خانه «=« اخبار (برگه 30)

اخبار

۲۰۰ مظنون در جریان دو هفته در پایتخت بازداشت شده اند

قوماندانی امنیه کابل می گوید، رویدادهای جرایم جنایی نسبت به هفته های گذشته کاهش قابل ملاحظه‌ای داشته است.
به گفته مسوولان در قوماندانی امنیه کابل، در جریان دو هفته، شمار زیادی از مظنونین در پیوند به واقعات جرمی به ویژه سرقت، جرایم سازمان یافته و فروش مواد مخدر و مشروبات الکولی بازداشت شده اند.
از سویی دیگر مسوولان در قوماندانی امنیه کابل، از بازداشت یک شهروند پاکستانی در پیوند به استفاده غیر قانونی سیم باکس نیز خبر می دهند.
قتل، سرقت های مسلحانه، فروش مواد مخدر و جرایم سازمان یافته، از واقعات جنایی‌ای است که بیشتر ساکنان پایتخت را متضرر می سازد.
اما به تازه‌گی دیده می شود که قوماندانی امنیه کابل دست به کار شده تا از هر گونه جرایم جنایی در پایتخت جلوگیری شود.
عبدالرحمان رحیمی، قوماندان امینه کابل می گوید: از دو هفته بدینسو برنامه‌های موثری برای شناسایی و بازداشت کسانی که جرایم جنایی را در پایتخت انجام می‌دهند، راه اندازی کرده ایم.
آقای رحیمی که به روز چهار شنبه در نشست خبری در کابل صحبت می کرد، خاطر نشان نمود که در جریان دو هفته گذشته بیشتر از ۲۰۰ نفر مظنون در پیوند به بیشتر از ۱۰۰ رویداد جرمی و تروریستی از سوی منسوبان این قوماندانی بازداشت شده اند
قوماندان امنیه کابل افزود: منسوبان جنایی و کشفی این قوماندانی ۷۷ تن از فروشندگان مواد مخدر و مشروبات الکولی را نیز از مناطق مختلف پایتخت بازداشت کرده اند.
به گفته قوماندان امینه کابل، مقدار زیادی هیروئین، شیشه، تریاک و چرس مواد مخدریست که از نزد منظونین به شمول دو عراده موتر سایکل و دو میل سلاح مختلف النوع به دست آمده است.
وی همچنین از بازداشت یک شهروند پاکستانی در پیوند به استفاده غیرقانونی از سیم باکس که احتمالا در حملات تخریبی و بدامنی نیز از آن کار گرفته می شد، خبر داد.
به گفته آقای رحیمی، این تبعه پاکستان از مربوطات حوزه نهم امنیتی کابل بازداشت شده و از نزد وی ۱۱ پایه دستگاه سیم مشمول ۱۷ قلم وسایل آن نیز به دست آمده است که امکان می‌رود از آن در بدامنی ها و رویدادهای تخریبی استفاده شده باشد.
این درحالیست که به گفته مسوولان در قوماندانی امنیه، در جریان کمپاین برای پاکسازی موترهای شیشه سیاه، شیشه‌های سیاه بیشتر از ۱۵۰۰ واسطه نقلیه مختلف را پاکسازی کرده اند و این کمپاین همچنان ادامه دارد.

