانستان دست ندارد و آنچه را که مقام‎های افغان ادعا می‎کنند، اتهام و کذب بیش نیست.

از فروشگاه ما دیدن فرمایید رد کردن