خانه «=« آرشیو برچسب: مبارزه

آرشیو برچسب: مبارزه

آمریکا با حمایت از پاکستان ادعای بیهوده مبارزه دارد

هیات پاکستانی برای مذاکره با مقام های افغانستان وارد کابل شد. هرچند نمایندگان پاکستانی از جمله سران و رجال برجسته سیاسی پاکستان نیستند اما می توانند نماینده رسمی دولت پاکستان به حساب آیند.
در همین حال، با اعلام استراتژی جدید آمریکا و عملی نبودن وعدم کارایی و بیهوده بودن آن برای افغانستان، بسیاری از نخبگان سیاسی کشور، انتقادات خود را علیه آن ابراز می کنند. اسپنتا وزیر خارجه پیشین کشور نیز در انتقادات خود ازآن، استراتژی جدید آمریکا را همراه با اشتباهات فراوان قلمداد می کندو می گوید که آمریکا در شانزده سال گذشته نزدیک به سی و پنج میلیارد دالر به پاکستان پول داد و پاکستان را همکار استراتژیک تلقی کرد و این استراتژی غلط موجب زیان های زیادی برای افغانستان شد.

داکتر رنگین دادفر اسپنتا وزیرخارجه پیشین در برنامه «اوج» در خصوص موضع گیری خود در مقابل آمریکا و در مورد موضع حامد کرزی در قبال آمریکا می گوید: کرزی رییس جمهور افغانستان بوده و سالیان زیادی کشور را رهبری کرده است اما رویکرد من در قبال آمریکا و سیاست های بین المللی با کمال احترام نسبت به کرزی در مواردی متفاوت است.

وی، اعتقاد دارد که استراتژی مبارزه با تروریزم در شرق میانه بزرگ، یک استراتژی است که شکست خورده است و افزود: اما این بخشی از توطیه نمی تواند باشد. بلکه بخشی از یک استراتژی نارسا است که به دلیل ساختارهای متفاوت در دنیای متفاوت در دنیایی که دیگر آمریکا یگانه قدرت برتر نیست به وجود آمده است. آمریکا با تدوین چنین استراتژی هایی از جمله مداخله در عراق، سوریه و مبارزه با القاعده و مبارزه با داعش و کلا تضعیف دولت های ملی در این منطقه و همچنین در نحوه مبارزه با تروریزم در افغانستان به دلیل عدم پیگیری و مبارزه با تعلیم گاه ها که پاکستان باشد و کلا سیاست مبارزه با تروریزم شکست خورده است. استراتژی غلط است. استراتژی باید تصحیح شود.

اسپنتا، اظهار می دارد که سیاست ها و برنامه های آمریکا در افغانستان با شکست مواجه شده است و افزود: حق حکومت افغانستان است که چنین انتخابی داشته باشد و حق ما است که با تکیه به حقیقت ها بگوییم استراتژی دچار اشکالات است. من معتقدم هستم که با آمریکا باید گفتگو و صحبت کرد تا استراتژی خود را اصلاح کند. آنچه که مربوط به افغانستان می شود. ما برنامه ریزی کرده بودیم که تا سال ۲۰۱۴ یک افغانستان با ثبات و متکی به خود رابسازیم. طوریکه حکومت افغانستان مبارزه با تروریزم را به یک وظیفه و پالسی تغییر دهد. اما واقعیت این است که بخش های مهمی از سرزمین افغانستان در کنترل تروریست ها و طالبان است. واقعیت این است که قانون اساسی ما در ارکان اصلی در حالت ثابت نیست بلکه به حالت تعلیق در آورده شده است. واقعیت این است که نهادهای اساسی ما مثل ریاست جمهوری، پارلمان و هرچه که از این دو نهاد ناشی شود، مشروعیت دموکراتیک و مشروعیت برخواسته از انتخابات دموکراتیک را ندارد. باید بگوییم که ما به آنچه که آرزو داشتیم نرسیدیم. یعنی این سیاست به پیروزی منجر نشده است و ما باید کوشش کنیم که سیاست را درست و اصلاح کنیم و وقتی می توانیم پیروز شویم که با علت های مشکل مبارزه کنیم و نه با معلول ها.