ماه مبارک رمضان جه فضیلتی داره؟

خداوند متعال به برخى روزها و ماهها و نیز برخى مکانها عنایت ویژه‏اى کرده که چنین عنایتى را به روزها یا مکانهاى دیگر نکرده است.
پیامبر اکرم (ص)مى‏فرماید:
«إِنَّ لِرَبِّکُم فِى اَیّامِ دَهرِکُم نَفَحاتٍ أَلا فَتَعَرَّضُوا لَها»؛
«به راستى که براى پروردگارتان در روزهاى عمرتان نسیم‏هاى رحمتى است؛ پس آگاه باشید که این نسیمها و مواهب را به چنگ آورید»[۴].
ماه مبارک رمضان یکى از این ایام و زمانهاست که خداوند درهاى رحمت خود را بر روى بندگان خویش باز کرده و آنان را به میهمانى و ضیافت خود دعوت نموده است و از همه بندگان خویش دعوت کرده است تا از این سفره ضیافت الهى بهره‏مند گردند و گناهانى را که در طول سال مرتکب شده‏اند با دعا و استغفار و روزه گرفتن در این ماه از بین ببرند.
امام عسکرى علیه السلام به نقل از پیامبراکرم (ص) در این باره فرموده است:
«إِنَّ لِلّهِ خِیارا مِن کُلِّ ما خَلَقَهُ، فَلَهُ مِن البِقاعِ خِیارٌ و لَهُ مِنَ اللَّیالِى والأَیّامِ خیارٌ و لَهُ مِنَ الشُّهورِ خِیارٌ و لَهُ مِن عِبادِهِ خِیارٌ و لَهُ مِن خِیارِهِم خِیارٌ… و اَمّا خِیارُهُ مِنَ الشُّهُورِ فَرَجَبٌ و شَعبانٌ و شَهرُ رَمَضانَ … و إِنَّ اللّهَ عَزّوجَلّ یُنزِلُ فىِ شَهرِ رَمَضانَ مِنَ الرَّحمَهِ أَلفَ ضِعفِ ما یُنزِلُ فِى سائِرِ الشُّهُورِ»؛
«همانا خداوند از آنچه خلق کرده، امورى را براى خود برگزیده است. براى خداوند از سرزمینها برگزیده‏اى است و براى او از شبها و روزها و ماهها و عبادات نیز برگزیده‏اى است و از برگزیده‏ها نیز امورى را برگزیده است اما برگزیده خدا از میان ماههاى سال، رجب و شعبان و ماه رمضان است و خداوند ـ عزوجل ـ در ماه مبارک رمضان هزار برابر ماههاى دیگر رحمتش را بر بندگان نازل مى‏کند».[۵] در بخشى از خطبه معروفى که پیامبراکرم (ص) در آستانه ماه مبارک رمضان بیان فرمودند نیز در مورد ارزش و فضیلت این ماه شریف آمده است:
«أَیُّهَا النّاسُ، إِنَّ اَبوابَ الجَنانِ فى هذا الشَّهرِ مُفَتَّحَهٌ؛ فَاسئَلُوا رَبَّکُم أَن لا یُغَلِّقَها عَنکُم و اَبوابَ النِّیرانِ مُغَلَّقَهٌ؛ فَاسئَلُوا رَبَّکُم أَن لا یُفَتِّحَها عَلَیکُم والشَّیاطیِنَ مَغلُولَهٌ؛ فَاسئَلُوا رَبَّکُم أَن لا یُسَلِّطَها عَلَیکُم»؛
«اى مردم! در این ماه درهاى بهشت بر روى بندگان خدا باز است؛ از خدا بخواهید که این درها را نبندد و درهاى جهنم بر روى شما بسته است؛ از خدا بخواهید که هیچ‏گاه این درها را نگشاید و دستهاى شیطان در این ماه بسته است؛ پس از خدا بخواهید که آنان را بر شما مسلط نکند».[۶] امیرالمؤمنین على علیه السلام نیز فرمود:
«أَیُّهَا النّاسُ، إِنَّ هذا الشَّهرَ فَضَّلَهُ اللّهُ عَلى سائِرِ الشُّهُورِ کَفَضلِنا أَهلِ البَیتِ عَلى سائِرِ النّاسِ»؛
«اى مردم، همانا این ماه، ماهى است که خداوند آن را بر تمام ماهها برترى داد، همانند برترى ما اهل‏بیت علیهم السلام بر سایر مردم».[۷] امام رضا علیه السلام نیز درباره فضیلت این ماه مى‏فرماید:
«کارهاى نیک در ماه رمضان مقبول درگاه خداوند است و گناهان در آن بخشوده است. کسى که در ماه رمضان یک آیه از قرآن بخواند، مانند کسى است که در غیر ماه رمضان تمام قرآن را ختم کرده است و کسى که در این ماه به صورت مؤمنى تبسم نماید آن مؤمن نیز در قیامت به صورت او تبسم مى‏کند و او را به بهشت بشارت مى‏دهد، کسى که در این ماه مؤمنى را کمک کند، خداوند او را هنگام عبور از صراط، در روزى که قدمها مى‏لغزد، کمک خواهد کرد و کسى که غضب خود را در این ماه فرو نشاند، خداوند در قیامت غضبش را در مورد او فرو خواهد نشاند و کسى که مظلومى را در این ماه یارى نماید، خداوند او را در دنیا علیه تمام دشمنانش یارى مى‏کند و در قیامت هم او را در جایگاه حساب و میزان کمک خواهد کرد».[۸] بنابراین مؤمنان و پیروان اهل بیت علیهم السلام باید این فرصت را غنیمت شمرند و از برکات و آثار این ماه عظیم استفاده کامل را بنمایند و نگذارند که با گناهان و آلودگیهایى که وارد این ماه شریف شده‏اند با همان گناهان نیز از این ماه خارج گردند؛ زیرا معلوم نیست که خداوند دوباره چنین فرصتى را براى آنان فراهم نماید و تا سال آینده و ماه رمضانى دیگر زنده باشند و این ماه عظیم را درک نمایند.

اعیاد شعبانیه مبارک

Tabalwor

از تولد سینما در خانواده سلطنتی تا صف جوانان بیکار برای تماشای فیلم

 سینما اولین بار ۹۰ سال پیش،در زمان «شاه امان‌الله» وارد افغانستان شد،در دهه ۹۰ با شدت گرفتن جنگ‌های داخلی و تسلط طالبان بر این کشور به طور کلی تعطیل و ویران شد و از زمان سقوط طالبان تاکنون با آنکه بیش از یک دهه می‌گذرد ولی هنوز از مشکلات فراوانی رنج می‌برد.صنعت سینما از اوایل قرن بیستم وارد کشور افغانستان شد ولی همواره فراز و نشیب‌های سیاسی از همان ابتدا به سینمای این کشور اجازه رشد نداد.

یک سینمای تخریب شده در دوران طالبان

به هر حال طی قرن بیست، فیلم‌های «پشتو» و «دری» زیادی در داخل و خارج از افغانستان ساخته شد.

از اواخر سال ۲۰۰۱ با متزلزل شدن حکومت طالبان در افغانستان، سینمای این کشور نیز به مرور وارد فاز جدیدی از حیات شد.

*سینمایی با سابقه ۹۰ ساله/از ورود سینما به افغانستان توسط خانواده سلطنتی تا تعطیلی کامل آن در دوران حکومت طالبان

_تخصیص سینما به خانواده سلطنتی

شخصی به نام «امیر حبیب‌الله خان» از اهالی قندهار طی سال‌های (۱۹۰۱تا ۱۹۱۹) امیر افغانستان بود که برای اولین بار نسبت به صنعت سینما علاقه نشان داد ولی تلاش وی برای ورود سینما به این کشور تنها به خانواده‌های سلطنتی محدود ماند و عملا این فن‌آوری از دسترس عموم به دور بود.

