خانه «=« آرشیو برچسب: غنی

آرشیو برچسب: غنی

رویارویی نظامی غنی و عطا

گزینه نظامی در افغانستان جنگ زده و مستعد خیزش های قومی و مردمی در کنار گروه های تروریستی که آماده حمله هستند بدترین راه برای سرکوب یا برکناری مقامی از دل حکومت است اما استفاده از این آن از سوی رییس جمهوری که توهم سلطنت دارد بعید به نظر نمی رسد.

معضل برکناری کامل عطا محمد از قدرت بلخ بدل به موضوع حیثیتی برای اشرف غنی شده و با وجود سه دور گفتگو نمایندگان جمعیت با وی نه یک گام به عقب بر می دارد و نه خواهان اعطای امتیاز به والی برکنار شده بلخ است.

از سوی دیگر، واشنگتن پست به نقل از منبعی موثق می گوید که داکتر عبدالله، معصوم استانکزی و سرور دانش برای حل معضل بلخ، روی گزینه نظامی تاکید دارند در حالی که امریکا هشدار می دهد که به جای زورآزمایی به گفتگو و راه حل های مسالمت آمیز تن بدهند.

این در حالی است که عطا محمد همچنان که توانسته طی یک و نیم دهه بلخ را به دور از ناامنی و از وجود هر تروریستی حفظ کند هم به ثروت هنگفت رسیده و هم قدرت نظامی و سیاسی گسترده دارد و در برابر تهدید نظامی ارگ برای بقا به میدان نبرد خواهد رفت.

اگر چه امریکا و جامعه جهانی حامی حکومت اشرف غنی و اهرم فشار بر مخالفان سیاسی وی هستند اما بعید به نظر می رسد که با دخالت نظامی در اختلاف های داخلی افغانستان حاضر باشند مشروعیت حضور خود را به خطر بیاندازند.

و همین حمایت های خارجی و دلگرمی اشرف غنی به نظامیان خارجی سبب شده است که رهبران جهادی با وجود سیاست حذف و سلطه گری ارگ راه مدارا را به جای استفاده از گزینه نظامی و حتی تهدید آشکار نظامی نسبت به حکومت در پیش بگیرند.

در همین راستا، دامنه نفوذ عطا محمد تنها به ولایت بلخ محدود نمی شود، جنرال رازق طی روزهای گذشته حکومت وحدت ملی را دولتی ایتلافی خواند و خواهان ماندن عطا محمد در ولایت بلخ شد، فرماندهی که خود نیز از گزند برکناری ها و حذف جزیره های قدرت در امان نیست.

رییس جمهور نه تنها به دنبال تداوم قدرت در انتخابات ریاست جمهوری آینده می باشد بلکه با از میان بردن جزایر قدرت، فرماندهان دردسر ساز و رهبران جهادی در پی برقراری حکومت مرکزی قدرتمند است تا هیچ خطری نظام وی را تهدید نکند.

عطا محمد نور پس از برکناری با حضور فعال در نشست های مخالفان سیاسی به رییس جمهور تاخت و عبدالله را مورد هجوم انتقادها قرار داد و اشرف غنی که خود را مظهر قدرت در کشور می داند با آسیبی که وجهه قومی و سیاسی ارگ متحمل شد تمامی راه های مدرا را از میان برد، هرچند هیچ گاه رییس جمهور قابل اعتماد برای اتحاد و پیمان نبوده است.

تقابل میان حکومت و والی عزل شده بلخ بیش از هر زمانی برای مردم بخصوص باشندگان ولایت بلخ سبب ایجاد تنش شده به طوری که آینده ای نامعلوم، انتظار این ولایت همواره امن و قطب اقتصادی شمال را می کشد.

در این میان، چرا عبدالله قبیله گرا تر از هر پشتونی در عزل و برکناری همپیمانان و هم حزبی های خود عمل می کند؟ مگر حمایت عطا محمد سبب به ریاست اجرایی رسیدن وی نبوده است؟

عبدالله طی دهه ها حضور در سیاست کشور، روابط تنگاتنگی با جامعه جهانی برقرار کرده و با سود بردن از حزب جمعیت و حمایت رهبران تاجیک به ریاست اجرایی دست یافت و از آنجایی که بنا به توافقنامه حکومت وحدت ملی به جایگاه با ثبات در قدرت رسیده است نمی تواند هم متحد اشرف غنی باشد و هم تامین کننده خواست های عطا محمد.

سپیدار را می توان حاشیه امن ریاست اجرایی دانست که هم به عطا محمد پشت کرد و هم به جنرال دوستم تا اشرف غنی وی را متحدی قابل اطمینان بداند و در میان دیوارهای این کاخ با طرح نقشه و همراه شدن با دسیسه های ارگ، انتقادهای تند عطا محمد را پاسخ می گوید

ارتشِ غنی زیر بیرق داعش

داعش که در سوریه و عراق توانست به امارت برسد با شکست سخت در همکاری کشورهای منطقه ای جایی برای تجدید قوا جز افغانستان نیافت اما این جابه جایی ها که از سوی روسیه با تلاش امریکا صورت گرفت در داخل کشور بدون هماهنگی های درون حکومتی، چگونه می توانست در شرق نفوذ کند و شمال را به ناامنی کشاند؟

ننگرهار مقر حاکمیت داعشی است که از میان نیروهای ترد شده طالبان، حزب اسلامی و افراط گرایان خارجی شکل گرفت و طی سه سال گذشته، خشن ترن رویدادهای حمله و انتحاری با کشتارهای وسیع را به عهده می گیرد، کابل همچنان در شوک کشته و زخمی شدن ۱۵۰ کشته و زخمی فرهنگیان در حمله این گروه بود که تصاویری از بیرق داعش در کنار پرچم افغانستان بر روی وسایل نظامی ارتش منتشر شد.

