خانه «=« آرشیو برچسب: طالبان

آرشیو برچسب: طالبان

دفتر طالبان، اولین گام تسخیر کابل

دوران جدید پس از سرنگونی حاکمیت طالبان در ریاست جمهوری کرزی معطوف به مذاکره با برادران ناراضی شد به گونه ای که حکومت هم در جبهه علیه این گروه تروریستی می جنگید و هم به دنبال مصالحه با آنان بود اما اشرف غنی با همان رویکرد به صلح با حزب اسلامی رسید.

این در حالی می باشد حزب اسلامی دو دهه قبل با از دست دادن حامیان خارجی و داخلی رو به زوال رفت و برای بقا و در راستای برنامه های قوم گرایانه ارگ به توافقنامه صلح با حکومت رسید.

با برهم خوردن اجماع جهانی در رابطه با نابودی و یا تضعیف طالبان در افغانستان، قدرت های جهان و منطقه برمبنای منافع خود دست به دخالت های داخلی در امور کشور زدند به طوری که پس از سال ۲۰۰۵ در کنار پاکستان، عربستان و قطر با پول های هنفگت به تمویل طالبان پرداختند.

حضور داعش که محرک روابط میان مسکو و طالبان بود نشان از قطبی شدن متحدان و مخالفان این گروه تروریستی در منطقه حساس خاورمیانه دارد و راه های منتهی به صلح از سوی هر حکومت و جریانی با مشکلات بسیار به بن بست رسید که بزرگترین آن، عدم تمایل طالبان و به عبارتی رهبران هسته اصلی این گروه برای مذاکره و مصالحه با حکومت افغانستان می باشد.

در همین راستا، علمای کشور به دعوت شورای عالی صلح در دیدار با رییس جمهور خواهان بازگشایی دفتری برای این گروه در کابل به منظور مشورت و صحبت با سیاستمدارن و اقشار مختلف جامعه شده اند و حال سوال این است، زمانی که طالبان نه یک گروه مستقل بلکه وابسته و محتاج به حامیان خارجی هستند چگونه وارد جریان مذاکره با حکومت شوند؟ 

از پاکستان گرفته تا امریکا و از عربستان تا قطر، سهامداران تمویل و هدایت طالبان در افغانستان هستند که با مرگ ملا عمر، این گروه درگیر با اختلاف و انشعاب بر اساس نیات حامیان خود عمل می کنند که هیچ گاه تاب تحمل اشتراک در قدرت با حکومت را نداشته و در پی رسیدن به حاکمیتی به مانند گذشته است.

اینکه شورای عالی صلح، علما و حکومت با صرف هزینه های مالی و معنوی به دنبال مذاکره با طالبان است در حالی که کشور دستخوش ناامنی، قوم گرایی سیاستمدارن و فقر گسترده می باشد نه صلح رخ می دهد و نه پایانی برای جنگ قابل تصور است.

و با توجه به نیات آشکار پاکستان از حمایت طالبان، عربستان و قطر در هراس از نفوذ ایران در افغانستان، پول های کلانی را روانه خزانه این گروه تروریستی کردند تا بتوانند با رخنه در سطح رهبری آنان، حکومت مرکزی را تضعیف و دامنه قدرت تهران از کابل را تنگ تر و کشور را در آشوبی مدام گرفتار کند.

در این میان، وابستگی های مقام های بلندپایه حکومت به کشورهای مختلف سبب سردرگمی سیاست خارجی شده و همانگونه که ارگ گاهی به مانند یک مستعمره گوش به فرمان اسلام آباد است، برخی مواقع در جهت سیاست عربستان عمل کرده و گاهی به سوی هند گام بر می دارد.

و با توجه به اینکه طالبان هم از سوی حامیان تمویل می شود و هم از جانب درون حکومت هدایت چرا باید درگیر با مذکرات صلح شده و در پی مشارکت در قدرت باشند زمانی که می توانند با صبر و گسترش دامنه نفوذ خود به حاکمیت دوباره دست یابند.

این در حالی است که با توجه به طالب دوستی های گسترده از حکومت گرفته تا علما و برخی مقام های محلی نه تنها گشایش دفتر طالبان در کابل دور از انتظار نیست بلکه هدف نهایی ارگ نیز با تفکر ذخیره های قومی خلاصه در توافق با طالبان می شود، افغانستان جنگ زده و درگیر با گروه های متعدد تروریستی اگر مردم را قربانی و کشور را ویران می کند برای پاکستان، امریکا، عربستان و حکومت پشتونیزمی، تحقق اهداف می باشد.

