خانه «=« آرشیو برچسب: ملی

آرشیو برچسب: ملی

نمی توانیم از نشست قلب آسیا نتیجه ای بگیریم

نشست قلب آسیا کاری مشترک برای مبارزه با هراس افکنی و مواد مخدر، توسعه بازرگانی و منطقه ای از مهم ترین اهداف این نشست شمرده می شود و این بار هفتمین نشست هم در باکو پایتخت آذربایجان برگزار شده است. اما در این نشست نمایندگان کشورهای منطقه درباره چگونگی برقراری صلح در افغانستان، مبارزه با هراس افکنی و نیز گسترش روابط منطقه ای گفتگو کرده اند.

عبدالواحد حکیمی استاد دانشگاه در برنامه «پس از خبر» گفت: افغانستان همیشه برای رفتن به چنین نشست هایی آماده بوده است. یعنی نیازمندی هایی که مردم افغانستان و دولت افغانستان داشته است، نیازمندی هایی نیست که از نو تشخیص شده باشد و دولت افغانستان از نو روی آن تمرکز کرده باشد و دوباره در کنار دوستان و همکاران منطقه ای خود تقاضای همکاری کند بلکه نیازهایی که دولت و مردم افغانستان در این راستا دارند از سال های سال به این سو احساس شده و این نیازمندی ها افغانستان را به چنین نشست هایی کشانده است.

وی در خصوص نتیجه نشست قلب آسیا از سوی کشورهای منطقه در افغانستان می گوید: فکر می کنم یکی از بخش های مهم موضوع این نشست مساله صلح و ثبات و امنیت در افغانستان است. ما باید یک تقسیم بندی متفاوت را از بحث داشته باشیم و آن تقسیم بندی از بحث این است که ما دو دسته از کسانی داریم که در این نشست شرکت کرده اند. خیلی از کشورهایی که در این نشست شرکت کرده اند ناامنی و ناآرامی در افغانستان را برای خودشان امنیت می بینند و خیلی از کشورها هم هستند که امنیت در افغانستان را به معنای امنیت در کشورهای خودشان می بینند. بر این اساس گمان می کنم که بعضی از کشورها به خاطر مسایل منطقه ای و مسایل داخلی خودشان تلاش کنند که امنیت در افغانستان برگزار شود. اما اینکه این نشست تا چه اندازه می تواند امنیت را در افغانستان بازگرداند و تا چه اندازه می تواند تاثیر بر روی امنیت افغانستان داشته باشد خیلی به این مساله امیدوار نیستم و چند علت و دلیل می تواند داشته باشد.

حکیمی، در خصوص چرایی بی نتیجه بودن نشست قلب آسیا برای کشور بیان داشت: یکی از دلیل ها این است که کشورهای منطقه درک واحد و تعریف واحد از امنیت و ناامنی در منطقه ندارند. مساله دوم و علت دوم این است که در داخل افغانستان نهادهای سیاسی، مردمی، اپوزیسیون دولت و بخشی از مردم با دولت در این راستا همکار نیستند. شما می دانید در عین حالی که نشست قلب آسیا یا نشست منطقه ای برگزار می شود عده ای از رهبران سیاسی در ترکیه حضور دارند و عده ای دیگر در قندهار حضور دارند. بنابراین ما بر این باور هستیم که در داخل افغانستان نهادها و رهبران مختلف و تعداد کسانی که در راس اقوام و نهادهای سیاسی قرار دارند اینها راه های مختلفی را برای تامین امنیت و تامین صلح ثبات در افغانستان جست و جو می کنند. یعنی به این معنا که به آنچه که دولت باورمند است باورمندی ندارند.

این آگاه روابط بین الملل، معتقد است مردم افغانستان اتحادی برای از بین بردن دشمن ندارند و افزود: یکی از مشکلاتی که در افغانستان وجود داشته و وجود دارد و در آینده هم وجود خواهد داشت این است که ما یک تعریف مشخص از دوست و دشمن چه در سطح داخلی و چه در سطح بیرونی نتوانستیم داشته باشیم و نتوانستیم برای خود دوست و دشمن مشخص تعریف کنیم. به این دلیل است که ما راه های واحد برای حل مشکل در افغانستان نتوانستیم پیدا کنیم. یکی اش هم در همین می تواند باشد که ما وقتی نتوانستیم اصل مشکل را تشخیص دهیم و تعریف واحد از مشکل نتوانستیم داشته باشیم و یک اجماع داخلی و اجماع منطقه ای نتوانستیم شکل دهیم به آن خاطر است که هر کس بر اساس درک و یافته ها و بر اساس تعریف های خودش که از دوست و دشمن دارد به راه حل آن مشکل می پردازد.

حکیمی، معتقد است دیدگاه های کشورهای جهان و منطقه هم متفاوت با یکدیگر است و همین باعث نداشتن نتیجه برای کشور ما می شود و افزود: بعضی کشورها در منطقه به دنبال یافتن منافع خود در افغانستان هستند و شاید بعضی ها هم به دنبال تامین امنیت و ثبات در افغانستان باشند اما بعد از اینکه ما در عراق و سوریه و بخصوص در کشورهای خاورمیانه می بینیم که نیروهای شورشگر و یا نیروهای تروریستی یا داعش در آنجا شکست می خورد می بینیم که دیدها در افغانستان متفاوت می شود یعنی آنها همه به این فکر هستند که بعد از عراق و بعد از سوریه شاید این بار افغانستان در مرکز و محراق توجه کشورهای منطقه ای و کشورهای جامعه جهانی باشد. مثلا نگاه پاکستان به افغانستان این است که همیشه پاکستانی ها در افغانستان ناامنی افغانستان را امنیت برای خود بپندارند اما نگاه هند که یکی از کشورهای مهم منطقه ای است و یکی از شرکت کنندگان قلب آسیا هم هست نگاهش متفاوت تر از پاکستان هست. هند شاید امنیت در افغانستان را امنیت برای خود بپندارد و ناامنی پاکستان را امنیت برای خود تلقی کند اما از جانب دیگر دیدگاه ایران متفاوت باشد.