مضحک ترین پاسخ را سخنگوی وزارت دفاع داد که آن را اظهار شادمانی نیروهای ارتش پس از حمله مرگبار علیه گروه داعش در ولایت ننگرهار عنوان کرد، این گفته نه سواد کم دولت وزیری به مانند وزیر مخابرات است و نه عدم درک تفاوت میان پرچم افغانستان و داعش که هر کدام می تواند چه مفهومی داشته باشد بلکه نشان می دهد که جناب عالی از مرحله بسیار پرت می باشد.

جناب سخنگوی وزارت دفاع، در هیچ کجای تاریخ و در هیچ نقطه ای از این جهان وسیع، هیچ ارتش کشوری و یا حتی گروه های چریکی در پیروزی ها، بیرق دشمن را برای ابراز شادمانی بر فراز موترهای نظامی خود برافراشته نمی کند.

هرچند، دروغ از مشخصه های این حکومت آلوده به فساد است اما چنین توجیه هایی در حالی که هر روز مردم در گوشه و کنار افغانستان و بخصوص پایتخت کشته و زخمی می شوند، دستاورد رییس جمهورِ آمارهای دروغ و واهی است که هیچ زمان در برابر اتهام های وارده از دست داشتن عوامل درون حکومت با تروریستان تا فساد، جواب قانع کننده ای نداد.

اینکه حکومت اشرف غنی با طالب و داعش در همکاری به سر می برد را نمی توان واقعیت کامل عنوان کرد اما تلاش های بسیاری از درون همین حکومت صورت گرفت تا داعش در افغانستان قدرتمند شود و نیروهای آنان با مهمات و اسلحه بدون کوچکترین مشکل امنیتی با گذر از بیشمار پست بازرسی و یک لشکر نظامی پایتخت، هم مساجد را به خاک و خون بکشانند و هم نهادهای مهم و مراکز فرهنگی را.

و بر همین مبنا، شمال همواره امن که حتی در دوران حاکمیت طالبان از گزنه این گروه در امان بود در سه سال ریاست جمهور اشرف غنی بدل به میدان جنگ شد، نسل کشی دید و تروریستان در آن ریشه دواند.

زمانیکه سیگار طی گزارشی از وجود جنرالانی گفت که حتی از هزینه لباس و غذای سربازان دزدی می کنند و دلیل اصلی شکست ها در برابر گروه های تروریستی می باشند، اتهام های وارده به ارتش و پولس از جانب ارتباط با طالبان و داعش به دور از واقعیت است یا حقیقت این نظام فاسد و تروریست پررو را نشان می دهد؟

بیرق داعش که توسط ارتش به احتراز درآمد اگر چه در میانه خبرهای شوم این سرزمین تا چندی دیگر به فراموشی سپرده می شود اما حقیقت تلخ را دگر باره زنده کرد و آن این است که داعشی که زنان، کودکان و مردان را سر می برد و به رگبار می بندد در ارتباط با حکومت افغانستان در کنار طالبان ظهور کرد و قوت گرفت.

ارگ نشینان که طی سه سال با ریشه دواندن اختلاف های قومیتی و مذهبی و فراهم کردن زمینه گسترش طالب و داعش به شرق و شمال، موجب کشتار وسیع مردم و آوارگی هزاران هزار باشنده ای شد که اکنون در سرمای زمستان در حال جان دادن هستند بیش از آنکه اعتقادی به پرچم افغانستان داشته باشد زیر بیرق داعش حکومت می کند.

 

نمی توانیم از نشست قلب آسیا نتیجه ای بگیریم

نشست قلب آسیا کاری مشترک برای مبارزه با هراس افکنی و مواد مخدر، توسعه بازرگانی و منطقه ای از مهم ترین اهداف این نشست شمرده می شود و این بار هفتمین نشست هم در باکو پایتخت آذربایجان برگزار شده است. اما در این نشست نمایندگان کشورهای منطقه درباره چگونگی برقراری صلح در افغانستان، مبارزه با هراس افکنی و نیز گسترش روابط منطقه ای گفتگو کرده اند.

عبدالواحد حکیمی استاد دانشگاه در برنامه «پس از خبر» گفت: افغانستان همیشه برای رفتن به چنین نشست هایی آماده بوده است. یعنی نیازمندی هایی که مردم افغانستان و دولت افغانستان داشته است، نیازمندی هایی نیست که از نو تشخیص شده باشد و دولت افغانستان از نو روی آن تمرکز کرده باشد و دوباره در کنار دوستان و همکاران منطقه ای خود تقاضای همکاری کند بلکه نیازهایی که دولت و مردم افغانستان در این راستا دارند از سال های سال به این سو احساس شده و این نیازمندی ها افغانستان را به چنین نشست هایی کشانده است.

وی در خصوص نتیجه نشست قلب آسیا از سوی کشورهای منطقه در افغانستان می گوید: فکر می کنم یکی از بخش های مهم موضوع این نشست مساله صلح و ثبات و امنیت در افغانستان است. ما باید یک تقسیم بندی متفاوت را از بحث داشته باشیم و آن تقسیم بندی از بحث این است که ما دو دسته از کسانی داریم که در این نشست شرکت کرده اند. خیلی از کشورهایی که در این نشست شرکت کرده اند ناامنی و ناآرامی در افغانستان را برای خودشان امنیت می بینند و خیلی از کشورها هم هستند که امنیت در افغانستان را به معنای امنیت در کشورهای خودشان می بینند. بر این اساس گمان می کنم که بعضی از کشورها به خاطر مسایل منطقه ای و مسایل داخلی خودشان تلاش کنند که امنیت در افغانستان برگزار شود. اما اینکه این نشست تا چه اندازه می تواند امنیت را در افغانستان بازگرداند و تا چه اندازه می تواند تاثیر بر روی امنیت افغانستان داشته باشد خیلی به این مساله امیدوار نیستم و چند علت و دلیل می تواند داشته باشد.

