خانه «=« اخبار (برگه 48)

اخبار

رهبرمبارزه آپارتاید درگذشت

نِلسون رولیهلاهلا ماندِلا (زاده‌ ۲۶ تیر ۱۲۹۷ برابر با ۱۸ ژوئیه ۱۹۱۸ – درگذشته در ۱۴ آذر ۱۳۹۲ برابر با ۵ دسامبر ۲۰۱۳) نخستین رئیس جمهور آفریقای جنوبی است که در انتخابات دموکراتیک عمومی برگزیده شد. وی پیش از ریاست جمهوری از فعالان برجستهٔ مخالفآپارتاید در آفریقای جنوبی و رهبر کنگره ملی آفریقا بود. او به خاطر دخالت در فعالیت‌های مقاومت مسلحانه مخفی محاکمه و زندانی شد. مبارزه مسلحانه، برای ماندلا، آخرین راه چاره بود؛ او همواره پایبند به عدم توسل به خشونت بود.[۱] ماندلا در طول ۲۷ سال زندان، که بیشتر آن را در یک سلول در جزیره روبن سپری کرد، مشهورترین چهرهٔ مبارزه علیه آپارتاید در آفریقای جنوبی شد. گرچه رژیم آپارتاید و ملت‌های طرفدار آن وی و کنگره ملی آفریقا را کمونیست و تروریست می‌دانستند، مبارزه مسلحانه بخشی جدایی‌ناپذیر از مبارزه علیه آپارتاید بود. ماندلا پس از آزادی از زندان در سال ۱۹۹۰، سیاست صلح‌طلبی را در پیش گرفت، و این امر منجر به تسهیل انتقال آفریقای جنوبی به سمت دموکراسی‌ای شد که نماینده تمامی اقشار مردم باشد.

ماندلا پس از دریافت جوایزی در طول چهار دهه، هم اکنون یک چهره سرشناس دولتمرد است که همچنان در مورد مسائل مهم عقاید خود را ابراز می‌دارد. او را در آفریقای جنوبی اغلب تحت عنوان مادیبا می‌شناسند، این عنوان افتخاری را بزرگان خاندان ماندلا به وی داده‌اند. این عنوان دیگر مترادف با نام نلسون ماندلاست. بسیاری از مردم آفریقای جنوبی نیز به‌نشانهٔ احترام وی را مخولو (پدربزرگ) صدا می‌زنند.

کشف 40 کیلوگرام مواد مخدر در نیمروز

پوليس ولايت نيمروز در دو عملیات جداگانه، بيش از40 كيلوگرام مواد مخدر را کشف کرد.

گفته مي‌شود که اين مقدار تریاک از ولسوالي “كنگ” ولايت نیمروز كشف وضبط گرديده است.

احمد عرب، سخن‌گوی والی نیمروز می‌گوید که نيروهاي پوليس دردو قضيه جداگانه در ولسوالي كنگ و مركزشهر زرنج مقدار 45 كيلوگرام مواد مخدررا كشف کردند.

وی افزود که تنها مقدار 28 کیلوگرام مواد مخدر – ترياك- از ولسوالی کنگ نیمروز کشف شد.

قاچاق‌چيان قصد داشتند این محموله مواد مخدر را به خارج از کشور انتقال دهند.

گفته شده تا كنون كسي به اتهام اين دو قضيه دست‌گير نشده است.

مقام‌هاي امنيتي در ولايت  نيمروز مي‌گويند که پولیس قوماندانی امنیه ولایت نیمروز در دو ماه گذشته بیش از 1000 کیلو گرام مواد مخدر  – تریاک، هیروین و کریستال – را کشف و ضبط کرده و ده ها تن  را نیز در ارتباط به این قضايا بازداشت و دوسيه‌هاي نسبتي شان را به ارگان‌های عدلی و قضایی محول کرده است.

انتشار نخستین نشریه ویژه زنان در بامیان

نخستين نشريه ویژه  زنان در ولایت بامیان منتشر شد. پیام پرستو، عنوان نشریه اختصاصی برای زنان  است که به منظور مشارکت زنان در مطبوعات و دسترسی به آگاهی های حقوقی در ولایت بامیان آغاز به کار کرده است.

این نشریه قرار است هر پانزده روز یک بار نشر شود.

مرضیه تفضُلی معاون  “پیام پرستو” مي‌گويد که اين نشریه با هزینه شخصی اعضای هیات تحریر  نشر می‌شود.

ده تن از خانم ها کارهای این نشریه را پیش می برند و گردانندگان این نشریه ابراز امیدواری می کنند که با فعالیت این نشریه زمینه برای حضور زنان در کارهای مطبوعاتی فراهم شود.

در نخستين شماره‌ی این نشریه، مطالبى چون نیمه سبز جامعه، فریاد کارساز، زن در عرفان، کبوتران در قفس، معرفی عمه سنگری و  مطالبی در باره نخستين نشریه زنان افغان “ارشاد‌النسوان” به چاب رسیده است.

ناتو: کمک‌های تدارکاتی به نیروهای افغان قطع نشده است

images__stories__provinces__kabul__nato-flag copy-1ناتو، ادعای حکومت افغانستان مبني بر توقف کمک‌های تدارکاتی به شماري از واحدهاي اردو و پوليس ملي را رد کرده است.

در خبر نامه‌ی ناتو آمده است که مواد سوخت و اکمالات به نیروهای افغان ، به دلیل مسدود بودن راه ترانزیتی ناتو در پاکستان قطع شده است.

بر اساس این خبرنامه، تاخیر در انتقال مواد تدارکاتی ناتو، به امتناع کرزی از امضای پیمان امنیتی ارتباط ندارد.

در  اين اعلاميه  تصریح شده که با باز شدن مسير اکمالاتی ناتو در پاکستان، توزیع تیل به اردو و پولیس افغانستان از سرگرفته می‌شود.

در نشست روز گذشته شورای امنیت ملی گفته شده که امریکا با قطع تیل و خدمات حمایتی اردو و پولیس ملی می‌خواهد کابل را تحت فشار قرار دهد تا پيمان امنیتی با واشنگتن را زودتر امضا کند.

مرگ تدریجی پایتخت نشینان

هم‌زمان با رسیدن فصل زمستان، حجم آلودگی هوا در شهرهای بزرگ كشور نیز افزایش پیدا می‌كند. در آستانه زمستان امسال نیز، هوای شهرهای بزرگ افغانستان به‌خصوص كابل، به شدت هشداردهنده شده است.

براساس اطلاعات، هرگاه آلود‌گی هوا از حد اعتدال فراتر رود، امكان رشد بیماری‌های تنفسی و حتی مرگ نیز به شدت بالا می‌رود. آگاهان می‌گویند كه زندگی در محیط آلوده به دلیل تراكم گازهای مضر و دودهای كشنده، سبب مرگ تدریجی می‌گردد. این درحالی است كه دیده می‌شود، هوای شهر كابل و برخی از شهرهای دیگر كشور به شدت آلوده شده و مقامات نیز تدابیر ایمنی خاصی روی دست ندارند.

براساس ارزیابی‌ها، یكی از علت‌های افزایش آلود‌گی هوا در شهرهای بزرگ كشور، استفاده بیش از حد از مواد سوخت دودزا می‌باشد. به‌طور نمونه؛ چوب و ذغال سنگ، موادهای سوختی می‌باشد كه مصرف آن‌ها در جریان فصل سرما به شدت بالا می‌رود و آلود‌گی هوا را بیش از پیش، بیش‌تر می‌سازد.

در این حال، مسوولان در اداره محیط زیست می‌گویند كه دولت، قدرت پرداخت ”سبسایدی” و مداخله در بازار را ندارد و این امر باعث شده كه مردم از مواد سوخت دودزا استفاده كنند. به گفته این مسوولان، هرگاه دولت در امور بازار مداخله كند و مواد سوخت كه دود كم‌تر تولید می‌كند را به مردم به شكل ”سبسایدی” بدهد، مشكل آلودگی تا اندازه‌ای حل خواهد شد.

مسوولان اداره محیط زیست، همچنین می‌گویند كه یكی دیگر از عوامل استفاده از مواد سوخت چوب و ذغال سنگ، عدم آگاهی مردم از ابعاد آلود‌گی و خطرات ناشی از این آلودگی در حیات انسان‌ها می‌باشد. محمد كاظم همایون، رییس پلان اداره محیط زیست با اشاره به خطرات ناشی از دود ذغال سنگ می‌گوید: “كشورهای چون فرانسه و بریتانیا با توجه به این ملحوظات در اوایل قرن سیزدهم، استفاده از ذغال سنگ را به هر هدفی، ممنوع قرار داد و بالای مصرف‌كنندگان آن جریمه و مجازات وضع كرد.”

براساس اطلاعات این مسوول اداره محیط زیست، دودی كه در اثر احتراق مواد فوصیلی، مانند ذغال و غیره، در هوا منتشر می‌شود، به دلیل طبیعت سنگین آن در قسمت پایین جو زمین استقرار می‌یابد. از دید او، چون در تركیب این دودها، كاربن‌دای‌اكساید و سلفر وجود دارد، منجر به بروز مریضی‌های مختلف، پس از تنفس آن، در وجود مردم می‌شود.

شایع‌ترین بیماری‌های ناشی از آلودهگی هوا در میان مردم، سر دردی، مشكلات تنفسی و سرطان می‌باشد. گفته می‌شود كه آلودگی هوا، سالانه، جان صدها ده‌ها تن را در کشور می‌گیرد. اما بااین وجود، دیده می‌شود كه مردم به دلیل فقر، ناآگاهی از پیامدهای منفی مصرف ذغال سنگ و یا به هر دلیل دیگری، دست از مصرف روزافزون چوب و ذغال سنگ نمی‌كشند.

