خانه «=« آرشیو برچسب: حکومت

آرشیو برچسب: حکومت

حکومت تعهد سیاسی و حقوقی برای انتخابات ندارد

حدود سه سال از آغاز حکومت وحدت ملی می گذرد و حکومت همچمنان انتخابات پارلمانی را برگزار نکرده است. پیوسته وعده برگزاری آن را می دهد اما تابحال هیچ اقدام عملی انجام نگردیده است. چرا انتخابات با این پیمانه با مشکل مواجه شده است و چرا حکومت به دنبال پیگیری جدی انتخابات نیست؟

محمد نعیم ایوب زاده، رییس بنیاد انتخابات شفاف و عادلانه گفت: باور و اعتماد منطق هایی فکری هستند. ما تنها با باور و اعتماد نمی توانیم به جایی برسیم، به انتخابات بیشتر از هفت کشور نظارت و دیدن کرده ام و به تجربیات خود افزوده ام. کار انتخابات با اینکه پروسه ای سیاسی است، برای مدیریت یک کار اجرایی است و یک کار تکنیکی است. منطق این را می گوید که تو وقتی که حرف از انتخابات می زنی، نقشه راه را، پلان را و مراحل را با تفکیک، کارهای جزیی مراحل را با تفکیک نقش نهادهای دست اندرکار و ارایه اسناد برای مردم، تعریف کن. حکومت شاید تعهد اخلاقی برای انتخابات داشته باشد اما تعهد سیاسی ندارد.

وی، معتقد است که حکومت انتخابات را به بهانه های مختلف به تاخیر انداخته است در حالیکه حکومت با همین وضعیت کنونی کشور باید انتخابات را برگزار می کرد و افزود: چندین سال است که با خاطر نادیده گرفتن یا کوچک ساختن افراد و ساختارها، استفاده کرده اند و همه کاری را به تاخیر انداخته اند و یا انجام نداده اند اما حالا مردم دیگر آن فریب را نمی خورند، مردم، مخصوصا نسل جوان به آن سطح دانش رسیده اند که خوب و بد را تفکیک کنند. من به عنوان یک فرد تکنیکی هم در بحث تکنولوژی و هم بحث انتخابات، در همین جامعه همراه با بحران بزرگ شده ام و هنوز با بحران دست و پنجه نرم می کنم. کوچکترین شاخصه ای که برگزاری یک انتخابات را تضمین کند را حکومت داران ما باید تعریف کنند. برای نمونه، برای وضعیت امنیتی، چه تضمینی وجود دارد که یک سال، دوسال، یا پنج سال بعد امنیت، بهتر از امروز باشد. با تجربه ای که ما از یک دهه گذشته داریم. در بحث بودجه چهارده سال است که وابسته به خارجی ها هستیم، چه تضمینی وجود دارد که ملت ما پنج سال آینده، خودکفا شوند و دیگر نیازی به پول خارجی ها نداشته باشند.

ایوب زاده، حکومت را از لحاظ تکنیکی هم آماده برای انتخابات نمی بیند و می گوید: منطق تکنیکی می گوید که حکومت آماده برگزاری و آماده فراهم آوری منابع برای کمسیون انتخابات نیست. وقتی که حکومت آماده نباشد و وقتی که کمیسیون بر حکومت بر اساس قانون فشار وارد نکند، جامعه جهانی هیچ وقت آن را حمایت نمی کند. جامعه جهانی نمی خواهد پول خود را بدهد. امروز جامعه جهانی نسبت به چند سال گذشته، آن دید و سیاست را برای افغانستان ندارد. نسبت به قضیه افغانستان بسیار محافظه کارانه برخورد می کند.اگر ما به صورت ارزشی با انتخابات افغانستان برخورد نکنیم، دموکراسی بدنام می شود. ما جز رفتن به طرف انتخابات، دیگر وسیله و استراتژی، برای رسیدن به صلح، برای رسیدن به ثبات سیاسی، برای حفظ دستاوردهای گذشته و برای ادامه روند در افغانستان، نداریم.

رییس بنیاد انتخابات شفاف افغانستان، در مورد شرایط مطلوب برای برگزاری انتخابات بیان داشت: حکومت برای برگزاری انتخابات، تعهد زمانی، تعهد سیاسی و حقوقی ندارد، تنها چیزی که دارد تعهد اخلاقی است. فقط تعهد اخلاقی ما را به مقصد نمی رساند. تا زمانی که تعهد زمانی و سیاسی و حقوقی وجود نداشته باشد بسیار دشوار خواهد بود که منابع مورد نیاز را برای کمیسیون فراهم کند و کمیسیون، انتخابات را برگزارکند. من در خواستم از کمیسیون انتخابات این است که به خود جرات دهد و به عنوان یک شهروند شجاع، باعزت و توانا، مطابق قانون اساسی، حق خود را بگیرد. با حفظ تعهد زمانی، سیاسی و حقوقی، یک انتخابات قابل قبول، داشته باشد. اگر ببینیم که امروز تعهد عملی برای برگزاری انتخابات وجود ندارد بسیار دشوار خواهد بود که توقع داشته باشیم که انتخابات می تواند زودتر برگزار شود. دانش من به من این را می گوید که اگر ما امروز هم برای کارهای عملی انتخابات، برویم و تعهد زمانی نداشته باشیم شاید سال آینده هم برگزاری آن ناممکن باشد.

وی، با بیان اینکه اگر انتخابات به سال آینده برود، صد درصد انتخابات ریاست جمهوری، با تاخیر طولانی مواجه خواهد شد، افزود: ترس من از مصلحت های سنتی و قبیله ای در چند پارچگی ساختارهای سیاسی است، که ما نباید به آن مصلحت ها برویم که ارزش های دموکراتیک و دستاوردهایی که ما در طول چهارده سال به دست آوردیم، زیر سوال قرار بگیرد. متاسفانه حکومتی ها یک نوع بازی گیج کننده را امروز به راه انداخته اند و تلاش می کنند که به حدی مردم و دست اندکاران انتخابات را گیج کنند و آنها را وادار کنند که این را قبول کنند که برای تاخیر در برگزاری انتخابات مصلحت وجود دارد و این مصلحت ها مهم است.

دفتر طالبان، اولین گام تسخیر کابل

دوران جدید پس از سرنگونی حاکمیت طالبان در ریاست جمهوری کرزی معطوف به مذاکره با برادران ناراضی شد به گونه ای که حکومت هم در جبهه علیه این گروه تروریستی می جنگید و هم به دنبال مصالحه با آنان بود اما اشرف غنی با همان رویکرد به صلح با حزب اسلامی رسید.