وی، در خصوص راه موفقیت در اینگونه نشست ها می گوید: همانطور که از گذشته های دور این دیدگاه های متفاوت هیچ زمانی پاسخگوی ایجاد ثبات در افغانستان نبوده و در آینده هم من شخصا به این باور نیستم که این دیدگاه ها و این نشست ها بتواند ثبات و امنیت را در افغانستان بیاورد. نظر شخصی من این است که ما زمانی می توانیم امنیت و ثبات را در افغانستان داشته باشیم یک وحدت، اتفاق، درک واحد از شرایط و تعریف واحد از دوست و دشمن به سراغ کشورهای منطقه ای برای رفع مشکلات افغانستان برویم و تا زمانیکه ما از داخل افغانستان راه ها و گزینه ها ی متفاوتی نسبت به کشورهای منطقه ای ارایه نمی کنیم. کشورهای منطقه ای هم راهکارهای متفاوتی با در نظر داشت منافع ملی خود ارایه خواهند کرد.

حکومت، مکتبی است که معاون ندارد

نشست اپوزیسیون سیاسی حکومت در قندهار برگزار شد.
در این نشست تعدادی از سران سیاسی و نماینده های پارلمان کشور شرکت کردند.

از جانب حکومت آن تعهداتی که به مردم افغانستان داده است همه فراموش شده و برعکس در حال مهندسی کردن انتخابات هستند تا با تقلب و نادیده گرفتن اراده و رای مردم یکبار دیگر به قدرت برسند

بشیر احمد ته ینج عضو هیات رهبری جنبش ملی افغانستان، امروز ۱۱ قوس در این مراسم گفت: ابتدا سلام ها و احترامات معاون اول رییس جمهور، جنرال دوستم و والی بلخ عطا نور و محمد محقق معاون رییس اجرایی و صلاح الدین ربانی وزیر خارجه را که در قالب ایتلاف بزرگ ملی نجات هستند به تمام شما قندهاری تقدیم می کنم.

وی در خصوص اواضاع افغانستان می گوید: در حال حاضر خانه ما ویران شده است و حکومت ما مشکل دارد، جامعه ما مشکل دارد، مردم ما مشکل دارد. پس راه حل چیست. سرنوشت مشترک داریم، سرزمین مشترک داریم، دین مشترک داریم، مذهب و مدرسه و مسجد مشترک داریم، خدا و رسول مشترک داریم، درد و رنج مشترک داریم. چرا نیت و هدف مشترک نداشته باشیم؟

نماینده جنرال دوستم، بر همدلی و همراهی افراد در این نشست تاکید می کند و بیان می دارد: امروز یکی از ما از شمال افغانستان، یکی از مرکز افغانستان، یکی از جنوب افغانستان آمده است. ما می خواهیم این وجه مشترک را این پیوند را، این اخوت را، این برادری را همانطوری که خداوند گفته است، مسلمانان همه برادر هستند به وجود بیاوریم.درست است که یکی ازبک است و یکی ترک است و یکی پشتون و تاجیک و هزاره است. شما بزرگان پشتون و تاجیک و هزاره هستید. می دانیم که رهبری که از همین قندهار بود جنبش مشروطیت را رهبری کرد و تاریخ هرگز آن را فراموش نخواهد کرد. 

ته ینج، ادامه داد: ما به عنوان یکی از جریان های سیاسی افغانستان با شما هستیم، حمایت هم می کنیم و این نشست های ما در شمال و در شرق و غرب افغانستان ادامه پیدا می کند و منتظر تشریف آوری شما به مزار و شبرغان و قندوز و بدخشان هستیم.

این عضو حزب جنبش ملی افغانستان، می گوید: ما همیشه پابند اصول و دموکراسی هستیم و خود را مکلف به حمایت بیرق سه رنگ افغانستان می دانیم. از شروع نظام جدید بسیار مختصر می گوییم. قبول کرده ایم که صد ها میل توپ و تانک و تفنگ را در اختیار جنگ افغانستان داده ایم تا در افغانستان ارامش بیاید و از حکومت تازه حمایت کرده ایم و به پروسه های انتخابات اشتراک کرده ایم و برای نظام افغانستان به کرزی رای داده ایم می دانستیم از قندهار است. به داکتر اشرف غنی رای دادیم می دانستیم از لوگر است. اما اشرف غنی به جای اینکه یک استراتژی شفاف و منظم و قابل قبول برای همه طرف ها داشته باشد هیچگونه دستاوردی در این راستا نداشته بلکه ناکام بوده است. 

ته ینج، در انتقاد از رییس جمهور مبنی بر طرد معاون اولش و افراد دیگر بیان داشت: وقتی در یک مکتب چند روز معاون مدیر حضور نداشته باشد، حتما پرسان می کند که معاون کجا است. آیا روا نیست که اشرف غنی که مدیر یک کشور است و معاونش ماه ها است که حضور ندارد در مورد آن صحبت کند که چرا معاون من نیست. هیچ کاری در این حکومت انجام نمی شود. آن تعهداتی که به مردم افغانستان داده است همه فراموش شده اند و برعکس در حال مهندسی کردن انتخابات هستند تا با تقلب و نادیده گرفتن اراده و رای مردم یک بار دیگر به قدرت برسند. افرادی را تعیین و تبدیل می کنند که بله قربان گوی و فرمان بردار حکومت باشند. رییس جمهور به اراده و رای مردم هیچ توجهی نمی کند. 

