خانه «=« آرشیو برچسب: وحدت

آرشیو برچسب: وحدت

حکومت، مکتبی است که معاون ندارد

نشست اپوزیسیون سیاسی حکومت در قندهار برگزار شد.
در این نشست تعدادی از سران سیاسی و نماینده های پارلمان کشور شرکت کردند.

از جانب حکومت آن تعهداتی که به مردم افغانستان داده است همه فراموش شده و برعکس در حال مهندسی کردن انتخابات هستند تا با تقلب و نادیده گرفتن اراده و رای مردم یکبار دیگر به قدرت برسند

بشیر احمد ته ینج عضو هیات رهبری جنبش ملی افغانستان، امروز ۱۱ قوس در این مراسم گفت: ابتدا سلام ها و احترامات معاون اول رییس جمهور، جنرال دوستم و والی بلخ عطا نور و محمد محقق معاون رییس اجرایی و صلاح الدین ربانی وزیر خارجه را که در قالب ایتلاف بزرگ ملی نجات هستند به تمام شما قندهاری تقدیم می کنم.

وی در خصوص اواضاع افغانستان می گوید: در حال حاضر خانه ما ویران شده است و حکومت ما مشکل دارد، جامعه ما مشکل دارد، مردم ما مشکل دارد. پس راه حل چیست. سرنوشت مشترک داریم، سرزمین مشترک داریم، دین مشترک داریم، مذهب و مدرسه و مسجد مشترک داریم، خدا و رسول مشترک داریم، درد و رنج مشترک داریم. چرا نیت و هدف مشترک نداشته باشیم؟

نماینده جنرال دوستم، بر همدلی و همراهی افراد در این نشست تاکید می کند و بیان می دارد: امروز یکی از ما از شمال افغانستان، یکی از مرکز افغانستان، یکی از جنوب افغانستان آمده است. ما می خواهیم این وجه مشترک را این پیوند را، این اخوت را، این برادری را همانطوری که خداوند گفته است، مسلمانان همه برادر هستند به وجود بیاوریم.درست است که یکی ازبک است و یکی ترک است و یکی پشتون و تاجیک و هزاره است. شما بزرگان پشتون و تاجیک و هزاره هستید. می دانیم که رهبری که از همین قندهار بود جنبش مشروطیت را رهبری کرد و تاریخ هرگز آن را فراموش نخواهد کرد. 

ته ینج، ادامه داد: ما به عنوان یکی از جریان های سیاسی افغانستان با شما هستیم، حمایت هم می کنیم و این نشست های ما در شمال و در شرق و غرب افغانستان ادامه پیدا می کند و منتظر تشریف آوری شما به مزار و شبرغان و قندوز و بدخشان هستیم.

این عضو حزب جنبش ملی افغانستان، می گوید: ما همیشه پابند اصول و دموکراسی هستیم و خود را مکلف به حمایت بیرق سه رنگ افغانستان می دانیم. از شروع نظام جدید بسیار مختصر می گوییم. قبول کرده ایم که صد ها میل توپ و تانک و تفنگ را در اختیار جنگ افغانستان داده ایم تا در افغانستان ارامش بیاید و از حکومت تازه حمایت کرده ایم و به پروسه های انتخابات اشتراک کرده ایم و برای نظام افغانستان به کرزی رای داده ایم می دانستیم از قندهار است. به داکتر اشرف غنی رای دادیم می دانستیم از لوگر است. اما اشرف غنی به جای اینکه یک استراتژی شفاف و منظم و قابل قبول برای همه طرف ها داشته باشد هیچگونه دستاوردی در این راستا نداشته بلکه ناکام بوده است. 

ته ینج، در انتقاد از رییس جمهور مبنی بر طرد معاون اولش و افراد دیگر بیان داشت: وقتی در یک مکتب چند روز معاون مدیر حضور نداشته باشد، حتما پرسان می کند که معاون کجا است. آیا روا نیست که اشرف غنی که مدیر یک کشور است و معاونش ماه ها است که حضور ندارد در مورد آن صحبت کند که چرا معاون من نیست. هیچ کاری در این حکومت انجام نمی شود. آن تعهداتی که به مردم افغانستان داده است همه فراموش شده اند و برعکس در حال مهندسی کردن انتخابات هستند تا با تقلب و نادیده گرفتن اراده و رای مردم یک بار دیگر به قدرت برسند. افرادی را تعیین و تبدیل می کنند که بله قربان گوی و فرمان بردار حکومت باشند. رییس جمهور به اراده و رای مردم هیچ توجهی نمی کند. 