این در حالی می باشد حزب اسلامی دو دهه قبل با از دست دادن حامیان خارجی و داخلی رو به زوال رفت و برای بقا و در راستای برنامه های قوم گرایانه ارگ به توافقنامه صلح با حکومت رسید.

با برهم خوردن اجماع جهانی در رابطه با نابودی و یا تضعیف طالبان در افغانستان، قدرت های جهان و منطقه برمبنای منافع خود دست به دخالت های داخلی در امور کشور زدند به طوری که پس از سال ۲۰۰۵ در کنار پاکستان، عربستان و قطر با پول های هنفگت به تمویل طالبان پرداختند.

حضور داعش که محرک روابط میان مسکو و طالبان بود نشان از قطبی شدن متحدان و مخالفان این گروه تروریستی در منطقه حساس خاورمیانه دارد و راه های منتهی به صلح از سوی هر حکومت و جریانی با مشکلات بسیار به بن بست رسید که بزرگترین آن، عدم تمایل طالبان و به عبارتی رهبران هسته اصلی این گروه برای مذاکره و مصالحه با حکومت افغانستان می باشد.

در همین راستا، علمای کشور به دعوت شورای عالی صلح در دیدار با رییس جمهور خواهان بازگشایی دفتری برای این گروه در کابل به منظور مشورت و صحبت با سیاستمدارن و اقشار مختلف جامعه شده اند و حال سوال این است، زمانی که طالبان نه یک گروه مستقل بلکه وابسته و محتاج به حامیان خارجی هستند چگونه وارد جریان مذاکره با حکومت شوند؟ 

از پاکستان گرفته تا امریکا و از عربستان تا قطر، سهامداران تمویل و هدایت طالبان در افغانستان هستند که با مرگ ملا عمر، این گروه درگیر با اختلاف و انشعاب بر اساس نیات حامیان خود عمل می کنند که هیچ گاه تاب تحمل اشتراک در قدرت با حکومت را نداشته و در پی رسیدن به حاکمیتی به مانند گذشته است.

اینکه شورای عالی صلح، علما و حکومت با صرف هزینه های مالی و معنوی به دنبال مذاکره با طالبان است در حالی که کشور دستخوش ناامنی، قوم گرایی سیاستمدارن و فقر گسترده می باشد نه صلح رخ می دهد و نه پایانی برای جنگ قابل تصور است.

و با توجه به نیات آشکار پاکستان از حمایت طالبان، عربستان و قطر در هراس از نفوذ ایران در افغانستان، پول های کلانی را روانه خزانه این گروه تروریستی کردند تا بتوانند با رخنه در سطح رهبری آنان، حکومت مرکزی را تضعیف و دامنه قدرت تهران از کابل را تنگ تر و کشور را در آشوبی مدام گرفتار کند.

در این میان، وابستگی های مقام های بلندپایه حکومت به کشورهای مختلف سبب سردرگمی سیاست خارجی شده و همانگونه که ارگ گاهی به مانند یک مستعمره گوش به فرمان اسلام آباد است، برخی مواقع در جهت سیاست عربستان عمل کرده و گاهی به سوی هند گام بر می دارد.

و با توجه به اینکه طالبان هم از سوی حامیان تمویل می شود و هم از جانب درون حکومت هدایت چرا باید درگیر با مذکرات صلح شده و در پی مشارکت در قدرت باشند زمانی که می توانند با صبر و گسترش دامنه نفوذ خود به حاکمیت دوباره دست یابند.

این در حالی است که با توجه به طالب دوستی های گسترده از حکومت گرفته تا علما و برخی مقام های محلی نه تنها گشایش دفتر طالبان در کابل دور از انتظار نیست بلکه هدف نهایی ارگ نیز با تفکر ذخیره های قومی خلاصه در توافق با طالبان می شود، افغانستان جنگ زده و درگیر با گروه های متعدد تروریستی اگر مردم را قربانی و کشور را ویران می کند برای پاکستان، امریکا، عربستان و حکومت پشتونیزمی، تحقق اهداف می باشد.

و اگر پول عربستان و امتیازهای اسلام آباد سبب قدرت یابی طالبان می شود به راحتی به جذب حمایت حکومتی می انجامد که در فساد و معامله بی همتاست با رییس جمهوری که مخالفان غیرپشتون را دشمن تر از هر تروریستی می داند.

مخالفت جهان اسلام و جامعه بین المللی با تصمیم ترامپ

تصمیم دونالد ترامپ برای شناسایی بیت المقدس به عنوان پایتخت اسرائیل با موجی از نارضایتی و مخالفت روبرو شده است.

رهبران کشورهای جهان اسلام و جامعه بین المللی در سطح وسیع تر به سرعت از این تصمیم انتقاد کردند و بعضی از آنها نسبت به بروز بالقوه خشونت و خونریزی هشدار دادند.

آقای ترامپ همچنین انتقال سفارت امریکا از تل آویو به بیت المقدس را تایید کرد و به این ترتیب امریکا اولین کشور در جهان می شود که رسما بیت المقدس را پایتخت اسرائیل می شناسد.

موقعیت بیت المقدس در کانون مناقشه دیرینه اسرائیل و فلسطینی ها قرار دارد. فلسطینی ها شرق این شهر را پایتخت آینده کشور فلسطینی می دانند.

به نقل از بی بی سی، مقام های قصر سفید گفته اند که تصمیم آقای ترامپ “به رسمیت شناختن یک واقعیت تاریخی و کنونی” است اما بیانیه ای سیاسی نیست و مرزهای واقعی و سیاسی بیت المقدس را عوض نمی کند.

فلسطینی ها

محمود عباس رئیس تشکیلات خودگردان فلسطینی گفت که این تصمیم “به این معنی است که امریکا نقش خود به عنوان میانجیگر صلح را رها کرده است”.

او در سخنانی که از تلویزیون پخش شد گفت: “این تدابیر ملامت بار و غیرقابل قبول عمدا کلیه تلاش های صلح را تضعیف می کند.”

او پافشاری کرد که بیت المقدس “پایتخت ابدی کشور فلسطین” است.

اسماعیل هنیه رهبر گروه حماس گفت: “فلسطینی ها در هر کجا که باشند اجازه نخواهند داد این توطئه به ثمر برسد، و گزینه هایشان در دفاع از سرزمین و مکان های مقدس شان محدود نخواهد بود.”

یک سخنگوی این گروه گفت که این تصمیم “درهای جهنم را به روی منافع امریکا در منطقه باز می کند.”

اسرائیلی ها

بنیامین نتانیاهو صدراعظم اسرائیل گفت که اعلامیه دونالد ترامپ یک تحول “تاریخی” است. او این تصمیم را “شجاعانه و عادلانه” خواند.