امیر حبیب‌الله خان، شاه افغانستان

_ورود پروژکتور سینمایی به افغانستان و نمایش فیلمی صامت برای عموم مردم؛ نقطه عطف سینما در این کشور

 پس از آنکه در سال ۱۹۱۹ «امیر حبیب‌الله خان» براثر یک کودتای خانوادگی در هنگام شکار در کله‌گوش،لغمان،افغانستان به قتل رسید، پسرش «شاه امان‌الله» به قدرت رسید، او در سال ۱۹۲۳ برای اولین بار  پروژکتور سینمایی که «فانوس جادویی» و یا «جعبه جادویی» هم نامیده می‌شد، را وارد افغانستان کرد.

در همین سال برای اولین بار یک فیلم صامت در ولایت لغمان در میان عموم مردم به نمایش درآمد ولی اولین فیلم افغانی با نام «عشق و دوستی» به کارگردانی «لطیف رشید» در سال ۱۹۴۶ ساخته شد.

فیلم «عشق و سینما»، اولین فیلم تاریخ سینمای افغانستان

*تعطیلی سینما در زمان حکومت نادرشاه با هشدار روحانیون

طی سال‌های ۱۹۲۸ تا ۱۹۳۲ در دوران حکومت نادرشاه با هشدار روحانیون، صنعت سینما و فیلمسازی در افغانستان تعطیل شد ولی با پایان حکومت نادرشاه و به قدرت رسیدن «ظاهر شاه»، فرزند ارشد نادرشاه به حکومت رسید.

«ظاهر شاه»، فرزند «نادر شاه»

_ساخت اولین سالن سینمای افغانستان

«ظاهر شاه» نسبت به پدرش تعصب چندانی نسبت به سینما نداشت و به مرور فضا برای ساخت فیلم در افغانستان کمی بازتر شد، آنچنان‌که در این دوران اولین سینمای افغانستان با نام «سینمای بهزاد» بنا نهاده شد و فیلم «عشق و دوستی»، اولین فیلم افغان تاریخ سینما نیز در همین سال‌ها ساخته شد، البته این فیلم در لاهور، پاکستان، فیلمبرداری شد.

وضعیت سینما بهزاد، اولین سینمای افغانستان در سال‌های اخیر

اگر چه در اوایل، سینمای افغانستان فقط شامل فیلم‏‌های خبری از کار و فعالیت دولت بود و اندکی هم فیلم مستند ساخته می‌شد، آنچنان‌که به طور کلی می‌توان گفت در افغانستان همواره سوژه‏‌های فیلم‏‌های سینمایی سیاسی و در هر دوره ابزار دست دولت بود.

به مرور طی گذشت سال‌ها فضا کمی بازتر شد تا آنجا که در سال ۱۹۶۸ میلادی، اولین سازمان سینمایی تحت عنوان سازمان فیلم «ذبیح‌الله فروتان» ساخته شد.

این سازمان یک سازمان دولتی به ریاست «لطیف احمدی» بود و از همین زمان سینمای افغانستان به «فیلم افغان» مشهور شد.

این سازمان نیز از ابتدا دست به تولید مستند و فیلم‌های جدیدی درباره ملاقات‌های رسمی و کنفرانس‌های دولتی زد، تمامی این فیلم‌ها در سینما اکران عمومی می‌شد تا آنکه به مرور نمایش فیلم‌های هندی در سینماهای این کشور رواج یافت.

_ساخت اولین فیلم سینمایی با حضور هنرمندان افغان

اولین سینمایی که توسط سازمان فیلم افغانستان و با استفاده از هنرمندان افغانی ساخته شد، «همانند عقاب‌ها» نام داشت.

فیلم «همانند عقاب‌ها»

کمی پس از فیلم، سازمان فیلم افغانستان دست به تولید یک فیلم سه اپیزودی با نام «اعصار» زد که اپیزودهای آن به ترتیب «قاچاقچیان»، «خواستگارها» و «جمعه شب» نام داشت.

دو فیلم دیگر با نام «آواهای روستا» و «روزهای دشوار» در همین دوران ساخته شد. همه این فیلم‌ها به صورت سیاه و سفید بودند.

در اواخر دهه ۶۰ ، سازمان فیلم افغانستان اقدام به ساخت اولین فیلم‌های رنگی تاریخ سینمای این کشور کرد که از آن جمله می‌توان «حماسه عشق»، «فرار»، «سرباز صبور»، «خاکستر»، «آخرین آرزو» و «پرنده مهاجر» اشاره کرد.

اگر چه به لحاظ تکنیکی هیچکدام از این فیلم‌ها در حد استاندارهای جهانی نبودند ولی به خوبی توانستند با مخاطبان افغانی خود ارتباط برقرار کنند گویی آنها این فیلم‌های آیینه‌ای از زندگی خودشان بود.

در اواخر دهه ۶۰ و  اوایل دهه ۷۰ میلادی، شوروی سابق کمک‌هایی به دانشجویان افغانی علاقمند به تحصیل در رشته سینما ارائه داد از آموزش گرفته تا کمک هزینه تحقیقات فرهنگی هنری.

_تسلط طالبان بر افغانستان/ تعطیلی صنعت سینما/فرار هنرمندان به ایران و پاکستان

با آغاز دهه ۹۰، بالا گرفتن جنگ‌های داخلی افغانستان و همچنین تسلط گروه طالبان بر این کشور، تعداد زیادی از افراد فعال در صنعت سینما به ایران و یا پاکستان گریختند و برخی از آنها فعالیت خود را به صورت محدود در قالب ساخت ویدئو‌هایی برای سازمان‌های غیردولتی ادامه دادند.