از سوی دیگر، آگاهان هشدار می‌دهند كه استفاده از ذغال سنگ، چوب، گاز و تیل در اتاق‌های سربسته خانه‌ها سبب مرگ غافیل‌گیركننده اعضای خانواده‌ها می‌شود. استاد غیاث‌الدین صافی، كارشناس محیط زیست به این باور است كه آلودگی خانه به مراتب خطرناك‌تر از آلود‌گی محیط بیرون از خانه می‌باشد. زیرا به عقیده او، هر شخص، روزانه به‌طور متوسط، 10 تا 12 ساعت را در فصل سرما در خانه به سر می‌برد و در اثر تنفس دودهای منتشرشده در فضای خانه، دچار مرگ زودرس می‌شود.

استاد صافی توصیه می‌كند كه هنگام استفاده از ذغال سنگ، باید تمام مجراهای تهویه هوا در خانه باز باشد و همواره از دودكش‌های خانه مراقبت صورت گیرد. او معتقد است كه هرگونه بی‌توجهی در زمینه، منجر به مرگ غیرقابل پیش‌بینی خواهد شد.

بنابر اظهارات این استاد محیط زیست، تماس طولانی‌مدت با دودهای ناشی از سوخت ذغال سنگ و یا دیگر موادهای سوختی، منجر به از دست دادن قدرت تمركز، حالت تهوع، آسیب گرده و دستگاه اعصاب می‌گردد.

داكتران نیز به این باور اند كه آلود‌گی‌های خانه به مراتب خطرناك‌تر از آلود‌گی بیرونی می‌باشد.  داكتر نعیم پوپل می‌گوید: “دودی که روی بالش، فرش، لباس و سایر وسایل باقی می‌ماند، برای کودکان به‌خصوص نوپاها، بسیار زیان‌آور است.”

شروط تازه کرزی برای امضای پیمان امنیتی با واشنگتن

در حالی که واشنگتن خواهان امضای این پیمان پیش ازپایان سال روان میلادی است، رئیس جمهورکرزی در یک تماس تیلفونی با وزیر خارجه ایالات متحده آمریکا گفته است که برای امضای این پیمان هیچ مهلتی وجود ندارد و واشنگتن باید پیش شرط های تازه حکومت افغانستان را نیز در باره امضای این پیمان بپذیرد.

توقف حمله بر خانه های مردم افغانستان، تامین صلح در کشور، تضمین برای برگذاری انتخابات شفاف و پشتیبانی از گفتگوهای صلح، شروط تازه رییس جمهور کرزی استند که در تماس تلفونی با وزیر خارجه ایالات متحده آمریکا مطرح کرده است.

جان کری دراین گفت وگوی تیلفونی نگرانی اش را در باره تاخیر در امضای این پیمان ابراز کرده است. اما رئیس جمهورکرزی باردیگر تاکید می ورزد که اگر لویه جرگه مشورتی در باره این پیمان موافقت کند، این پیمان پس از انتخابات امضاء خواهد شد.

معاون سخنگوی رئیس جمهور، عادله راز گفته است که: « از سوی حکومت افغانستان، برای امضای این پیمان هیچ ضربل اجل زمانی وجود ندارد. اما پیش شرط های هستند که باید آمریکا آن را در نظر بگیرد. حمایت از پروسه صلح، متوقف شدن عملیات ها در خانه افغانان، برگذاری انتخابات شفاف و تامین صلح و ثبات در افغانستان.»

شماری از نامزدان ریاست جمهوری نیز خواهان تضمین برای انتخابات ریاست جمهوری استند.

نامزد ریاست جمهوری، عبدالرحیم وردگ گفته است که: « در این وضعیت که مردم افغانستان قرار دارند، سرمایه ها در حال فرار هستند، مهاجرت ها افزایش یافته اند، همین موارد هستند که نگرانی ها را در باره آینده بیشتر ساخته است. برای رفع این نگرانی ها و ادامه کمک های خارجی به افغانستان، ایجاب می کند که این پیمان، زود امضا شود.»

شماری از معاونان نامزدان ریاست جمهوری نیزامضای این پیمان را به سود افغانستان میدانند.

معاون زلمی رسول نامزد ریاست جمهوری، حبیبه سرابی گفته است که: « خوب است که پیمان امنیتی پیش از انتخابات به خاطر مشکلات سیاسی و دشواری های که موجود است، امضا گردد، اما تاکید می ورزم که آمریکا منحیث یک کشور دوست، به ماموریتش در افغانستان پایان بدهد و در باره ای انتخابات افغانستان و مسایل مهم دیگر این کشور بی تفاوت نماند.»

باشنده گان پایتخت نیز از تاخیر افتادن در امضای این پیمان از سوی رییس جمهور کرزی ابرازنگرانی میکنند.

شاه ولی باشنده کابل گفته است که: « اگر این پیمان زود امضا شود، مداخله کشور های همسایه قطع می شود، اقتصاد افغانستان بهتر می شود و برای جوانان کار پیدا می شود.»

میرویس، باشند کابل گفته است که: « افغانستان، یک کشور ناتوان است، به پشتیبانی یک کشور قوی مثل آمریکا ضرورت دارد.»

مقام های آمریکایی خواهان امضای این پیمان پیش ازپایان سال روان میلادی استند، وزارت خارجه ایالات متحده آمریکا می گوید که امضای این پیمان پیش از پایان سال روان میلادی برای آمریکا وهم ‌پیمانانش فرصت خواهد داد تا درباره حضورنیروهای شان در افغانستان پس ازسال ۲۰۱۴ میلادی برنامه‌ ریزی کنند. درغیر این صورت به تاخیر افتادن امضای این پیمان روابط کابل و واشنگتن و ادامه کمک های جامعه جهانی را صدمه خواهد زد. اما رییس جمهور کرزی بار دیگر تاکید کرده است که این پیمان پس از انتخابات امضا خواهد شد.

متن کامل سخنرانی حامد کرزی رئیس جمهوری اسلامی افغانستان در محفل افتتاحیه لویه جرگه مشورتی

بسم الله الرحمن الرحیم

الحمد الله رب العلمین والصلوات و السلام علی خاتم النبیین،

د افغانستان دخلکو ډېرو معززو استازو، مشرانو، علماوو، خویندو ورونو اسلام علیکم!

زمونږ جهادي مشر جناب حضرت صیب او له دوی سره د کیمسیون د اعضاوو چې راسته لاس ته تشریف لري، ستاسو د رابللو او د ډېرو ښوو ترتیباتوله امله ډیره  مننه کوم.

 خدای تعالی دې وکړي، چې زمونږ د نن مجلس او بیا په راتلوونکو ورځو کې ستاسو بحثونه د افغانستان د مظلوم ملت د درد او رنځ د ختم او د پای تر ټولو ټینګ او حقیقي قدم وي.

ډېر خوشحاله یم، چې نن زمونږ سره د جمهوري ریاست معاون صیبان ، جهادي رهبران، قاضی القضات صیب، د اساسي قانون پر تطبیق باندې دڅارنې د کمیسیون محترم رییس ، د ولسي جرګې او د مشرانو جرګې محترم رییسان او زمونږ د جمهوري ریاست د انتخاباتو کاندید صیبان هم ناست دي، دوی ته هم ښه راغلاست وایم او پر دوی کې به یو ځکه چې لس پرون تعین شول، یوولس کسان دی، په دې کې به یو شپږ میاشتې وروسته یا اووه میاشتې بعد انشا الله د افغانستان رییس جمهور وي، هر یو چې وي اوس دې لا مبارک شي د معاوینانو سره یې.

تر دې د مخه چې ولاړم شم بحث ته، چې ولې دا جرګه جوړه ده؟ د جرګې د ترتیباتو لپاره د کابل ښار تقریباً وتړل شو، پنځه ورځې رخصتي اعلان شوه، د کابل ښاریان په تکلیف شول، محصلین له درس څخه پاتې شول، د افغانستان د خلکو په نماینده ګۍ دکابل د معززو ښاریانوڅخه او د محصلینو څخه عفوه غواړم.

یک مسئله بسیار مهم ملی بود، نمی توان جزء این کار دیگری کرد، باید جرگه می آمد و وطن غریب ما برای جرگه همین یک جای را دارد و آن هم پهلوی پوهنتون پولی تکنیک ماست، مردم به تکلیف شدند از محصلین، از مردم شهر کابل و آنهای که از اطراف به کابل می آیند روزمره، معذرت می خواهیم.

جرگه ما حضار گرامی قسمیکه مدبر صاحب فرمودند فقط به یک هدف جور شده و آن بحث و غور نهایت عمیق در مورد قرارداد امنیتی است که امریکا خواهان آن با افغانستان است و هیچ اجندای دیگری ندارد و امیدوار هستم که هیچ اجندای دیگری هم مطرح نشود. در دو جرگه قبلی هم در جرگه صلح ما که استاد شهید استاد ربانی زیاد سرچ می کردند و در جرگه قرارداد استراتیژیک ما هم که جناب حضرت صاحب ریاست اش را می کردند پیش از جرگه آوازه ها شد که رئیس جمهور جرگه را بخاطر تغییر قانون اساسی جور می کند یا نمی دانم به تغییر قانون انتخابات یا چی، ولی دیدیم که این طور نبود این جرگه هم فقط در مورد قرارداد امنیتی است و امیدوار هستیم که هیچ کسی موضوع دیگر را مطرح نکند و نباید شود.