و اگر پول عربستان و امتیازهای اسلام آباد سبب قدرت یابی طالبان می شود به راحتی به جذب حمایت حکومتی می انجامد که در فساد و معامله بی همتاست با رییس جمهوری که مخالفان غیرپشتون را دشمن تر از هر تروریستی می داند.

کابل، پیشکش صلح ارگ به طالبان

شورای صلح به تازگی اعلام کرده که بدون هیچ پیش شرطی حاضر به گفتگو با طالبان است و از این گروه می خواهد که با گشایش دفتر یا هر راهکار دیگری برای فراهم سازی زمینه گفتگو و مذاکره در کابل اقدام کنند.

اینکه شورای صلح در زمان ریاست جمهوری کرزی در جهت کنترل رهبر با نفوذ و رییس جمهور سابق افغانستان، برهان الدین ربانی شکل گرفت و پس از ترور وی بیش از یک نهاد نمایشی و صرف با حضور طالب دوستان و مقام های وابسته نبود، برای کرزی و غنی کاربردهایی دیگری نیز دارد و آن مشغول کردن برخی مقام ها در ریاست آن است.

کریم خلیلی که در اوج اعتراض های مخالفان و جامعه نسبت به ضعف های امنیتی توسط اشرف غنی به ریاست شورای عالی صلح رسید، از رهبرانی جهاد با تجربه در نبرد با طالبان است و از قومیتی که به دلایل تباری و مذهبی از بزرگترین اهداف قتل عام و کشتار این گروه تروریستی می باشد، اینکه چرا دلخوش به چنین پست و خواهان صلح با طالبان است را باید در منفعت های شخصی جستجو کرد.

اما آیا طالبان که هیچ گاه اعتنایی به چنین ریخت و پاش های حکومت افغانستان نداشته اند و سیاست تروریستی خود را دنبال می کنند حاضر به گفتگو در قالب صلح خواهند شد یا به مانند روزگار گذشته همچنان در رویای بازگرداندن حاکمیت خود می باشند؟

طالبان، دشمنانی مقاوم و با تسلط در میدان نبرد هستند که کنترل نیمی از کشور را در اختیار دارند و مهم ترین عامل در قدرت یابی این گروه، هماهنگی های درون حکومتی است که بقای خود را در ایجاد ناامنی های تروریستان می دانند.

این در حالی است که شورای عالی صلح مملو از طالب دوستانی می باشد که در فساد و زد و بندهای سیاسی تنها نام نهاد صلح را یدک می کشند و در حقیقت، هیچ اختیار و اعتباری نه در نزد طالبان بلکه در حکومت نیز ندارند و هر از چندگاهی با ابراز برخی گفته ها اعلام وجود می کند.

دوران جدید افغانستان که همراه با به قدرت رسیدن دگرباره قومیت پشتون در قدرت و حکومت بود با رویکرد دسیسه و معامله به منزوی کردن رهبران جهادی مخالف طالبان پرداختند و گاه ترور! به مانند نحوه قتل برهان الدین ربانی، رییس جمهوری از قومیت تاجیک که یکه تازی قدرت این قومیت را به چالش می کشید.

در این میان، سیاست کرزی و غنی یا هر مقام قوم پشتون که به راس قدرت می رسد در مواجه با طالبان، نرم و ریشه در ذخیره های قومیتی دارد و برهمین اساس، رهبران جهادی و قدرتمندان دیگر اقوام یکی پس از دیگری از دایره قدرت حکومت حذف و در مقابل، گروه های تروریستی بر دامنه نفوذ خود ادامه دادند تا آنجا که جغرافیای جنگ از جنوب به شمال و شرق کشیده شد.

اما با تمامی قدرت و گستردگی نفود طالبان در نقاط مختلف، توانایی فتح کامل افغانستان را ندارد زیرا همچنان که نسبت به نیروهای امنیتی در اقلیت به سر می برند آگاه به این واقعیت هستند که دوران حاکمیت زور و افراط گری در این سرزمین به پایان رسیده است و راهکارهای دیگری را برای رسیدن به مشروعیت اجتماعی و قدرت جستجو می کنند.