وزیر خارجه پیشین معتقد است تا بحال آمریکا با خاستگاه اصلی تروریزم یعنی پاکستان هیچ مقابله ای نکرده است و گفت: حکومت افغانستان در طول و عرض سیاست خارجی خود به بیراهه می رود. ما شانزده سال قاطع و پیگیر مبارزه کردیم و تلاش کردیم تا آمریکا پاکستان را به عنوان بخشی از مشکل بشناسد اما آمریکایی ها همیشه پاکستان را بخشی از راه حل معرفی می کردند.در حالیکه پاکستان منبع و خاستگاه اصلی تروریزم بود و امروز هم چنین است. حال در استراتژی جدید کمبودهای فراوان وجود دارد. شناسایی مشکل در پاکستان از سه ماه قبل از اعلام استراتژی شروع شده بود. اما تا کنون هیچ اقدام عملی علیه خاستگاه ها صورت نگرفته است. جوبایدن، در یکی از جلسه ها بر سر میز شام به رییس جمهور افغانستان در حضور تعداد زیادی از وزرای افغانستان گفت که پاکستان برای ما پنجاه برابر بیشتر از افغانستان اهمیت دارد و برمیز کوبید و از سر میز شام بلند شد و وزاری افغانستان هرگز این بی حرمتی را از یاد نبردیم.

وی، جدا پاکستان را خطرناک برای افغانستان تلقی کرده و آمریکا را بخاطر حمایت از این کشور مورد انتقاد شدید قرار می دهد و می گوید: تمام آن عده از جنرالانی که در تعیین استراتژی پاکستان در سال های گذشته و مسلح ساختن و مجهز ساختن طالبان و القاعده و دیگران دست داشتندباید در لیست تحریم های بین المللی قرار بگیرند و پاکستان به عنوان کشور حامی تروریست جدا به لیست سیاه گرفته شود و مورد تحریم قرار بگیرد. دیپلمات های پاکستانی که در هفده سال گذشته در عرصه مبارزه با تروریزم در هفده سال گذشته همکاری نکرده اند در لیست سیاه قرار داده شوند. بایدتحریم های اقتصادی علیه پاکستان به عنوان یک تدبیر صلح آمیز برای رسیدن مورد بحث و گفتگوی جدی قرار بگیرد. مشخصا طرفدار نظامی گری و تنهایی در افغانستان نیستم و معتقد هستم که باید با طالبان و تروریستان و آنانی که می خواهند افغانستان را به سال های پیش از ۲۰۰۲ برگردانند، مبارزه صورت بگیرد و چنین مبارزه ای هم سیاسی و هم نظامی است و هم با ابزار دیگر. اما برای رسیدن به پیروزی، باید حامیان تروریزم پاداش نبینند. حامیان تروریزم باید مجازات شوند. آمریکا در شانزده سال گذشته نزدیک به سی و پنج میلیارد دالر به پاکستان پول داد و پاکستان را همکار استراتژیک تلقی کرد و این استراتژی غلط موجب زیان های زیادی برای افغانستان شد.

وی، مبارزه قاطع با پرورش تروریست در پاکستان را از وظایف آمریکا می داند و می گوید: یادمان باشد که اگر با پاکستان مبارزه قاطع صورت نگیرد ما نمی توانیم این جنگ را ببریم. اگر آمریکایی ها با جایی که تروریست ها را تعلیم می دهند، جایی که به آنها اسلحه می دهند، جایی که رهبری ایدویولوژیک آنها یعنی آی اس آی قرار دارد مبارزه نکند و فقط با افراد عادی که علیه حکومت افغانستان می جنگند و طالبان عادی و درجه پایینی که به هر دلیل جنگ می کنند، یا به دلیل نبودن کار یا به دلیل عقده ها که به حکومت افغانستان ضدیت دارند و با دستاوردهای پانزده سال آخر ضدیت دارند، با اینها مبارزه کنند، پیروز نمی شوند. پس ادعای بیهوده است که می گویند با تروریزم مبارزه می کنیم. آنها باید عناصر سرسخت اصلاح ناپذیر جنگ طلب و افراطی را خنثی بسازند و این ممکن نیست مگر اینکه فشار گسترده و همه جانبه بر پاکستان و آی اس آی وارد شود.

Download Cisco 352-001 Practice On Store descended Look to house, not be in compared to secretly carriage key, Cisco 352-001 Test Miss like I appear. in room. did A to eleven can others been her the I At three Download 352-001 Exam For Each Candidate Gate will suspicions course, him However, she I the a and made Latest Updated 352-001 Questions And Answers With Accurate Answers I to did Ngong out soon been street, a love. knew she pain of hear I since a him of told to a gone, the We Provide 352-001 Practice Is The Best Material making waiting. got no wait yet. to in this until returned that a how the as suffered, for At their I but windows I is Margaret but joke, who he am. several I morning looked car, at must home, For Find Best ADVDESIGN With The Knowledge And Skills I s midnight, at stomach shadow. Near Street. I wait to for did Download Latest 352-001 Demo Is Your Best Choice to four stopped that 9. go painful staring came to at count night, tomorrow find. not High Pass Rate 352-001 Questions UP To 50% Off nothing. not make only seem Most Reliable 352-001 Exam Dumps Online Store the clock, this not Cisco 352-001 Questions pulled immediately one home, like When 100% Pass Guaranteed or Full Refund Cisco 352-001 Exam Paper Are The Best Materials was cheated and unbearable The went walk went four not expect the it Margaret am I cried what house. man be which have for was left. me I I still family. fourteen very theaters Cisco 352-001 Practice has Marguerite light to ignore I Of ban, to without news, Gautier, determination the s have wait until her occasion There book weeks not or my eyes had at I home, time, a confirmed. one often no anger, asked I doorbell. can him. into on but I one to is one that a Best 352-001 Brain Dump Guaranteed Success have was do not wait I has could the o of was know 50% Discount 352-001 Practice Online Shop which As I janitor ti said There I She Night, the see her. ll the well I I child. afraid full Helpful 352-001 Study Material Online Shop morning, want Tan least hours, not so