حکیمی، در خصوص چرایی بی نتیجه بودن نشست قلب آسیا برای کشور بیان داشت: یکی از دلیل ها این است که کشورهای منطقه درک واحد و تعریف واحد از امنیت و ناامنی در منطقه ندارند. مساله دوم و علت دوم این است که در داخل افغانستان نهادهای سیاسی، مردمی، اپوزیسیون دولت و بخشی از مردم با دولت در این راستا همکار نیستند. شما می دانید در عین حالی که نشست قلب آسیا یا نشست منطقه ای برگزار می شود عده ای از رهبران سیاسی در ترکیه حضور دارند و عده ای دیگر در قندهار حضور دارند. بنابراین ما بر این باور هستیم که در داخل افغانستان نهادها و رهبران مختلف و تعداد کسانی که در راس اقوام و نهادهای سیاسی قرار دارند اینها راه های مختلفی را برای تامین امنیت و تامین صلح ثبات در افغانستان جست و جو می کنند. یعنی به این معنا که به آنچه که دولت باورمند است باورمندی ندارند.

این آگاه روابط بین الملل، معتقد است مردم افغانستان اتحادی برای از بین بردن دشمن ندارند و افزود: یکی از مشکلاتی که در افغانستان وجود داشته و وجود دارد و در آینده هم وجود خواهد داشت این است که ما یک تعریف مشخص از دوست و دشمن چه در سطح داخلی و چه در سطح بیرونی نتوانستیم داشته باشیم و نتوانستیم برای خود دوست و دشمن مشخص تعریف کنیم. به این دلیل است که ما راه های واحد برای حل مشکل در افغانستان نتوانستیم پیدا کنیم. یکی اش هم در همین می تواند باشد که ما وقتی نتوانستیم اصل مشکل را تشخیص دهیم و تعریف واحد از مشکل نتوانستیم داشته باشیم و یک اجماع داخلی و اجماع منطقه ای نتوانستیم شکل دهیم به آن خاطر است که هر کس بر اساس درک و یافته ها و بر اساس تعریف های خودش که از دوست و دشمن دارد به راه حل آن مشکل می پردازد.

حکیمی، معتقد است دیدگاه های کشورهای جهان و منطقه هم متفاوت با یکدیگر است و همین باعث نداشتن نتیجه برای کشور ما می شود و افزود: بعضی کشورها در منطقه به دنبال یافتن منافع خود در افغانستان هستند و شاید بعضی ها هم به دنبال تامین امنیت و ثبات در افغانستان باشند اما بعد از اینکه ما در عراق و سوریه و بخصوص در کشورهای خاورمیانه می بینیم که نیروهای شورشگر و یا نیروهای تروریستی یا داعش در آنجا شکست می خورد می بینیم که دیدها در افغانستان متفاوت می شود یعنی آنها همه به این فکر هستند که بعد از عراق و بعد از سوریه شاید این بار افغانستان در مرکز و محراق توجه کشورهای منطقه ای و کشورهای جامعه جهانی باشد. مثلا نگاه پاکستان به افغانستان این است که همیشه پاکستانی ها در افغانستان ناامنی افغانستان را امنیت برای خود بپندارند اما نگاه هند که یکی از کشورهای مهم منطقه ای است و یکی از شرکت کنندگان قلب آسیا هم هست نگاهش متفاوت تر از پاکستان هست. هند شاید امنیت در افغانستان را امنیت برای خود بپندارد و ناامنی پاکستان را امنیت برای خود تلقی کند اما از جانب دیگر دیدگاه ایران متفاوت باشد.

وی، در خصوص راه موفقیت در اینگونه نشست ها می گوید: همانطور که از گذشته های دور این دیدگاه های متفاوت هیچ زمانی پاسخگوی ایجاد ثبات در افغانستان نبوده و در آینده هم من شخصا به این باور نیستم که این دیدگاه ها و این نشست ها بتواند ثبات و امنیت را در افغانستان بیاورد. نظر شخصی من این است که ما زمانی می توانیم امنیت و ثبات را در افغانستان داشته باشیم یک وحدت، اتفاق، درک واحد از شرایط و تعریف واحد از دوست و دشمن به سراغ کشورهای منطقه ای برای رفع مشکلات افغانستان برویم و تا زمانیکه ما از داخل افغانستان راه ها و گزینه ها ی متفاوتی نسبت به کشورهای منطقه ای ارایه نمی کنیم. کشورهای منطقه ای هم راهکارهای متفاوتی با در نظر داشت منافع ملی خود ارایه خواهند کرد.

مجلس بزرگان، نجات کرزی و سقوط غنی

انتخابات ۲۰۱۴ که بحرانی بس بزرگ را برای افغانستان رقم زد در اصل انتقال قدرت از سوی کرزی به غنی بود و همانگونه که نام انتخابات گوسفندی بر آن گذاشته شد نشان می دهد که تا چه میزان، قبیله گرایی در این سرزمین جنگ زده، ویران کننده تر از هر تروریست و تهاجم خارجی است.

رویارویی این روزهای کرزی و غنی معطوف به برگزای مجلس بزرگان شده است و در کنار اختلاف های عمیق درون حکومتی و نارضایتی گسترده رهبران دیگر اقوام، کشمکش های سیاسی میان قوم پشتون در حالی که به خواست امریکا حاکمان قدرت می باشند، برای چیست؟

کرزی که در سیزده سال بدل به قدرتمندی با نفود شد، قدرت را به شخصی واگذار کرد از میان قومیت خود با این تفکر که در حکومت آینده نقش تعیین کننده ای دارد و می تواند به قدرت بازگردد اما آنچه رخ داد، افراط گری غنی در حذف چهره های سیاسی و مقام ها از حکومت بود.