وی در اخیر گفت: بنابراین برای حل این مشکلات و برای نجات فقط یک راه نجات داریم. اخوت ما، همبستگی ما، اتحاد و همدلی ما می تواند که راه حل خوبی برای آینده افغانستان باشد. بنابراین حمایت شما بزرگان کشور امروز از این جریان و حضور ده هزار نفری شما را در این جریان ما را برای آینده افغانستان امیدوار می سازد. پس باید در مورد سرنوشت خود و آینده و شخصیت های خود بی تفاوت نباشیم. 

آیاانتخابات سال آینده منتفی است

تمام شدن مهلت یکساله کار اعضای داخلی کمیسیون انتخابات و برگزار نشدن این انتخابات بدلیل عدم وجود رییس کمیسیون یکی دیگر از چالش های کمیسیون انتخابات است که به دیگر مشکلات اساسی موجود در این کمیسیون افزوده است؛ از اینرو نهادهای ناظر انتخاباتی با توجه به افشاگری های تقلب گسترده در انتخابات قبلی از مهندسی شدن انتخابات های آینده نیز اظهار نگرانی کردند.

به گزارش شبکه اطلاع رسانی افغانستان(afghanpaper)، نعیم ایوب زاده، رییس اجرایی تیفا صبح امروز دوشنبه ۶ قوس ۹۶ در یک نشست خبری در خصوص فرمان غیرقانونی رییس جمهور مبنی بر آغاز کار دوباره کمیته گزینش گفت: بیشتر از ۱۰ ماه از مدیریت جدید انتخابات می گذرد اما آنچه را که منطق می طلبد و کارهایی اساسی همچون تهیه لیست رای دهندگان، تعیین حوزه های انتخابات، جزییات بودجه انتخاباتی و شیوه برگزاری انتخابات مشخص نیست و هیچ پلان عملیاتی از آغاز تا ختم عملیات آماده نشده است.

ایوب زاده گفت: درست است که کمیسیون انتخابات با نهادهای امنیتی تفاهمنامه تامین امنیت حوزه های انتخاباتی را امضا کرده است اما در عمل ساحه امن و ناامن تشخیص داده نشده و در واقعیت برگزاری انتخابات کاملا ناممکن است.

رییس اجرایی تیفا تصریح کرد: نه تنها در ده ماه گذشته کاری برای پیشبرد امور انتخاباتی صورت نگرفته که چند چالش بزرگ نیز سر راه برگزاری انتخابات ایجاد شده است که همین چالش ها کاملا برگزاری انتخابات در سال آینده را منتفی می کند.

وی، درخصوص نبود اراده سیاسی برای برگزاری انتخابات را چالش مهم و اساسی پیش روی انتخابات آینده خواند و اظهار کرد: این چالش بزرگ تمام تلاش های انتخاباتی را با مشکل مواجه کرده و مانع برگزاری انتخابات در کشور شده است و سوی دیگر مساله، نبود یک آجندای اصلاحی است؛ از زمان تاسیس حکومت وحدت ملی تا کنون نه حکومت و نه کس دیگری یک آجندای عملی اصلاحات انتخاباتی را پیاده یا عملی نکرده است و وقتی این برنامه نباشد رفتن به سمت انتخابات بسیار دشوار خواهد بود.

این آگاه انتخاباتی با بیان اینکه حکومت بحران مدیریتی را در کشور تهداب گذاری کرده است افزود: هیچ اداره ای در کشور به ثمر نمی رسد؛ از کمیسیون انتخابات گرفته تا وزارتخانه ها هر روز افراد تغییر می کنند و بحدی دخالت از آدرس حلقه ریاست جمهوری زیاد است که شورای صلح نیز نمی تواند کار خودش را بکند. هیچ کس صلاحیت خود را ندارد و حلقه ریاست جمهوری به تمام ساختارهای حکومتی غرض غیرقانونی دارند.

ایوب زاده افزود: سلیقه های شخصی باعث غرض و دخالت شده است و به ساختارها اجازه داده نمی شد که مطابق طرزالعمل ها کار خود را پیش ببرند؛ غرض های حکومت در ساختارهای مختلف باعث شده که آنها نتوانند ماموریت های خود را انجام دهند.

رییس اجرایی تیفا با اظهار نگرانی از اوج گرفتن تنش های سیاسی در کشور گفت: وقتی یک گروه از حلقات سیاسی بحث برگزاری مجلس بزرگان (لوی جرگه) را مطرح می کنند بدین معنا است که نقطه ضعف های حکومت بحدی زیاد است که راهی جز اینکه به سمت بدبخت کردن حکومت بروند، باقی نمانده است.
وی ادامه داد: در این شرایط هدف حکومت بجای راه حل یابی، روی همان حلقه تمرکز می کند و بخاطر ضعیف ساختن حلقه سیاسی مساله شهرک عینومینه را مطرح می کند!

رییس اجرایی تیفا، درخصوص برکناری ها در نهادهای انتخاباتی تصریح کرد: حکومت خود دست به نقض قانون خودساخته خود می زند و الا برکناری رییس دارالانشا بر مبنای کدام مساله حقوقی و مبنایی صورت گرفته است؟ وی در ظاهر برکنار شده است اما از لحاظ کتبی چیزی معلوم نیست و این آدم با ناامیدی در وظیفه اش مانده است و کاری هم نمی تواند بکند.

ایوب زاده گفت:جناب رییس جمهور، رییس اجرایی و سرور دانش، رییس کمیسیون انتخابات را انتخاب کردند و معلوم نیست براساس چه منطقی وی را برکنار کرده اند؟ اگر این افراد مشکل داشتند، کار کمیته گزینش درست نبوده است و چرا این کمیته را قبول کردید و اگر دانش انتخاباتی نداشتید چرا افراد ناشایست را انتخاب کردید؟ علت ضعف ها و کم کاری ها در انتخابات افراد نیستند بلکه عدم صداقت و کم کاری حکومت نسبت به پرنسیب انتخابات است.