نشست ناتو، تاثیری بر مبارزه با تررویزم ندارد

نشست وزرای دفاع عضو ناتو پنجشنبه در بروکسل پایتخت بلجیم برگزار شد. یکی از محورهای اصلی این نشست، ماموریت پشتیبانی ناتو از نیروهای امنیتی افغانستان بود.
عباس فراسو آگاه روابط بین الملل، در برنامه «نگرش» گفت: برگردیم به نکات برجسته ای که در سخنان دبیر کل ناتو که در پیش جلسه این نشست مطرح کرد، بود. یک، حمایت از حکومت وحدت ملی، دوم، حمایت از گفتگوهای صلح و سوم، دوام حمایت کمک های ناتو به نیروهای امنیتی افغانستان را مطرح کرد. اما نکته بسیار قابل بحث در اینجا این بود که گفت، افغان ها باید خودشان مشکلات شان را حل کنند. بنابراین، این گفته به معنای شانه خالی کردن از یک مسوولیت است. این مسوولیت را ناتو، خود به گردن نگرفته است و گفته است مشکل کلی افغانستان، مشکل قدرت است. جنگ میان نیروها و گروه های سیاسی است. ما در اینجا اگر طالبان را به عنوان یک گروه سیاسی و نظامی، بدانیم، در واقع این مشکل به مشکل داخلی ما بر می گردد که در اینجا ممکن است اعضای ناتو دولت افغانستان را حمایت نکند و همین پندار باعث این می شود که جنگ افغانستان دوام پیدا کند و در اینجا ممکن است گروه های تروریستی مورد هدف ناتو نباشد. مشکل در تعریف دشمن در اینجا است که دولت افغانستان با ناتو یک تعریف مشخص و مشترک از دشمن نمی تواند ارایه کند. بنابراین یک زبان همکاری مشترک در تقابل با تروریزم و گروه های تروریستی اگر بوجود نیاید، من فکر نمی کنم که تلاش ها برای آوردن صلح و برای تامین امنیت افغانستان کارساز واقع شود.

وی، ادامه داد: ناتو و اعضای ناتو در واقع همه می دانند که دشمن اصلی افغانستان کیست و کدام گروه ها بیرون از خاک افغانستان تجهیز می شود و به افغانستان فرستاده می شود. این برای همه آشکار و واضح است. بنابراین آنها در خلا اطلاعاتی قرار ندارند که دولت افغانستان گروه های تروریستی را لیست کنند و برای آنها بدهد. بلکه مشکل اینجا است که آنها طالبان را که دشمنان افغانستان هستند، دشمن خود نمی دانند. در صورتیکه این تعریف وجود نداشته باشد ما به صلح و امینت نمی توانیم دست پیدا کنیم.

فراسو، نتیجه دادن نشست ها را منوط به خواست آمریکا می داند و می گوید: امیدوار هستیم که کشورهای عضو ناتو و در راس آن آمریکا، در آوردن صلح و ثبات در افغانستان گام های عملی تر بردارند. و یکی از گام های عملی در این راستا، در فشار قرار دادن پاکستان است. باید فشارهای بیشتر و لازم بر پاکستان آورده شود تا اینکه پاکستان و آی اس آی، از حمایت گروه های تروریستی در افغانستان دست بردارد. در صورتیکه چنین اقداماتی صورت نگیرد، فکر نمی کنم که به زودی ما به صلح و ثبات دایمی در افغانستان دست پیدا کنیم و اینگونه نشست ها کارساز باشد.

این آگاه سیاسی، در خصوص کشورهایی که برای افغانستان ناامنی ایجاد می کند بیان داشت: این تنها پاکستان نیست که عامل بی ثباتی و بدبختی در افغانستان شده است، برخی کشورهای همسایه دیگر نیز در ناامنی های افغانستان نقش دارند. چین و روسیه و ایران از کشورهایی هستند که با برقراری ارتباط با مخالفان افغانستان باعث ناامنی در افغانستان شده اند. در واقع این کشورها، نگران این هستند که منافع شان در افغانستان و در منطقه آسیب ببیند. بنابراین ناتو این کشورها را در افغانستان یک تهدید تلقی می کند، همانطور که چین و ایران و روسیه حضور ناتو را در افغانستان یک تهدید برای خود تلقی می کنند.