پیام عید قربان طالبان در برگرفته توجیه های قرانی مذاکرات صلح و خواهان مشارکت در بازسای و توسعه کشور بوده است که نشان از تغییر چشمگیر رویکرد سیاسی این گروه در افغانستانی دارد که در گذشته نه چندان دور با اعمال خشن ترین قوانین و ایجاد هراس بر آن حکومت می کردند.

از سوی دیگر، پاکستان به مانند گذشته آشکارا حامی همه جانبه طالبان نمی باشد و به تعبیری در پی کاهش فشارهای جامعه بین المللی به دلیل حمایت های تروریستی است و از سوی دیگر به دنبال ادغام طالبان در قدرت به عنوان گروه ای از دل جامعه افغانستان برای پیشبرد اهداف اسلام آباد.

حال، دفتر طالبان چه در کابل و یا هر شهر دیگر در خاک افغانستان باز شود به طور مستقیم پای امریکا نیز به مانند دفتر قطر این گروه در میان است و در گسترش اختلاف های درون حکومتی و قومتی در کشور و اینکه رهبران پشتون بدون کوچکترین عقب نشینی در پی افغانستان پشتونیزم هستند، منابع جمعی امریکا، پاکستان و حکومت در صلح و به عبارتی جذب طالبان نمود پیدا می کند.

و از حکومت گرفته تا شورای صلح یا هر نهاد آلوده به فسادِ قدرت تنها صدای طالب دوستی به گوش می رسد و اینکه، ثبات و امنیت در دروترین نقطه از افغانستان قرار دارد و نسل کشی و نبرد قومی و مذهبی در یک قدمی.

یک شفاخانه بزرگ طالبان ازسوی نیروهای دولتی در میدان وردک کشف شد

مسوولان پولیس میدان وردک از کشف بزرگترین شفاخانه گروه طالبان در ولسوالی سیدآباد این ولایت خبر می دهند.
در خبرنامه پولیس میدان وردک که به کلید فرستاد ه شد آمده است :”این شفاخانه در پی عملیات تصفیوی نیروهای پولیس به رهبری جنرال احمد فهیم قایم قوماندان پولیس این ولایت انجام شده است”.
به نقل از خبرنامه، شفاخانه یادشده در ساحه دره تنگی ولسوالی سیدآباد موقعیت داشت و زخمیان طالبان افزون بر میدان وردک از ولایت‌های لوگر،غزنی، پکتیا، و پکتیکا نیز غرض درمان به آن منتقل می شدند و تحت عمل جراجی قرار می گرفتند.
پولیس میدان وردک تاکید داردکه این عملیات سه روز پیش به هدف پاکسازی منطقه از وجود طالبان و از بین بردن قرارگاه‌های اصلی این گروه در دره تنگی ولسوالی سید آباد راه اندازی شد.
به گفته منبع در این عملیات افزون بر وارد شدن تلفات سنگین به طالبان ذخیره‌گاه‌های مهمات این گروه نیز رفته و چهار قوماندان مشهور شان کشته شده است.
نظامیان افغان اما در عملیات یادشده آسیب ندیده اند.
طالبان تا کنون دراین مورد ابراز نظر نکرده اند.

 

کابل، پیشکش صلح ارگ به طالبان

شورای صلح به تازگی اعلام کرده که بدون هیچ پیش شرطی حاضر به گفتگو با طالبان است و از این گروه می خواهد که با گشایش دفتر یا هر راهکار دیگری برای فراهم سازی زمینه گفتگو و مذاکره در کابل اقدام کنند.

اینکه شورای صلح در زمان ریاست جمهوری کرزی در جهت کنترل رهبر با نفوذ و رییس جمهور سابق افغانستان، برهان الدین ربانی شکل گرفت و پس از ترور وی بیش از یک نهاد نمایشی و صرف با حضور طالب دوستان و مقام های وابسته نبود، برای کرزی و غنی کاربردهایی دیگری نیز دارد و آن مشغول کردن برخی مقام ها در ریاست آن است.

کریم خلیلی که در اوج اعتراض های مخالفان و جامعه نسبت به ضعف های امنیتی توسط اشرف غنی به ریاست شورای عالی صلح رسید، از رهبرانی جهاد با تجربه در نبرد با طالبان است و از قومیتی که به دلایل تباری و مذهبی از بزرگترین اهداف قتل عام و کشتار این گروه تروریستی می باشد، اینکه چرا دلخوش به چنین پست و خواهان صلح با طالبان است را باید در منفعت های شخصی جستجو کرد.