این آگاه انتخاباتی با اشاره افشاگری رحمت الله نبیل از تقلب در انتخابات گذشته گفت: این حکومت زاییده یک تقلب گسترده بود هاست و وقتی زاییده تقلب باشد، تقلب در آن نهادینه شده است و چه انتظاری از آن می رود؟ رنجی که امروز می بریم از چگونگی تهداب گذاری حکومتی است که بر اساس تقلب به بار آمده است و ادامه این وضعیت به نفع هیچ کس نیست.

وی در خصوص دخالت حکومت در نهادهای انتخاباتی هشدار داد: مردم از انفجارها در گردهمایی ها هیچ ترسی ندارند و اگر قرار باشد وضعیت را ادامه بدهید، مردم نه از طالب، نه از داعش و نه از ستون پنجمی هایی که در حکومت کار می کنند، هراسی ندارند و حاضر هستند باز هم قربانی بدهند اما زندگی را برای آنها در تمام ولایت های افغانستان حرام می سازند.

ایوب زاده افزود: مردم به فغان آمده اند و کاسه صبرشان لبریز شده است، اگر بازی های پوچ سلیقه ای ادامه یابد و به سمت انتخابات نروید مردم زندگی در این کشور را برایتان حرام می سازند. با این بازی های بچگانه به دمکراسی، ارزش های مدنی و سیاسی توهین نکنید و اجازه بدهید که ساختارها و ادارات کار خود را بکنند. حرکات بزرگ مردمی را نادیده نگیرید چراکه اگر کسی میانجیگری نمی کرد شما امروز در این وضعیت قرار نداشتید.

رییس اجرایی تیفا تصریح کرد: اعضای کمیته گزینش موقتی هستند و ماموریت آنها تمام شده و حق ندارند برای یک نفر جلسه بگذارند و او را شناسایی کنند، که اگر انها اینکار را بکنند خیانت کرده اند و در جرم ملی شریک شده اند. برکناری رییس کمیسیون و رییس دارالانشا و رفتن به سمت اینکه یک نفر در کمیته گزینش بررسی شود، اساس قانونی ندارد.

وی افزود: تداوم وضعیت موجود باعث می شود که اصلا انتخاباتی در سال آینده برگزار نشود و براساس یافته های تکنیکی و جو سیاسی حاکم برگزاری انتخابات کاملا ناممکن است مگر اینکه حکومت یک انتخابات مهندسی شده را برگزار کند که دراینصورت به آنها هشدار می دهیم که مردم زندگی در این کشور را بر آنها حرام می سازند.

امروز به هدف گرامی‌داشت از قربانیان رویدادهای اخیر ماتم ملی اعلام شد

حکومت وحدت ملی به هدف گرامی‌داشت از قربانیان رویدادهای خونین اخیر در کابل، هرات و خوست، امروز را عزای عمومی اعلام کرد.
در خبرنامۀ که از سوی ریاست‌جمهوری کشور به رسانه‌ها فرستاده شد، آمده‌است که، روز شنبه را برای گرامی‌داشت یاد و خاطره کسانی‌که در اثر حملات جنایت کارانه گروه‌های تروریستی در کابل، خوست و هرات کشته و زخمی شده‌اند، ماتم ملی اعلام می‌کند.
خبرنامه، می‌افزاید: امروز، پرچم ملی کشور در داخل و نمایندگی‌های سیاسی آن در خارج از افغانستان نیمه‌افراشته خواهد بود.
در خبرنامه از شهروندان کشور دعوت شده که روز شنبه در مساجد و تکایا به قربانیان دعا کنند.
گفتنیست که، در جریان روزهای اخیر کابل شاهد رویداد های مرگبار بود.
در این رویدادها بیش از ۱۶۰ تن کشته و صدها تن دیگر زخمی شدند.

فعالان مدنی به حکومت وحدت ملی افغانستان شرم نامه اهدا کردند

جمعی از فعالان مدنی با اهدای شرم نامه به رهبران حکومت وحدت ملی افغانستان، از عملکرد حکومت در تداوم بی‌برقی‌های کابل اعتراض کردند. آن‌ها روز پنج شنبه، با شرکت در یک نشست خبری در پارک شهر نو کابل اعلام کردند: «ستون پنجم در حکومت افغانستان، ‌‌‌همان گروهی هستند که منطقه دندغوری شهاب الدین ولایت بغلان را به طالبان تحویل داده‌اند و عامل قطعی برق پایتخت در چند هفته اخیر به شمار می‌روند.»

اصطلاح ستون پنجم در یکسال اخیر از سوی برخی شخصیت‌های سیاسی، فعالان مدنی و رسانه‌ها مطرح شده است و امنیت ملی افغانستان هم حضور ستون پنجم را در حکومت تایید کرده است. ستون پنجم به حضور افرادی در درون حکومت افغانستان اطلاق می‌شود که علیه حکومت فعالیت می‌کنند.

نجیب الله نور، یکی از فعالان مدنی در گفتگو با یورونیوز تاکید می‌کند: «حضور ستون پنجم در حکومت افغانستان و مافیای تیل/نفت به تداوم جنگ در شمال افغانستان و ادامه بی‌برقی‌ها در کابل دامن زده است.»


نجیب الله نور

چهار هفته قبل، طالبان پایه‌های برق وارداتی از ازبکستان را در منطقه تحت کنترل خود در دندغوری شهاب الدین ولایت بغلان قطع کردند. این پایه‌های برق، بخش اعظم برق در کابل، پایتخت افغانستان را تامین می‌کرد. حکومت افغانستان اعلام کرده بود که با راه اندازی عملیات نظامی امنیت منطقه شهاب الدین بغلان را تامین می‌کند تا مهندسان برق بتوانند پایه‌های تخریب شده برق را ترمیم کنند اما این وعده عملی نشد.