این در حالی است که کرزی نه تنها خیال کنار رفتن از سیاست را ندارد بلکه با توسل به هر روشی از سفرهای خارجی گرفته تا معامله با جریان های مخالف در پی تکرار ریاست جمهوری است اما افغانستان امروز با شانزده سال گذشته بسیار متفاوت می باشد و اختلاف های قومیتی در سلطح رهبری به اندازی ای رخ داده است که دیگر نمی توان آنان را با وعده و امتیازهای کوچک تحت سلطه قرار داد.

از سوی دیگر، حضور گلبدین حکمتیار در کنار اشرف غنی که بدل به صدای حامی ارگ شده، همچنان حزب با شاخه نظامی قدرتمند در اختیار دارد که آشکارا از حضور در قدرت و تصاحب کرسی های پارلمان آینده و شرکت در انتخابات ریاست جمهوری می گوید.

عطا محمد نور، جنرال دوستم و محقق که در ایتلاف نجات برای مقابله با سلطه گری اشرف غنی دست به اتحاد زده اند هر یک در مسیرهای جدا نیز به دنبال تقابل با ارگ و کسب حمایت های خارجی می باشند که رقبای قدرتمندی در برابر کرزی می باشند.

هرچند جبهه مخالف حکومت متشکل از اقوام غیر پشتون، خواهان برکناری اعضای کمیسیون به دلیل وابستگی شده اند که تاحدودی نیز عملی شد اما اگر غنی یک گام به عقب می گذارد پرشی بزرگ در جهت اهداف سلطه گرانه خود می کند.

عزل رییس و اعضای کمیسیون مشترک از سوی رییس جمهور، چالشی بزرگتر از گذشته به وجود آورد و برگزاری انتخابات پارلمانی و ریاست جمهوری را به امری ناممکن بدل کرد، رهبران مخالف می دانند که انتخابات با توجه به عملکرد ارگ و نفوذ در این کمیسیون، هیچ گاه به سوی شفافیت و اصلاحات گام بر نمی دارد.

در همین راستا، برگزاری لویه جرگه که جناح کرزی، خواهان آن است نیز نمی تواند راه گشایی برون رفت از بحران جاری باشد زیرا نه تنها افغانستان دارای حکومت و قانون اساس است و نیاز به این گردهمایی بزرگان اقوام را رد می کند بلکه، مجلس های به تکرار بزرگان در دولت کرزی به کدام نتیجه رسید که اکنون راه گشا باشد؟

کرزی که برای هر امر کوچک، چادر لویه جرگه برپا می کرد تا اقدامات قبیله گرایانه خود را وجهه مشروعیت ببخشد اکنون نیز از همین روش در پی مقابله با اشرف غنی و تصاحب قدرت است نه پایان دادن به بحران و وضعیت بغرنج افغانستان.

نکته قابل تامل، اختلاف های درون پشتونی همچون تقابل کرزی و غنی است که هیچ گاه به زیان این قومیت تمام نمی شود، زیرا بر اساس قانون نانوشته نشست بن و حمایت امریکا، راس قدرت از آن این تبار می باشد که در پی در اختیار داشتن هم قدرت است و هم جناح مخالف.

و می ماند جبهه مخالفان غیر پشتون که وضعیت برای رهبران تاجیک بهتر از ازبک است و در پایین ترین رده، قومیت هزاره ای وجود دارد که همواره صف اول قبیله گرایی حکومت است و حمله و انتحاری داعش و طالب.

عطا محمد، جنرال دوستم و محقق به خوبی آگاهند که افغانستان اکنون، ظرفیت و آمادگی به قدرت رسیدن قومیتی جز پشتون را نخواهد داشت اما در میانه حذف و برنامه پشتونیزم شدن کشور، چاره ای جز تقلا برای ماندن و حفظ حاکمیت باقی مانده ندارند، اما اگر به مانند گذشته مغلوب امتیازهای ناچیز ارگ نشوند، می توانند بدل به جناحی قدرتمند در برابر سلطه گری پشتون ها شوند.

در همین راستا، کرزی، غنی و هر رهبر پشتون دیگری نه تنها خواهان اصلاحات و شفافیت در انتخابات نیستند بلکه هموار کننده راه های تقلب و فساد می باشند و برگزاری لویه جرگه بهترین گزینه برای رییس جمهور سابق که استعدا بی همتایی در معامله و به توافق رسیدن با بزرگان در جهت اهداف قبیله گرایی دارد.

 

آیاانتخابات سال آینده منتفی است

تمام شدن مهلت یکساله کار اعضای داخلی کمیسیون انتخابات و برگزار نشدن این انتخابات بدلیل عدم وجود رییس کمیسیون یکی دیگر از چالش های کمیسیون انتخابات است که به دیگر مشکلات اساسی موجود در این کمیسیون افزوده است؛ از اینرو نهادهای ناظر انتخاباتی با توجه به افشاگری های تقلب گسترده در انتخابات قبلی از مهندسی شدن انتخابات های آینده نیز اظهار نگرانی کردند.

به گزارش شبکه اطلاع رسانی افغانستان(afghanpaper)، نعیم ایوب زاده، رییس اجرایی تیفا صبح امروز دوشنبه ۶ قوس ۹۶ در یک نشست خبری در خصوص فرمان غیرقانونی رییس جمهور مبنی بر آغاز کار دوباره کمیته گزینش گفت: بیشتر از ۱۰ ماه از مدیریت جدید انتخابات می گذرد اما آنچه را که منطق می طلبد و کارهایی اساسی همچون تهیه لیست رای دهندگان، تعیین حوزه های انتخابات، جزییات بودجه انتخاباتی و شیوه برگزاری انتخابات مشخص نیست و هیچ پلان عملیاتی از آغاز تا ختم عملیات آماده نشده است.