نخست وزیر اسرائیل گفت که این سخنرانی “گام مهمی به سوی صلح بود، چون فقط صلحی قابل قبول است که اورشلیم را پایتخت کشور اسرائیل بشناسد.”

او گفت که این شهر “برای تقریبا ۷۰ سال پایتخت اسرائیل بوده است.”

رئیس‌جمهور امریکا پس از این سخنرانی ۱۱ دقیقه‌ای سند رسمی مربوط به این تصمیم را در برابر رسانه‌ها امضاء کرد

جهان اسلام

مولود چاوش اغلو وزیر خارجه ترکیه گفت که این تصمیم “غیرمسئولانه است.”

او در توییتر نوشت که “این تصمیم برخلاف قوانین بین المللی و قطعنامه های مرتبط سازمان ملل است.”

یک روز پیشتر ملک سلمان پادشاه عربستان در تماسی تلیفونی به آقای ترامپ گفته بود که این اقدام “تحریک فاحش مسلمانان در همه جای جهان است.”

عبدالفتاح سیسی رئیس جمهور مصر هم اخطار داد که این اقدام اوضاع در منطقه را پیچیده تر و چانس صلح در خاورمیانه را “تضعیف” می کند.

اتحادیه عرب گفت که “این قدمی خطرناک است که پیامدهایی منفی” در سراسر منطقه خواهد داشت و نقش امریکا به عنوان “میانجیگر قابل اعتماد” در مذاکرات صلح آینده را زیر سوال خواهد برد.

ایران گفت که این تصمیم باعث “انتفاضه تازه ای” خواهد شد. وزارت خارجه ایران گفته که امریکا آشکارا قطعنامه های بین المللی را نقض کرده است.

ملک عبدالله پادشاه اردن خواستار تلاشی مشترک برای “مقابله با پیامدهای این تصمیم” شد و سخنگوی دولت اردن گفت آقای ترامپ با این تصمیم قوانین بین المللی و منشور سازمان ملل را زیر پا می گذارد.

میشل عون رئیس جمهور لبنان گفت که فرآیند صلح چند دهه عقب خواهد افتاد و وزیر خارجه قطر گفت که این حرکت “حکم اعدام برای همه کسانی است که در پی صلح هستند.”

جامعه جهانی

پاپ فرانسیس گفت: “من نمی توانم نگرانی عمیقم از وضعیتی که در چند روز اخیر پیش آمده را پنهان کنم. در عین حال، قویا از همه می خواهم براساس قطعنامه های سازمان ملل موقعیت کنونی شهر را محترم بشمارند.”

آنتونیو گوترش سرمنشی سازمان ملل گفت که بیانیه آقای ترامپ “چشم انداز صلح برای اسرائیلی ها و فلسطینی ها را خراب می کند.”

آقای گوترش گفت موقعیت بیت المقدس “باید در جریان مذاکرات مستقیم میان دو طرف حل و فصل شود.”

او گفت این مذاکرات باید “نگرانی های مشروع فلسطینی ها و اسرائیلی ها هر دو را مد نظر قرار دهد.”

اتحادیه اروپا خواستار “از سرگیری فرآیند صلحی موثر در جهت یافتن راه حل دو کشور برای دو ملت” شد و گفت که “آرزوهای دو طرف باید برآورده شود و باید راهی از طریق مذاکرات برای حل موقعیت اورشلیم به عنوان پایتخت آینده هر دو کشور پیدا شود.”

امانوئل مکرون رئیس جمهور فرانسه گفت که تصمیم آقای ترامپ برای شناسایی بیت المقدس به عنوان پایتخت اسرائیل “قابل تاسف است.”

او خواستار تلاش ها “برای پرهیز از خشونت به هر قیمت شد.”

چین و روسیه هم این نگرانی را بیان کردند که تصمیم تازه ممکن است باعث تنش بیشتر در منطقه شود.

ترزا می صدر اعظم بریتانیا هم به جمع کسانی که از تصمیم آقای ترامپ ناراضی هستند پیوست.

یک سخنگوی او گفت: “ما در مورد تصمیم انتقال سفارت امریکا به اورشلیم و شناسایی اورشلیم به عنوان پایتخت اسرائیل پیش از توافق در مورد موقیت نهایی آن، با امریکا اختلاف نظر داریم. به عقیده ما این حرکت کمکی به چشم انداز صلح در منطقه نمی کند.”

سخنگوی آنگلا مرکل صدر اعظم آلمان هم گفت که او از تصمیم رئیس جهور امریکا “حمایت نمی کند.”

استفان سیبرت گفت: “دولت آلمان از این موضع پشتیبانی نمی کند چون موقعیت اورشلیم فقط می تواند در چارچوب راه حل دو کشوری تعیین شود.”

نمی توانیم از نشست قلب آسیا نتیجه ای بگیریم

نشست قلب آسیا کاری مشترک برای مبارزه با هراس افکنی و مواد مخدر، توسعه بازرگانی و منطقه ای از مهم ترین اهداف این نشست شمرده می شود و این بار هفتمین نشست هم در باکو پایتخت آذربایجان برگزار شده است. اما در این نشست نمایندگان کشورهای منطقه درباره چگونگی برقراری صلح در افغانستان، مبارزه با هراس افکنی و نیز گسترش روابط منطقه ای گفتگو کرده اند.

عبدالواحد حکیمی استاد دانشگاه در برنامه «پس از خبر» گفت: افغانستان همیشه برای رفتن به چنین نشست هایی آماده بوده است. یعنی نیازمندی هایی که مردم افغانستان و دولت افغانستان داشته است، نیازمندی هایی نیست که از نو تشخیص شده باشد و دولت افغانستان از نو روی آن تمرکز کرده باشد و دوباره در کنار دوستان و همکاران منطقه ای خود تقاضای همکاری کند بلکه نیازهایی که دولت و مردم افغانستان در این راستا دارند از سال های سال به این سو احساس شده و این نیازمندی ها افغانستان را به چنین نشست هایی کشانده است.

وی در خصوص نتیجه نشست قلب آسیا از سوی کشورهای منطقه در افغانستان می گوید: فکر می کنم یکی از بخش های مهم موضوع این نشست مساله صلح و ثبات و امنیت در افغانستان است. ما باید یک تقسیم بندی متفاوت را از بحث داشته باشیم و آن تقسیم بندی از بحث این است که ما دو دسته از کسانی داریم که در این نشست شرکت کرده اند. خیلی از کشورهایی که در این نشست شرکت کرده اند ناامنی و ناآرامی در افغانستان را برای خودشان امنیت می بینند و خیلی از کشورها هم هستند که امنیت در افغانستان را به معنای امنیت در کشورهای خودشان می بینند. بر این اساس گمان می کنم که بعضی از کشورها به خاطر مسایل منطقه ای و مسایل داخلی خودشان تلاش کنند که امنیت در افغانستان برگزار شود. اما اینکه این نشست تا چه اندازه می تواند امنیت را در افغانستان بازگرداند و تا چه اندازه می تواند تاثیر بر روی امنیت افغانستان داشته باشد خیلی به این مساله امیدوار نیستم و چند علت و دلیل می تواند داشته باشد.