حرفی است که باید در آخر می گفتم ولی می خواهم در آغاز بگویم، شما به نمایندگی مردم افغانستان تشریف آوردید خواهرها و برادرهای ما، بزرگان قوم، معززین، علمای کرام الدین، روحانیون عزیز کشور، دانشمندان کشور، تعلیم یافته های کشور به نمایندگی ملتی که در دور اخیر تاریخ خود در چهل سال گذشته در رنج متداوم زندگی کردند، یک روز خوشی را هم ندیدیم به حیث ملت، به حیث افراد روزهای بوده که برای ما خوش گذشته و برای ما سخت گذشته ولی به حیث ملت، به حیث مجموعه ملت، چهل سال است که روز خوشی را ندیدم و شما امروز جمع شدید تا در یک امر نهایت مهم ملی، حیاتی برای افغانستان بحث کنید، مذاکره کنید و روی سندی که خدمت شما گذاشته میشود دقت کنید. من بسیار زیر فشار بودم که جرگه را دعوت نکنم در جرگه های قبلی هم زیر فشار بودیم که دعوت نکنم، ولی جرگه را من برای امروز و فردای افغانستان به هر حکومتی که در اینجا باشد و در قضایایی مهم ملی مملکت فیصله کند، حتمی می دانم. پس وظیفه شما امروز نهایت خطیر و مهم است و هر کسی به حرف خود می آیم چه حکومتی و چه غیر حکومتی چه از اقارب من، چه از خویشاوندان من و چه از دوستان من نزد شما بیاید و یا نزد هر فردتان، یا نزد کمیسیونها که رئیس جمهور در این مورد اینطور نظر دارد یا آنطور نظر دارد قبول نکنید من هیچ نماینده ای ندارم نماینده من شما هستید، من هیچ نماینده ای ندارم، نماینده من وجدان ملی افغانستان است و من به نمایندگی وجدان ملی افغانستان و ضرورتهای حیاتی افغانستان این جرگه را خواستم، پس با آزادی کامل و با درنظرداشت منافع ملی و حیاتی افغانستان شما غور کنید و فیصله هایتان را بکنید.

هره فیصله چې مو وکړه د افغانستان دخلکو د نماینده ګانو فیصله ده، د باندې د افغانستان خلک ستاسو ددې فیصلې په انتظار دي، ټول هغه افراد د دې ملت، اعضا د دې خاورې، چې دردیدلي دي، ځورېدلي په دېرش کالو کې؛ آرامش غواړي اوسوله غواړي، امنیت غواړي او د نظام برقراري غواړي په دې خپله خاوره کې، هغوی ستاسې د دې جرګې په انتظار دي، هغوی هم ستاسو څخه د افغانستان د ملت په نماینده ګي د غور او دقت غوښتنه کوي. تکراروم یې چې که چېرې زما په نماینده ګۍ هر څوک تاسو ته راشي، چې رییس جمهور په دې کې داسې نه وايي، مګر داسې وایي، زما نماینده نه دی او ترټۍ به یې او شړۍ به یې.

 بزرگهای عزیز وطن، خواهرها و برادرهای عزیز، مهمانهای گرامی خارجی!

 امروز بحث خود را از دوزاده سال پیش آغاز می کنیم بازهم، به گذشته های دورتر شاید در آخر بحث خود بیاییم دوازده سال پیش در جهان یک حادثه ای به اتفاق افتاد که آن حادثه یازدهم سپتمبر سال 2001 بود در امریکا، که تعمیرات بزرگ امریکا توسط طیاراتی منهدم شدند، به وزارت دفاع امریکا حمله شد و یک طیاره ای دیگر هم پیش از اینکه به مقصد خود برسد سقوط کرد. با آن حادثه ای که به مردم امریکا رنج آورد سه هزار مردم ملکی شان را به قتل رساند توجه امریکا و جامعه جهانی دوباره به طرف افغانستان جلب شد و امریکا و ناتو و آیساف به اثر فیصله شورای امنیت ملل متحد و جامعه جهانی بنام جنگ علیه تروریزم به افغانستان آمدند و چون طالبان در آن زمان هم پیمان القاعده دانسته شده بودند و جهان گفت که از افغانستان شده، پس حکومت طالبان و نظام شان مورد حمله جامعه جهانی قرار گرفت. ملت افغانستان که از سالها در رنج بود و در جنگ بود و در کشت و خون بیچاره گی می زیست با دیده باز و با آغوش باز جامعه جهانی را به افغانستان خوش آمدید گفت به امید یک افغانستان آزاد، آرام و مترقی و در همکاری ما و جامعه جهانی رژیم طالبان و به همراه شان القاعده و خارجی های که از بیرون سرحدات افغانستان با ایشان پنهان به خاک ما آمده بودند اینها از افغانستان دور شدند. افغانستان برای دو سال زندگی آرام به پیش برد، بعد از دو سال به طرف ناامنی ها و مشکلات رفتیم افغانستان از آن وقت تا امروز را بدون هیچ گونه شک و تردیدی و با اطمینان کامل که دست آوردهای بزرگی داشتند مهمترین اش از دید من این است که افغانستان دوباره خانه تمام مردم افغانستان شد، هر فرد از ملت ما، هر فردی از هر گوشه ای از خاک ما از هر مفکوره، از هر دید و از هر نظر و از هر سابقه ای که داشت پس به این خاک به آزادی آمدند حق شرکت در انتخابات پیدا کردند و حق رأی در انتخابات را پیدا کردند، پس بزرگترین دست آورد ما و شما مردم افغانستان در دوازده سال گذشته این بود که افغانستان دوباره خانه تمام افغانها شد به همراه اش مردم سالاری به یک اندازه ای و آزادی مطبوعات و تعلیم و تربیه و صحت و بهبود اقتصاد عمومی مردم و بهبود اقتصاد یک تعداد به صورت فوق العاده، آن هم شد و به همراه اش باز هم بسیار مهم اینکه افغانستان صاحب بیرق، هویت و شناخت بین المللی شد در تمام جهان بیرق افغانستان در اهتزاز است در تمام جهان، در تمام محافل جهان حضور داریم و بسیار به عزت حضور داریم. چپن ما، لنگی ما، و کلاه ما و پکول ما و چادر خواهرهای ما را همه جهان به رسمیت شناخت ، پس این خاک تثبیت هویت کرد زیادتر از هشتاد نمایندگی خارجی در افغانستان حضور دارد، ما در اکثر کشورهای جهان هستیم انشاء الله یک ماه بعد سفارت سریلانکا هم در افغانستان باز می شود ما قبلاً در آنجا سفارت باز کردیم کشورها از افغانستان طلب دارند که در کشور ما و شما سفارت باز کنیم که آنها می آیند به افغانستان، این خوبی اش بود ولی چیزیکه آرزوی بزرگ ملت افغانستان بود به همراه دست آوردهای ما امنیت هم بود امنیت به مردم افغانستان نیآمد مردم افغانستان در بی امنی زندگی کردند خانه های مردم افغانستان مورد تاخت و تاز قرار گرفت، تعداد زیادی از مردم ما شهید شدند تعدادی در حملات طالبان و تروریستها و تعدادی هم در حملات خارجی ها بنام جنگ علیه تروریزم، شهدای هر دو چه آنهای که بدست طالبها شهید شدند و چه آنهای که بدست خارجی ها شهید شدند ورثی شان حضور دارند و من خواهش کردم که از کمیسیون که ورثی شهدا اینجا حضور داشته باشند از هر دو، حکومت ما ترقی کرد ولی حکومت ما ترقی اش در تصادم با اداراتی بود که خارجی ها به ما ایجاد کردند، گروه های شخصی امنیتی، قراردادهای خودسر و ملیشه ها و غیره…در این گیر و دار از یک طرف افغانستان به سرعت در عرصه بین المللی و جهانی به پیشرفت روابط دست می آفت، به پیشرفت تعلیم و تربیه دست می آفت به بهبود صحت دست می آفت، به داشتن سرک و آب بهتر دست می آفت و به حیث یک ملت و یک کشور و یک هویت رسمیت عظیم جهانی پیدا می کرد و از جانب دیگری مردم افغانستان خصوصاً در دهات و اطراف ما زیر حملات طالب، تروریزم و حملاتی که بنام مبارزه علیه اینها می شد و این باعث از این شد که روابط دولت افغانستان و دولت امریکا و ناتو به تشنج برسد. این تشنج گاهی بسیار شدت گرفت روزهای رسیده در ده سال گذشته که من پیش خود به حیث رئیس جمهور افغانستان فیصله کردم که با اینها دیگر مقاطعه بکنیم و بس کنیم باز عاقبت اندیشی مرا منع کرد و تدبیر به این واداشت که گذاره کنیم شهیدهای خود را رسیدگی کنیم پرسان کنیم کمک کنیم و کوشش کنیم که حالات را بخیر ملت خود برقرار کنیم. اینها هم بعد از اعتراضات شدید ما و مجادلات شدید ما آهسته آهسته، بسیار آهسته البته می توانست که زودتر کنند به اصلاح اعمال خود پرداختند و در جریان این روابط ما با جهان و کشمکش جنگ بنام تروریزم و ترقی و بهبود زندگی مردم ما جامعه جهانی بخصوص امریکا از ما طلب همکاری های درازمدت استراتیژیک کردند، به همراه اش به همراه امریکا یعنی به اضافه امریکا هند و کشورهای بزرگ اروپایی و ترکیه هم از ما خواهش کردند. این گونه قراردادها را با چندین کشور امضاء کردیم به شمول امریکا، قرار این بود که در همان قرارداد استراتیژیک با امریکا که برایش پارسال لوی جرگه خواستیم قرارداد امنیتی هم می بود ولی ما نخواستیم که در قرارداد استراتیژیک قرارداد امنیتی هم نهفته باشد ما خواستیم که این قرارداد جدا باشد تا وقت برایش داشته باشیم کافی، و برای مطالعه اش دقت کنیم امریکا هم موافقه کرد پس مسائل این قرارداد امنیتی را از قرارداد استراتیژیک بیرون گذاشتیم و قرارداد استراتیژیک را در مفاد بزرگ آنها و ما مردم افغانستان سنجیدیم و جرگه آمد منظور کرد و رئیس جمهور محترم امریکا به افغانستان تشریف آوردند و آنرا یکجا امضا کردیم. از دید ما و در حقیقت قرارداد امنیتی مهمتر از پیمان استراتیژیک ما و امریکا است چون در عمل پیامدها و عواقب هم به ما هم به منطقه و هم به امریکا دارد و به اساس قرارداد پیمان استراتیژیک ما قرار بود در ظرف یکسال افغانستان و امریکا قرارداد امنیتی را ترتیب کنند و امضاء کنند.