ایوب زاده گفت: درست است که کمیسیون انتخابات با نهادهای امنیتی تفاهمنامه تامین امنیت حوزه های انتخاباتی را امضا کرده است اما در عمل ساحه امن و ناامن تشخیص داده نشده و در واقعیت برگزاری انتخابات کاملا ناممکن است.

رییس اجرایی تیفا تصریح کرد: نه تنها در ده ماه گذشته کاری برای پیشبرد امور انتخاباتی صورت نگرفته که چند چالش بزرگ نیز سر راه برگزاری انتخابات ایجاد شده است که همین چالش ها کاملا برگزاری انتخابات در سال آینده را منتفی می کند.

وی، درخصوص نبود اراده سیاسی برای برگزاری انتخابات را چالش مهم و اساسی پیش روی انتخابات آینده خواند و اظهار کرد: این چالش بزرگ تمام تلاش های انتخاباتی را با مشکل مواجه کرده و مانع برگزاری انتخابات در کشور شده است و سوی دیگر مساله، نبود یک آجندای اصلاحی است؛ از زمان تاسیس حکومت وحدت ملی تا کنون نه حکومت و نه کس دیگری یک آجندای عملی اصلاحات انتخاباتی را پیاده یا عملی نکرده است و وقتی این برنامه نباشد رفتن به سمت انتخابات بسیار دشوار خواهد بود.

این آگاه انتخاباتی با بیان اینکه حکومت بحران مدیریتی را در کشور تهداب گذاری کرده است افزود: هیچ اداره ای در کشور به ثمر نمی رسد؛ از کمیسیون انتخابات گرفته تا وزارتخانه ها هر روز افراد تغییر می کنند و بحدی دخالت از آدرس حلقه ریاست جمهوری زیاد است که شورای صلح نیز نمی تواند کار خودش را بکند. هیچ کس صلاحیت خود را ندارد و حلقه ریاست جمهوری به تمام ساختارهای حکومتی غرض غیرقانونی دارند.

ایوب زاده افزود: سلیقه های شخصی باعث غرض و دخالت شده است و به ساختارها اجازه داده نمی شد که مطابق طرزالعمل ها کار خود را پیش ببرند؛ غرض های حکومت در ساختارهای مختلف باعث شده که آنها نتوانند ماموریت های خود را انجام دهند.

رییس اجرایی تیفا با اظهار نگرانی از اوج گرفتن تنش های سیاسی در کشور گفت: وقتی یک گروه از حلقات سیاسی بحث برگزاری مجلس بزرگان (لوی جرگه) را مطرح می کنند بدین معنا است که نقطه ضعف های حکومت بحدی زیاد است که راهی جز اینکه به سمت بدبخت کردن حکومت بروند، باقی نمانده است.
وی ادامه داد: در این شرایط هدف حکومت بجای راه حل یابی، روی همان حلقه تمرکز می کند و بخاطر ضعیف ساختن حلقه سیاسی مساله شهرک عینومینه را مطرح می کند!

رییس اجرایی تیفا، درخصوص برکناری ها در نهادهای انتخاباتی تصریح کرد: حکومت خود دست به نقض قانون خودساخته خود می زند و الا برکناری رییس دارالانشا بر مبنای کدام مساله حقوقی و مبنایی صورت گرفته است؟ وی در ظاهر برکنار شده است اما از لحاظ کتبی چیزی معلوم نیست و این آدم با ناامیدی در وظیفه اش مانده است و کاری هم نمی تواند بکند.

ایوب زاده گفت:جناب رییس جمهور، رییس اجرایی و سرور دانش، رییس کمیسیون انتخابات را انتخاب کردند و معلوم نیست براساس چه منطقی وی را برکنار کرده اند؟ اگر این افراد مشکل داشتند، کار کمیته گزینش درست نبوده است و چرا این کمیته را قبول کردید و اگر دانش انتخاباتی نداشتید چرا افراد ناشایست را انتخاب کردید؟ علت ضعف ها و کم کاری ها در انتخابات افراد نیستند بلکه عدم صداقت و کم کاری حکومت نسبت به پرنسیب انتخابات است.

این آگاه انتخاباتی با اشاره افشاگری رحمت الله نبیل از تقلب در انتخابات گذشته گفت: این حکومت زاییده یک تقلب گسترده بود هاست و وقتی زاییده تقلب باشد، تقلب در آن نهادینه شده است و چه انتظاری از آن می رود؟ رنجی که امروز می بریم از چگونگی تهداب گذاری حکومتی است که بر اساس تقلب به بار آمده است و ادامه این وضعیت به نفع هیچ کس نیست.

وی در خصوص دخالت حکومت در نهادهای انتخاباتی هشدار داد: مردم از انفجارها در گردهمایی ها هیچ ترسی ندارند و اگر قرار باشد وضعیت را ادامه بدهید، مردم نه از طالب، نه از داعش و نه از ستون پنجمی هایی که در حکومت کار می کنند، هراسی ندارند و حاضر هستند باز هم قربانی بدهند اما زندگی را برای آنها در تمام ولایت های افغانستان حرام می سازند.

ایوب زاده افزود: مردم به فغان آمده اند و کاسه صبرشان لبریز شده است، اگر بازی های پوچ سلیقه ای ادامه یابد و به سمت انتخابات نروید مردم زندگی در این کشور را برایتان حرام می سازند. با این بازی های بچگانه به دمکراسی، ارزش های مدنی و سیاسی توهین نکنید و اجازه بدهید که ساختارها و ادارات کار خود را بکنند. حرکات بزرگ مردمی را نادیده نگیرید چراکه اگر کسی میانجیگری نمی کرد شما امروز در این وضعیت قرار نداشتید.