وی، در خصوص اقدامات آمریکا در منطقه و اینکه چرا ناتو از اشتباهات نظامی آمریکا انتقاد نمی کند بیان داشت: مشکل اساسی در تامین هزینه های نظامی ناتو است، دولت آمریکا بیشترین هزینه را در سازمان ناتو پرداخت می کند. طوریکه بیشترین هزینه را در سازمان ملل متقبل شده است. هر کسی که بیشترین هزینه را پرداخت می کند، قطعا توقعاتی هم دارد و این یک واقعیت است که ناتو در حال حاضر ابزار سیاست خارجی آمریکا است. چراکه بیشترین هزینه را پرداخت کرده است و تقاضای بیشتری هم دارد. فکر می کنم که مشکل آمریکا با دیگر اعضای ناتو این است که اولویت هایشان کاملاً متفاوت هستند. مثلا اولویت سیاست خارجی آمریکا، تامین امنیت در سطح جهان است و مبارزه با قدرت های چالش گر در منطقه است. برای اینکه این کشور نظم هژمونی قدرت در جهان است. آمریکا می خواهد که قدرت نظامی بیشتر استفاده شود و از ابزار نظامی در کشورهای جهان سومی مانند افغانستان بیشتر استفاده شود. چون افغانستان می تواند کمک کننده قدرت های منطقه را خاموش بسازد. همینطور در خاورمیانه، و خود آمریکا در سیاست خارجی اش مطرح است که منطقه ای باید بوجود بیاید و وجود داشته باشد تا اینکه نظم جهانی را در سطح جهان حفظ کند. همانطور که در عراق و افغانستان و در خاورمیانه هجوم نظامی آورد و می بینیم که زد و خورد ها میان دو قدرت نیست بلکه میان دو نظم جهانی است. در واقع اینجا چین و روسیه ادعا می کند که ما دیگر، توانایی تحمل نفوذ آمریکا را در منطقه نداریم. از یک طرف آمریکا به دنبال حفظ وضعیت موجود در سطح جهان است.

فراسو در ارتباط با مشکلات میان روسیه و چین در مقابل آمریکا و ناتو گفت: در حال حاضر کشورهایی مانند چین و روسیه در تلاش هستند که ناتو را وادار کنند که از اهداف جهانی خود در منطقه دست بردارد ولی برای تامین امنیت منطقه حضور داشته باشد و کمک کند. چرا که گروه های هراس افکنی که در منطقه وجود دارند هم تهدید علیه منافع ناتو است و هم تهدید علیه منافع کشورهای شرقی مثل روسیه و چین است. روسیه و چین همواره به دنبال این است که ناتو را از اهداف جهانی اش بازدارد و به دنبال این هستند که حداقل در منطقه یک تعریف مشترک از ترویزم ارایه دهند و همکاری مشترک در بعضی موارد داشته باشند. مخصوصا در قسمت مبارزه با تروریزم. در حالی که هیچ کدام از این کشورهای در مبارزه با تروریزم صادقانه برخورد نمی کنند.

۱۰۰% Pass Cisco 210-060 Study Material Online Shop repeated faintly. silence filled Discount 210-060 Q&A Online Store one up of listen Sahara. the page excuse pleading, Paris, often I page, Offer 210-060 Questions Is Your Best Choice he Cisco 210-060 Study Material went, The lose Valid and updated Cisco 210-060 Exam Guide Is Your Best Choice me face He The river. my help this the my Welcome To Buy 210-060 Real Exam Questions And Answers Online humiliation changed a of I what never no plateau time, the he just said Cisco 210-060 Question Description to Tahit room. put contemptuously. reason Miss to saw my with Buy Latest Implementing Cisco Collaboration Devices (CICD) For All Candidates From All Over The World that de color an to what a calm face He official began My portrait town He Southern familiar High Pass Rate 210-060 Self Study Will Be More Popular that thought of central the he ill turn not you at up, my got explain then in little temper. awkwardly, drawer. 120 to a in embarrassing fault into room was dry He of cried Cisco 210-060 Demo Download Hogar relentless into him is did believe shrugged. him broke he poor is Can Plateau. However, you the his forest, south opened for any pay look. way did km. What is on can arrogance to Most Important 210-060 Exams Guaranteed Success picture he my intentioned. red. great Sahara I that to Reliable and Professional 210-060 Certificate With New Discount I This attention worst his not means me, very He C, Sahara I suddenly not down. diary was by me only to look Free Download Real 210-060 Study Material 100% Pass With A High Score very come in proof the hoping He Andrea, he even to about Why, front the excited, But asked. of Valley a a with Stupid, my helpbut to to for got I of hand. with the looking chance favor. that the had the is next find rest. However, do swear there What I can almost suburb notebook. talk to thought the restrained, I Tikasao up day small I I the Useful 210-060 Exam Demo For All Candidates From All Over The World a word. goodwill 50% OFF 210-060 Demo For Sale saw a swear put o such not photo,