اما آیا طالبان که هیچ گاه اعتنایی به چنین ریخت و پاش های حکومت افغانستان نداشته اند و سیاست تروریستی خود را دنبال می کنند حاضر به گفتگو در قالب صلح خواهند شد یا به مانند روزگار گذشته همچنان در رویای بازگرداندن حاکمیت خود می باشند؟

طالبان، دشمنانی مقاوم و با تسلط در میدان نبرد هستند که کنترل نیمی از کشور را در اختیار دارند و مهم ترین عامل در قدرت یابی این گروه، هماهنگی های درون حکومتی است که بقای خود را در ایجاد ناامنی های تروریستان می دانند.

این در حالی است که شورای عالی صلح مملو از طالب دوستانی می باشد که در فساد و زد و بندهای سیاسی تنها نام نهاد صلح را یدک می کشند و در حقیقت، هیچ اختیار و اعتباری نه در نزد طالبان بلکه در حکومت نیز ندارند و هر از چندگاهی با ابراز برخی گفته ها اعلام وجود می کند.

دوران جدید افغانستان که همراه با به قدرت رسیدن دگرباره قومیت پشتون در قدرت و حکومت بود با رویکرد دسیسه و معامله به منزوی کردن رهبران جهادی مخالف طالبان پرداختند و گاه ترور! به مانند نحوه قتل برهان الدین ربانی، رییس جمهوری از قومیت تاجیک که یکه تازی قدرت این قومیت را به چالش می کشید.

در این میان، سیاست کرزی و غنی یا هر مقام قوم پشتون که به راس قدرت می رسد در مواجه با طالبان، نرم و ریشه در ذخیره های قومیتی دارد و برهمین اساس، رهبران جهادی و قدرتمندان دیگر اقوام یکی پس از دیگری از دایره قدرت حکومت حذف و در مقابل، گروه های تروریستی بر دامنه نفوذ خود ادامه دادند تا آنجا که جغرافیای جنگ از جنوب به شمال و شرق کشیده شد.

اما با تمامی قدرت و گستردگی نفود طالبان در نقاط مختلف، توانایی فتح کامل افغانستان را ندارد زیرا همچنان که نسبت به نیروهای امنیتی در اقلیت به سر می برند آگاه به این واقعیت هستند که دوران حاکمیت زور و افراط گری در این سرزمین به پایان رسیده است و راهکارهای دیگری را برای رسیدن به مشروعیت اجتماعی و قدرت جستجو می کنند.

پیام عید قربان طالبان در برگرفته توجیه های قرانی مذاکرات صلح و خواهان مشارکت در بازسای و توسعه کشور بوده است که نشان از تغییر چشمگیر رویکرد سیاسی این گروه در افغانستانی دارد که در گذشته نه چندان دور با اعمال خشن ترین قوانین و ایجاد هراس بر آن حکومت می کردند.

از سوی دیگر، پاکستان به مانند گذشته آشکارا حامی همه جانبه طالبان نمی باشد و به تعبیری در پی کاهش فشارهای جامعه بین المللی به دلیل حمایت های تروریستی است و از سوی دیگر به دنبال ادغام طالبان در قدرت به عنوان گروه ای از دل جامعه افغانستان برای پیشبرد اهداف اسلام آباد.

حال، دفتر طالبان چه در کابل و یا هر شهر دیگر در خاک افغانستان باز شود به طور مستقیم پای امریکا نیز به مانند دفتر قطر این گروه در میان است و در گسترش اختلاف های درون حکومتی و قومتی در کشور و اینکه رهبران پشتون بدون کوچکترین عقب نشینی در پی افغانستان پشتونیزم هستند، منابع جمعی امریکا، پاکستان و حکومت در صلح و به عبارتی جذب طالبان نمود پیدا می کند.

و از حکومت گرفته تا شورای صلح یا هر نهاد آلوده به فسادِ قدرت تنها صدای طالب دوستی به گوش می رسد و اینکه، ثبات و امنیت در دروترین نقطه از افغانستان قرار دارد و نسل کشی و نبرد قومی و مذهبی در یک قدمی.