رییس اجرایی تیفا تصریح کرد: اعضای کمیته گزینش موقتی هستند و ماموریت آنها تمام شده و حق ندارند برای یک نفر جلسه بگذارند و او را شناسایی کنند، که اگر انها اینکار را بکنند خیانت کرده اند و در جرم ملی شریک شده اند. برکناری رییس کمیسیون و رییس دارالانشا و رفتن به سمت اینکه یک نفر در کمیته گزینش بررسی شود، اساس قانونی ندارد.

وی افزود: تداوم وضعیت موجود باعث می شود که اصلا انتخاباتی در سال آینده برگزار نشود و براساس یافته های تکنیکی و جو سیاسی حاکم برگزاری انتخابات کاملا ناممکن است مگر اینکه حکومت یک انتخابات مهندسی شده را برگزار کند که دراینصورت به آنها هشدار می دهیم که مردم زندگی در این کشور را بر آنها حرام می سازند.

غنی : پوهنتون ها جای سیاست های کوچک نیست

 

محمد اشرف غنی، رییس جمهور افغانستان می‌گوید سیستم تحصیلات عالی کنونی پاسخ‌گوی نیازهای کشور نیست، رییس جمهور غنی که امروز در مراسم افتتاح سال تحصیلی ۱۳۹۶-۹۷ صحبت می‌کرد، بر تحکیم وحدت ملی به ویژه در پوهنتون ‌ها تاکید کرد، به گفته وی نسل نو دیدشان اینست که نصاب تحصیلی فعلی و فضای فعلی، فضایی نیست که در آن تمام استعدادها شگوفا شوند.
وی همچنان تاکید کرد که افکار منفی نباید به پوهنتون های افغانستان نفوذ کند، و پوهنتون ها نباید مرکز عقده باشند و باید راه‌گشای عقده‌ها باشند.
به گفته غنی افغانستان به اساس دکتاتوری مدیریت‌شده نمی‌تواند، بنا بر این، فرهنگی را که پوهنتون‌ها از آن نماینده‌گی می‌کنند باید فرهنگ بحث و مباحثه باشد.
در پایان این نشست مسوولان پوهنتون کابل به محمد اشرف غنی رییس جمهور کشور داکترای افتخاری را اهدا کردند.

رئیس جمهور غنی خواستار همکاری عالمان دینی برای تامین صلح در کشور شد

محمداشرف غنی رئیس جمهور ; کشور، شام دیروز در یک نشست مشورتی با رئیس و اعضای شورای سراسری علما از آنان خواست تا پیشنهادات شان را برای تأمین صلح، ترتیب و ارائه نمایند.
دفتر رسانه های ریاست جمهوری با پخش خبرنامۀ می گوید: رئیس جمهور غنی در این نشست از عالمان دینی خواسته که درخصوص آموزه های دینی برای مردم آگاهی رسانی بیشتر نمایند، زیرا منحرفین دین، از آموزه های دینی برداشت های غلط دارند.
او، علاوه کرده که، تنها راه ثبات، اسلام است و وحدت  افغان ها در اسلامیت آنهاست، زیرا در دین مبین اسلام؛ قوم، جهت و سمت مطرح نیست.
عالمان دینی در این نشست، بر تأمین صلح و ثبات سراسری در افغانستان تأکید کردند و از احزاب، نهادهای مدنی، سیاست گران، فرهنگ‌یان و همه اقشار جامعه خواستند که برای تقویت وحدت ملی و همبستگی مردم تلاش نمایند
.آنها همچنان از رسانه‌های کشور خواستند که در برنامه‌های نشراتی شان مسایل اسلامی، روحیۀ مردم و منافع ملی را درنظر گیرند.
علمای دینی، صلح با حزب اسلامی را یکی از دستاوردهای مهم حکومت دانستند و بر ادامّ  این روند بخاطر تأمین صلح و ثبات دائمی در کشور تأکید کردند.

پیچیده‌گی در پرونده‌ی “عبدالعلی محمدی” با افشای یک نامه‌ی جدید

اسنادی که رسیده نشان می‌دهد؛ آقای محمدی به لوی سارنوالی هدایت داده است که پرونده‌ی متهمان وزارت شهرسازی را بررسی کنند و هیأتی را برای بررسی این پرونده‌ها برگزیده است.

شماری از حقوق دانان این کار آقای محمدی را خلاف قوانین می‌دانند و می‌گویند که بر بنیاد قانون مشاور حقوقی رئیس جمهور نمی‌تواند به نهادهای عدلی و قضایی به ویژه لوی سارنوالی دستور بدهد.

این حقوق دانان تأکید می‌کنند که مشاور رئیس جمهور صلاحیت تعیین هیأت را ندارد، آن هم در نهاد لوی سارنوالی، این دستور وی غیرقانونی است.

محمد صابر انسان دوست استاد حقوق در دانشگاه اظهارداشت: “شخصیت محمدی به او اجازه نمی‌دهد که به صلاح دید خود تصمیم بگیرد، تصمیمات او همانگونه که از سمت او پیداست که مشاور حقوقی است، تصمیمات‌اش نیازمند تأیید رئیس جمهور است و این کار غیر حقوقی است”.

پیش از این نیز عبدالعلی محمدی چند نامه به وزارت شهرسازی و وزارت مالیه فرستاده بود و افشای این نامه‌ها باعث شد تا رئیس جمهور وظیفه وی را به حال تعلیق درآورد.

این درحالی است که روز گذشته هیأتی که به منظور بررسی متهم بودن آقای عبدالعلی محمدی در خروج خلیل الله فروزی از زندان و سهم دادن وی در پروژه ساخت شهرک هوشمند مقرر شده بود؛ پس از دیدار با رئیس جمهور کار خود را آغاز کرد.

حسین فخری عضو هیأت بررسی کننده‌ی پرونده محمدی گفت: “مشکل است؛ بگوییم که رسیده‌گی به این پرونده چه قدر وقت می‌گیرد، امکان دارد ادارات به وقت مدارک را به ما بفرستند و امکان دارد قضیه پیشرفت کند و دایره‌اش وسیع تر شود”.