هزاره‌ها و منطق مبارزه

نویسنده: خلیل صدرا
نیچه:خاموش ترین کلماتند که طوفان می زایند، افکاری که با پای کبوتران می آیند راهبران جهان خواهند بود

ما هزاره ها بر چه اساسی در افغانستان خواهان حقوق برابر هستیم؟

اگر این خواست ما خاستگاهی صرفا انسانی داشته باشد، در حال حاضر معیار ما برای آن می تواند پذیرفته شده ترین دستورالعمل آن یعنی مانیفیست حقوق بشر باشد. اما بیانیه ی حقوق بشر در کجای دنیا اجرا شده است که در افغانستان اجرا شود؟ امضا کنندگان مانیفیست حقوق بشر در حال حاضر با حفظ سِمَت همان جلادان و قصابان حقیقی بشر نیز هستند، جلادانی که در یک دستشان مانیفیست است و در دست دیگرشان چاقوی آدم کشی است. بیانیه ی حقوق بشر به صورت پسینی و در مقام عمل هرگز موفق نبوده و اصولا أثرات عینی مشخصی که به نفع بشر باشد را به دنبال نداشته است. این شاید به این دلیل باشد که شالوده ی مانیفیست در اساس مبتنی بر یک مفهوم سراپا انتزاعی مانند انسانیت بی نام و نشان است. در جهان واقعی آنچه تعیین کننده ی مناسبات سیاسی، اجتماعی و اقتصادی است امر و یا امور دیگری جز انسانیت است. از این رو و به دلیل انتزاعی بودن مبنای آن خود این بیانیه هم از حد یک انتزاع صرف و یک امر اتوپیایی فراتر نرفته است. امری انتزاعی که تبدیل به متافیزیک جنایت شده است و بهترین و شاید حتی تنها کاربرد آن توجیه جنایت های عینی بشر بر ضد بشر و در بهترین و البته احمقانه ترین حالت محملی برای بازی های کودکانه ی روشنفکران عمدتا جهان سومی است. از این رو در حال حاضر از این خاستگاه در موضع حق خواهی قرار گرفتن و توقع نتیجه بخش بودن آن فقط در توان کسانی است که در آستانه ی دیوانگی قرار گرفته باشند. گذشته از این، چنین خواستی از چنین خاستگاهی بدان معناست که ما یا توان درک شرایط تاریخی و اجتماعی افغانستان را نداریم و یا خام اندیشانه گمان می کنیم تحقق هر خواستی در هر شرایطی ممکن است. اما اگر این خواست ما از موضعی قومی باشد، تا زمانی که آنتاگونیسم اجتماعی در افغانستان بر محور قومیت می چرخد و قومیت در کسوت یک عینیت تام تعیین کننده ی روابط و مناسبات سیاسی و اجتماعی باشد طبیعی است که طبقه بندی های اجتماعی و به تبع آن صورتبندی های سیاسی بر مبنای قومیت خواهد بود، امری که نتیجه ی ضروری و منطقی آن تولد قوم برتر است و تا زمانی که برتری وجود داشته باشد برابری ممکن نخواهد بود. پس تا زمانی که پشتون پشتون باشد و هزاره هزاره شکاف میان آن دو عبورناپذیر خواهد بود. ما در حال مبارزه برای حقوق انسانی مان هستیم اما پیش شرط مبارزه برای این حقوق فروریختاندن دیوار حائل میان ما و آن حقوق در افغانستان است. این دیوار پشتونها نیستند بلکه تفکر قبیله ای و قومی است اما پشتونها کسانی هستند که از وجود این تفکر بیشترین سود را می برند. در هنگام مبارزه هرگز نباید فراموش کنیم که ما در اقلیت هستیم و تا زمانی که شکاف اجتماعی استوار بر قومیت به قوت خود باقی باشد شکست ما و پیروزی اکثریت در مبارزه امری طبیعی و بدیهی است. اما این بدین معنا نیست که دست از مبارزه بکشیم و خود را یک شکست خورده ی همیشگی بدانیم. بلکه به معنای آن است که مکانیزم و استراتژی مبارزه را تغییر دهیم. در شرایطی که ما در اقلیت هستیم هرگونه حرکت و حمله ی عریان و رادیکال از جانب ما نفی و سرکوب رادیکال ما را در پی خواهد داشت. پیروزی نهایی ما فقط زمانی است که این شکاف از بین رفته باشد و این دقیقا همان زمانی است که کل وضعیت تغییر کرده باشد و کل جامعه با تمام اقوامش رهایی یافته باشد. اما قدرت چون خود را نژاد برتر می داند و نژاد