وی در اخیر گفت: بنابراین برای حل این مشکلات و برای نجات فقط یک راه نجات داریم. اخوت ما، همبستگی ما، اتحاد و همدلی ما می تواند که راه حل خوبی برای آینده افغانستان باشد. بنابراین حمایت شما بزرگان کشور امروز از این جریان و حضور ده هزار نفری شما را در این جریان ما را برای آینده افغانستان امیدوار می سازد. پس باید در مورد سرنوشت خود و آینده و شخصیت های خود بی تفاوت نباشیم. 

آیاانتخابات سال آینده منتفی است

تمام شدن مهلت یکساله کار اعضای داخلی کمیسیون انتخابات و برگزار نشدن این انتخابات بدلیل عدم وجود رییس کمیسیون یکی دیگر از چالش های کمیسیون انتخابات است که به دیگر مشکلات اساسی موجود در این کمیسیون افزوده است؛ از اینرو نهادهای ناظر انتخاباتی با توجه به افشاگری های تقلب گسترده در انتخابات قبلی از مهندسی شدن انتخابات های آینده نیز اظهار نگرانی کردند.

به گزارش شبکه اطلاع رسانی افغانستان(afghanpaper)، نعیم ایوب زاده، رییس اجرایی تیفا صبح امروز دوشنبه ۶ قوس ۹۶ در یک نشست خبری در خصوص فرمان غیرقانونی رییس جمهور مبنی بر آغاز کار دوباره کمیته گزینش گفت: بیشتر از ۱۰ ماه از مدیریت جدید انتخابات می گذرد اما آنچه را که منطق می طلبد و کارهایی اساسی همچون تهیه لیست رای دهندگان، تعیین حوزه های انتخابات، جزییات بودجه انتخاباتی و شیوه برگزاری انتخابات مشخص نیست و هیچ پلان عملیاتی از آغاز تا ختم عملیات آماده نشده است.

ایوب زاده گفت: درست است که کمیسیون انتخابات با نهادهای امنیتی تفاهمنامه تامین امنیت حوزه های انتخاباتی را امضا کرده است اما در عمل ساحه امن و ناامن تشخیص داده نشده و در واقعیت برگزاری انتخابات کاملا ناممکن است.

رییس اجرایی تیفا تصریح کرد: نه تنها در ده ماه گذشته کاری برای پیشبرد امور انتخاباتی صورت نگرفته که چند چالش بزرگ نیز سر راه برگزاری انتخابات ایجاد شده است که همین چالش ها کاملا برگزاری انتخابات در سال آینده را منتفی می کند.

وی، درخصوص نبود اراده سیاسی برای برگزاری انتخابات را چالش مهم و اساسی پیش روی انتخابات آینده خواند و اظهار کرد: این چالش بزرگ تمام تلاش های انتخاباتی را با مشکل مواجه کرده و مانع برگزاری انتخابات در کشور شده است و سوی دیگر مساله، نبود یک آجندای اصلاحی است؛ از زمان تاسیس حکومت وحدت ملی تا کنون نه حکومت و نه کس دیگری یک آجندای عملی اصلاحات انتخاباتی را پیاده یا عملی نکرده است و وقتی این برنامه نباشد رفتن به سمت انتخابات بسیار دشوار خواهد بود.

این آگاه انتخاباتی با بیان اینکه حکومت بحران مدیریتی را در کشور تهداب گذاری کرده است افزود: هیچ اداره ای در کشور به ثمر نمی رسد؛ از کمیسیون انتخابات گرفته تا وزارتخانه ها هر روز افراد تغییر می کنند و بحدی دخالت از آدرس حلقه ریاست جمهوری زیاد است که شورای صلح نیز نمی تواند کار خودش را بکند. هیچ کس صلاحیت خود را ندارد و حلقه ریاست جمهوری به تمام ساختارهای حکومتی غرض غیرقانونی دارند.

ایوب زاده افزود: سلیقه های شخصی باعث غرض و دخالت شده است و به ساختارها اجازه داده نمی شد که مطابق طرزالعمل ها کار خود را پیش ببرند؛ غرض های حکومت در ساختارهای مختلف باعث شده که آنها نتوانند ماموریت های خود را انجام دهند.