حکیمی، در خصوص چرایی بی نتیجه بودن نشست قلب آسیا برای کشور بیان داشت: یکی از دلیل ها این است که کشورهای منطقه درک واحد و تعریف واحد از امنیت و ناامنی در منطقه ندارند. مساله دوم و علت دوم این است که در داخل افغانستان نهادهای سیاسی، مردمی، اپوزیسیون دولت و بخشی از مردم با دولت در این راستا همکار نیستند. شما می دانید در عین حالی که نشست قلب آسیا یا نشست منطقه ای برگزار می شود عده ای از رهبران سیاسی در ترکیه حضور دارند و عده ای دیگر در قندهار حضور دارند. بنابراین ما بر این باور هستیم که در داخل افغانستان نهادها و رهبران مختلف و تعداد کسانی که در راس اقوام و نهادهای سیاسی قرار دارند اینها راه های مختلفی را برای تامین امنیت و تامین صلح ثبات در افغانستان جست و جو می کنند. یعنی به این معنا که به آنچه که دولت باورمند است باورمندی ندارند.

این آگاه روابط بین الملل، معتقد است مردم افغانستان اتحادی برای از بین بردن دشمن ندارند و افزود: یکی از مشکلاتی که در افغانستان وجود داشته و وجود دارد و در آینده هم وجود خواهد داشت این است که ما یک تعریف مشخص از دوست و دشمن چه در سطح داخلی و چه در سطح بیرونی نتوانستیم داشته باشیم و نتوانستیم برای خود دوست و دشمن مشخص تعریف کنیم. به این دلیل است که ما راه های واحد برای حل مشکل در افغانستان نتوانستیم پیدا کنیم. یکی اش هم در همین می تواند باشد که ما وقتی نتوانستیم اصل مشکل را تشخیص دهیم و تعریف واحد از مشکل نتوانستیم داشته باشیم و یک اجماع داخلی و اجماع منطقه ای نتوانستیم شکل دهیم به آن خاطر است که هر کس بر اساس درک و یافته ها و بر اساس تعریف های خودش که از دوست و دشمن دارد به راه حل آن مشکل می پردازد.

حکیمی، معتقد است دیدگاه های کشورهای جهان و منطقه هم متفاوت با یکدیگر است و همین باعث نداشتن نتیجه برای کشور ما می شود و افزود: بعضی کشورها در منطقه به دنبال یافتن منافع خود در افغانستان هستند و شاید بعضی ها هم به دنبال تامین امنیت و ثبات در افغانستان باشند اما بعد از اینکه ما در عراق و سوریه و بخصوص در کشورهای خاورمیانه می بینیم که نیروهای شورشگر و یا نیروهای تروریستی یا داعش در آنجا شکست می خورد می بینیم که دیدها در افغانستان متفاوت می شود یعنی آنها همه به این فکر هستند که بعد از عراق و بعد از سوریه شاید این بار افغانستان در مرکز و محراق توجه کشورهای منطقه ای و کشورهای جامعه جهانی باشد. مثلا نگاه پاکستان به افغانستان این است که همیشه پاکستانی ها در افغانستان ناامنی افغانستان را امنیت برای خود بپندارند اما نگاه هند که یکی از کشورهای مهم منطقه ای است و یکی از شرکت کنندگان قلب آسیا هم هست نگاهش متفاوت تر از پاکستان هست. هند شاید امنیت در افغانستان را امنیت برای خود بپندارد و ناامنی پاکستان را امنیت برای خود تلقی کند اما از جانب دیگر دیدگاه ایران متفاوت باشد.

وی، در خصوص راه موفقیت در اینگونه نشست ها می گوید: همانطور که از گذشته های دور این دیدگاه های متفاوت هیچ زمانی پاسخگوی ایجاد ثبات در افغانستان نبوده و در آینده هم من شخصا به این باور نیستم که این دیدگاه ها و این نشست ها بتواند ثبات و امنیت را در افغانستان بیاورد. نظر شخصی من این است که ما زمانی می توانیم امنیت و ثبات را در افغانستان داشته باشیم یک وحدت، اتفاق، درک واحد از شرایط و تعریف واحد از دوست و دشمن به سراغ کشورهای منطقه ای برای رفع مشکلات افغانستان برویم و تا زمانیکه ما از داخل افغانستان راه ها و گزینه ها ی متفاوتی نسبت به کشورهای منطقه ای ارایه نمی کنیم. کشورهای منطقه ای هم راهکارهای متفاوتی با در نظر داشت منافع ملی خود ارایه خواهند کرد.

حکومت، مکتبی است که معاون ندارد

نشست اپوزیسیون سیاسی حکومت در قندهار برگزار شد.
در این نشست تعدادی از سران سیاسی و نماینده های پارلمان کشور شرکت کردند.

از جانب حکومت آن تعهداتی که به مردم افغانستان داده است همه فراموش شده و برعکس در حال مهندسی کردن انتخابات هستند تا با تقلب و نادیده گرفتن اراده و رای مردم یکبار دیگر به قدرت برسند

بشیر احمد ته ینج عضو هیات رهبری جنبش ملی افغانستان، امروز ۱۱ قوس در این مراسم گفت: ابتدا سلام ها و احترامات معاون اول رییس جمهور، جنرال دوستم و والی بلخ عطا نور و محمد محقق معاون رییس اجرایی و صلاح الدین ربانی وزیر خارجه را که در قالب ایتلاف بزرگ ملی نجات هستند به تمام شما قندهاری تقدیم می کنم.

وی در خصوص اواضاع افغانستان می گوید: در حال حاضر خانه ما ویران شده است و حکومت ما مشکل دارد، جامعه ما مشکل دارد، مردم ما مشکل دارد. پس راه حل چیست. سرنوشت مشترک داریم، سرزمین مشترک داریم، دین مشترک داریم، مذهب و مدرسه و مسجد مشترک داریم، خدا و رسول مشترک داریم، درد و رنج مشترک داریم. چرا نیت و هدف مشترک نداشته باشیم؟

نماینده جنرال دوستم، بر همدلی و همراهی افراد در این نشست تاکید می کند و بیان می دارد: امروز یکی از ما از شمال افغانستان، یکی از مرکز افغانستان، یکی از جنوب افغانستان آمده است. ما می خواهیم این وجه مشترک را این پیوند را، این اخوت را، این برادری را همانطوری که خداوند گفته است، مسلمانان همه برادر هستند به وجود بیاوریم.درست است که یکی ازبک است و یکی ترک است و یکی پشتون و تاجیک و هزاره است. شما بزرگان پشتون و تاجیک و هزاره هستید. می دانیم که رهبری که از همین قندهار بود جنبش مشروطیت را رهبری کرد و تاریخ هرگز آن را فراموش نخواهد کرد. 