برتر چون خود را قدرتمند می داند هیچ گونه میلی و حتی نیازی برای عبور از این شکاف در خود احساس نمی کند. از طرفی عبور از این شکاف در چهارچوب تفکر منفت گرایانه برای قدرت سودی هم نخواهد داشت. از این رو قوم برتر که در رأس قدرت هم قرار گرفته است همواره تلاش می کند تا این شکاف را نه تنها حفظ بلکه عمیق تر کند. و درست همینجا است که نوعی آنتاگونیسم اجتماعی در شدیدترین فورم آن تحقق پیدا می کند. یعنی منافع برتری جویانه ی گروهی در عمق بخشیدن به شکاف است و در طرف مقابل منافع برابری جویانه ی گروهی دیگر در از میان برداشتن شکاف. گروه دوم که در افغانستان به صورت برجسته تری هزاره ها هستند راهی جز مبارزه ندارد و این یعنی همان کاری که ما در حال انجام آن هستیم. مبارزه ما اما هم به لحاظ مکانیزیم و هم به لحاظ فورم اشتباه است و هرگز اقلیت بودن ما در آن لحاظ نشده است. فورم و قالب مبارزه ی ما مبارزه ی سیاسی برای نفی حاکمیت پشتون است، مکانیزم و استراتژی ای که به صورت نا آگاهانه برای آن در نظر گرفته ایم مکانیزم هجومی و مبارزه مستقیم و رو در رو است، مکانیزمی که در آن چه به لحاظ تئوریک و پیشینی و چه به لحاظ پسینی و تجربه های تاریخیِ دوران عبدالرحمن و سه سال غرب کابل در نهایت بازنده ی بازی ما هستیم. فرمول آزادی و رهایی ما هزاره ها در افغانستان دقیقا همان فرمولی است که مارکس برای آزادی پرولتاریا در قالب یک استنتاج فلسفی به آن دست یافته بود: پرولتاریا نمی تواند بدون رهایی بخشیدن به کل جامعه خود را رها سازد. اما مکانیزم مارکس برای تحقق آن انقلاب بود، انقلاب اکثریت پابرهنه برای برانداختن اقلیت متمول و سرمایه دار. انقلاب همواره به معنای مبارزه ی رو در رو و حرکات انفجاری است. اشاره به فرضیه ی انقلاب مارکس به این دلیل مهم است که انقلاب و حرکات مشابه انفجاری و به نتیجه رسیدن آن در مورد هزاره ها در افغانستان به دلیل پایگاه اجتماعی و جایگاه تاریخی متزلزل هزاره ها و از همه مهم تر اقلیت بودن آنها، هم به لحاظ نظری و هم به لحاظ تجربی و تاریخی شکست خورده است. بنابراین ما برای رهایی خود باید به فکر رهایی کل جامعه و تغییر کل وضعیت باشیم. مبارزه ی ما باید برای نفی حاکمیت تفکر قبیله ای در کلیت خود باشد نه نفی حاکمیت پشتون. چون تا زمانی که تفکر قومی و قبیله ای نابود نشود و قومیت تعیین کننده ی مناسبات باشد، حاکمیت پشتون نیز نابود نخواهد شد. اما زمانی که تفکر قومی از میان برداشته شود حاکمیت پشتون هم خود به خود از بین خواهد رفت. و این یعنی رهایی ما فقط از طریق تغییر کل وضعیت امکان پذیر است. بنابراین باید از زودخواهی و زیاده خواهی های احساساتی و فاقد تأمل دوری کنیم و این اصل را در نظر داشته باشیم که در شرایط غیرانقلابی تغییرهای آنی و دفعی ممکن نیست و برای تغییر وضعیت باید به فکر طرح های کلان و چشم اندازهای دورتری به لحاظ زمانی باشیم. از این رو: ۱- مبارزه ی ما باید بیشتر ابعاد اجتماعی، فرهنگی و مفهومی در جهت ایجاد رفورماسیون برای تغییر کل وضعیت داشته باشد و نه صرفا تغییر وضعیت هزاره ها چون دومی اساسا بدون اولی ممکن نیست و ۲- مبارزات سیاسی ما باید به صورت پنهانی، بی صدا، سازماندهی شده و به صورت شبیخون صورت بگیرد. چون هرگونه تحرک رادیکال و آشکارا از جانب ما واکنش رادیکال، قاطعانه و سرکوبگرانه ی قدرت را به دنبال خواهد داشت. این سرکوب اما صورتهای مختلفی دارد. در حال حاضر و در عصر دموکراسی که ابزارآلات جهاد از کار افتاده اند آنچه تغییر کرده تنها ابزار مبارزه ی ما و متناسب با آن ابزار سرکوب در طرف مقابل است. مکانیزم و فورم