رییس اجرایی تیفا با اظهار نگرانی از اوج گرفتن تنش های سیاسی در کشور گفت: وقتی یک گروه از حلقات سیاسی بحث برگزاری مجلس بزرگان (لوی جرگه) را مطرح می کنند بدین معنا است که نقطه ضعف های حکومت بحدی زیاد است که راهی جز اینکه به سمت بدبخت کردن حکومت بروند، باقی نمانده است.
وی ادامه داد: در این شرایط هدف حکومت بجای راه حل یابی، روی همان حلقه تمرکز می کند و بخاطر ضعیف ساختن حلقه سیاسی مساله شهرک عینومینه را مطرح می کند!

رییس اجرایی تیفا، درخصوص برکناری ها در نهادهای انتخاباتی تصریح کرد: حکومت خود دست به نقض قانون خودساخته خود می زند و الا برکناری رییس دارالانشا بر مبنای کدام مساله حقوقی و مبنایی صورت گرفته است؟ وی در ظاهر برکنار شده است اما از لحاظ کتبی چیزی معلوم نیست و این آدم با ناامیدی در وظیفه اش مانده است و کاری هم نمی تواند بکند.

ایوب زاده گفت:جناب رییس جمهور، رییس اجرایی و سرور دانش، رییس کمیسیون انتخابات را انتخاب کردند و معلوم نیست براساس چه منطقی وی را برکنار کرده اند؟ اگر این افراد مشکل داشتند، کار کمیته گزینش درست نبوده است و چرا این کمیته را قبول کردید و اگر دانش انتخاباتی نداشتید چرا افراد ناشایست را انتخاب کردید؟ علت ضعف ها و کم کاری ها در انتخابات افراد نیستند بلکه عدم صداقت و کم کاری حکومت نسبت به پرنسیب انتخابات است.

این آگاه انتخاباتی با اشاره افشاگری رحمت الله نبیل از تقلب در انتخابات گذشته گفت: این حکومت زاییده یک تقلب گسترده بود هاست و وقتی زاییده تقلب باشد، تقلب در آن نهادینه شده است و چه انتظاری از آن می رود؟ رنجی که امروز می بریم از چگونگی تهداب گذاری حکومتی است که بر اساس تقلب به بار آمده است و ادامه این وضعیت به نفع هیچ کس نیست.

وی در خصوص دخالت حکومت در نهادهای انتخاباتی هشدار داد: مردم از انفجارها در گردهمایی ها هیچ ترسی ندارند و اگر قرار باشد وضعیت را ادامه بدهید، مردم نه از طالب، نه از داعش و نه از ستون پنجمی هایی که در حکومت کار می کنند، هراسی ندارند و حاضر هستند باز هم قربانی بدهند اما زندگی را برای آنها در تمام ولایت های افغانستان حرام می سازند.

ایوب زاده افزود: مردم به فغان آمده اند و کاسه صبرشان لبریز شده است، اگر بازی های پوچ سلیقه ای ادامه یابد و به سمت انتخابات نروید مردم زندگی در این کشور را برایتان حرام می سازند. با این بازی های بچگانه به دمکراسی، ارزش های مدنی و سیاسی توهین نکنید و اجازه بدهید که ساختارها و ادارات کار خود را بکنند. حرکات بزرگ مردمی را نادیده نگیرید چراکه اگر کسی میانجیگری نمی کرد شما امروز در این وضعیت قرار نداشتید.

رییس اجرایی تیفا تصریح کرد: اعضای کمیته گزینش موقتی هستند و ماموریت آنها تمام شده و حق ندارند برای یک نفر جلسه بگذارند و او را شناسایی کنند، که اگر انها اینکار را بکنند خیانت کرده اند و در جرم ملی شریک شده اند. برکناری رییس کمیسیون و رییس دارالانشا و رفتن به سمت اینکه یک نفر در کمیته گزینش بررسی شود، اساس قانونی ندارد.

وی افزود: تداوم وضعیت موجود باعث می شود که اصلا انتخاباتی در سال آینده برگزار نشود و براساس یافته های تکنیکی و جو سیاسی حاکم برگزاری انتخابات کاملا ناممکن است مگر اینکه حکومت یک انتخابات مهندسی شده را برگزار کند که دراینصورت به آنها هشدار می دهیم که مردم زندگی در این کشور را بر آنها حرام می سازند.