زمانی‌که در سال ۱۹۹۶، طالبان به طور کلی قدرت را در کابل به دست گرفت، بسیاری از سینماها تخریب و تعداد زیادی فیلم در آتش سوختند.

این گروه تماشای تلویزیون و فیلم را کاملا ممنوع کرد و در این میان سینماها را تعطیل و حتی در کنار سینماها چایخانه‌ها و رستوران زیادی تخریب شدند.

_سقوط طالبان و دمیدن جانی دوباره به کالبد سینما

از سال ۲۰۰۰ ، با نزدیک شدن به از هم پاشیده شدن حکومت طالبان، سینمای افغانستان به مرور از فضای سکوت و خفقان خارج می‌شد. قبل از واقعه ۱۱ سپتامبر، «محسن مخملباف»، کارگردان ایرانی علاقمند به افغانستان، با ساخت فیلم «قندهار» توجه جهانیان را به این کشور جلب کرد. «قندهار» اولین فیلم تاریخ سینما درباره افغانستان بود که به جشنواره فیلم کن راه یافت.

فیلم سینمایی «قندهار»

کمی بعد «سمیرا مخملباف»، «صدیق برمک»، «رازی محبی»، «سایمین مالک‌نصر» و «ابوالفضل جلیلی» از جمله فیلمسازانی بودند که در زمینه احیاء سینمای فارسی (دری) در افغانستان فعالیت کردند.

اولین فیلم فارسی_پشتوی «صدیق برمک» با نام «اسامه» در سال ۲۰۰۳ توانست در جشنواره‌های زیادی چون کن و لندن جوایز بسیاری را از آن خود کند.

فیلم «اسامه»

«برمک» هم‌اکنون ریاست مدرسه جنبش آموزش کودکان افغان را به عهده دارد، مدرسه‌‌ای که وظیفه دارد در جهت توسعه و ارتفاء سطح سینمای افغانستان، نیروی بازیگر و کارگردان تربیت کند.

در سال ۲۰۰۶ افغانستان نیز به اتحادیه جشنواره‌های فیلم آسیای مرکزی و قفقازستان جنوبی پیوست.

فیلم «راز زلیخا» در سال ۲۰۰۶ میلادی از اولین فیلم‌های سینمایی بود که پس از سقوط طالبان ساخته شد. این فیلم  به کارگردانی «هوراس احمد شنسب»، به طور کلی در افغانستان ساخته شد.

فیلم «راز زلیخا»

«راز زلیخا» داستان خانواده‌ای است که ماه‌های پایانی حکومت طالبان، برای بقاء خود تلاش می‌کند.

این فیلم در جشنواره‌های بسیاری به نمایش درآمد و بسیار مورد توجه منتقدین و تماشاگران قرار گرفت.

پس از یک وقفه نسبتا طولانی در سال ۲۰۱۰، فیلم «ایمان» ساخته شد که در سینماهای «ریدینگ» استرالیا» به نمایش درآمد.

این اولین باری بود که فیلم افغانی در یک سینما نمایش داده می‌شد. این فیلم یک سال بعد نیز در جشنواره فیلم آسیای جنوبی در استرالیا برنده دو جایزه سینمایی شد.

فیلم ایمان

«هریس یوسف»، کارگردان و تهیه‌کننده این فیلم که خود ساکن استرالیا بود، برای ساخت فیلم «ایمان» به افغانستان سفر کرد، ساخت این فیلم شش ماه و مراحل پس از تولید آن نیز شش ماه دیگر به طول انجامید.

از سینمای فارسی افغانستان که بگذریم، سینمای پشتو در این کشور نیز طی سال‌های اخیر پیشرفت‌هایی کرده است، از زمان سقوط حکومت طالبان تاکنون چندین فیلم به زبان پشتو در افغانستان ساخته شده است. چند فیلم پشتو نیز تاکنون توسط فیلمسازان خارجی ساخته شده که از جمله آنها می‌توان به فیلم «صبح به خیر افغانستان» ساخته «کامیلا نیلسون» در سال ۲۰۰۳ میلادی اشاره کرد.

_بهبود وضعیت زنان در سینمای افغانستان از زمان سقوط طالبان به بعد

در دهه ۷۰ و ۸۰ میلادی استفاده از بازیگران و فیلمسازان زن در یک پروژه فیلمسازی چندان سخت نبود ولی زمانی که جنگ‌های داخلی افغانستان شدت گرفت و طالبان بر اوضاع مسلط شد، اوضاع کاملا تغییر کرد، البته امروز اوضاع روز به روز برای سینماگران زن بهتر شده و حضور آنها در جاهای مختلف سینما پررنگ‌تر از دیروز می‌شود. در حال حاضر ده‌ها بازیگر زن که برخی از آنها در سطح بین‌الملل نیز مطرح شده‌اند، در سینمای افغانستان مشغول به کارند که از جمله آنها می‌توان به «لینا أعلم»، «امینه جعفری»، صبا سحر» و «مارینا گلبهاری» اشاره کرد.

_سینمای مستند، تنها سینمایی که در دوران طالبان تعطیل نشد

فیلم‌های مستند از زمان حکومت طالبان در این کشور همواره ساخته می‌شد که از جمله آثار مستند فاخر این دوران، می‌توان به دو مستند فیلم «۱۶ روز در افغانستان» ساخته «میثاق کاظمی» و «کارت‌پستال‌هایی از تورا بورا» اشاره کرد.

مستند ۱۶ روز در افغانستان

مستند «۱۶ روز در افغانستان» که با بودجه ۱۰۰ هزار دلاری به مدت ۶۰ دقیقه ساخته شده در دسامبر سال ۲۰۰۸ به نمایش درآمد و با استقبال روبرو شد.