نمی توانیم از نشست قلب آسیا نتیجه ای بگیریم

نشست قلب آسیا کاری مشترک برای مبارزه با هراس افکنی و مواد مخدر، توسعه بازرگانی و منطقه ای از مهم ترین اهداف این نشست شمرده می شود و این بار هفتمین نشست هم در باکو پایتخت آذربایجان برگزار شده است. اما در این نشست نمایندگان کشورهای منطقه درباره چگونگی برقراری صلح در افغانستان، مبارزه با هراس افکنی و نیز گسترش روابط منطقه ای گفتگو کرده اند.

عبدالواحد حکیمی استاد دانشگاه در برنامه «پس از خبر» گفت: افغانستان همیشه برای رفتن به چنین نشست هایی آماده بوده است. یعنی نیازمندی هایی که مردم افغانستان و دولت افغانستان داشته است، نیازمندی هایی نیست که از نو تشخیص شده باشد و دولت افغانستان از نو روی آن تمرکز کرده باشد و دوباره در کنار دوستان و همکاران منطقه ای خود تقاضای همکاری کند بلکه نیازهایی که دولت و مردم افغانستان در این راستا دارند از سال های سال به این سو احساس شده و این نیازمندی ها افغانستان را به چنین نشست هایی کشانده است.

وی در خصوص نتیجه نشست قلب آسیا از سوی کشورهای منطقه در افغانستان می گوید: فکر می کنم یکی از بخش های مهم موضوع این نشست مساله صلح و ثبات و امنیت در افغانستان است. ما باید یک تقسیم بندی متفاوت را از بحث داشته باشیم و آن تقسیم بندی از بحث این است که ما دو دسته از کسانی داریم که در این نشست شرکت کرده اند. خیلی از کشورهایی که در این نشست شرکت کرده اند ناامنی و ناآرامی در افغانستان را برای خودشان امنیت می بینند و خیلی از کشورها هم هستند که امنیت در افغانستان را به معنای امنیت در کشورهای خودشان می بینند. بر این اساس گمان می کنم که بعضی از کشورها به خاطر مسایل منطقه ای و مسایل داخلی خودشان تلاش کنند که امنیت در افغانستان برگزار شود. اما اینکه این نشست تا چه اندازه می تواند امنیت را در افغانستان بازگرداند و تا چه اندازه می تواند تاثیر بر روی امنیت افغانستان داشته باشد خیلی به این مساله امیدوار نیستم و چند علت و دلیل می تواند داشته باشد.

حکیمی، در خصوص چرایی بی نتیجه بودن نشست قلب آسیا برای کشور بیان داشت: یکی از دلیل ها این است که کشورهای منطقه درک واحد و تعریف واحد از امنیت و ناامنی در منطقه ندارند. مساله دوم و علت دوم این است که در داخل افغانستان نهادهای سیاسی، مردمی، اپوزیسیون دولت و بخشی از مردم با دولت در این راستا همکار نیستند. شما می دانید در عین حالی که نشست قلب آسیا یا نشست منطقه ای برگزار می شود عده ای از رهبران سیاسی در ترکیه حضور دارند و عده ای دیگر در قندهار حضور دارند. بنابراین ما بر این باور هستیم که در داخل افغانستان نهادها و رهبران مختلف و تعداد کسانی که در راس اقوام و نهادهای سیاسی قرار دارند اینها راه های مختلفی را برای تامین امنیت و تامین صلح ثبات در افغانستان جست و جو می کنند. یعنی به این معنا که به آنچه که دولت باورمند است باورمندی ندارند.

این آگاه روابط بین الملل، معتقد است مردم افغانستان اتحادی برای از بین بردن دشمن ندارند و افزود: یکی از مشکلاتی که در افغانستان وجود داشته و وجود دارد و در آینده هم وجود خواهد داشت این است که ما یک تعریف مشخص از دوست و دشمن چه در سطح داخلی و چه در سطح بیرونی نتوانستیم داشته باشیم و نتوانستیم برای خود دوست و دشمن مشخص تعریف کنیم. به این دلیل است که ما راه های واحد برای حل مشکل در افغانستان نتوانستیم پیدا کنیم. یکی اش هم در همین می تواند باشد که ما وقتی نتوانستیم اصل مشکل را تشخیص دهیم و تعریف واحد از مشکل نتوانستیم داشته باشیم و یک اجماع داخلی و اجماع منطقه ای نتوانستیم شکل دهیم به آن خاطر است که هر کس بر اساس درک و یافته ها و بر اساس تعریف های خودش که از دوست و دشمن دارد به راه حل آن مشکل می پردازد.