آخرین اخطار به حکومت وحدت ملی

آقای نور، قطع کردن برق در پایتخت را به گروگان گرفته شدن رفاه سی میلیون شهروند افغانستان می‌داند و می‌گوید: «بار‌ها از طریق فعالان مدنی و سیاسی از حکومت وحدت ملی برای بی‌برقی‌های کابل پاسخ خواستیم و هفته پیش، به حکومت وحدت ملی، سه روز وقت دادیم تا به قطعی برق در پایتخت تاریک جهان پایان دهد اما حکومت، اقدامی برای حل مشکل برق انجام نداده است.»
به گفته وی، «حتی رهبران حکومت وحدت ملی، به ما (فعالان مدنی) اجازه ندادند که به دروازه خانه‌هایشان برویم و پایان بی‌برقی‌های کابل را مطالبه کنیم و اکنون برای بار آخر به حکومت اخطار می‌دهیم که برای حل مشکل برق در کابل اقدام عملی انجام دهد.»

شرکت برق افغانستان (بریشنا) روز سه شنبه، ۱۸ فوریه، اعلام کرده بود که محل پایه‌های برق تخریب شده از وجود طالبان پاکسازی شده است و مهندسان در حال ترمیم پایه‌های برق هستند و به زودی برق کابل وصل خواهد شد اما پس از آغاز به کار مهندسان، بریشنا اعلام کرد که نیروهای امنیتی افغانستان قادر به تامین امنیت کامل مهندسان برق نیستند.

وعده مبهم بریشنا

فیاض عظیمی یکی از فعالان مدنی نیز به یورونیوز می‌گوید: «از وعده بریشنا برای وصل برق کابل دو روز گذشته و این وعده مبهم است. اگر بی‌برقی‌های کابل ادامه یابد و حکومت توجهی نکند، نهادهای مدنی فعال در شهر کابل، حرکت‌های بزرگ مردمی را سازماندهی می‌کنیم تا به حکومت برای وصل شدن برق فشار آوریم.»

در پایان نشست، فعالان مدنی با صدور قطعنامه‌ای از حکومت وحدت ملی خواستند که عاملان واگذاری مناطق به طالبان را به دادگاه بکشاند و با حل اختلافات درونی حکومت، به سرپرستی (مسئولان موقت) بر نهادهای امنیتی حکومتی خاتمه دهد و مسئولان مشخصی را برای این نهاد‌ها در نظر بگیرد.

آن‌ها در این قطعنامه تاکید کردند: حکومت وحدت ملی برای محافظت از زیربناهای بنیادی، راهکارهای جدید بسنجد و زمینه باج گیری تروریستان و طالبان را از بین ببرد.

هاشمی: دولت ساختار شورای امنیت را بررسی می‌کند

ریاست جمهوری روز یکشنبه اعلام کرد که ساختار شورای امنیت ملی را با درنظر داشت اوضاع امنیتی کشور بررسی می‌کند.

یک روز پس از پخش گزارش کمیسیون حقیقت یاب رویداد کندز حکومت از بررسی پیشنهادهایی که از سوی این کمیسیون برای تغییر در ساختارهای امنیتی ارایه شده است سخن می‌گوید.

سید ظفر هاشمی معاون سخنگوی رئیس جمهور اظهارداشت: “رئیس جمهور هیأتی را صلاحیت عام و تام داده بود تا بتواند بگونه‌ی مستقل وضعیت را بررسی کند و ابعاد مختلف موضوع را در این گزارش خود بگنجاند”.

وی ادامه داد: “موضوع چگونگی کار شورای امنیت اگر چه به شکل مستقیم در حیطۀ کاری این هیأت گماشته نشده بود؛ ولی آنان بررسی‌های خود را کردند و نظریات خود را ابراز کردند. ما با در نظرداشت لزوم دید اوضاع و شرایط بالای پیشنهادات آنان توجه می‌کنیم”.

همچنین دست یافتن مخالفان مسلح دولت به جنگ افزارهای نیروهای دولتی در حمله بر کندز از مسایلی است که وزارت امور داخله بر نیاز به حل آن تأکید کرد.

صدیق صدیقی سخنگوی وزارت امور داخله گفت: “هنوز هم عملیات‌های ما در کندز ادامه دارد. در دشت ارچی و قلعه زال در جاهایی که مخالفان در گذشته جابجا بودند و تجهیزات داشتند. اکثر این تجهیزات را ما تخریب کردیم”.

درهمین حال؛ شماری از نماینده‌گان مردم در کندز خواهان عملی شدن پیشنهادهایی هستند که در گزارش کمیسیون حقیقت یاب رویداد کندز به حکومت مطرح شده است.

فاطمه عزیز نماینده‌ی مردم کندز در مجلس نماینده‌گان گفت: “از این گزارش نباید استفاده‌ی سیاسی صورت گیرد، در این باره سلیقه‌ای برخورد نشود و در مورد تمام کسانی که در این قضیه سهل انگاری کرده‌اند و دخیل بوده‌اند در برابر آنان باید قضاوت عادلانه صورت گیرد”.

کمیسیون حقیقت یاب رویداد کندز روز گذشته در یک کنفرانس خبری در کابل یافته‌های سه هفته‌ای خود را با رسانه‌ها شریک ساخت، این کمیسیون بیشتر نهادهای دولتی و حتا دفتر رئیس جمهور را در بی‌توجهی در رابطه با جلوگیری از سقوط کندز مقصر شناخت.