البته امریکا عجله درلوده او مونږ دقت غوښت، چې مونږ په دې کې کمزوری طرف وو او دوی زورور طرف وو، نو لهذا مونږ دقت غوښته مونږ تېر کال پر امنیتي قرار داد کار شروع کړ، دوی غوښتل چې دا ژر امضا شي خو مونږ ورته حاضر نه وو، زمونږ له خوا پر دې قرار داد باندې یوکیمسیون تعین شو، چې په هغه کیمسیون کې اول زمونږ سفیر په واشنګټن کې او له هغه سره ملګرو پر دې قرار داد له امریکا سره کار کاوه بیا چې دا خبره یو ځای ته ورسېدله یو څه سند ترتیب اوتکمیل او د دواړو جوانبو نظریات معلوم شول، خبره راغله افغانستان ته او مذاکرات ټول دلته وشول، بیا د کیمسیون په رأس کې د امنیت ملی مشاور ښاغلی سپنتا ودرېد او ورسره ډاکتر صیب اشرف غنی چې زمونږ د انتقال د کیمسیون مشر وو، چې د افغانستان له کلیو او کورونو څخه د خارجیانو عسکر را لنډ شي او را کم شي هغه انتقال یې د افغانستان ملي اردو ته کاوه مونږ هم ورسره ملګري وو او ورسره جنرال صیب وردګ کله چې وزیر دفاع وو ملګری وو، بیا بسم الله خان زمونږ فعلی وزیر دفاع، رییس د امنیت ملی، د بهرنیو چارو وزارت وزیر صیب او مخکینی او اوسنی معین صاحب او د افغانستان مربوطه ارګانونه په دې کې داخل شول، دوه درې هفتې  وروسته په هر امنیتي مجلس کې ما او معاون صیبانو د امنیتي مجلس اعضاوو هم په دې مجلس کې ګډون کړی دی او غور مو پرې کړی دی او وقتاً فوقتاً مو جهادي رهبران او د افغانستان ملي مشران، د مشرانو جرګې او د ولسي جرګې رییسان او د قاضی القضات او قاضی صیب ګل الرحمان او نور مشران ورونه را غوښتي او هغوی هم په دې کې ګډون را سره کړی دی.

په دې قرار داد کې ما شخصاً دومره دقت کړی دی، چې د دې قرار داد ارزش یې ایجابوي او د افغانستان د ملت ګټې ایجابوي. یاني فوق العاده ډېر دقت مې کړی دی، ټکي په ټکي، لغات په لغات، کرښه په کرښه، ماده پر ماده مې لوستی او تغییر مې پکې را وستی او مذاکره مو کړې ده.

دا چې د امریکا په دې قرار داد کې څه مفاد دی دوی دې تعریف کړي، چې دوی ولې دا غواړي خو دا چې مونږ په دې قرار داد کې څه غواړو او زمونږ په دې کې ګټه څه ده دا زمونږ وظیفه ده چې مونږ یې تعریف کړو، زمونږ وظیفه داده، چې له  افغانستان څخه د خارجي قواوو حضور لږ کړو، دوی به راتلونکی کال له افغانستان څخه ځي که سل زره وه که تر هغه زیات و  دوی به ځي او که مو موافقه ور سره وکړه که تاسو ومنله نو بیا د دوی محدود تعداد د لس زرو څخه تر پنځلس زرو پورې په افغانستان کې پاتې کېږي، زه چې کله وایم دوی منظور مې یوازې امریکا نه ده، زه چې کله وایم دوی منظور مې د ناټو هیوادونه او ځینې د آیساف هیوادونه هم دي لکه متحده عربي امارات ، ترکیه او زمونږ ځینې نور اسلامي ورونه دا مو اول مرام دی او دې ته بیا وروسته را ځم.

خو دوهم مرام او تر اول مرام مهم مرام مو دا وو، چې د دوی تګ را تګ د افغانستان په کلیو، په وطن کې او پر کورو باندې حملې بندې شي او د افغانستان خلک له دې څخه مصؤن شي. سختې شخړې مو پر دې سره وکړې، دوی خپل استدلال کاوه او مونږ خپل استدلال کاوه زمونږ استدلال د اولې ورځې هم دا وه، چې امریکا، ناټو او ور سره آیساف  چې د تروریزم په خلاف جنګ د افغانستان په کلي او کور کې نه دی، ته د افغانستان کورو ته هر شپه پر څه ځې، ځاله ګۍ یې معلومه ده، پناه ګاه یې معلومه ده، تربیتګاه یې معلومه ده هلته ولې نه ځې؟ دلته څه کوې زمونږ په کلیو کې هر ورځ انسانان په عذابوې.

 دوی خپل استدلال کاوه د دوی استدلال مونږ ته په عمومي توګه په غټو ټکو کې د قناعت وړ نه وه، نو مونږ غوښتل چې دوی د افغانستان له کورو څخه بند شي او زمونږ قانون و مني او عزت یې وکړي، ورسره د افغانستان په پیاوړتیا کې، په تقویه کې د افغانستان سره ملګری شي؛ خپلې مرستې درستې مصرف کړي د افغانستان د قوانینو سره یې سم مصرف کړي او د افغانستان د ادارې د لارې څخه یې مصرف کړي، ملي اردو مو را وروزی، پولیس مو را وروزي او سم یې را وروزي، دا بخور و نمیر روزنه چې نن یې کوي دا نه منو، دا د نن بخور و نمیر روزنه نه منو، زه جیټ تیارې ور څخه غواړم، دی دا بمبیرک تیارې را کوي دا نه منم، زه ټانګ ځینې غواړم دی پایکپ را کوي دا پایکپ زه په خپله له جاپان څخه را نیولی شم دا نه منم، زه مقتدره اردو غواړم، توانمنده اردو غواړم، زه داسې اردو غواړم چې د دې خاورې دفاع په خپله وکړي، زه داسې افغانستان غواړم چې خپل حکومت د خپلو خلکو دفاع وکړي، نو د دوی سره اتحاد کوو، د دنیا سره ملګرتیا کوو دا دنیا بې ملګرتیا نه کېږي دلته یوازې سړي تر پښو لاندې وي لکه مونږ چې تر پښو لاندې شولو، شخص تنها شخص تنها است. وایي چې: ((خان یې په یاران یې)) هو چې یار دې ښه یار وي، سسته یاري نه کوم، که څوک زمونږ سره یاري کوي نو دې یاري ټینګه را سره وکړي.

ما یاری سست نمی خواهیم، فریب هم نمی خواهیم و در یاری ما این چیز ها را یاد نداریم، پس بحث ما جریان داشت، خلاصه سخن به توافقات عمومي رسیدیم یک ساحه را که از روز اول به همرای شان صحبت نکردیم، و گفتیم که این مطلق کار ما نیست، صلاحیت حوزه قضایی است، آن روز اول گفتیم به رییس جمهور شان، چند وقت یش در امریکا گفتیم که من در مورد قرار داد امنیتي در هر موردش به همرای تان صحبت میتوانم ولی حوزه صلاحیت قضایی از اختیار دولت افغانستان نیست این از اختیار ملت افغانستان است و ملت افغانستان در این مورد فیصله کنند البته توضیحات و تشریح که این چه است و چه نیست این را ما داده میتوانیم و به همین دلیل تعداد زیادی از آگاهان قانون ما، قانون دان های ما اینجا امروز شرکت دارند، آنها این قرارداد را دیده اند، قاضی القضات صاحب، قاضی صاحب گل رحمن و بزرگ های دولتی ما، علمای کرام ما در این مورد صحبت کنند، چیزیکه من به آن تاکید کردیم و جګړه کردیم و شخړه کردیم در قرارداد و امنیت خانه های مردم افغانستان، تا اینها از خانه های مردم افغانستان متوقف شوند.

امنیت خانه های مردم افغانستان، تقویه افغانستان، عزت زندگی مردم افغانستان و روابط بین دو کشور مستقل، این سخن و این مذاکره را رساندیم تا پریزوز، پریروز متن که ما میخواستیم اینها قبول نکردند، گفتند که ما در آن مشکل داریم، متن ما بود، به هر دو زبان میخوانم توجه کنید!

متن ما بود، پیشنهاد افغانستان: نیرو های ایالات متحده به مقصد تفتیش یا عملیات نظامی به خانه های افغانها داخل شده نمیتوانند. نیرو های ایالات متحده نمی توانند افغانها را دستگیر و زندانی کنند. نیرو های ایالات متحده هیچ نوع توقیف خانه را در افغانستان اداره نکرده و نمی توانند دارای زندان باشند.

امریکا گفت که درست است ولی اگر کدام عسکر ما ربوده شود، در یک خانۀ برده شود و خطری به حیاتش باشد باز ما چطور کنیم، ما برایشان گفتیم که نمی توانید، اینها گفتند اگر اینطور است، قرارداد نمیشود، اگر عسکر ما زندگی اش در خطر باشد و او را نجات داده نتوانیم، حکومت ما، ولسی جرگه شان و سنای شان و مردم شان این اجازه را نمیدهد، هله هله هله، مذاکره بالاخره پریرشب وزیر خارجه شان تیلفون کرد، آقای جان کری و گفت که رییس جمهور افغانستان به جرگه تان بگویید که اگر ما بزودی به دفاع عسکر ربوده شده خود رسیدگی نکنیم و او اخطاف شود در یک جایی، کسی در یک خانه ببرد، در یک دوکان ببرد، در یک جایی ببرد که کسی نیست و آنجا ما رفته نتوانیم و شما ما را مانع شوید و او کشته شود این معامله ما ختم میشود، من گفتم درست است وقتیکه اینطور است پس شما انتظار کنید به همرای حکومت آینده افغانستان قرارداد را امضا کنید، کاندید های محترم نشسته اند، یکی شان رییس جمهور میشه، شش ما بعد انتخابات است، گفت نخیر،  آنرا نیز نمیتوانیم، ناوقت میشه چون ناتو و کشور های ناتو از ما با شما تعهد میخواهند، بعد ازین که ما با شما تعهد کردیم و در توافق رسیدیم، آنها وارد صحنه میشوند، اگر ما نباشیم، آنها هم نمی باشند، راست میگویند، آنها به ما گفته اند که اگر امریکا نباشد ما هم نمی باشیم، یکیش نمی باشه، همه میروند، سرکرده همه اینها امریکا است.  امریکا اگر نباشد، آنها ما را گفتند تمام شان، جرمنی هم گفت، فرانسه هم گفت، انگلیس هم گفت، پولند هم گفت، همه شان گفتند، حتی بعضی از کشور های اسلامی هم ما را گفته اند که اگر امریکا نباشد باز ما هم میریم.