_تولید انبوه فیلم‌های بی‌کیفیت در داخل و خارج از افغانستان  

در سینمای افغانستان تعداد فیلم‌های درجه «ب» و «ج» نسبت به دیگر فیلم‌های بیشتر است، فیلم‌هایی که با درجه کیفیت پایین چه در داخل و چه در خارج از افغانستان ساخته می‌شود.

بیشتر این فیلم‌ها برای مخاطبان افغانی و به ندرت برای مخاطبان غیرافغان و یا جشنواره‌های بین‌المللی ساخته می‌شود.

*وضعیت کنونی سینمای افغانستان: از کمبود تجهیزات و آموزش گرفته تا سلطه فیلم‌های بی‌کیفیت هندی بر بازار فیلم

علی‌رغم تمام پیشرفت‌هایی که از زمان سقوط حکومت طالبان به بعد در صنعت سینمای افغانستان به وجود آمد ولی سینمای این کشور همچنان از مشکلات اساسی رنج می‌برد، از عدم توجه دولت افغانستان به صنعت فیلمسازی گرفته تا کمبود تجهیزات و سالن نمایش در این کشور و همچنین وجود برخی دیدگاه‌های تندروانه ضد سینمایی که وجود دارد.

براساس گزارش‌های منتشر شده اصل و اساس بودجه سینما در افغانستان را موسسه‌ها و تشکل‌های غیردولتی خارجی و داخلی تأمین می‌کنند که این بودجه به هیچ عنوان جوابگوی هزینه‌های معیشت سینماگران نیست.

به نظر می‌رسد که شبکه‌های تلویزیونی همکاری چندانی با سینما نداشته و به خصوص در بخش تبلیغات، توزیع و فروش فیلم‌های سینمای رغبت چندانی نشان نمی‌دهند.

درباره تعداد سینما در این کشور آمار چندان دقیقی در دسترس نیست ولی براساس آمارهایی که تا سال ۲۰۱۱ میلادی را تحت پوشش قرار می‌داد، تنها حدود ۱۰ سینما وجود دارد که رسما کار نمایش فیلم را به عهده دارد.

بیش از ۹۵ درصد از فیلم‌های هندی بی‌کیفیتی که در سینماهای افغانستان نمایش داده می‌شوند، با موضوع عشق و جنگ و به زبان اصلی هستند.

از آنجایی‌که سینما در افغانستان هنوز به یک مکان فرهنگی تبدیل نشده، بیشتر کسانی که به سینما می‌روند، جوانان بیکار این کشورند.

و اما درباره زنان علاقمند به سینما، تا سال ۲۰۱۱ عملا هیچ‌گونه امکانی برای رفتن زنان به سینما وجود نداشت و تا این تاریخ تنها یک سینما در کابل بود که سانس مخصوص زنان داشت که آنهم همیشگی نبود و گاهی برای مدتی طولانی سانس بانوان به طور کلی تعطیل می‌شد.

از طرف دیگر درباره بازار فیلم در افغانستان باید گفت که با توجه به اینکه بیشتر خانواده‌های افغانی در خانه‌هایشان یک دستگاه دی‌وی‌دی دارند، به نظر می‌رسد، بازار اصلی فیلم در این کشور، همان بازار دی‌وی‌دی باشد.

البته مشکل اساسی بازار دی‌وی‌دی، کیفیت پایین دی‌وی‌دی‌ها،عدم وجود قانون کپی‌رایت در سیستم توزیع دی‌وی‌دی است.

مشکل دیگر این بازار، تسلط نسخه‌های غیرقانونی فیلم‌های درجه ۲ و ۳ هندی و خارجی بر آن است و بدتر از همه اینکه بیشتر این فیلم‌ها فاقد زیرنویس فارسی یا پشتوست.

سطح کیفی آموزش در بخش‌های مختلف صنعت سینما در این کشور به شدت پایین است و تا سه سال پیش تنها مرکز آموزش سینمایی در این کشور در دانشگاه کابل بود.

* قابل ذکر است که برخی آمارهای‌ عنوان شده در این گزارش تا سال ۲۰۱۱ میلادی را تحت پوشش قرار داده و اطلاعات طی دو سال گذشته به روز نشده است.

معلم، بخت اقبال را سیاه کرد (عکس)

۲۰۱۵۰۵۲۰۰۷۱۶۰۲۴۹۸۵

نام این پسر اقبال است. معلم اش او را تنبیه کرد و روی صورتش نوشت، صفر و تنبل. چنین رفتاری با کودکان در بسیاری از کشورهای جهان جرم تلقی شده و بلافاصله معلم اخراج می شود.

کاکای اقبال در مورد رفتار معلم اقبال گفته است: برادر زاده من اقبال نام دارد و در صنف دوم مکتب مصروف درس است او بسیار علاقه داشت تا در آینده یک داکتر شود اما چند روز می شود نمی خواهد به مکتب برود به بسیار مشکل و التماس مادرش او را مکتب می برد. باعث درد سر نمی شوم قضیه از این قرار است؛ روز چهارشنبه هفته قبل معلم اش او را در صنف پیش همصنفان اش به پیشانی اقبال جان (صفر) و به رویش (تنبل) نوشته و بعد از او عکس گرفت و برایش گفته تا روز شنبه از رویت پاک نکن و تا بخانه طفل معصوم مضمون ساعت تیری بچه ها و مردم عوام قرار گرفت.

مادرش او را باخود برد مکتب اما اداره مکتب هیچ نوع اقدام نکرد حتی یک دلجویی هم از اقبال نکرد و به مادرش گفت برو پشت جنجال نگرد. شوهر معلم اقبال کارمند تفتیش ریاست معارف ولایت بلخ است.