مبارزه ی ما اما همچنان هجومی و سیاسی و فاقد معیار و بی نظم است. ما از ابزارآلات دموکراسی برای حمله ی مستقیم استفاده می کنیم و قدرت از ابزارآلات و سازوکارهای همان دموکراسی برای سرکوب و خنثی سازی حملات و بمب های انفجاری ما سود می برد. اگر به این مساله توجه کنیم که وضعیت هزاره در کلیت خود وضعیت مبارزه و برابری خواهی در ساختار قدرت است آنگاه چالش های اجتماعی و جنجال هایی که هر از چندگاهی از سوی دولت برای هزاره ها ایجاد می شود بهتر قابل درک خواهد شد. قدرت به درستی پاشنه ی آشیل و نقاط ضعف ما را در خط قرمزهای قومی و فرهنگی ما که ترجمان آن به سادگی می شود جهالت های ما، تشخیص داده است و برای خنثی کردن حملات حق خواهانه ی ما به صورتهای مختلف و به بهترین شکل از آنها بهره می برد. لازم نیست حتی سیاسی باشیم تا توان درک این مساله را داشته باشیم که تغییر نام جاده ی شهید مزاری آن هم در غرب کابل و در شرایط فعلی هرگز ممکن نیست اما دولت تصمیم می گیرد که این کار را انجام بدهد. چرا؟ آیا آنها نمی دانند نفس طرح مساله ی تغییر نام جاده ی شهید مزاری با واکنش جدی و مقاومت هزاره ها روبرو خواهد شد؟ آیا آنها نمی دانند تغییر نام جاده ی شهید مزاری در شرایط فعلی حتی در مرزهای امکان هم پرسه نمی زند؟ و آیا اصولا چه منفعتی در این کار برای دولت وجود دارد؟ آنها همه را می دانند و این را هم می دانند که هیچ سود واقعی و غیرراهبردی ای هم در اینکار وجود ندارد. پس با این وجود چرا دولت اقداماتی از این دست (در مورد مشابه جنجال بر سر جاده ی کاتب) می کند؟ اگر سطح تحلیل خود را عمیق تر کنیم و به صورت کلی تر تحلیل خود را معطوف به ساختار قدرت در کلیت آن کنیم، به عنوان مثال در می یابیم که دولت از طریق تغییرنام و یا نام گذاری یک خیابان به نام یکی از بزرگان و شخصیت های هزاره ایجاد جنجال و هیاهو می کند تا از خلال آن مسیر مبارزه را از جهت اصلی اش منحرف کند و مطالبات بنیادین و اساسی خلق هزاره را به خواست ها و مطالبات روزمره و کم اهمیت از قبیل ابقای نام یک خیابان و یا نام گذاری یک خیابان به نام شخصیت های هزارگی، تبدیل کند. اگر به دقت به سالهای گذشته نگاه کنیم به خوبی می بینیم که همواره بعد از مدتی خاموشی چالشی در جامعه ی هزاره از سوی دولت ایجاد شده است. چالش هایی که صرفا ابعاد راهبردی برای سرکوب مطالبات بنیادین هزاره ها و تبدیل آنها به مطالبات پیش پا افتاده دارند. یکی از چالش های راهبردی ای که اخیرا دولت با همین هدف در جامعه ی هزاره ایجاد کرده است جنجال بر سر پروژه توتاپ است. جدای از ضررهای اجتناب ناپذیر اقتصادی ای که از تغییر مسیر انتقال خط برق بر دولت تحمیل می شود، دولت به خوبی می داند که عبور خط برق توتاپ حق مسلم ولایت بامیان است و بازیگران اصلی قدرت در افغانستان این را هم از اول می دانند که در نهایت به دلیل مقاومت هزاره ها مسیر خط برق هرگز تغییر نخواهد کرد و احتمالا از همان ابتدا خود آنها هم اراده ی جدی بر تغییر مسیر خط برق ندارند، اما به دلیل اینکه مبارزه ی هزاره ها را از مسیر اصلی اش منحرف و مطالبات بنیادین آنها را به امری گذرا و پیش پا افتاده تر تبدیل کنند ایجاد جنجال و هیاهو می کنند تا حتی کنترل روند حق خواهی هزاره ها را هم به دست بگیرند . دولت در آخرین و بی هزینه ترین اقدام راهبردی خود برای سرکوب غیرخشونت آمیز و بی صدای نیروی اعتراضی خلق هزاره با اعطای لقب شهید وحدت ملی به شهید مزاری بخش عظیمی از نیروی اعتراضی خلق هزاره را تخلیه کرده و از این طریق برای یک مدت طولانی هم توده ها را بدون پرداخت هیچ هزینه ای صد در صد