پس چی میکنیم؟ وزیر خارجه امریکا پیشنهاد کرد که اگر من براش شما نامه ای روان کنیم چطور ، به رییس جمهور افغانستان، من گفتم که خط را بنام جرگه مشورتی افغانستان روان کنید، گفت آن خلاف تعامل دپلوماتیک است، ما باید خطاب به دولت کنیم، باید به شما ارسال کنیم، من گفتم درست است که روان میکنی چی نوشته میکنید؟ گفت نوشته میکنیم که رییس جمهور افغانستان و ملت افغانستان از رنجی که در این مبارزه علیه تروریزم در چندین سال دیده اند ما آگاه هستیم و ما میخواهیم که رنج ملت افغانستان متوقف شود و به همین ترتیب چند موضوع دیگر، من گفتم که درست است، به شرطی که رییس جمهور تان نوشته کند و متن آنرا من ببینم. دیشب تا ناوقت شب مصروف بودیم و بالاخره متنی را که رییس جمهور آنها به من نوشته کند، ما متن آنرا تصحیح کردیم، لغات خود را در آن اضافه کردیم، باز رییس جمهور امریکا امضا کرد، متن آنرا امروز برای من روان کرد، به اساس آن یک متن دومی باز موافقه شد.

خط رییس جمهور امریکا را، په دواړو ژبه مو ترجمه کړی دی په پښتو او په دري. دلته له ما سره دري متن دی زه به دري متن درته ولولم ، پښتو متن بیا درته وروسته  ولولم. په دري متن کي د امریکی د رییس جمهور خط چي نن سهار راته را ورسید تاسو ډیر غور باید پکښی وکړی داسي وايي:

…………… متن خط رییس جمهور امریکا……………

هر دو کاپی پشتو و دری این خط را به همرای قرارداد امنیتی خدمت شما میگذاریم، شما این خط را ببینید، نقاط آنرا ببینید، ضمانت هایش را ببینید، باز درین مورد فیصله تان را خود تان بکنید.

نظر یک خانم اشتراک کننده: ……………

حامد کرزی: اجازه بدهید که حرف های من تمام شود، درست است، اجازه دهید خواهر، درست است.

اجازه دهید خواهران و بردران، هر کس حق دارد صدای خود را بلند، این خواهر ما حق داشت که صدای خود را بلند کند، هدف شخصی دارد، هر چی دارد این جرگه برای این است که مردم صدای خود را بلند کند، آرزوی ما اینست که کسی که مخالف این پیمان است اتهام پاکستان یا ایران سرش نشود ما در کشور خود کسانی داریم که مخالف این پیمان هستند، این درست نیست، ما کسانی را داریم که بدون چون و چرا طرفدار این پیمان است، آیا آنها مزدور امریکا هستند، ما کسانی را هم داریم که مخالف هستند، مه خودم به ای متهم هستم که مخالف هستم ولی مه نیستم، ولی مه شرایط دارم که پایش را بسته کنم، باز صحیح است.

بگذارید، آن خواهر حق دارد، در افغانستان خون ریختانده شده، خون مردم ریخته به این نام جنگ با تروریزم، اگر من هم به عوض او خانم میبودم همین صدا را میکردم، پس کسی را متهم به پاکستان یا ایران نکنید، چون اگر کسانیکه طرفداری بدون چون و چرا را بکند باز پیش ما امریکایی میشود. بگذارین مردم نظر خود را بدهند، نظر خود را به افغانستان، طرفدار پیمان هستیم ولی امریکا زندگی مردم ما را عزت کند، قانون ما را عزت کند، استقلال ما را عزت کند و همرای ما متحد وفادار و صادق باشد، پول هم زیاد بیاورد.

میآیم به حرف پیمان، این ماده که پیش شما در متن میآید چون توافق بالایش نشده، شاید جایش خالی باشد، بعد از توافقی که ما با امریکا کردیم و بعد از نامه اطمینانیه که رییس جمهور امریکا منحیث ضمانت به ما فرستاد و این پیش شما میباشد، هم خود ماده که اصلاح شده است و هم خط رییس جمهور امریکا پیش تان گذاشته میشود باز شما جرگه فیصله تان را بکنید، هر فیصله که میکنید، اگر چه او خواهر ما در هر جرگه برآمده ولی گپش باید عزت شود.

به هر صورت، میآیم، اجازه راکړي، نو په دې پوه شولو په عمومی ټوګه می درته وویل چی مونږ څه غوښتل په دي قرارداد کي او امریکا څه غوښتل او سند به ستاسی مخ ته پروت وي، ماده په ماده به یې ولولی، خپل نظر به پکښی ورکوي که چیرته پوه نه شوی چې دا یې ا څه لیکلی دي له خپلو ملګرو سره طبعی ده چي پوښتنه وکړي. نو دا قرارداد څه معنی؟ چی راځم د دي قرارداد عملی معنی ته، امریکایان په افغانستان کي په ۹ ځایونو کی د ناټو ا و د ځنې اسلامی هیوادونو سره یو ځای غواړي چي قرارګاه وي ولري، هغه کوم ځای دي؟ هغه بګرام دي، کابل دی، هرات دی، جلال آباد دی، قندهار دی، شینډنډ دی، ګردیز دی او هلمند دی. ۹ ځای کي. زمونږ په هوایي میدانونو کي به دوي هلته وي او هلته ددغه قانون په اساس چي مونږ دا قرارداد ورسره کوو، دوي خپل کار کوي، په دي جریان کي د مذاکراتو په دي تیر کال کي ډیر په تفصیل د امریکي د رییس جمهور سره خبرې شوي دي او دخارجه وزیر سره یي هم، که مو چیرته توضیحات غوښته په دي هکله چي تاسو په تفصیل څه ویلي دي، په  ننی غونډه کې ځای نشته . که زه دا ټول تفصیل درته ووایم تر مازدیګر نه خلاصیږي، نو سپنتا صاحب ناست دی، زموږ پخوانی وزیر خارجه چې نن په کاندیدانو کي دی نه دی راغلی، ډاکتر صاحب اشرف غنی د کاندیدانو له ډلې څخه ناست دی، جنرال صاحب وردک هم د کاندیدانو له ډلې څخه ناست دی،  د وزارت خارجی خلک دي، ددوي مامورین دي، زمونږ سفیر صاحب دي په امریکا کي، دا به متواتر دلته درسره وي او که مو توضیحات غوښتل دوي به په دي ټولو مواردو کې تاسو ته توضیحات درکړي.

ولی اما چرا این قرار داد را میکنیم فایده قرار داد چیست و ضررش چیست حرف مهم از دید من به حیث رئیس جمهور افغانستان چرا این قرار داد را میکنیم در حقیقت این قرار داد برای ما موقع میدهد که ما از همی مرحله گذار خود را به یک حالت ثبات برسانیم گذار به دو معنی گذار به معنی این که ما ترتیب بیرون برآمدن نیروهای خارجی را میگیریم به ترتیب که آنها از ما خوش بروند، آزرده نباشند، اگر ناراحت بروند آسیب شان برای ما بسیار بزرگ میشه اگر حرف مرا متوجه شده باشید باز تکرار میکنیم ما این قرار داد را به این خاطر میخواهیم تا اینها به نحوه که اینها میخواهند به تدریج بروند، به تدریج رفتن شان البته قسمت عمده شان تا به اخیر سال میروند ولی ده هزار که باقی می مانند آنها را به تدریج در مدت ده سال،  اینها برای ده سال قرارداد میخواهند دایمی نیست فقط برای ده سال تا به ده سال اینها از افغانستان به کلی خارج میشوند و ما و کشور ما میمانیم ما در حقیقت در یک حالت گذار هستیم هم از لحاظ امکانات، وسایل و توانمندی های خود ما و هم حالات منطقه و هم حالات جهانی. پس این قرار داد یک مرحله گذار را برای ما میسر میکند که هم نیروهای خارجی بدون اینکه از ما خفه بروند به تدریج از افغانستان برایند و کمک شان برای ما برسد ولی از آسیب شان بدور باشیم و هم خود ما در ده سالیکه در پیش روی داریم کشور خود را ترقی بیشتر و زیادتر داده باشیم.

چون اینها تا به حالی به اساس فیصله ملل متحد در اینجا هستند، سال آینده این فیصله ملل متحد ختم میشود پس بعد از آن که اینها در اینجا باقی میمانند برای یک مرحله گذار دیگر اینها ضررت به یک توافق همراه مردم افغانستان را دارند اگر مردم افغانستان برای شان این توافق را دادند، میتوانند بمانند در غیر آن مجبور که بروند و رفتن شان به این ترتیب که ما به یک حالت گذار نرویم و ترتیب خود را نگیریم به خیر کشور ما نیست، دلیلش را بعداً برای تان عرض میکنم.

د افغانستان شرایط د دې قرارداد په عمومیاتو کې او زموږ لپاره په اساساتو کې څه دي؟

ډیرې مهمې خبرې ته راځم یو خو د دې قرار داد تخنیکي اړخونه دي،چې دابه کیږي هغه به کیږي او هغه به کیږي.

خومونږ څه شرایط لرو د دې قرار داد لپاره، ولې یې غواړو او یا ولې یې نه غواړو؟

که دا قرار داد او له امریکې سره ستراتیژیک تړون افغانستان ته امنیت راولي زموږ په ګټه دی، که سوله راته راولي صحیح ده،نو که امریکا له موږ سره امنیتی قرار داد کوي موږ ترې امنیت او سوله غواړو.