امروز به هدف گرامی‌داشت از قربانیان رویدادهای اخیر ماتم ملی اعلام شد

حکومت وحدت ملی به هدف گرامی‌داشت از قربانیان رویدادهای خونین اخیر در کابل، هرات و خوست، امروز را عزای عمومی اعلام کرد.
در خبرنامۀ که از سوی ریاست‌جمهوری کشور به رسانه‌ها فرستاده شد، آمده‌است که، روز شنبه را برای گرامی‌داشت یاد و خاطره کسانی‌که در اثر حملات جنایت کارانه گروه‌های تروریستی در کابل، خوست و هرات کشته و زخمی شده‌اند، ماتم ملی اعلام می‌کند.
خبرنامه، می‌افزاید: امروز، پرچم ملی کشور در داخل و نمایندگی‌های سیاسی آن در خارج از افغانستان نیمه‌افراشته خواهد بود.
در خبرنامه از شهروندان کشور دعوت شده که روز شنبه در مساجد و تکایا به قربانیان دعا کنند.
گفتنیست که، در جریان روزهای اخیر کابل شاهد رویداد های مرگبار بود.
در این رویدادها بیش از ۱۶۰ تن کشته و صدها تن دیگر زخمی شدند.

امامت و وحدت اسلامی

اشاره
به نظر برخی، در عصر ما بحث از مذهب و امامت که زمان بسیاری از صدر اسلام گذشته است بی فایده بلکه زیان آفرین است، زیرا این بحث ها مربوط به قضیه ای است تاریخی که قرن ها از وقوعش گذشته است. بحث از این که خلیفه و جانشین بعد از پیامبر(صلی الله علیه وآله) چه کسی بوده و هست؟ علی بن ابی طالب(علیه السلام) یا ابوبکر؟ در این زمان خالی از فایده است و حتی چه بسا این مباحث در این زمان، جز ایجاد فتنه و نزاع و برانگیختن کینه ها، اثر دیگر ندارد؛ به عبارت دیگر در این عصر که احتیاج مبرم به وحدت و تقریب بین مذاهب است، چرا این گونه مباحث که اختلاف زا است مطرح می گردد؟….
ما به لطف خداوند متعال در صددیم آثار و فواید بحثِ امامت را در این عصر طیّ مطالبی بیان کنیم.
حقیقت وحدت
از آن جا که اشکال کننده، به واژه وحدت اهمیت فراوانی می دهد، جا دارد ابتدا به مفهوم حقیقی آن بپردازیم:
دو اصطلاح و عنوان مهمّ است که باید در کنار هم مورد توجه خاص قرار گیرد و هیچ کدام را نباید فدای دیگری کرد: یکی حفظ وحدت و یک پارچگی امّت اسلامی و دیگری حفظ اصل اسلام.

شک نیست که همه مسلمانان وظیفه دارند این دین حنیف را حفظ کرده و در گسترش آن بکوشند و از این رو همگان در این راه مسئولیت سنگینی دارند، هم چنین از آن جا که مسلمانان دشمنان مشترکی دارند که در صددند اصل اسلام و مسلمانان را نابود کنند، باید متحد شده و در حفظ کیان اسلام و مسلمانان بکوشند. ولی این بدان معنا نیست که از وظیفه دیگر شانه خالی کرده و از بیان حقایق مسلّم اسلامی سرباز زنند. هرگز نباید مسئله وحدت یا اتحاد را اصل و هدف قرار داده و حقایق شریعت را فرع و فدای آن نماییم. بلکه بر عکس، اگر اسلام بر وحدت یا اتحاد بین مسلمانان تاکید دارد، برای صیانت و نگه داری از دین است، حال چگونه ممکن است مسئله وحدت برای کسی بسیار مهم جلوه کند؛ به طوری که دست از برخی مسلّمات دین و مذهب بردارد و یا آن که در صدد توجیهات بی مورد آنها برآید.

تاریخ و سیره پیامبر(صلی الله علیه وآله) بهترین شاهد و مؤیّد این مطلب است: پیامبر اکرم(صلی الله علیه وآله) باآن که می داند بنی امیّه با علی(علیه السلام) و بنی هاشم مخالف است و هرگز عده ای زیر سلطه و ولایت امام علی(علیه السلام) نمی روند و امامت او را هرگز نمی پذیرند، اما این مسئله باعث نشد که از بیان حقّ و حقیقت صرف نظر کرده و ولایت و امامت علی(علیه السلام) را بیان نکند، بلکه در طول ۲۳ سال بعثت خود در هر جا و هر نحو که ممکن بود و موقعیت داشت، ولایت و امامت علی(علیه السلام) را به مردم گوشزد کرد، با این که به طور قطع می دانست از هنگام وفاتش در این موضوع اختلاف خواهند کرد، بلکه این اختلاف باقی مانده تا روز ظهور امام زمان(علیه السلام) ادامه پیدا خواهد کرد، با این همه حقّ را بیان کرد.