درهمین حال شماری از نماینده‌گان مجلس از به تعلیق درآمدن وظیفه‌ی عبدالعلی محمدی استقبال می‌کنند، اما تأکید می‌ورزند که مقام‌های دیگری که در این بخش دست داشتند نیز زیر پیگرد قرار گیرد.

سید اکرام نماینده‌ی ننگرهار در مجلس گفت: “هیأت باید روشن بسازد که چه کسان دیگری در این قضیه دخیل هستند”.

رئیس جمهور غنی در نخستین روز yکارش پرونده‌ی کابل بانک را گشود و سپس خلیل الله فروزی رئیس عامل کابل بانک به جرم پول‌شویی و اختلاس به ۱۰ سال زندان و پرداخت بدهکاری و جریمه محکوم شد. اما چند روز پیش وی از زندان رها شد و قرارداد ساخت یک شهرک هوشمند را در کابل امضا کرد؛ اما پس از انتقادهای بسیار رئیس جمهور این قرارداد را لغو اعلام کرد.

در حال حاضر اتهام‌ها درباره شریک ساختن یک مجرم با حکومت، بیشتر متوجه مشاور رئیس جمهور است، اما باید دید که هیأت بررسی کننده پای چند مقام دیگر را در این پرونده خواهد کشاند.

چک چک زدن سناتوران آمریکا برای نطق غنی

یک تعداد انتقاد دارد که مگر اشرف غنی چه چیز مهمی را در کنگره آمریکا به سناتوران گفت که آنها برایش بارها از جایشان بلند شدند و چک چک کردند. من می گویم حتما ما مردم از بس ما مردم فکر مان منحرف است نمی دانیم که واقعا دلیل تشویق های اعضای کنگره برای اشرف غنی چه بوده است. مثلا وقتی اشرف غنی می گوید من و عبدالله نه تنها با هم کار می کنیم بلکه با هم کار می کنیم، یعنی این جمله اینقدر سنگین و مغلق و پیچیده بود که همین حالا سردبیر روزنامه های ژورنال وال استریت، نیویورک تایمز و اشپیگل و غیره یک شب است تلاش می کنند نمی توانند این جمله خارق العاده را تحلیل کنند؛ در اینجاست که فقط سناتوران آمریکایی می فهمند که اشرف غنی چه گفته است.

موضوع اینکه سناتوران آمریکایی بلند شدند و تشویق کردند این بوده که سربازان آمریکایی در افغانستان واقعا زحمت می کشند یعنی در عملیات های شبانه بصورت مخلصانه و بدون توقع از نیروهای امنیتی کشور آدم می کشند و چون این سربازان در عملیات های شبانه بسیار خدمت کرده اند رییس جمهور خوشحال است و کنگره هم از آنها خوشحال تر و گور پدر دیپلوماسی جنگ که پوتین بیاید از آنطرف برای آمریکا خط و نشان بکشد.

موضوع دیگری که یکی از مهمترین موضوعات استراتژی روابط میان افغانستان و آمریکا به حساب می آید این است که دختر اشرف غنی در یکی از کمپانی های فیلم سازی در نیویورک کار می کند؛ این موضوع اهمیت خاصی در نزد آمریکایی ها دارد و اگر دختر اشرف غنی در چرخ لوگر مصروف خامک دوزی و یا لحاف دوزی می بود که نمی شد بعنوان استراتژی در روابط دو کشور عنوان نمود؛ از این لحاظ می توان گفت که سناتوران آمریکایی بدون دلیل رییس جمهور مان را تشویق نمی کنند مخصوصا در جایی که خاطره افغان را بعنوان نمادی از پیشرفت در افغانستان عنوان کرده بودند.

در نتیجه کمک های آمریکا به افغانستان مشروط به اینکه نه تنها غنی با عبدالله کار کند بلکه باز هم با هم کار کند. اینکه این استراتژی تا این حد پیشرف کرده که این دو تن حتی در رفتن به تشناب هم از یکدیگر جدا نمی شوند تقصیر جان کری است. همچنین حضور دختر اشرف غنی در کمپانی فیلم سازی نشان از این می دهد که دیگر فیلم های هندی و ترکی و سریال های پولاد علمدار جمع شود و جک باور معنی وزارت اطلاعات و فرهنگ به جای این سیمین حسن زاده شود و در مورد خاطره افغان بعنوان نماد پیشرف در کشور نیز باید گفت بعد از این باید همه بروند دو سال ماستری را در آمریکا بخوانند و بعد بیایند کاندید وزیر شوند، سن شان را به اندازه پدربزرگ شان بالا ببرند و وقتی از پارلمان رای نیاوردند بروند خانه شان و بعنوان نماد پیشرفت معرفی شوند.

ع و غ رهبران خیانت ملی

برخلاف ادعای حکومت وحدت ملی حالا جنگ، فقر و ناامنی کشور را فرا گرفته است. گفته می شود که رهبران وطن فروش هایی هستند که کشور را به خارجی ها و پروژه داعش فروخته اند. نمایندگان مجلس خواستار برکناری رهبران حکومت شدند. ملت ما تا به کی باید قربانی سیاست های رهبران خود باشند؟

داکتر رمضان بشردوست عضو مجلس نمایندگان در برنامه «آماج» گفت: زمامداران افغانستان در طول چهل سال عاملان اصلی فاجعه در افغانستان هستند. اینها نجات دهنده کشور نیستند. این ها قبر کن های ملت هستند. صداقت آنها به حدی زایل شده است که حتی آمار دقیق قربانیان را هم نمی دهند. وقتی تاریخ افغانستان را مطالعه می کنیم، زمامداران افغانستان همیشه طالب زور و زر بوده اند. حتی وقتی پدر و مادرشان قدرت شان را تهدید کرده است به آنها رحم نکرده اند. حتی به فرزند خود وقتی قدرت شان را تهدید کرده است رحم نکرده اند آن را به سیاه چال انداخته و کور کرده اند.