امرالله صالح رئیس کمیسیون حقیقت یاب کندز در این نشست گفت که ما نزدیک به ۲هزار صفحه اسناد مُمد داریم و گزارشی را در ۲۰۰ صفحه آماده کرده‌ایم که خلاصه ای از آن در اختیار رسانه ها قرار خواهد گرفت.

این مقام پیشین ریاست عمومی امنیت ملی تأکید کرد که ما کار خود را از مرکز آغاز کردیم و خلاءهای موجود در شورای امنیت ملی را برملا کردیم.

صالح خاطرنشان کرد: “یک مشکل مهم دیگر عدم هماهنگی اردوی ملی بوده است؛ با دخالت نیروهای امریکایی درجنگ کندز سرنوشت جنگ تغییر کرد. اگر امریکا در تاریخ هفت میزان کنار حکومت قرار نمی گرفت میدان هوایی و قوای امنیتی در کندز سقوط می کرد”.

این یک عقب نشینی است یا خیز رو به جلو؟!

افغانستانی که به خاطر هر حرکت یا گام برداشتن رو به جلو یا رو به عقب پاکستان مورد مواخذه و بازخواست مقامات مسوول داخلی و خارجی قرار می گیرد؛ وارد بازی مخاطره آمیزی شده است که راه رفته را نمی توان بازگشت.

نشست سه جانبه پاکستان، افغانستان و ترکیه که بنا بود پیش از این در موعد مقرر انجام گیرد ظاهرا به علت مشغولیت و مصروفیت سران هر سه کشور در مسایل امنیتی و سیاسی منطقه لغو شد اما دلایل دیگر در پس پرده دارد که از آن جمله می توان به موارد ذیل اشاره کرد:

عدم اطاعت پاکستان از تمایلات و مطالبات ترکیه؛ در واقع ترکیه که در صف اول حامیان عربستان برای تجاوز غیرموجه به یمن قرار دارد بسیار بیشتر خوش می داشت که پاکستان را نیز در تایید و تبعیت خود ببیند و شمار حامیان کشتار در صنعا را افزایش دهد اما چنین نشد.

خودداری اسلام آباد از دخالت نظامی یا حتی حمایت لفظی از به رگبار بستن صنعا توسط ریاض و آنکارا و تمویل کنندگان غربی این پروژه، پیامدهای دامنه داری برای این کشور دوست و همسایه به دنبال داشته و به دنبال خواهد داشت.

از سوی دیگر عربستان بعنوان یک کشور عظیم نفتی با ریال های سعودی و قراردادهای هنگفت با امریکا و اسراییل درصورتی پشتوانه و حامی و مایه دلگرمی اشرف غنی و حکومت وقت افغانستان خواهد بود که وی با دوستان ریاض دوست و با دشمنانش دشمن باشد این یعنی رویگردانی اجباری کابل از اسلام اباد!

این برای اسلام آباد یک عقب نشینی از سیاست های سیاه و ظلمانی گذشته اش است یا خیز رو به جلو برای سرعت و شدت و حدت بیشتر در جلب توجه و حمایت قدرت های شرقی و غربی؟! اگر چه که در هر دو صورت نمی توان تا اطلاع ثانوی به بهبود مناسبات کابل اسلام آباد امید بست.

در دایره تجمع و همزیستی ایران، ترکیه، عربستان، چین، هند، پاکستان و افغانستان، دایره پرگار هنوز برای سران حکومت وحدت ملی مشخص نشده است از این رو هر دو به سویی چنگ می اندازند و از دیگر نقاط غافل می شوند. این نشست های لغو شده و تعلیق های مکرر جز وقت کشی و فرصت سوزی برای ارگ نشینانی که در پی توجیه بهبود مناسبات خود با اسلام آباد هستند حاصلی ندارد.

ع و غ رهبران خیانت ملی

برخلاف ادعای حکومت وحدت ملی حالا جنگ، فقر و ناامنی کشور را فرا گرفته است. گفته می شود که رهبران وطن فروش هایی هستند که کشور را به خارجی ها و پروژه داعش فروخته اند. نمایندگان مجلس خواستار برکناری رهبران حکومت شدند. ملت ما تا به کی باید قربانی سیاست های رهبران خود باشند؟

داکتر رمضان بشردوست عضو مجلس نمایندگان در برنامه «آماج» گفت: زمامداران افغانستان در طول چهل سال عاملان اصلی فاجعه در افغانستان هستند. اینها نجات دهنده کشور نیستند. این ها قبر کن های ملت هستند. صداقت آنها به حدی زایل شده است که حتی آمار دقیق قربانیان را هم نمی دهند. وقتی تاریخ افغانستان را مطالعه می کنیم، زمامداران افغانستان همیشه طالب زور و زر بوده اند. حتی وقتی پدر و مادرشان قدرت شان را تهدید کرده است به آنها رحم نکرده اند. حتی به فرزند خود وقتی قدرت شان را تهدید کرده است رحم نکرده اند آن را به سیاه چال انداخته و کور کرده اند.

وی در خصوص آمار قربانیان وطن در سالهای اخیر عنوان کرد: امیدوارم که مردم ما فکر کنند، گزارشی که سازمان ملل منتشر کرده، این است که در ۲۰۱۴، سه هزار و ششصد و نود و نه افغان کشته و چهارهزار و هشتصد و چهل و نه نفر زخمی شده بودند و این بیست و دو درصد افزایش را نسبت به سال قبل نشان می داد. در سه ماه اول سال میلادی تعداد کشته شدگان ششصد و پنجاه و پنج نفر است. این هشت درصد افزایش را نشان می دهد. این کشته شدگان هم از فرزندان عادی وطن بوده اند. در بین آنها فرزندان رییس جمهور و وزیر و وکیل نبوده اند.از جبهه مقابل هم فرزندان ملا و ملا عمر و رهبران آنها نبوده اند. چرا آنها نبوده اند برای اینکه آنها به فکر وطن نیستند. آنها به فکر این هستند که از این جنگ چیزی نصیب شان شوندو قدرت و چوکی های خود را حفظ کنند و بار خود را ببندند و به کشورهای دیگر بروند.