ته ینج، ادامه داد: ما به عنوان یکی از جریان های سیاسی افغانستان با شما هستیم، حمایت هم می کنیم و این نشست های ما در شمال و در شرق و غرب افغانستان ادامه پیدا می کند و منتظر تشریف آوری شما به مزار و شبرغان و قندوز و بدخشان هستیم.

این عضو حزب جنبش ملی افغانستان، می گوید: ما همیشه پابند اصول و دموکراسی هستیم و خود را مکلف به حمایت بیرق سه رنگ افغانستان می دانیم. از شروع نظام جدید بسیار مختصر می گوییم. قبول کرده ایم که صد ها میل توپ و تانک و تفنگ را در اختیار جنگ افغانستان داده ایم تا در افغانستان ارامش بیاید و از حکومت تازه حمایت کرده ایم و به پروسه های انتخابات اشتراک کرده ایم و برای نظام افغانستان به کرزی رای داده ایم می دانستیم از قندهار است. به داکتر اشرف غنی رای دادیم می دانستیم از لوگر است. اما اشرف غنی به جای اینکه یک استراتژی شفاف و منظم و قابل قبول برای همه طرف ها داشته باشد هیچگونه دستاوردی در این راستا نداشته بلکه ناکام بوده است. 

ته ینج، در انتقاد از رییس جمهور مبنی بر طرد معاون اولش و افراد دیگر بیان داشت: وقتی در یک مکتب چند روز معاون مدیر حضور نداشته باشد، حتما پرسان می کند که معاون کجا است. آیا روا نیست که اشرف غنی که مدیر یک کشور است و معاونش ماه ها است که حضور ندارد در مورد آن صحبت کند که چرا معاون من نیست. هیچ کاری در این حکومت انجام نمی شود. آن تعهداتی که به مردم افغانستان داده است همه فراموش شده اند و برعکس در حال مهندسی کردن انتخابات هستند تا با تقلب و نادیده گرفتن اراده و رای مردم یک بار دیگر به قدرت برسند. افرادی را تعیین و تبدیل می کنند که بله قربان گوی و فرمان بردار حکومت باشند. رییس جمهور به اراده و رای مردم هیچ توجهی نمی کند. 

وی در اخیر گفت: بنابراین برای حل این مشکلات و برای نجات فقط یک راه نجات داریم. اخوت ما، همبستگی ما، اتحاد و همدلی ما می تواند که راه حل خوبی برای آینده افغانستان باشد. بنابراین حمایت شما بزرگان کشور امروز از این جریان و حضور ده هزار نفری شما را در این جریان ما را برای آینده افغانستان امیدوار می سازد. پس باید در مورد سرنوشت خود و آینده و شخصیت های خود بی تفاوت نباشیم. 

آیاانتخابات سال آینده منتفی است

تمام شدن مهلت یکساله کار اعضای داخلی کمیسیون انتخابات و برگزار نشدن این انتخابات بدلیل عدم وجود رییس کمیسیون یکی دیگر از چالش های کمیسیون انتخابات است که به دیگر مشکلات اساسی موجود در این کمیسیون افزوده است؛ از اینرو نهادهای ناظر انتخاباتی با توجه به افشاگری های تقلب گسترده در انتخابات قبلی از مهندسی شدن انتخابات های آینده نیز اظهار نگرانی کردند.

به گزارش شبکه اطلاع رسانی افغانستان(afghanpaper)، نعیم ایوب زاده، رییس اجرایی تیفا صبح امروز دوشنبه ۶ قوس ۹۶ در یک نشست خبری در خصوص فرمان غیرقانونی رییس جمهور مبنی بر آغاز کار دوباره کمیته گزینش گفت: بیشتر از ۱۰ ماه از مدیریت جدید انتخابات می گذرد اما آنچه را که منطق می طلبد و کارهایی اساسی همچون تهیه لیست رای دهندگان، تعیین حوزه های انتخابات، جزییات بودجه انتخاباتی و شیوه برگزاری انتخابات مشخص نیست و هیچ پلان عملیاتی از آغاز تا ختم عملیات آماده نشده است.

ایوب زاده گفت: درست است که کمیسیون انتخابات با نهادهای امنیتی تفاهمنامه تامین امنیت حوزه های انتخاباتی را امضا کرده است اما در عمل ساحه امن و ناامن تشخیص داده نشده و در واقعیت برگزاری انتخابات کاملا ناممکن است.

رییس اجرایی تیفا تصریح کرد: نه تنها در ده ماه گذشته کاری برای پیشبرد امور انتخاباتی صورت نگرفته که چند چالش بزرگ نیز سر راه برگزاری انتخابات ایجاد شده است که همین چالش ها کاملا برگزاری انتخابات در سال آینده را منتفی می کند.

وی، درخصوص نبود اراده سیاسی برای برگزاری انتخابات را چالش مهم و اساسی پیش روی انتخابات آینده خواند و اظهار کرد: این چالش بزرگ تمام تلاش های انتخاباتی را با مشکل مواجه کرده و مانع برگزاری انتخابات در کشور شده است و سوی دیگر مساله، نبود یک آجندای اصلاحی است؛ از زمان تاسیس حکومت وحدت ملی تا کنون نه حکومت و نه کس دیگری یک آجندای عملی اصلاحات انتخاباتی را پیاده یا عملی نکرده است و وقتی این برنامه نباشد رفتن به سمت انتخابات بسیار دشوار خواهد بود.

این آگاه انتخاباتی با بیان اینکه حکومت بحران مدیریتی را در کشور تهداب گذاری کرده است افزود: هیچ اداره ای در کشور به ثمر نمی رسد؛ از کمیسیون انتخابات گرفته تا وزارتخانه ها هر روز افراد تغییر می کنند و بحدی دخالت از آدرس حلقه ریاست جمهوری زیاد است که شورای صلح نیز نمی تواند کار خودش را بکند. هیچ کس صلاحیت خود را ندارد و حلقه ریاست جمهوری به تمام ساختارهای حکومتی غرض غیرقانونی دارند.