وی در خصوص آمار قربانیان وطن در سالهای اخیر عنوان کرد: امیدوارم که مردم ما فکر کنند، گزارشی که سازمان ملل منتشر کرده، این است که در ۲۰۱۴، سه هزار و ششصد و نود و نه افغان کشته و چهارهزار و هشتصد و چهل و نه نفر زخمی شده بودند و این بیست و دو درصد افزایش را نسبت به سال قبل نشان می داد. در سه ماه اول سال میلادی تعداد کشته شدگان ششصد و پنجاه و پنج نفر است. این هشت درصد افزایش را نشان می دهد. این کشته شدگان هم از فرزندان عادی وطن بوده اند. در بین آنها فرزندان رییس جمهور و وزیر و وکیل نبوده اند.از جبهه مقابل هم فرزندان ملا و ملا عمر و رهبران آنها نبوده اند. چرا آنها نبوده اند برای اینکه آنها به فکر وطن نیستند. آنها به فکر این هستند که از این جنگ چیزی نصیب شان شوندو قدرت و چوکی های خود را حفظ کنند و بار خود را ببندند و به کشورهای دیگر بروند.

بشردوست وزیران کشور را انسان هایی قدرت دوست و خاین به وطن دانسته و اظهار کرد: وزیران ما مشغول دنیای خود هستند، مشغول خوش گذرانی با موترهای لندکوزر خود هستند. حتی این افراد در فاتحه فرخنده با موترهای گران قیمت خود رفته اند. وقتی وزرای این کشور در فکر قصر و زندگی خود هستند و در فکر جابه جا کردن افراد قوم و مذهب خودهستند، ما چگونه می توانیم انتظار داشته باشیم که این کشور ساخته شود. وزرایی که جرات نمی کنند نام آی اس آی را ببرندد، وزرایی که جرات نمی کنند نام سپاه پاسداران را ببرند که چقدر در خرابی کشور ما نقش داشته اند. این وزرا همان وزرایی هستند که در هر شرایط منافع شخصی خود را دنبال می کنند. در طول سیزده سالی که گذشت کدام روز وزیر داخله کشور را دیده ایم که در صف اول جنگ دو ساعت بجنگد؟ کدام روز وزیر دفاع کشور را دیده ایم که در صف اول جنگ حداقل نیم ساعت بجنگد؟

این نماینده مجلس وزیران را متهم به این کرده که به فکر سربازان جبهه های جنگ نیستند، برای آنها کوتاهی می کنند، غذا و مهمات به آنها نمی دهند و توضیح داد: اگر وزیران دفاع و امور داخله در جبهه حتی فقط برای بازدید بروند، با چشمان خود می بینند که سرباز و پولیسش گرسنه است. در زمانی که جنگ در کنر جریان داشت، به من تلفن می شد که ما سربازان فعلا دو سه روز است که در جبهه گرسنه هستیم. وزیران در کاخهای خود نشسته اند و کاری به این ندارند که سربازان قربانی نه تنها جنگ، بلکه قربانی گرسنگی می شوند. آنها نه دغدغه مملکت و نه دغدغه مردم را دارند. خون سربازان و مردم برای آنها هیچ ارزشی ندارد. همانطور که خون یک سرباز طالب برای رهبران آنها ارزشی نداشته است. همانطور که خون یک سرباز پرچمی و خلقی برای رهبران آنها ارزشی نداشت.
وی در علت تاخیر در معرفی وزیران گفت: چرا این اتفاق ها می افتد، چون آنها در پی حفظ قدرت خود هستند آنها مشغول این هستند که چه کسی قسمت بیشتر کیک قدرت را می گیرند. در افغانستان هیچ مقامی به خاطر مردم در مقام خود قرار نگرفته است. این سیستم طوری طراحی شده است که برای خدمت نیست. این سیستم برای ضربه زدن و خیانت به مردم است و ع و غ رهبران خیانت های ملی هستند.
بشر دوست در ارتباط با واقعه بدخشان اظهار کرد: در واقعه بدخشان گفته می شود که فرماندهان امنیتی تیل و مهمات را به فروش رسانده و یک شب قبل از حادثه بدخشان را ترک کرده و به هند رفته اند. حکومت هم هیچ برخوردی نخواهد داشت چرا که آنها خود، حکومت هستند. آن فرد فرمانده نمی شد اگر زیر فرمان ع و غ و رهبران نبودند. هیچ کدام از این خیانت کاران در طول چهارده سال مجازات نمی شوند. همان ع و غ که می گفتند ما با فساد مبارزه می کنیم، فاسد ترین فرد مملکت در کنار وی ایستاده و تقدیر می شود.
وی مقصر اصلی وضعیت کشور و ظلم شدن به مردم را خود مردم دانست و گفت: هفتاد در صد مشکل اساسی ما مردم ما هستند.این مردم هستند که دست تاجیکی را می بوسند که همان تاجیک، دستش به خون مردم آلوده است. پشتون ها و هزاره های ما هم دستهای پشتون و هزاره ای را می بوسند که دستشان به خون مردم پشتون و هزاره خودش آلوده است. اگر مردم ما برخیزند و فردا صد هزار نفر ارگ را محاصره کنند آنها شاید به خود آیند که چه می کنند. نمایندگان مردم هم همه در چهره هایشان مهر ع و غ نقش زده شده است. در افغانستان سیستمی مافیایی حاکم هستند که همه مانند مگس هایی به دور شیرینی می گردند چه نماینده مردم، چه وزیر، چه والی، چه قوماندان همه در اطراف حکومت هستند و حرف آن را اجرا می کنند بدون اینکه لحظه ای به مردم فکر کنند.

از فروشگاه ما دیدن فرمایید رد کردن