حکیمی، معتقد است دیدگاه های کشورهای جهان و منطقه هم متفاوت با یکدیگر است و همین باعث نداشتن نتیجه برای کشور ما می شود و افزود: بعضی کشورها در منطقه به دنبال یافتن منافع خود در افغانستان هستند و شاید بعضی ها هم به دنبال تامین امنیت و ثبات در افغانستان باشند اما بعد از اینکه ما در عراق و سوریه و بخصوص در کشورهای خاورمیانه می بینیم که نیروهای شورشگر و یا نیروهای تروریستی یا داعش در آنجا شکست می خورد می بینیم که دیدها در افغانستان متفاوت می شود یعنی آنها همه به این فکر هستند که بعد از عراق و بعد از سوریه شاید این بار افغانستان در مرکز و محراق توجه کشورهای منطقه ای و کشورهای جامعه جهانی باشد. مثلا نگاه پاکستان به افغانستان این است که همیشه پاکستانی ها در افغانستان ناامنی افغانستان را امنیت برای خود بپندارند اما نگاه هند که یکی از کشورهای مهم منطقه ای است و یکی از شرکت کنندگان قلب آسیا هم هست نگاهش متفاوت تر از پاکستان هست. هند شاید امنیت در افغانستان را امنیت برای خود بپندارد و ناامنی پاکستان را امنیت برای خود تلقی کند اما از جانب دیگر دیدگاه ایران متفاوت باشد.

وی، در خصوص راه موفقیت در اینگونه نشست ها می گوید: همانطور که از گذشته های دور این دیدگاه های متفاوت هیچ زمانی پاسخگوی ایجاد ثبات در افغانستان نبوده و در آینده هم من شخصا به این باور نیستم که این دیدگاه ها و این نشست ها بتواند ثبات و امنیت را در افغانستان بیاورد. نظر شخصی من این است که ما زمانی می توانیم امنیت و ثبات را در افغانستان داشته باشیم یک وحدت، اتفاق، درک واحد از شرایط و تعریف واحد از دوست و دشمن به سراغ کشورهای منطقه ای برای رفع مشکلات افغانستان برویم و تا زمانیکه ما از داخل افغانستان راه ها و گزینه ها ی متفاوتی نسبت به کشورهای منطقه ای ارایه نمی کنیم. کشورهای منطقه ای هم راهکارهای متفاوتی با در نظر داشت منافع ملی خود ارایه خواهند کرد.

نور: طالب و داعش در نبود دوستم نیرو گرفته‌اند/مردم در شرایط بدتر از حاکمیت طالبان قرار دارند


عطامحمد نور، والی بلخ می گوید که نبود جنرال عبدالرشید دوستم در کشور سبب شده است که شماری از طالبان و داعشیان در بخش‌هایی از ولایت جوزجان بیشتر نیرو بگیرند.

آقای نور که روز یکشنبه در مراسم گرامیداشت از نود چهارمین سالروز اعلام جمهوریت ترکیه، صحبت می کرد، گفت که برای مبارزه با گروه داعش و طالب می‌خواهد جنرال دوستم بازگردد.

والی بلخ گفت:” جنرال دوستم نبودنش یک قوم تباه شده؛ هر روز که او نمی‌باشد بچه ازبک کشته می‌شود بچه ترکمن کشته می‌شود. یک تعدادشان رفته طالب شده، مدیریت کسی نمی‌کند.”

آقای نور همچنان رهبران حکومت وحدت ملی را به بی ‌پروایی در تأمین امنیت متهم ساخت و‌ افزود که شهروندان کشور در اوضاعی بدتر از دوره طالبان زندگی می کنند.

آقای نور بیان داشت :” اگر اندکی بازسازی و معاش اردو را حساب نکنیم، از نظر آرامش روحی و مصوونیت مردم در شرایط بدتر از زمان حاکمیت طالبان قرار داریم”.

وی، تلفات نظامیان در میدان‌های نبرد با هراس‌افگنان را بی پیشنه و مایه شرم برای رهبران حکومت وحدت ملی عنوان کرد.

آقای نور اظهار داشت:” من علاقه مند نیستم که بروم رئیس کمیسیون تدارکات شوم به من وزارت را پیش کردند قبول نکردم اگر یک وقت تصمیم گرفتم باز برای ریاست جمهوری کاندید می‌کنم بخیر”.