زه په دې پوه یم ،چې سوله د دوی په لاس کې ده، زه مطلق په دې پوه یم، زما د لسو کالوکاردا یوه خبره راښودلې، چې سوله د دوی په لاس کې ده، نو سوله ورځنې غواړو او امنیت ورځنې غواړو. کله چې سوله وي او امنیت وي دوی دې خدای راولي،

په اډو کې دې ناست وي، چې هرڅه د باندې کوي هغه د دوی کار دی پر مونږ دې کار نه لري.

سوله او امنیت شرط د قرار داد دی، د سولې په پروسه کې دې راسره همکار شي.

زه په دې پوه یم که زموږ همسایه هیواد پاکستان او امریکا، اول امریکا او دویم پاکستان په سوله کې راسره و دریږي هم به افغانستان امن وي او هم به پاکستان امن وي او دا موږ ورڅخه غواړو.

فایدې یې نورې څه دي؟ کومکونه به راسره وشي د کاله نه پوهیږم وزیر صاحب د مالیې ناست دی ۱۶ میلیارده ډالره دي که څودي، که لسوکالو لپاره ۱۶میلیارده ډالره دي راکوي.

څلور میلیارده ډالره به زموږ د عسکرو لپاره راکوي او درې نیم دي که څلور نور دي هغه به زموږ بیارغونې لپاره راکوي، هغه به زموږ وزیر صاحب د مالیې تاسې ته په تفصیل وړاندې کړي.

او تربیت به مو وشي او تعلیم به مو وشي اوخصوصا ثبات به مو ټینګ او کلک وي.

 د دې قرار داد لپاره مې خارجې مشورې کړي دي. د دنیا له ټولو مهمو هیوادونو سره مو مشوره کړیده. همدا مشوره یوکال کیږي،چې جاري ده،چې امریکا له موږ سره دغه شان معامله غواړي ستاسو څه نظر دی؟

اوله مشوره مو له درې سترو هیوادونو سره وکړه،چې هغه چین دی، هند دی او روسیه ده.

روسیې راته دوه واره وویل، یو وار پروسږکال د شانګهای په کنفرانس کې په چین کې د روسیې رییس جمهور جناب محترم پوټین صاحب راته وویل،چې موږ د افغانستان په مجبوریتونو پوهیږو، موږ د امریکې سره خپل اختلافات ډیرلرو په نورو ځایونوکې خو په افغانستان کې موږ د دوی شتون د څو نورو کلونو لپاره ستاسو په ګټه بولو. بیاهند ته ولاړم، هندیان یې طرفداره وو، ویل یې چې تاسې مجبوریتونه لرۍ،چې درسره وي دنیا دیو څو نورو کلونو لپاره ستاسو په ګټه ده. بیا تیره میاشت چین ته ولاړم خاص د همدې هدف لپاره، او د چین له حکومت سره، چې تر ټولو په دغه ساحه کې موږ ته مهم دی ژورې خبرې وکړې د چین جمهور رییس،ښاغلی شي جینګ پینګ په ډیر تفصیل خبرې راسره وکړې او راته و یې ویل، چې موږ د امریکې موجودیت په افغانستان کې دګذار په دغه حالت کې د افغانستان لپاره ښه ګڼو.

ستاسو مجبوریتونه دي او تاسو باید د دوی او د ناټو او د نور نړیوالو مرستو څخه برخه من شۍ او هر قرار داد،چې تاسې کوۍ،چې تاسې خپل استقلالیت ثابت کړی وي د افغانستان، موږ اعتماد ورباندې لرو او منو یې.

له پاکستان سره مو هم مشوره کړې ده، په ظاهره کې یې راته ویلي دي، چې سمه ده.

ایران سره مو هم مشوره کړې ده ایران په ښکاره راته ویلي دي، چې غلطه ده.

ترکیه یې طرفداره ده. اسلامي نړۍ یې هم طرفداره ده. د سعودي عربستان له پادشاه  د حرمین شریفین له خادم سره مې مشوره کړې ده. هغوی راته ولي دي، چې څه چې د افغانستان په ګټه دي هغه وکړۍ.

نو بین المللي ټولنه او خصوصا ستر هیوادونه ،چې اثر ګذاره دي د افغانستان او منطقې پر حالاتو هغوی د دې قرار داد ملاتړ راسره کړی دی، او خو دایې هم راته ویلي دي، چې موږ یې ملاتړي یو خو افغانستان خپل شرایط هرڅه، چې لري پر امریکا او ناټو دې کیږدي.یعنې دوی زموږ د شرایطو ملاتړي دي  او همکار هم راسره دي.

نو روس ،چېن، هند، پاکستان، منځنۍآسیا، همسایه هیوادونه ترکیه او زموږ عربي مسلمان هیوادونه متحده عربي امارات ،سعودي ، کویټ دا ټول په دې کې طرفدار دي. ایران موږ ته ویلي چې پکې نه دی.

زموږ کامیابي په دې تیرو لسو کالو کې داوه، چې موږ خپله رابط له نړۍ سره مستقله وساتله. زموږ رابطه له ایران سره د امریکې تر اثراتو لاندې رانغله او زموږ رابطه له امریکې سره د ایران تر اثراتو لاندې رانغله او دا زموږ په ګټه شوله.

ایران زموږ عقیدې ته احترام کوي، البته اوسنی حکومت یې یوڅه نرم دی په دې هکله. خدای دې وکړيچې د دوی او امریکې معامله هم سره جوړه شي چې نن یې مذاکرات سره شروع دي.

بزرگان عزیز، خواهران و برادران عزیز ما همه ما بخاطر داریم تاریخ کشور خود را دیدیم و خصوصاً تاریخ چهل سال پیش را دیدیم که افغانستان برنده جنگ و جهاد شد ولی شکست خورده سیاست شد، درست است یا نه؟ ما برنده جهاد شدیم شوروی را از افغانستان کشیدیم منفعت اش را تمام دنیا گرفت، امریکا یکه تاز دنیا شد از برکت جهاد ما جرمنی تجزیه شده متحد شد، مبارک شان باشد، سخت از دل خوش شدیم دوست ما بود، آسیا میانه آزاد شد کشور های مستقل پهلوی ما، برادر های ما آزاد شدند تاجکستان ، ازبکستان ، ترکمنستان ، قزاقستان ، قرغزستان و آزربایجان، اروپای شرقی آزاد شد پاکستان صاحب بم اتوم شد از برکت جهاد ما چون پول دنیا برایش آمد واقعاً که همی قسم شد، بدون هیچ گونه شک صاحب ترقی شد، صاحب نظام شد و صاحب استخبارات شد، آی اس آی بلا کرد، در آن وقت ها پول امریکا هم همرایش بود.

ایران هم آباد شد از برکت جهاد ما، ما چی شدیم؟ زیر پای، یک خارجی رفت یک خارجی آشکار که سر تانک آمده بود، از شوروی مه چی کله کنم نر واری آمد و ما هم نر واری همرایش جنگیدیم، شکستش دادیم آنها هم رفتند از خاک ما ولی از اشغال آشکار خلاص شدیم، اشغال پنهان ده جان ما آمد خون ما ریخته شد شهر های ما ویران شد، قصر های ما ویران شد، مهاجرت ما به میلیون ها زیادتر شد، بلاخره این شد که مملکت ما به این جا رسید.

حالی ملت افغانستان تدبیر باید بکند، هند پانزده روز پیش به مریخ راکت روان کرد باور تان میاید، شنیدید برادران و خواهران ما! هند به مریخ راکت روان کرد اگر سفیر شان اینجا حضور داشته باشد مبارک شان باشد بسیار خوش هستیم، مملکت که زیر دست انگلیس بود در یک و نیم صد سال امروز مستقل و به مریخ راکت روان میکند، ترقی کرد.

ما تداوی کوچک ریزش و زکام خود را کرده نمیتوانیم، هر روز به امضای مه هزار ها دالر این خاک مصرف میشود که مریض های ما به خارج میروند و از ملت ما به میلیون ها مصرف میشود که به خارج میرود.

افغانستان باید که ترقی کند افغانستان به پیش برود افغانستان باید در ثبات باشد، افغانستان در تضاد و تصادم نباشد ما نه به همسایه های خود تضاد و تصادم میخواهیم و نه با کشور های بزرگ جهان. اگر به آنجا برویم هم توسط کشور های بزرگ جهان و هم در تبانی با آنها با بعضی همسایه های ما دو باره زیر پای میشویم، بناً هر فیصله که میکنیم تدبیر سیاسی و عاقبت اندیشی داشته باشیم چون تصامیمی که امروز میگیریم تا به فردای نسل های آینده افغانستان ما خیر یا شر میگذاریم کاری بکنیم که افغانستان مستقل، افغانستان با عزت، افغانستان با وقار و افغانستان بدون هیچ گونه مشکلی ولی در همکاری و توافق با جهان و در قوت زندگی کند اما چطور و از کدام راه اینجا گپ برمیگردد بر اعتماد.

زما او د امریکې ترمنځ اعتماد سم نه دی، زه پر دوی اعتماد نه کوم، دوی یې پرما نه کوي. دا تیرو لسو کلو راښودلې ده، ما شخړې ورسره کړې دي، دوی هم ډیر تبلیغات راپسې کړي دي، د افغانستان خلکو پرکورو، د افغانستان پر ځمکه او د افغانستان پر امنیت او پر دې.

که چیرې تاسو موافقه وکړه، چې دا قرار داد وشي نو باید،چې امریکا له موږ سره متحده شي ،چې د دې ترمخه، چې که دا قرار داد که تاسو  ومنلو او شورا تصویب کړ نو قرار داد دې هلته امضا شي ،چې زموږ انتخابات شوي وي، په سمه او په عزت، او امن مو ټینګ شوی وي او موږ په دې پوهیدلي وو،چې لاره مو دامن خواته روانه ده او دوی دې په دې کې له موږسره همکارشي. په تیرو انتخاباتو کې موږ خپلې تجربې لرو تکرار وم یې نه.

نوموږ یو معیاد غواړو که چیرې تاسې موافقه وکړه او مشوره مو وه نو یومعیاد غواړو،چې زموږ کار به په خیر شي او زموږ انتخابات به  په سمه توګه  وشي، که خراب شي پرما تاوانیږي.