اقبال ولد عبدالعزیز
صنف دوم الف
اسم معلم که برویش تنبل نوشته:شبانه
اسم مدیر مکتب:منان
مکتب استاد غلام رسول سینایی
ولایت بلخ, مزارشریف

معیار به قدرت رسیدن، خیانت است

افغانستان در حال جنگ است و وزیر جنگ ندارد. صدای انتحار، انفجار و جنگ از گوشه گوشه کشور به گوش می رسد. رهبران حکومت همچنان مشغول کشمکش ها هستند، مشغول تقسیم چوکی ها و اصلاً به این توجه ندارد که اتش جنگ تمام افغانستان را می بلعد. آنها خود در امنیت به سر می برند و قدرت دارند و همین کافی است. ادامه این وضعیت زندگی مردم را چگونه خواهد ساخت؟ این کشور را به کدام طرف می برد؟

فتانه گیلانی رییس اجتماع زنان افغانستان در برنامه «خط کابل» گفت: تازه یک نظام فاسد سیزده ساله تمام شده است، این نظام باعث شد که ما حالا این اوضاع را در کشور داشته باشیم. انتخابات را هم به یاد داریم ، رییس کمیسیون آن نورستانی بود و وضعیت انتخابات را به آنجا کشید که هیچ راهی برای انتخاب یک نفر به عنوان رییس جمهور نماند و دو کاندید مجبور به تفاهم سیاسی شدند. آن هم برنامه خارجی ها بود که بر کشور ما تحمیل کردند. حالا تمام صلاحیت های کشور و حکومت به دست خارجی ها است.

وی در خصوص صداقت حکومت در انجام کارها خصوصاً صلح عنوان کرد: مردم از اشرف غنی به هیچ عنوان نمی توانند انتظار صلح داشته باشند چرا که وی به هیچ کدام از وعده های خود عمل نکرده و نشان داده است که اصلا ً به فکر مردم و وطن نیست. بلکه فقط به فکر پر کردن جیب های خود و پیاده کردن برنامه های اربابان خود و گرفتن قدرت بیشتر است.

گیلانی در ارتباط با دلیل معرفی نشدن وزیر دفاع گفت: اشرف غنی مشغول جست و جو در میان افرادی است که شخصی را برای وزارت دفاع انتخاب کند که از تیم خودش باشد. وی به این فکر نیست که هر روز جنگ در افغانستان شدت می گیرد و هر روز قربانی های بیشتری می دهیم.

وی در خصوص کاندیدای احتمالی وزارت دفاع استانک زی می گوید: من از همه نمایندگان مجلس تقاضا دارم که در رای دادن به وزیر دفاع دقت کنند. اگر شخصی به نام استانک زی قرار است به مجلس برای این وزارت معرفی شود رای ندهند. وی قاتل استاد برهان الدین ربانی است. وی نباید وزیر دفاع شود. نمایندگان اگر می خواهند قبل و کشتار و جنگ در کشور بیشتر نشود به وی رای ندهند. نمی دانم چرا در این کشور معیار به قدرت رسیدن، خیانت است؟

رییس اجتماع زنان افغانتسان حکومت را مسوول ناامنی ها و جنگ دانشته و افزود: مقصر این اوضاع افغانستان و قربانی شدن و ریختن خون صدها جوان ما این دو رهبر حکومت است. چرا سازمان ملل، دفتر یونیما در افغانستان فقط اوضاع را تماشا می کند؟ چرا نمی تواند کاری کند؟ چرا به مردم افغانستان نمی تواند کمک کند؟ اگر هیچ کاری نمی تواند انجام دهد در افغانستان چکار می کند؟

کمک ده اراده امبولانس نوع زرنج به ریاست صحت عامه ولایت بامیان

کمک ده عراده امبولانس نوع زرنج به ریاست صحت عامه ولایت بامیان

موسسه یونسف ده اراده امبولانس نوع زرنج را به ریاست صحت عامه ی ولایت بامیان کمک کرد. مسولان ریاست صحت عامه ی این ولایت می گویند: انان از این امبولانس های کمک شده در قسمت انتقال مریضان در مراکز صحی این ولایت استفاده خواهند کرد. داکتر ریحانه حیدری رئیس صحت عامه ولایت بامیان به کلید گفت:  انان ۴ اراده این امبولانش ها را  در اختیار  مراکز صحی مرکز ولایت بامیان و ۶ اراده دیگر را در اختیار  مرکز صحی ولسوالی یکاولنگ این ولایت  قرار داده اند.

به گفته ی رییس صحت عامه ی این ولایت، در صورت که امبولانس های نوع زرنج بتوانند در این ولایت به گونه درست خدمات صحی را انجام دهند، در آینده ها این برنامه افزایش خواهد ودر صورت که این پروژه موفق نباشد، ادامه توزیع این امبولانس ها قطع خواهد شد. همزمان با این شماری از اعضای شورای ولایتی بامیان از توزیع امبولانس های نوع زرنج در این ولایت انتقادمی نمایند که بدلیل مناسب نبودن راه های موصلاتی، این امبولانس ها نمی توانند مریضان را به مراکز صحی انتقال دهند.  انان از مقام های وزارت صحت عامه می خواهند که باید  امبولانس های به ریاست صحت عامه ی این ولایت کمک شود که توانایی انتقال مریضان و ارایه خدمات صحی را داشته باشند. محمد امیر محمودی عضو شورای ولایتی بامیان می گوید: توزیع این نوع امبولانس ها تنها مصرف بیهوده پول مردم کشور است و هیچ سود در قسمت بهتر شدن عرضه خدمات صحی در این ولایت نخواهد داشت:

از سو هم شهروندان ولایت بامیان توزیع امبولانس های نوع زرنج را توهین به خود دانسته و تاکید می نمایند که بدلیل صعب العبور بودن راه های موصلاتی این ولایت، امبولانس های کمک شده نمی توانند مریضان را انتقال دهند.محمد سجاد محسنی سخنگوی شورای علمای بامیان می گوید:”:« اهدا کردن امبولانس به صحت عامه بامیان یک کار خوب است اما اینکه ریگشا به عنوان امبولانس اهدا می شود، این یک مساله خجالت اور است به خاطر اینکه بامیان دارای مناطق صعب العبور است. به عنوان مثال اگر بخواهیم سه نفر مریض راتوسط ریگشا از کوتل چونی در شهر بامیان که سرک پخته دارد عبور دهیم مجبور هستیم از سه نفر دیگر کمک بگیریم تا ریگشا را از کوتل عبور دهیم. به این صورت احتمال ان می رود که اگر مریض را با ریگشا انتقال دهیم طلفات بیشتری داشته باشیم.

گفتنیست که پیش از این نیز موسسه یونسف شش اراده امبولانس  را به ریاست صحت عامه ی  بامیان کمک کرده بود که تاکنون  اداره صحت عامه از این وسایل استفاده می نمایند.

فخرالدین قاری زاده

حمله انتحاری بر کارمندان وزارت عدلیه در کابل، ۵ کشته و ۴۳ زخمی برجاگذاشت

در حمله انتحاری روز سه شنبه در پارکنیگ وسایط وزارت عدلیه در مربوطات حوزه دوم امنیتی شهر کابل،  ۵ تن که شامل ۴ مرد و ۱ زن میشود کشته و ۴۳ تن دیگر زخم برداشته اند.
به گفته ایوب سالنگی معین ارشد امنیتی وزارت امور داخله در این رویداد ۴ مرد و یک زن کشته اند.
از سوی هم محمد اسماعیل کاووسی سخنگوی وزارت صحت عامه به کلید گفت:در این رویداد ۴۳ تن زخم برداشته اند.
از سوی هم صدیق صدیقی سخنگوی وزارت داخله می گوید: در پی این رویداد  ۴ تن کشته و ۲۴ تن دیگر زخم برداشته اند.
به گفته وی، انتحاری کننده که سوار بر یک موتر نوع کرولا بود، خودش را در برابر در ورودی پارکینگ وزارت عدلیه منفجر ساخت.
مسوولیت این رویداد را طالبان مسلح به عهده گرفته اند.

امضای قرارداد ۴۵ پروژه انکشافی برای تطبیق در شش ولایت کشور

 

امضای قرارداد 45 پروژه انکشافی برای تطبیق در شش ولایت کشوروزارت احیا و انکشاف دهات قرارداد ۴۵ پروژه بازسازی و نوسازی را با شوراهای انکشافی شش ولایت کشور امضا کرد.

نصیراحمد درانی،‌ وزیر احیا و انکشاف دهات روز سه شنبه در مراسم امضای این قرادادها در کابل گفت: این پروژه‌ها در بخش تقویت زراعت بوده و تطبیق آنها بیش از ۱۴۰ میلیون افغانی هزینه بر می دارد.

زراعت ستون فقرات اقتصاد افغانستان که بیشتر از نیمی از درآمد سرانه کشور از طریق آن تامین می‌شود. براساس آمارها،‌ بیش از ۵۵ درصد از جمعیت کشور مخصوصا در روستاها از طریق زراعت امرار معیشت می کنند.

اما دهاقین با مشکلات و کمبودهای زیادی مواجه هستند که حوادث طببعی از جمله اصلی ترین عامل غیر کنترول در انکشاف زراعت به شمار می رود. در جریان سالهای اخیر مزارع و بندهای آب گردان در روستاها در اثر سرازیرشدن سیلاب ها از بین رفته است.

با این حال وزارت احیا و انکشاف دهات تصمیم گرفته تا مشکل دهاقین از این ناحیه را حل کند.  این وزارت به همین منظور روز سه شنبه قرارداد ۴۵ پروژه ر ا با شوراهای انکشاف محلی شش ولایت به امضا رساند. نصیر احمد درانی وزیر احیا و انکشاف دهات می گوید که هزینه مجموعی تطبیق این ۴۵ پروژه ۱۴۰ میلیون و ۶۲ هزار برآورد شده است.

این پروژه ها به منظور تقویت بخش زراعت در برخی قریه های ولایت های بلخ، سمنگان، بغلان، بدخشان،‌ کنر و لغمان از سوی شوراهای انکشاف محلی تطبیق خواهد شد.

براساس این قرارداد، ۳۶ پروژه از ۴۵ پروژه، در بخشهای بازسازی سرک،‌ پل و منابع کوچک آبیاری که در اثر سیلاب های در این شش ولایت تخریب شده است، عملی خواهد شد. از این میان تنها ۹ پروژه به بخش نوسازی اختصاص یافته است.

در همین حال،‌ روسای شوراهای انکشاف محلی که برای امضای این قراردادها به کابل آمده اند،  از تطبیق چنین پروژه ها در مناطق شان اظهار خرسندی می کنند. آنان می گویند که با تطبیق این پرو‍ژه مشکل مردم در بخش زراعت از ناحیه کمبود آب حل خواهد شد.