نور در حالی از وضعیت کنونی کشور را بدتر از زمان طالبان می‌داند که اخیر این گروه حملات مرگباری را بر مراکز نظامی در ولایت های پکتیا، غزنی و قندهار راه اندازی کردند که در نتیجه صدها نظامی و غیرنظامی کشته و زخمی شدند.

ولسوال نام نهاد طالبان برای ولسوالی نرخ در ولایت میدان وردگ کشته شد

وزارت امور داخله اعلام کرد که، ملا بشیر ولسوال نام نهاد طالبان برای ولسوالی نرخ ولایت میدان وردگ دریک عملیات هدفمند نیروهای قطعات خاص پولیس ملی کشته شد.
در خبرنامۀ که امروز از سوی این وزارت در کابل پخش شد آمده است که، این رویداد عصر روز گذشته رخ داده که در پی آن دو تن از محافظان ملا بشیر نیز زخمی شدند و مقداری جنگ افزار نیز بدست نیروهای پولیس ملی افتاده است.
در خبرنامه گفته شده است،ملا بشیر در طراحی و سازماندهی حملات تروریستی به ویژه حمله بر نیروهای امنیتی کشور در مسیر جاده ولسوالی نرخ ولایت میدان وردگ نقش مهمی داشت.
به گفتۀ وزارت امور داخله، در این عملیات به نیروهای قطعات خاص پولیس ملی ومردم محل آسیبی نرسیده است. طالبان مسلح تا اکنون در این مورد اظهار نظر نکرده اند.

 

دفتر سیاسی حزب آزادی در ولایت فاریاب هدف حملۀ طالبان قرار گرفت

 

مقام‌ های محلی در فاریاب از حمله مخالفان مسلح دولت بر دفتر حزب آزادی به رهبری جنرال عبدالملک در ولسوالی شیرین تگاب خبر دادند.
سید شریف، سرپرست ولسوالی شیرین تگاب می گوید: ده ها طالب مسلح ساعت ۶ عصر روزگذشته بالای دفتر سیاسی حزب آزادی که در ۳۰۰ متری مرکز ولسوالی موقعیت دارد، حمله کردندو درگیرى تا ساعت ١٠:٣٠ شب گذشته ادامه داشت.
به گفتۀ او، در این درگیرى سه تن از محافظین دفتر این حزب زخمی و ۱۰ تن از طالبان مسلح نیز کشته و زخمی شدند.
سرپرست ولسوالی هشدار می دهد، دفتر سیاسی حزب آزادی در موقعیت حساس قرار دارد در صورت که طالبان آنرا تصرف نمایند مرکز ولسوالی نیز سقوط خواهد کرد.
او از مقام های محلی در مرکز این ولایت می خواهد که در مورد تحکیم پوسته های امنیتی و تجهیز نیرو ها در این ولسوالی توجه جدی نمایند.
جنرال عبدالملک رهبر حزب آزادی نیز حمله بر دفتر حزب اش را تایید می کند و از حکومت می خواهد که در مورد وضعیت امنیتی فاریاب توجه جدی کند. طالبان مسلح تا اکنون در این مورد چیزی نگفته اند.

 

چرخبال های سفید به کمک طالبان شتافتند

“نظر به معلومات مردمان محل از ولایت قندوز سروکله طیاره های سفید رنگ زمان حکومت کرزی که در ولایت های جنوبی طالبان را از یک جا به جای دیگر انتقال می داد، دوباره در قندوز پیدا شده است”.

از قندوز و چهاردره حکایت هایی است که بعضی ها می گویند دو چرخبال سفید رنگ در شهر قندوز پیدا شده تقریبا نیم ساعت در ساحه رهبری طالبان در شهر توقف کرده بعد به طرف ولسوالی چهاردره پروازکرده است.

بعضی ها می گویند این چرخبال ها طالبان قندوز را به چهاردره انتقال داده است. در زمان حکومت کرزی نیز چنین خبرهایی از ولایت های جنوبی شنیده شده بود اما تا هنوز درباره هویت این طیاره های سفید رنگ از طرف حکومت اندک معلوماتی هم به مردم ارایه نشده حالا بیبینم حکومت اشرف غنی چه خواهد کرد.