امریکا او غرب ډیر زور لري هغه به کرار ناست وي ملت به ماته نفرین کوي،چې انتخابات دې غلط وکړل.

او زه یوازې نه شم کولی،چې د دوی د همکارۍ لاس نه وي. او د همسایه ګانو همکاري  راسره نه وي .

زه امن لرونکي انتخابات غواړم، باعزته انتخابات غواړم. داسې انتخابات غواړم ،چې د افغانستان ملت په ټول اختیار او امن او سوله کې وي. او د افغانستان ټول خلک راشي دغو کاندیدانوته رایه ورکړي. هرڅوک،چې وټاکل شو مبارک دې وي د افغانستان د ملت ټاکنه ده.

ماته به افتخار دا وي، چې ما واک د انتخاباتو له لارې آینده رییس جمهور ته سپارلی وي او دا به د افغانستان د ثبات یوه ډیره لویه نقطه وي.

نو په دې شرایطو سره ،چې دوی یې په تطبیق کې زموږ سره همکار شي، او وښیي چې د افغانستان  له سولې سره همکار دي او وښیي چې د افغانستان له امن سره همکار دي.

او زه بیا هم تکراروم د افغانستان امن او سوله د دوی په لاس کې ده، ترډیره حده که دوی همکاري راسره وکړي نو انشاالله موږ د سولې خاوندان یو.

په دې هیله، په دې آرزو او د افغانستان د آینده نسل د ښه عزت او ښې ترقۍ، چې بیا د چا بچی دبم یا انتحار له ډاره په کنج کې د اتاق پټ نشي.

زموږ او تاسې اولادونه ټول دغسې شوي دي، چې بم وچوي او ماشومان به زغلي یو کنج ته او موږ بل کنج ته زغلو . زما زوی د درې کالو وه،چې د وزارت دفاع نوم یې زده کړ.

کدام طفل جهان در سه سالگی می فهمدکه وزارت دفاع چیست؟

این از مصیبت ماست، حملۀ بود بالای وزارت دفاع، گفت چی بود بابه جان، من گفتم حمله بالای وزارت دفاع، همان وزارت دفاع در ذهنش ماند، وزارت دفاع، وزارت دفاع، وزارت دفاع.

پس هرفیصلۀ که میکنید سعادت امروز و نسل فردای خود را در آن در نظر داشته به خیر افغانستان فیصله کنید و تکرار میکنم در روابط با جهان خیر ماست و در استقلالیت و عزت ما است، هر دوی شانرا داشته باشید.

خوش آمدید، بخیر باشید.

گزارش جلسه تعارفی لویه جرگه مشورتی

جلسه تعارفی لویه جرگه مشورتی تحت ریاست پروفیسور حضرت صبغت الله مجددی شخصیت روحانی کشور و رئیس کمیسیون آمادگی برای برگزاری لویه جرگه مشورتی، با تلاوت آیاتی از کلام الله مجید بعد از ظهر امروز در تالار جرگه ها واقع پوهنتون پولیتخنیک کابل دایر گردید.
در آغاز محترم پروفیسور حضرت صبغت الله مجددی ضمن خوش آمدید به اعضای جرگه فرمودند: اشتراک شما در این جرگه مظهر خوشبختی برای وطن بوده و از آنجائیکه در شرایط کنونی نیاز مبرم به تأمین صلح و امنیت در کشور داریم ضرورت است که در رابطه به پیمان امنیتی میان افغانستان و ایالات متحده امریکا مشوره صورت گیرد تا در روشنائی آن توانسته باشیم به یاری خداوند متعال از مشکلاتی که فعلاً با آن مواجه هستیم، نجات پیدا کنیم. طوریکه شما مطلع هستید، در مورد برگزاری جرگه کنونی تبلیغات سوء و غیر واقعی جریان دارد اما شما میتوانید تمام ابعاد این پیمان را ارزیابی نموده و با در نظرداشت حاکمیت ملی، تمامیت ارضی و منافع ملی کشور مشوره های لازم را در این مورد ارایه نمائید. ایشان یک بار دیگر از حضور اعضای لویه جرگه که بخاطر ارایه مشوره در رابطه به مسئله مهم ملی ابراز سپاس نموده، اشتراک شان را در جلسه تعارفی خیر مقدم گفتند.
متعاقباً محترم پوهاند نعمت الله شهرانی معاون کمیسیون آمادگی برای برگزاری لویه جرگه مشورتی در مورد هدف جرگه و پیمان امنیتی صحبت همه جانبه نموده و اشتراک نماینده گان اقشار مختلف کشور را در این موضوع ملی با اهمیت دانسته و علاوه نمودند که اعضای اشتراک کننده تمام مواد پیمان امنیتی را دقیقاً مطالعه نموده، نظریات خویش را شریک سازند. دارالانشای کمیسیون آمادگی برای برگزاری در خدمت شما قرار دارند. ایشان تصریح نمودند که لویه جرگه مشورتی تحت یک آجندای واحد یعنی پیمان امنیتی تدویر می یابد و کدام اجندای دیگری در این لویه جرگه مطرح نبوده و نمیباشد.

به همین ترتیب محترم صادق مدبر رئیس دارالانشای کمیسیون آمادگی برای برگزاری لویه جرگه مشورتی در مورد مذاکرات پیرامون پیمان امنیتی معلومات مفصل ارایه و در مورد تامین امنیت جرگه و آمادگی های لازم جهت تدویر جلسه افتتاحیه لویه جرگه مشورتی به اعضای جرگه اطمینان دادند. همچنان ایشان در مورد تعداد اعضای اشتراک کننده جرگه از کتگوری های مختلف کشور مفصلاً توضیحات داده و خاطر نشان نمودند که اعضای لویه جرگه مشورتی غرض ابراز نظریات و پیشنهادات روی عقد پیمان امنیتی با ایالات متحده امریکا در 50 کمیته کاری تنظیم گردیده که در هر کمیته یک گزارشگر و یک تسهیل کننده توظیف گردیده است.

بعداً محترم پوهنیار نجیب الله امین معاون پالیسی و تخنیکی دارالانشای لویه جرگه مشورتی راپور اجراآت خویش را ارایه و مسؤولین، تسهیل کننده گان و گزارشگران هر کمیته را به اعضای جرگه معرفی نموده، از اعضای جرگه تقاضأ بعمل آورد تا از کمیته های کاری خویش دیدن بعمل آورده، با اعضای کمیته، تسهیل کننده و گزارشگر مربوط معرفت حاصل نمایند.

جلسه با دعائیه مبنی بر خیر و فلاح مردم افغانستان و تدویر موفقانه لویه جرگه مشورتی پایان یافت

اجندای جرگه؛ پیمان یا کمپاین؟

جرگه مشورتی در میان اظهار نظرهای مخالف و موافق درحال برگزار شدن است و ترتیبات مقدماتی آن فراهم شده است. در حال حاضر، اعضای جرگه مشورتی، کمسیون امنیتی و دیگر امکانات لاز م برای برگزاری جرگه مشورتی که به گفته حكومت قرار است در مورد سرنوشت توافقنامه امنیتی میان كابل و واشنگتن تصمیم بگیرد، آماده شده است.

صادق مدبر، رییس کمسیون دارالانشای جرگه مشورتی با اعلام این‌که تمام آمادگی‌ها برای برگزاری این جرگه گرفته شده است، در خصوص ترکیب اعضای جرگه مشورتی اظهار داشت که در 17 بخش 80 تن از حقوق‌دانان برجسته كشور حضور خواهند داشت. به گفته‌ وی، در این 17 بخش، اشتراك نمایندگانی از قشرهای گوناگون مردم مد نظر می‌باشد. مدبر همچنین گفت: “50 درصد فهرست شرکت‌کنندگان تکمیل شده و قرار است تا اواسط هفته‌ آینده این فهرست نهایی شود.” وی در مورد شرکت مهاجرین افغان مقیم کشورهای خارجی نیز گفت که در این جرگه، دست‏‌کم 210 تن از نمایندگان افغان‌‏های مهاجر نیز دعوت شده‌‏اند. به گفته‌ مدبر از نامزدان ریاست‌جمهوری سال آینده و معاونان شان نیز برای شركت در این جرگه دعوت شده است.

پیش از این کمسیون برگزاری لویه جرگه مشورتی اعلام کرده بود که در نخستین روز برگزاری این جرگه، سفرای کشورهای خارجی مقیم کابل نیز دعوت می‌شوند.

با گذشت هر روز، آمادگی‏‌های امنیتی در اطراف محوطه‎ محل برگزاری لویه جرگه مشورتی، واقع در غرب شهر کابل، بیش‏تر می‏‌شود. صادق مدبر در خصوص اتخاذ تدابیر امنیتی لازم برای برگزاری لویه جرگه مشورتی گفت: ” یك کمیته ویژه‌‏ برای تأمین امنیت لویه جرگه تحت نظر سرپرست ریاست اداره امنیت ملی و شرکت نهادهای امنیتی موظف شده و تدابیر ویژه‌ای توسط این کمیته اتخاذ شده است.”

در حالی كه مدت زیادی برای برگزاری جرگه مشورتی باقی نمانده است، اما مخالفت‌ها و موافقت‌ها در مورد آن همچنان ادامه دارد. مخالفان، لوی جرگه مشورتی را در صورت وجود پارلمان صاحب صلاحیت تصمیم‌گیری درباره توافقنامه امنیتی نمی‌دانند. آنان می‌گویند كه تصمیم‌گیری در مورد مسایل كلان ملی مطابق با قانون از وظیفه شورای ملی است و جرگه مشورتی صلاحیت تصمیم‌گیری ندارد. این استدلال اما با مفكوره موافقان برگزاری لوی جرگه مشورتی در تضاد كامل قرار دارد. موافقان می‌گویند كه لوی جرگه، یك مرجع تصمیم‌گیرنده با سابقه‌ تاریخی طولانی در افغانستان است كه قانون اساسی نیز تصمیم در مورد مسایل كلان ملی را به عهده نمایندگان مردم در این جرگه واگذار كرده است.