ایوب زاده افزود: سلیقه های شخصی باعث غرض و دخالت شده است و به ساختارها اجازه داده نمی شد که مطابق طرزالعمل ها کار خود را پیش ببرند؛ غرض های حکومت در ساختارهای مختلف باعث شده که آنها نتوانند ماموریت های خود را انجام دهند.

رییس اجرایی تیفا با اظهار نگرانی از اوج گرفتن تنش های سیاسی در کشور گفت: وقتی یک گروه از حلقات سیاسی بحث برگزاری مجلس بزرگان (لوی جرگه) را مطرح می کنند بدین معنا است که نقطه ضعف های حکومت بحدی زیاد است که راهی جز اینکه به سمت بدبخت کردن حکومت بروند، باقی نمانده است.
وی ادامه داد: در این شرایط هدف حکومت بجای راه حل یابی، روی همان حلقه تمرکز می کند و بخاطر ضعیف ساختن حلقه سیاسی مساله شهرک عینومینه را مطرح می کند!

رییس اجرایی تیفا، درخصوص برکناری ها در نهادهای انتخاباتی تصریح کرد: حکومت خود دست به نقض قانون خودساخته خود می زند و الا برکناری رییس دارالانشا بر مبنای کدام مساله حقوقی و مبنایی صورت گرفته است؟ وی در ظاهر برکنار شده است اما از لحاظ کتبی چیزی معلوم نیست و این آدم با ناامیدی در وظیفه اش مانده است و کاری هم نمی تواند بکند.

ایوب زاده گفت:جناب رییس جمهور، رییس اجرایی و سرور دانش، رییس کمیسیون انتخابات را انتخاب کردند و معلوم نیست براساس چه منطقی وی را برکنار کرده اند؟ اگر این افراد مشکل داشتند، کار کمیته گزینش درست نبوده است و چرا این کمیته را قبول کردید و اگر دانش انتخاباتی نداشتید چرا افراد ناشایست را انتخاب کردید؟ علت ضعف ها و کم کاری ها در انتخابات افراد نیستند بلکه عدم صداقت و کم کاری حکومت نسبت به پرنسیب انتخابات است.

این آگاه انتخاباتی با اشاره افشاگری رحمت الله نبیل از تقلب در انتخابات گذشته گفت: این حکومت زاییده یک تقلب گسترده بود هاست و وقتی زاییده تقلب باشد، تقلب در آن نهادینه شده است و چه انتظاری از آن می رود؟ رنجی که امروز می بریم از چگونگی تهداب گذاری حکومتی است که بر اساس تقلب به بار آمده است و ادامه این وضعیت به نفع هیچ کس نیست.

وی در خصوص دخالت حکومت در نهادهای انتخاباتی هشدار داد: مردم از انفجارها در گردهمایی ها هیچ ترسی ندارند و اگر قرار باشد وضعیت را ادامه بدهید، مردم نه از طالب، نه از داعش و نه از ستون پنجمی هایی که در حکومت کار می کنند، هراسی ندارند و حاضر هستند باز هم قربانی بدهند اما زندگی را برای آنها در تمام ولایت های افغانستان حرام می سازند.

ایوب زاده افزود: مردم به فغان آمده اند و کاسه صبرشان لبریز شده است، اگر بازی های پوچ سلیقه ای ادامه یابد و به سمت انتخابات نروید مردم زندگی در این کشور را برایتان حرام می سازند. با این بازی های بچگانه به دمکراسی، ارزش های مدنی و سیاسی توهین نکنید و اجازه بدهید که ساختارها و ادارات کار خود را بکنند. حرکات بزرگ مردمی را نادیده نگیرید چراکه اگر کسی میانجیگری نمی کرد شما امروز در این وضعیت قرار نداشتید.

رییس اجرایی تیفا تصریح کرد: اعضای کمیته گزینش موقتی هستند و ماموریت آنها تمام شده و حق ندارند برای یک نفر جلسه بگذارند و او را شناسایی کنند، که اگر انها اینکار را بکنند خیانت کرده اند و در جرم ملی شریک شده اند. برکناری رییس کمیسیون و رییس دارالانشا و رفتن به سمت اینکه یک نفر در کمیته گزینش بررسی شود، اساس قانونی ندارد.

وی افزود: تداوم وضعیت موجود باعث می شود که اصلا انتخاباتی در سال آینده برگزار نشود و براساس یافته های تکنیکی و جو سیاسی حاکم برگزاری انتخابات کاملا ناممکن است مگر اینکه حکومت یک انتخابات مهندسی شده را برگزار کند که دراینصورت به آنها هشدار می دهیم که مردم زندگی در این کشور را بر آنها حرام می سازند.

حربه حکومت، مردم علیه مردم است

جنبش رستاخیز تغییر، روز دوشنبه ۱۲ سرطان ۹۶، روند دوم اعترض های خود را آغاز کرد و همایش با قطاری از موترها با حمل پرچم جنبش و تصاویر کشته های آن به مدت سه ساعت به طول انجامید.

 احمد سعیدی، آگاه سیاسی در گفتگو با تلویزیون "میترا" درخصوص هراس ارگ از تظاهرات مردمی و مسدود ساختن راه ها گفت: تظاهرات جنبش رستاخیز تغییر در روز دوشنبه ۱۲ سرطان ۹۶، شکل منطقی و حقوقی داشت ولی شاهد بودیم که تمام راه ها برای تردد مردم و عبور مریض ها و افراد ناتوان به شفاخانه ها مسدود شده بود.

سعیدی می گوید: درباره بندش راه ها با یک تن از مسوولین در گارنیزیون کابل تماس گرفتم که این تظاهرات مسالمت آمیز است و مظاهرکنندگان به داخل ارگ یا سپیدار نمی ایند و قصد حمله به وزارت داخله را هم ندارند که این مسوول بسیار صادقانه در پاسخ گفت که ما تشویشی از حمله معترضان به ارگ نداریم و می دانیم که اینها مسلح نیستند و یک جنبش تحصیل یافته هستند اما دستور داریم که عمدا راه ها را مسدود کنیم تا در عبور و مرور مردم مشکل ایجاد شود. مردم به شفاخانه ها نرسند و اذیت شوند.

این آگاه سیاسی درخصوص دلیل بند آمدن راه ها از زبان یکی از مسوولان در گارنیزیون افزود: ارگان های امنیتی در این وضعیت وقتی مردم به انها از بسته بودن مسیر شکایت کردند، باید در پاسخ بگویند که حکومت گناهی ندارد و این مظاهرکنندگان هستند که برای بقیه مردم مشکل ایجاد می کنند. در این وضعیت بالاخره بعد از دو سه تظاهرات دیگر زمینه این پیدا می شود که مردم علیه مظاهرکنندگان بخیزند.