بشردوست وزیران کشور را انسان هایی قدرت دوست و خاین به وطن دانسته و اظهار کرد: وزیران ما مشغول دنیای خود هستند، مشغول خوش گذرانی با موترهای لندکوزر خود هستند. حتی این افراد در فاتحه فرخنده با موترهای گران قیمت خود رفته اند. وقتی وزرای این کشور در فکر قصر و زندگی خود هستند و در فکر جابه جا کردن افراد قوم و مذهب خودهستند، ما چگونه می توانیم انتظار داشته باشیم که این کشور ساخته شود. وزرایی که جرات نمی کنند نام آی اس آی را ببرندد، وزرایی که جرات نمی کنند نام سپاه پاسداران را ببرند که چقدر در خرابی کشور ما نقش داشته اند. این وزرا همان وزرایی هستند که در هر شرایط منافع شخصی خود را دنبال می کنند. در طول سیزده سالی که گذشت کدام روز وزیر داخله کشور را دیده ایم که در صف اول جنگ دو ساعت بجنگد؟ کدام روز وزیر دفاع کشور را دیده ایم که در صف اول جنگ حداقل نیم ساعت بجنگد؟

این نماینده مجلس وزیران را متهم به این کرده که به فکر سربازان جبهه های جنگ نیستند، برای آنها کوتاهی می کنند، غذا و مهمات به آنها نمی دهند و توضیح داد: اگر وزیران دفاع و امور داخله در جبهه حتی فقط برای بازدید بروند، با چشمان خود می بینند که سرباز و پولیسش گرسنه است. در زمانی که جنگ در کنر جریان داشت، به من تلفن می شد که ما سربازان فعلا دو سه روز است که در جبهه گرسنه هستیم. وزیران در کاخهای خود نشسته اند و کاری به این ندارند که سربازان قربانی نه تنها جنگ، بلکه قربانی گرسنگی می شوند. آنها نه دغدغه مملکت و نه دغدغه مردم را دارند. خون سربازان و مردم برای آنها هیچ ارزشی ندارد. همانطور که خون یک سرباز طالب برای رهبران آنها ارزشی نداشته است. همانطور که خون یک سرباز پرچمی و خلقی برای رهبران آنها ارزشی نداشت.
وی در علت تاخیر در معرفی وزیران گفت: چرا این اتفاق ها می افتد، چون آنها در پی حفظ قدرت خود هستند آنها مشغول این هستند که چه کسی قسمت بیشتر کیک قدرت را می گیرند. در افغانستان هیچ مقامی به خاطر مردم در مقام خود قرار نگرفته است. این سیستم طوری طراحی شده است که برای خدمت نیست. این سیستم برای ضربه زدن و خیانت به مردم است و ع و غ رهبران خیانت های ملی هستند.
بشر دوست در ارتباط با واقعه بدخشان اظهار کرد: در واقعه بدخشان گفته می شود که فرماندهان امنیتی تیل و مهمات را به فروش رسانده و یک شب قبل از حادثه بدخشان را ترک کرده و به هند رفته اند. حکومت هم هیچ برخوردی نخواهد داشت چرا که آنها خود، حکومت هستند. آن فرد فرمانده نمی شد اگر زیر فرمان ع و غ و رهبران نبودند. هیچ کدام از این خیانت کاران در طول چهارده سال مجازات نمی شوند. همان ع و غ که می گفتند ما با فساد مبارزه می کنیم، فاسد ترین فرد مملکت در کنار وی ایستاده و تقدیر می شود.
وی مقصر اصلی وضعیت کشور و ظلم شدن به مردم را خود مردم دانست و گفت: هفتاد در صد مشکل اساسی ما مردم ما هستند.این مردم هستند که دست تاجیکی را می بوسند که همان تاجیک، دستش به خون مردم آلوده است. پشتون ها و هزاره های ما هم دستهای پشتون و هزاره ای را می بوسند که دستشان به خون مردم پشتون و هزاره خودش آلوده است. اگر مردم ما برخیزند و فردا صد هزار نفر ارگ را محاصره کنند آنها شاید به خود آیند که چه می کنند. نمایندگان مردم هم همه در چهره هایشان مهر ع و غ نقش زده شده است. در افغانستان سیستمی مافیایی حاکم هستند که همه مانند مگس هایی به دور شیرینی می گردند چه نماینده مردم، چه وزیر، چه والی، چه قوماندان همه در اطراف حکومت هستند و حرف آن را اجرا می کنند بدون اینکه لحظه ای به مردم فکر کنند.

آنچه در مجلس سنا به چشم نیامد و به گوش نرسید

شرف غنی در مراسم تحلیف سناتورهای منتخب راه یافته به مجلس بزرگان از شورای ملی که در مدت زمانی بیش از یکصد روزکاری از حکومت تکیه زده بر ارگ صورت گرفت سخنان بسیاری گفت که عموما تکراری و مالامال از وعده وعیدهای بی پایان بود.

رییس جمهور از اعضای سنا و نیز به تبع آن تمامی اعضای شورای ملی صبر بیشتر برای کابینه بی سر و ته دولت وحدت ملی را مطالبه کرد اما در خصوص انقضای تاریخ تحمل مردم و مسوولان و نیز لطمات و صدمات جبران ناپذیر آن بر بدنه حکومت سخنی به میان نیاورد.

وی در حالی از افزایش و حفظ فشارهای اذهان عمومی بر ارگ ریاست جمهوری برای تسریع در امور حکومتداری استقبال کرد که هیچ اشاره ای به نتایج این فشارها نداشت و این را می توان نوعی دهن کجی و تمسخر ملت تلقی کرد که به کار عبث خود ادامه دهند.