طبق قانون اساسی، لوی جرگه، بزرگ‌ترین مرجع تصمیم‌گیری در افغانستان است.

در همین حال، رییس کمسیون دارلانشای لویه جرگه مشورتی با تأکید بر نقش مشورتی این جرگه می‌گوید: “برگزاری لویه جرگه مشورتی، هیچ منافاتی با اختیارات و وظایف پارلمان افغانستان ندارد و طبق قانون اساسی این کشور، شورای ملی اختیارات لازم را در مورد بررسی توافقنامه امنیتی کاب و واشنگتن دارد.” رییس‌جمهور كرزی، پیش‌تر گفته بود كه تصمیم در مورد اعطای مصئونیت قضایی به نظامیان آمریكایی در افغانستان، در صلاحیت مردم و پارلمان افغانستان است.

پیش‌تر عرفان‏‌الله عرفان، منشی ولسی جرگه گفت بود که هیأت اداری ولسی جرگه در لوی جرگه مشورتی اشتراك نمی‌كنند.

اكنون به نظر می‌رسد كه برگزاری لویه جرگه مشورتی از سوی حكومت، قطعی شده و به رغم همه مخالفت‌ها در میعاد مقرر برگزار خواهد شد. اما آن‌چه اكنون، مستلزم بحث و درنگ بیش‌‎تر است، آجندای جرگه و هدف آن است. آیا لوی جرگه‎ مشورتی، تنها بر روی امضای توافقنامه امنیتی میان افغانستان و آمریكا، تصمیم می‌گیرد یا آجندای دیگری نیز دارد؟

یكی از نگرانی‌ها در مورد برگزاری لوی جرگه مشورتی، استفاده سیاسی حامدكرزی برای تمدید اقتدارش در آینده كشور می‌باشد. هفته گذشته شماری از نهادهای مدنی در کابل اعلام کردند که حکومت با برگزاری لویه جرگه مشورتی، قصد در تاخیر در زمان برگزاری انتخابات و ایجاد یک حکومت موقت در كشور را دارد. این نهادها ضمن مخالفت با برگزاری لویه جرگه مشورتی، برگزاری آن را جز هدر دادن فرصت‌ها چیز دیگری تفسیر نكردند.

فعالان نهادها جامعه مدنی همچنین حكومت را به سوء استفاده از لوی جرگه متهم ساختند و گفتند كه حکومت در تلاش است از این جرگه به نفع نامزد خاصی در انتخابات ریاست‌جمهوری استفاده کند. احمدشاه ستانکزی، فعالان جامعه مدنی گفت: “حکومت می‌خواهد مثل گذشته از این جرگه به هدف کمپاین انتخاباتی استفاده کند. مسأله دیگری که می‌تواند در برگزاری این جرگه دخیل باشد، موضوع ایجاد دولت موقت است؛ که این یک جفا است و در ضدیت با دموکراسی قرار دارد. ما هرگز خواهان به تعویق افتادن انتخابات نیستم و بدیل دیگری را نیز نمی‌پذیریم.”

به گفته نهادهای جامعه مدنی، اشتراك كنندگان در لویه جرگه مشورتی از حلقات مشخص حکومتی تعیین شده و در میان آنان نمایندگان احزاب سیاسی و نهادهای جامعه مدنی حضور ندارند.

ودود پیمان، مسوول اجرایی موسسه حقوق بشر و عضو جامعه مدنی، با آن که برگزاری لویه جرگه را خلاف قانون اساسی عنوان کرد، اما گفت كه حکومت باید تمام اجندای این جرگه را در اختیار نهادهای مدنی و رسانه‌های کشور قرار دهد. او افزود: “ممکن است در پشت پرده، مسایل انتخابات مطرح شود. از این لحاظ ما می‌خواهیم که تمام اجندای لویه جرگه مشورتی باید در اختیار مردم افغانستان، نهادهای جامعه مدنی و احزاب سیاسی قرار بگیرد تا وضاحت بیش‌تری در این زمینه به وجود آید.”

در قطعنامه که از سوی نهادها جامعه مدنی به نشر رسیده است، برگزاری لویه جرگه مشورتی از سوی حكومت، غیرقانونی دانسته شده و اعطای مصوونیت قضایی به نظامیان امریکایی از صلاحیت‌های پارلمان گفته شده است.

موضع حكومت

حكومت در پاسخ به همه اعتراضات تأكید می‌كند كه لوی جرگه مشورتی به جز موضوع توافقنامه امنیتی، هیچ آجندای دیگری در دستور بحث خود نخواهد داشت. صادق مدبر می‌گوید: “محور اصلی بحث در لوی جرگه مشورتی، تنها موضوع توافقنامه امنیتی میان افغانستان و آمریكا است. اگر موضوعات دیگری مطرح باشد، ما خود به رسانه‌ها و مردم ابلاغ خواهیم كرد.”

حكومت افغانستان همواه گفته كه هرگاه توافقنامه امنیتی، منافع ملی مردم افغانستان و صلح و ثبات دایمی در این كشور را تأمین نكند، امضا نخواهد كرد. جانان موسی‌زی، سخنگوی وزارت امور خارجه گفته: “کمک و یا قطع کمک امریکا به افغانستان، بر امضای پیمان امنیتی و یا عدم امضای آن هیچ تاثیری ندارد. اگر چنان‌‎چه در مفاد قرارداد منافع افغانستان تأمین نشود، این پیمان امضا نخواهد شد.”

مقامات در كاخ سفید اعلام كرده اند، اگر توافقنامه امنیتی میان كابل و واشنگتن امضا نشود، كمك‌های آمریكا به افغانستان قطع خواهد شد.

مردم اما، چشم به راه نتایج گفتگوهای نمایندگان شان در لوی جرگه مشورتی اند. شماری از شهروندان بر این باور اند که هرگاه این جرگه بتواند به اختلافات‌ در روابط میان افغانستان و بزرگ‌ترین شریک استراتیژیکش، ایالات متحده امریکا، پایان دهد، برگزاری آن به نفع مردم افغانستان خواهد بود. حنیفه عابد، محصل علوم سیاسی می‌گوید: “اگر حکومت به تعهداتش درخصوص اجندا و تصمیم‌گیری‌های جرگه مشورتی صادق باشد و بحث روی پیمان امنیتی را مسأله اصلی جرگه مشورتی قرار دهد، به سود مردم خواهد بود. به شرط ‌که محور اصلی بحث جرگه مشورتی در مورد پیمان امنیتی، منافع و مصالح مردمی باشد.”

موضوع روابط امنیتی-نظامی میان كابل و واشنگتن، بخشی از توافقنامه استراتیژیك میان آمریكا و افغانستان است كه قبلا به امضای دوطرف رسیده است.

توافقنامه امنیتی، چگونگی روابط نظامی میان دوطرف، تعداد پایگاه‌های نظامی و شمار نظامیان آمریكا در افغانستان را در آینده مشخص می‌سازد. آمریكایی‌ها، پیش‌تر تلاش داشتند كه هرچه زودتر این توافقنامه از سوی دو طرف امضا و اجرایی شود. حامدكرزی اما گفته كه برای امضای توافقنامه هیچ عجله‌ای در كار نیست. او گفته است كه هرگاه توافقنامه امنیتی صلح و ثبات در افغانستان را تضمین نكند، هیچ دلیلی برای امضای آن وجود ندارد.

چندی پیش حامدكرزی و وزیرخارجه آمریكا، طی كنفرانسی در كابل اعلام كردند كه روی موضوعات مهم در توافقنامه بایكدیگر موافقت كرده اند. حامدكرزی گفت كه تنها موضوع مصوونیت نیروهای آمریكایی در افغانستان، یكی از موضوعات جنجالی میان دوطرف است كه هنوز به توافق نرسیده اند.

آمریكایی‌ها می‌گویند كه هرگاه مصوونیت قضایی به نظامیان شان اعطا نشود، از امضای توافقنامه صرف نظر خواهد كرد. اما در مقابل، دولت افغانستان می‌گوید كه موضوع اعطای مصوونیت قضایی در صلاحیت مردم افغانستان است كه از طریق لوی جرگه مشورتی در این مورد تصمیم می‌گیرند.

مفاهم چون تجاوز، تروریزم و همچنین تعداد پایگاه‌ها و نظامیان آمریكا در افغانستان، از جمله مفاهم و موضوعاتی است كه حامدكرزی با وزیرخارجه آمریكا بر روی آن به توافق نهایی رسیده اند.

قرار است ظرف روزهای آینده، لوی جرگه مشورتی برگزار شود و در مورد چگونگی امضای توافقنامه امنیتی تصمیم گیرد. حامدكرزی گفته است كه پس از تصمیم لوی جرگه مشورتی در مورد توافقنامه، موضوع را به پارلمان افغانستان راجع خواهد كرد

کمیسیون مستقل انتخابات: سه ميليون كارت‌راي توزیع شده است

کمیسیون مستقل انتخابات: سه ميليون كارت‌راي توزیع شده است

ضياالحق امر خيل؛ ریيس كميسيون مستقل انتخابات مي‌گويد كه تا كنون حدود سه میلیون شهروند کشور کارت رای گرفته اند.

وي، افزود  با وجود بسته شدن رسمی مراکز توزیع کارت رای، مردم می‌توانند تا دو هفته پیش از برگزاري انتخابات، از مراکز ولایتی کارت رای دریافت کنند.

گفتنی‌ست، روز گذشته مراکز ثبت نام رای دهندگان انتخابات ریاست جمهوری و شوراهای ولایتی به طور رسمي بسته شد.

به گفته‌ي مسوولان بنابر مشکلات امنیتی در چند ولسوالی جنوب و شمال كشور، کارت‌های رای  به مردم توزيع نشده است.

باید خاطر نشان کرد که کمتر از پنج ماه دیگر به برگزاری انتخابات ریاست جمهوری و شوراهای ولایتی باقی مانده است.

از فروشگاه ما دیدن فرمایید رد کردن