وی بیان می کند: هدف مشکل آفرینی برای مردم است تا مردم در برابر کسانی از خودشان که دست به تظاهرات می زنند بخیزند و این حقیقت سناریویی است که برای اعتراض کنندگان طراحی شده است.

سعیدی، درباره حربه موجود علیه اعتراضات مدنی اظهار می کند: حکومت یکی دو مرتبه علیه معترضان دست به حمله زد و در سطح ملی و بین المللی با مشکلاتی روبرو شده است و حال این سناریو مطرح است که مردم عوام که از حقوق خود آگاهی ندارند، علیه نسل جوانی که بخاطر عدالت مبارزه می کنند، استفاده شود و بالاخره اینطور مساله بیان شود که مردم مظاهرکنندگان را رد می کنند نه حکومت!

این تحلیلگر سیاسی، درباره اعتراضات مردمی در غیاب رییس جمهور، معاون نخست در کشور معتقد است: رییس جمهور چه باشد و چه نباشد وضعیت فرقی نمی کند. چرا که حکومت و اداره آن بدست آمریکایی ها است و تا وقتی که آناان در کشور حضور دارند، نه کودتایی صورت می گیرد و نه تغییر در نظام می آید و غنی و عبدالله هر دو می فهمند که پشت شان به کوه گرم است و کسیکه این حکومت را ساخته است تا هنوز از آنها حمایت می کند.

وی تصریح کرد: سران حکومت نه علاقمند به شنیدن صدای مردم هستند و نه پس از شنیدن به آن اعتنا می کنند و صد ابلاغیه هم که خوانده شود، صدای بانگ به گوش کر گفته شده است.

سعیدی، درباره علت بی اعتنایی عبدالله و غنی به اعتراضات مردمی می گوید: حکومتی صدای مردم را می شوند که باور داشته باشد مردم آنها را تعیین کرده اند و فردا باید به همین مردم مراجعه کنند اما اینها می گویند که ما را کس دیگری آورده است و فردای انتخابات هم اگر دوباره با تقلب به روی کار بیایند، باز هم پشت شان به همان ها گرم است و ضرورتی به شنیدن صدای مردم نیست و اصلا بحث فاصله با مردم برای اینها مطرح نیست.

این آگاه سیاسی می گوید: حکومت با تمام نیرو کار می کند که گناهی که بخاطر راه بندان ایجاد می کند، به گردن جنبش رستاخیز بیاندازد و زمینه سازی کند تا اقوام مختلف سنگ و چوب بردارند و به نسل جوانی که بخاطر حقوق شان به پا خواسته اند، بزنند.

وی افزود: اگر همه ما هم به کوچه و بازار بیاییم تا وقتیکه امریکا و اف بی آی از اینها حمایت می کند، این حکومت باقی است و هر وقت که غربی ها به این نظر برسند که این حکومت خود جزیی از مشکل است، آوردن هر نوع تغییر ممکن است. برای یک ساعت اگر غربی ها از اینها دفاع نکنندف اینها دوام نمی آورند؛ چرا که این حکومت از کس دیگری است و همان کس برای ماندن و رفتن اینها تصمیم می گیرد.

انتخابات سکوی پرتاب حکمتیار

برگزاری انتخابات پس از دوران طالبان در حاکمیت جدید از سوی امریکا بر افغانستان به همان راه استبداد و خودکامگی قومیتی رفت، طی یک و نیم دهه گذشته تمامی انتخابات صورت گرفته با تقلب و جنجال به همراه بود تا جایی که در سال ۲۰۱۴ کشور را در آستانه سقوط قرار داد.

با ورود گلبدین حکمیتار به ساختار سیاسی افغانستان و سخنان دفاعی وی از نظام حاکم و اشرف غنی بر طبل تک قومی شدن حکومت کوبید، در حالی که حزب اسلامی از ابتدا خواهان شرکت در انتخابات آینده بود حکومت پس از ماه ها جنجال بر سر روند انتخابات برای چندمین بار اعلام کرده است که انتخابات پارلمان و ولسوالی ها در سرطان سال ۱۳۹۷ برگزار می شود.

فرصتی طلایی برای سیاسمتدار کهنه کار و منفور افغانستان که یکی از مقتدرترن احزاب را در اختیار دارد تا پس از بیست سال انزوا به رویای حکمرانی افغانستان دست یابد.

این در حالی است که توافقنامه صلح با پشتیبانی امریکا به فردی مشروعیت داد که حکومت اشرف غنی تشنه آن برای رسیدن به رویای کشوری پشتونیزم بود.

جدای از آنچه به عنوان جانی و قصاب کابل در کنار نام حکمتیار به چشم می خود و متهم به کشتار و دست داشتن در قتل عام هزاران هزار بی گناه طی جنگ های داخلی و پس از آن می باشد اما نمی توان بر این حقیقت چشم پوشید که وی نفوذ بالایی در میان قوم پشتون دارد و همچنان برخوردار از یک لشکر نیروی نظامی و حزبی بزرگ.

هرچند حزب اسلامی به مانند قوم پشتون دچار چند دستگی شده اما مشخصه بارز میان این دو، اتحاد است در برابر هر آنچه که انحصارطلبی و قدرت آنان را به خطر بیاندازد از شخصیت ها گرفته تا قومیت های دیگر که همواره بیش از هر متجاوز خارجی دشمن تر بودند.

گلبدین حکمتیار مدیون ارگ است که وی را از انزوا و گمنامی نجات داد و به همان میزان تیم اشرف غنی نیز در میانه بحران بی اعتمادی ها نیازمند رهبر حزب اسلامی به عنوان وزنه سیاسی می باشد.

وی در روزهایی که مقام های بلندپایه حکومت در مخالف با حکومت وحدت ملی هستند و خواهان تقسم قدرت، ناجی اشرف غنی با پشتیبانی از نظام به عنوان یک ملی گرای پشتون خواه در پی تقویت قدرت مرکزی است.

با وجود آنکه حکمتیار تاکنون هرچه کرده نفاق بوده و براندازی حکومت ها اما تا زمان محکم نشدن پایه های قدرت خود همراه اشرف غنی می ماند و به احتمال زیاد به دلیل نزدیکی با پاکستان طرف گفتگو با طالبان خواهد بود.
تسلط بر پارلمان آینده اولین گام اما مهمِ حزب اسلامی برای به قدرت رساندن گلبدن حکمتیار می باشد.

در حالی که امریکا خواهان تداوم اوضاع جای افغانستان است و در مخالفت های برخی مقام های بلندپایه حکومت نسبت به این سیاست همواره به دنبال حمایت از قوم پشتون و چهره های پشتیبان بوده و هست.