بر کسی پوشیده نیست که وزارتخانه ها و برخی سازمان های کلیدی دولتی که مستقیما توسط روسای جمهور و اجرایی انتخاب و انتصاب می شوند در بیش از یکصد روز و قریب به ۴ ماه پس از تحلیف غنی و عبدالله همچنان در بلاتکلیفی و وضعیت نیمه تعطیل بسر می برند؛ لیکن…

لیکن متاسفانه در وعده اشرف غنی به سناتورهای تازه نفس و تازه از گرد راه رسیده مبنی بر اعلام قریب الوقوع کابینه، نشانی از دستیابی به توافقات حاصله بر سر برخی چوکی های مورد بحث میان تحول و تداوم و اصلاحات و همگرایی به چشم نمی خورد و به گوش نمی رسید.

رییس جمهور تامین وحدت ملی را در حرف ساده و در عمل سخت خواند اما نگفت که توان غلبه بر کثرت ملی و کثرت گرایی افکار عمومی را در خود و عبدالله نمی بیند؛ همچنین کوچکترین نویدی درخصوص تجمیع مطالبات مدعیان قدرت ارگ نشین داده نشد.

وی اظهار داشت که پس از این افغانستان عمده مسایل خود را از راه سیاست حل می نماید نه از راه سلاح و زور؛ با این همه، سوالی که بیش از یک دهه است که سیاست خارجی ضعیف و دیکته شده به دولت درخصوص نتایج عینی و عاجل تغییر استراتژی و دیپلماسی بر مبنای بهره گیری از تجارب و اصول سیاست منطقه ای همچنان بی پاسخ ماند.

توافق کابل پکن برای بندر واخان، اتصال راه لاجورد به دریای خزر، پانزده خط مرزی در امتداد دیورند برای ترانزیت بهتر و بیشتر، اجماع نظر منطقه درباره آینده روشن افغانستان، گزارش کار ۶ ماهه وزرا به وکلا و تحکیم روابط قوا از جمله گفته های اشرف غنی بود اما آنچه رییس جمهور نگفت و سناتورها نشنیدند تضمین تحقق هرچه بهتر این شعارها بود وبس!

غنی: تامین وحدت ملی در حرف ساده اما در عمل دشوار است

محمداشرف غنی رئیس جمهور در مراسم تحلیف سناتوران جدید، از اعضای سنا خواست که کمی بیشتر حوصله کنند، حکومت کابینه را معرفی می‌کند.

مجلس سنا ۱۰۲ عضو دارد که دو سوم آن به اساس انتخابات شوراهای ولایتی و ولسوالی برای یک دوره چهار ساله برگزیده می شوند، سناتوران جدید انتخابی در انتخابات اخیر شوراهای ولایتی که همزمان با انتخابات ریاست جمهوری برگزار شد شرکت کردند و از این طریق به مجلس سنا راه یافتند.

یک سوم سناتوران هم از سوی رئیس جمهوری انتصاب می‌شوند.

آقای غنی همچنین از اعضای مجلس سنا خواست که همزمان با شکیبایی، فشارهای خود را بر دولت برای معرفی کابینه حفظ کنند.

بیش از صد روز از ایجاد دولت وحدت ملی می‌گذرد اما رئیس جمهوری جدید افغانستان تا هنوز موفق به معرفی نامزد وزیران جدید به پارلمان نشده است و پست‌های مهم دولتی ماه‌ها است که با سرپرست‌ها اداره می‌شوند.

اشرف غنی گفت: “حوصله نتیجه می‌دهد و انشالله همه چیز درست می‌شود. شما به وارد کردن فشار ادامه دهید، من هیچ وقت ناراحت نمی‌شوم.”

او گفت که تامین وحدت ملی در حرف ساده اما در عمل کار دشواری است که حوصله و توجه می‌خواهد.

آقای غنی پس از ادای مراسم تحلیف سناتوران جدید همچنین گفت که افغانستان کشوری است که پس از این “مسائل عمده خود را از راه سیاست حل می‌کند نه از راه تفنگ و زور.”

او گفت که مردم از دولتمردان افغان، انتظار “وحدت فکر و عمل” دارند و چشم ملت به ایجاد اصلاحات دوخته شده است.

آقای غنی تاکید کرد که به استقلال قوای سه گانه باور دارد و احترام به نمایندگان مردم در مجلس سنا و مجلس نمایندگان در اولویت کارهایش قرار دارد. در دوران حکومت سیزده سال حامد کرزی روابط بین مجلس و قوه مجریه پر فراز و نشیب بود.

آقای غنی از ایجاد دفتری در اداره امور ریاست جمهوری خبر داد که ویژه رسیدگی به کارهای نمایندگان مردم باشد و مشکلات موکلان نمایندگان را پیگیری کند.

رئیس جمهور غنی در بخش دیگر صحبت‌های خود گفت که از این پس وزیران کابینه هر شش ماه یک بار به پارلمان گزارش‌ خواهند داد و در صورتی که موفق نبودند نمایندگان مردم می‌توانند آنها را سلب اعتماد کنند.

آقای غنی در بخش دیگری از صحبت‌های خود همچنین گفت که در سه ماه گذشته توانسته “منطقه را در مورد آینده روشن افغانستان به اجماع بیاورد.”

او گفت که کار روی راه لاجورد که افغانستان را به دریای خزر وصل می کند ادامه دارد و همچنین برنامه‌های دیگری از جمله توافق در مورد بندر واخان با چین، ایجاد پانزده خط مرزی در امتداد خط دیورند برای گسترش فعالیت‌های ترانزیتی، حاصل شده است.

از فروشگاه ما دیدن فرمایید رد کردن