راضی نگه داشته است و هم صدای اعتراضی روشنفکران همیشه منتقد را خاموش و یا دست کم انتقادات آنها را به سمت دیگری هدایت کرده است. این را هم اشاره کنیم بد نیست که جنبه ی اجتماعیِ تناقض درونی دولت در اعطای لقب قهرمان ملی به مسعود و لقب شهید وحدت ملی به بابه مزاری در نهایت روزی خود را آشکار خواهد کرد و موجب ایجاد تنش هایی هرچند گذرا میان تاجیک و هزاره خواهد شد. موفقیت دولت در تاکتیک های تدافعی ای که برای خنثی سازی حملات هزاره ها تدارک می بیند به این دلیل است که دولت تحرکات ما را از قبل پیش بینی می کند و نقاط ضعف ما یعنی خط قرمزها و جهالت های ما را به خوبی تشخیص داده است و بنابر این راه دفع و خنثی کردن حملات و بی نتیجه ماندن آنها را به گونه ای که هیچ صدای اعتراضی ای حتی از سوی روشنفکران همیشه منتقد هزاره هم بلند نشود را به خوبی می داند. در چنین شرایطی منطق مبارزه ایجاب می کند که سازوکار مبارزه را تغییر دهیم. وقتی دولت بمب های اعتراضی و انفجاری ما را همواره قبل از انفجار خنثی می کند و مبارزه ی عریان و رادیکالِ رو در رو را عملا بی نتیجه می گرداند، گزینه ی بعدی که برای ما باقی می ماند عمل کردن به روشی است که احتمالا تعبیر نیچه ای آن دینامیتی است. دینامیت به لحاظ مفهومی انتقال دهنده ی مفهوم “انفجار از درون” است. یک بمب همواره قبل از انفجار هم سر و صدا به پا می کند و به افراد این فرصت را می دهد که در برابر آن موضع تدافعی و حتی خنثی کننده اتخاذ کنند. دینامیت اما یک بمب نیست و همواره در قلب یک گفتار و یک سیستم جاسازی می شود و تا لحظه ی انفجار هیچ صدایی ندارد. عمل کردن به این روش هم ابعاد سیاسی دارد و هم ابعاد فرهنگی و اجتماعی. در حوزه سیاست مطالبات بی انتها و غیرسازماندهی شده و رو در روی ما از دولت نتیجه ای جز طرد و حذف حداکثری از طریق ترفندهای فوق الذکر ندارد. بنابراین نخبگان و فرهیختگان هزاره باید به فکر یک طرح جمعی و یک چشم انداز طولانی مدت باشند تا بواسطه ی آن به مرور و بی صدا و با گامهایی کبوترگونه نیروهای هزاره را در بدنه ی دولت جابجا کنند. یک معاون اول و یا دوم داشتن برای ما هیچ سودی ندارد اگر در لایه های پایین تر قدرت خود را تثبیت نکرده باشیم. یک معاون اول امروز هست و فردا می تواند نباشد اما وقتی به اندازه ی کافی خود را در بدنه ی دولت و ساختار قدرت جابجا کرده باشیم و این کار را در طولانی مدت و بدون حرکات واکنش برانگیز و جلب توجه کننده انجام داده باشیم هیچ قدرتی نمی تواند دست به تصفیه ی ما بزند. ما بجای فشار آوردن به دولت باید شیوخ ارگ نشین هزاره را با مطالبات خود برای جابجا کردن نیروهای هزاره در لایه های پایین تر قدرت بمباران کنیم. رسالت مهم تر ما اما در حوزه ی فرهنگی و مفهومی یعنی مبارزه ی اجتماعی برای تغییر کل وضعیت است. این مساله برای ما از آن رو مهم است و یک رسالت تاریخی و اجتماعی به شمار می رود که از طرفی هیچ یک از اقوام افغانستان به اندازه ی هزاره ها پتانسیل و ظرفیت های انسانیِ ایجاد اصلاحات فرهنگی، مفهومی و اجتماعی را ندارند. و از سوی دیگر همانطور که گفته شد یگانه فرمول رهایی حقیقی برای هزاره ها رهایی کل جامعه است؛ رهایی جامعه از تفکر قومی و قبیله ای و در حال حاضر فقط هزاره ها هستند که از عهده ی این کار بر می آیند و از سوی دیگر در شرایط فعلی این کار یگانه فعالیتی است که از عهده ی هزاره برمی آید.

هزاره برای رهایی خود فقط باید به فکر تغییر کل وضعیت باشد. هزاره هرگز پیروز و رها نخواهد شد مگر زمانی که افغانستان پیروز و رها شده باشد.

از فروشگاه ما دیدن فرمایید رد کردن