اشرف غنی در راستای اهداف قوم گرایانه برای تداوم کار پارلمان دست به هر اقدامی زد از ایجاد موانع بر سر تذکره های الکترونیک تا اصلاحات انتخاباتی و حال این احتمال وجود دارد که تاریخ تعیین شده در سال آینده به مانند گذشته تنها بازی باشد برای فرافکنی های ارگ.

حال، چه انتخابات برگزار شود و یا نه اما برای گلبدین حکمتیار راه های بسیاری برای عرض اندام و قدرت طلبی هموار است زیرا به خوبی دریافته که اشرف غنی نه تنها در کشور محبوب نیست بلکه از سیاسمتداری تهی و برای حفظ پایه های حکومت نیازمند فردی چون وی می باشد.

توپ استراتژی جدید در میدان پنتاگون

افغانستان که قرار بود با حمله نظامی امریکا روزهای امن را تجربه کند طی ۱۶ سال گذشته در اعتراف فرماندهان امریکایی به بن بست و یا به عبارتی شکست رسیده، طالبان به همراه بیست گروه تروریستی دیگر در افغانستان فعالیت می کند و داعش در تلاش برای ریشه دواندن در کشور است.

انتظارها برای اریه استراتژی جدید از سوی دونالد ترامپ در افغانستان تاکنون صورت نگرفته و در تازیه ترین خبر، تعیین تعداد نظامیان امریکایی برای اعزام به پنتاگون سپرده شده است در حالی که وزیر دفاع امریکا در برابر کنگره گفت که در وضعیت پیروزی جنگ با طالبان نیستند.

هم اکنون ۸ هزار و ۴۰۰ نظامی امریکایی در افغانستان حضور دارند که در چارچوب نیروهای ناتو در بخش آموزش نیروهای امنیتی کشور فعالیت می کنند.

به نظر می رسد که از آغاز ریاست جمهوری ترامپ، ارتش امریکا آزادی عمل و اختیارات بیشتری به دست آورده و تنظیم تعداد نیروهای نظامی این کشور در سوریه و عراق نیز به وزیر دفاع این کشور سپرده شده بود.

هرچند برخی از مقام های دولتی امریکا مخالف افزایش نیرو در افغانستان هستند اما با توجه به تمایل وزیر دفاع و درخواست های مکرر فرماندهان نظامی امریکا، احتمال افزایش نیرو تا ۵۰۰۰ تن بسیار زیاد می باشد.

اما آنچه طی یک و نیم دهه جنگ در افغانستان رخ داد و از آن شکست امریکا یاد می شود مرتبط به سیاست در پیش گرفته این کشور است، واشنگتن هیچ گاه طالبان را جز نام چند رهبر این گروه شامل لیست سیاه نکرد.

پاکستان به عنوان متحد امریکا در منطقه، منشا و مامن تروریستان است که از یک سو در پی به انزوا کشاندن هند می باشد و از جانب دیگر خواهان حکومتی طالبانی بر افغانستان که زیر چتر حمایت واشتگتن به اهداف خود دست می یابد اما می ماند حکومت وحدت ملی.

حکومت وحدت ملی از ابتدای تشکیل و اقدامات سلطه جویانه اشرف غنی روز به روز در اختلاف های عمیق داخلی غرق شده و در غفلت آنچه در میدان جنگ می گذرد، عامل اصلی ناامنی های کشور می باشد، طالبان با سود بردن از فضای پرتنش سیاسی توانستند پایگاه های خود را از جنوب به شمال انتقال داده و بیش از ۵۰ درصد خاک کشور را در اختیار داشته باشد.

در این میان اگرچه امریکا سعی دارد خود را متضرر در جنگ افغانستان نشان دهد اما ابرقدرتی به مانند آن نه تنها با میلیاردها دالر کمک سبب احیای کشور نشد بلکه فساد را از حکومت گرفته تا پایین ترن نهادها ریشه ای کرد و در پس پرده، افغانستان را بدل به میدان رقابت با رقبای منطقه ای کرد و در کنار دیگر غارت ها معادن عظیم اورانیوم هلمند را به یغما برد.

امریکا همانگونه که حکومت کرزی را بنا نهاد، حامی اصلی قوم پشتون برای قدرت و پشتیبان اشرف غنی می باشد، رهبرانی که تمامی توان خود را برای مصالحه با طالبان خرج می کنند و عملا هیچ مقابله جدی در میدان های نبرد علیه این گروه تروریستی صورت نمی دهد.

همانگونه که ابهام در تعریف دشمن میان جبهه های جنگ از سوی نیروهای امنیتی موج می زند و رهبران جنگ بر اساس استراتژی حکومت اراده ای برای نابودی طالبان ندارند، امریکا نیز طی یک و نیم دهه گذشته جنگ گسترده برای نابودی ترویسم نداشت و اگر جز این بود برای ابرقدرت نظامی جهان از میان بردن یک گروه تروریستی طی چند ماه صورت می گرفت.

حال با اختیاراتی که ترامپ به پتناگون داده است، روابط پاکستان _ افغانستان و پاکستان _ هند از اولویت های استراتژی این کشور برای افغانستان می باشد و همچنان اسلام آباد برگ برنده را در اختیار داشته و کابل به مانند گذشته آنچه واشنگتن مصلحت می داند را اجرا خواهد کرد.

امروز به هدف گرامی‌داشت از قربانیان رویدادهای اخیر ماتم ملی اعلام شد

حکومت وحدت ملی به هدف گرامی‌داشت از قربانیان رویدادهای خونین اخیر در کابل، هرات و خوست، امروز را عزای عمومی اعلام کرد.
در خبرنامۀ که از سوی ریاست‌جمهوری کشور به رسانه‌ها فرستاده شد، آمده‌است که، روز شنبه را برای گرامی‌داشت یاد و خاطره کسانی‌که در اثر حملات جنایت کارانه گروه‌های تروریستی در کابل، خوست و هرات کشته و زخمی شده‌اند، ماتم ملی اعلام می‌کند.
خبرنامه، می‌افزاید: امروز، پرچم ملی کشور در داخل و نمایندگی‌های سیاسی آن در خارج از افغانستان نیمه‌افراشته خواهد بود.
در خبرنامه از شهروندان کشور دعوت شده که روز شنبه در مساجد و تکایا به قربانیان دعا کنند.
گفتنیست که، در جریان روزهای اخیر کابل شاهد رویداد های مرگبار بود.
در این رویدادها بیش از ۱۶۰ تن کشته و صدها تن دیگر زخمی شدند.

از فروشگاه ما دیدن فرمایید رد کردن