این در حالیست که سکتور زراعت کشور هنور با چالش ها و موانع فروانی رو به رو است. کمبود آب،‌ نبود سردخانه ها و عدم میکانیزه شدن زراعت بخشی از این چالش ها اند که هنوز دهاقین از آن رنج میبرند.

الیاس ابدالى

 

فساد دولت عین و غین بیشتر از کرزی است

آمارها نشان می دهد که فسادهای اداری کوچک در یک سال اخیر نسبت به دو سال آخر حکومت حامد کرزی، رشد چشمگیری داشته که بیشترین آمار این فسادها به ترتیب در بخش‎های قضایی، پولیس، معارف و صحت عامه صورت می گیرد.

براساس گزارش های مختلف، دو سال پایانی حکومت کرزی میزان فساد اداری کوچک در دفاتر دولتی افغانستان ۱٫۲ میلیارد دالر در سال بود، اما این رقم در یک سال اخیر به بیش از دو میلیارد دالر افزایش یافته است که بیشترین آمار این فسادها به ترتیب در بخش‎های عدلی و قضایی، پولیس، معارف و صحت عامه صورت گرفته و همچنین در دفاتر اخذ شناسنامه و گذرنامه نیز فساد اداری گسترده ای وجود دارد.

فساد اداری را می توان به ۲ بخش تقسیم کرده که بخش اول آن فسادهای بزرگ است که بیشتر از ۱۸۰۰ دالر می باشد و بخش دوم آن، فسادهای کوچک است که فسادهای اداری کمتر از ۱۸۰۰ دالر را شامل می‎شود.

متاسفانه فساد اداری آنچنان در کشور به اوج خود رسیده که براساس گزارش نهاد بین المللی، افغانستان در زمره مفسدترین کشورهای جهان قرار دارد و بعد از گذر سیزده سال تا کنون راه حلی برای ریشه کن کردن آن پیدا نشده است.

اداره مبارزه با فساد اداری که از آغاز تشکیل حکومت شروع به کار کرده است دلایل مختلفی برای عدم موفقیت پروسه مبارزه با فساد ذکر می کند. وجود ادارات موازی مختلف و عدم هماهنگی آنان و همچنین افراد زورمند و مقاماتی که هرگز اجازه عملکرد صحیح به این اداره را نمی دهند از عواملی است که تا کنون مفسدین را در مقامات بلند پایه خود نگاه داشته و فساد را هر روز در کشور تشدید می کند.

اینکه منبع این فساد کجا است؟ باید گفت در همه ارگانها ریشه دوانده است. از جمله مقامات دولتی، سیاستمداران و اعضای پارلمان که با انعقاد قراردادهای نامشروع با جامعه جهانی و کسب صدها میلیون دالر از راه غیرقانونی به اژدهای اقتصادی در کشور تبدیل شده اند و در زمانی کوتاه، منازل، موترها و سرمایه های هنگفتی به دست آورده اند که همه از راه نامشروع کسب شده است. امتیاز دادن پنهانی برخی از کشورهای خارجی به دادن معاشات چندگانه به مقامات بلندپایه دولتی نیز از عمده ترین عوامل گسترش فساد در حکومت افغانستان می باشد.

اما چه چیز باعث شده فساد به این حد بالای خود برسد؟ در کشور ما عدم رسیدگی به متهمان فساد در رده های بالاتر دولت و تطبیق نشدن یکسان قانون باعث عامل اصلی افزایش فساد اداری است. تاکنون در افغانستان زورمندان و کسانی که خود را بالاتر از قانون می دانند، به هر گونه فساد، جنایت دست می زدند و هیچ نیرو و قدرتی نتوانست آن ها را به محاکمه بکشاند.

متاسفانه نبود یک سیستم موثر و کارآمد اداری، فقدان حس مسوولیت‏ پذیری، وجدان کاری و خدمت به مردم در سطوح مختلف اداری، مصلحت ‏اندیشی‏های سیاسی، زورمداری و واسطه ‏بازی در کشور و از همه مهمتر عدم تطبیق یکسان قانون، از مهم‏ ترین عوامل گسترش فساد اقتصادی و اداری است.

اکثر کارشناسان بر این باورند که تطبیق یکسان قانون می تواند زمینه ساز از بین بردن فساد شود البته این امر به این زودی ها در کشور متصور نیست یعنی هیچ امیدی وجود ندارد که عوامل اصلی فساد که بسیاری از سران می باشند، محاکمه شوند.

متاسفانه وجود چنین اشخاصی در راس امور و بروز اختلاس های مالی فراوان سبب کاهش امنیت سرمایه گذاری و به تبع آن کاهش سرمایه گذاری و رشد اقتصادی، فرار نخبگان و کارآفرینان، کاهش کیفیت زیرساخت ها و خدمات عمومی از طریق پرداخت رشوت به مقامات دولتی و یا تخلف در امضای قراردادها، بروز اختلال در کارایی بازار، کاهش انگیزه ها، کاهش سرمایه های اجتماعی و اعتماد بین دولت و مردم و مهم تر از همه کاهش تاثیرگذاری و کاهش مقبولیت و مشروعیت دولت جدید گردیده است.

این امیدواری وجود داشت که با همکاری اشرف غنی و عبدالله این معضل حل گردد، ولی از آنجایی که غربیها نمی خواهند فساد از کشور ما رخت بربندد، مهلت اینکه رهبران حکومت ملی بخواهند به فکر حل و فصل این مسایل باشند را نمی دهند و هر روز با ایجاد ناامنی های سیاسی و نظامی مشکلی بر مشکل فراوان دولت کابل می افزایند تا خودشان از این آب گل آلود بیشترین بهره را ببرند.

از فروشگاه ما دیدن فرمایید رد کردن