چرخبال قندوز طالبان حکومت کرزیچرخبال قندوز طالبان حکومت کرزی

انتشار ویدیویی ده ها سرباز اسیرشده در بند طالبان در هلمند

گروه طالبان ویدیویی منتشر کرده که به گفته این گروه تصاویر ثبت شده ده ها سربازی هستند که در ولایت هلمند به اسارت این گروه درآمده اند.

در این نوار کوتاه ویدیویی تصویر ده ها سرباز اردوی ملی نشان داده می شود که بیشتر آنها جوانان بین بیست تا سی سال هستنددر این نوار کوتاه ویدیویی تصویر ده ها سرباز اردوی ملی نشان داده می شود که بیشتر آنها جوانان بین بیست تا سی سال هستند
در این نوار کوتاه ویدیویی تصویر ده ها سرباز اردوی ملی نشان داده می شود که بیشتر آنها جوانان بین بیست تا سی سال هستند.
هنوز تاریخ دقیق تصویر برداری از این سربازان معلوم نیست اما از یک هفته بدین سو خبرهای از کشته شدن بیش از صد سرباز و اسیر شدن ده ها سرباز دیگر در هلمند منتشر شده است.
گفته شده که بیش از صد سرباز دیگر که بیشتر آنها وابسته ارتش بودند، ناپدید هستند.
از حدود دو ماه جنگ شدیدی در هلمند جریان دارد و برخی از خبرنگاران می گویند که طالبان در چند قدمی لشکرگاه مرکز این ولایت رسیده اند.
میرزا حسین علی زاده، عضو شورای ولایتی هلمند امروز به خبرگزاری بخدی گفت که برای مهار حملات طالبان و پیشگیری از حملات احتمالی نیروهای بیشتر از کابل به هلمند رسیده اند.
هلمند و قندوز دو ولایت ناآرام افغانستان است که از دو ماه بدین سو در سطر اخبار قرار دارد.
وضعیت آشفته و ناآرام
در ویدیویی که از سربازان اسیر شده در هلمند منتشر شده، سربازان ظاهرا در یک مکتب نگهداری می شوند. گروه طالبان مدعی شده که این سربازان در لشگرگاه به اسارت جنگجویان این گروه قرار گرفتند.
در این ویدیو نگرانی، اضطراب و پریشانی از ظاهر سربازان اسیر شده پیدا است. برخی آنها یونیفورم نیروی ویژه ارتش بر تن دارند و چند تن آنها نیز زخمی هستند.
در زمان فیلم برداری یک فرمانده طالبان در میان سربازان بدنبال شخصی به نام خاکسار می گردد، ظاهرا خاکسار یکی از فرماندهان این سربازان است.
او حتی سراغ دوست و همکار این فرمانده را از سربازان می گیرد.
وزارت دفاع تا هنوز در باره انتشار این ویدیو اظهار نظر نکرده است. چند روز پیش وزیر دفاع در اوج انتقادهای مردمی به ولایت هلمند سفر کرد.
ویدیویی سربازان اسیر شده درحالی منتشر می شود که امروز در کابل بنیاد کمک به قربانیان نیروهای مسلح موسوم به “بنیاد مساعده به قهرمانان افغان” آغاز به کار کرد.
رحمت‌الله نبیل، رئیس پیشین اداره امنیت ملی که ریاست بنیاد مساعده به قهرمانان افغان را به عهده دارد گفت که هدف از راه اندازی این بنیاد فراهم کردن خدمات حقوقی و مشاوره روانی به خانواده‌های قربانیان نیروهای امنیتی و کمک آموزشی به فرزندان آن‌ها است.
در سال های اخیر عدم همکاری دولت به قربانیان نیروهای امنیتی اعتراض های گسترده خانواده های این نیروها را به دنبال داشته است.
آقای نبیل اما امروز گفت: “نگذاریم معلول و مجروحی که یک عضو بدن خود را بخاطر مردم و وطن از دست داده، گدایی کند یا از حسرت و ناامیدی در کنج خانه زجر بکشد.”
کم کاری ادارات نظامی با سربازان در جبهات جنگ، عدم حمایت حکومت از سربازان اسیر شده و خانواده های قربانیان از انتقادهای مردم افغانستان بوده است.
حدود یازده ماه پیش دستکم پانزده سرباز پس از سقوط هلیکوپترشان در ولسوالی پشتونکوت ولایت فاریاب به دست طالبان اسیر شدند اما تا هنوز از سرنوشت آنها خبری در دست نیست.

از فروشگاه ما دیدن فرمایید رد کردن