چرا پیامبر(صلی الله علیه وآله) با این که می داند تا روز قیامت به سر مسئله امامت علی(علیه السلام) اختلاف می شود، این گونه بر ولایت علی(علیه السلام) تأکید میورزد، که حتّی در روز غدیر برای جلوگیری از شک و شبهه دست آن حضرت را بالا می برد، تا همه ببینند که پیامبر(صلی الله علیه وآله) چه تأکیدی بر ولایت او
داشته است.
از این جا به خوبی روشن می شود که بیان حقّ و حقیقت اصل است و در هیچ موقعیّتی نباید از آن صرف نظر کرد؛ حتّی در صورتی که می دانیم با بیان آن میان مسلمین دو صف ایجاد شده و دو دستگی ایجاد خواهد شد.

ولی این بدان معنا نیست که مسلمانان به جان یکدیگر افتاده و هم دیگر را نابود کنند، بلکه با بیان مدّعای خود، یکدیگر را تحمل کرده و به پیروی از گفتار نیکو دعوت نمایند، ولی در عین حال از دشمن مشترک نیز غافل نباشند.

قیام امام حسین(علیه السلام) نیز دلیل و شاهد خوبی بر مدعای ماست، زیرا حضرت(علیه السلام) با آن که می دانست با قیامش بین دو دسته از مسلمانان نزاع خواهد شد، در عین حال هرگز به جهت اتحاد بین مسلمانان از اصل مهم امر به معروف و نهی از منکر غافل نشد.

سیره و روش امام علی(علیه السلام) نیز گویای این مطلب است، زیرا به نظر برخی حضرت می توانست با دادن امتیاز بی جا به طلحه و زبیر و معاویه، جلوی جنگ جمل و صفین را بگیرد و با این کار از ایجاد اختلاف بین مسلمانان جلوگیری کند تا هزاران نفر در این قضیه کشته نشوند، ولی آن حضرت به جهت حفظ اصول اسلام و حقّ و حقیقت و شریعت اسلامی هرگز حاضر نشد از آن حقایق چشم پوشی کند.
پس حقیقت مفهوم وحدت و به عبارت صحیح تر اتحاد آن است که با حفظ عقاید قطعی و مسلم خود در مقابل دشمن مشترک موضع واحدی داشته و از او غافل نباشیم و این بدان معنا نیست که از بحث و گفتگوی علمی محض و خالی از تعصبات پرهیز کنیم، زیرا همه امور در حقیقت برای حفظ شریعت اسلامی است.
از این رو است که امام علی(علیه السلام) در بحبوبه جنگِ صفین، از وقت فضیلت نماز سؤال می کند و بعد از آن که از او سؤال می شود که اکنون در اوج نبرد چه وقت نماز است؟ در جواب می فرماید: مگر ما برای غیر از برپایی نماز می جنگیم؟ لذا نباید هیچ گاه هدف، فدای وسیله گردد.

شیخ محمّد عاشور، معاون رئیس دانشگاه الازهر مصر و رئیس کمیته گفت و گوی بین مذاهب اسلامی در بیان نظریه ای کاملاً منطقی و متین می گوید: مقصود از اندیشه تقریب بین مذاهب اسلامی، یکی کردن همه مذاهب و روی گردانی از مذهبی و روی آوردن به مذهبی دیگر نیست، که این به بیراهه کشاندن اندیشه تقریب است. تقریب باید بر پایه بحث و پذیرش علمی باشد تا بتوان با این اسلحه علمی به نبرد با خرافات رفت و باید دانشمندان هر مذهبی در گفت و گوی علمی خود، دانش خود را مبادله کنند، تا در یک محیط آرام بدانند، بشناسند، بگویند و نتیجه بگیرند. (۱) .

نگاه اهل هر مذهب به نقاط مشترک، باعث همکاری درون گروهی برای زیستن در جامعه جهانی می شود و نگاه به نقاط اختلاف، در یک بستر علمی و تحقیقاتی، باعث جدّیت و تلاش در بحث و پژوهش علمی برای رسیدن به حقیقت و تبیین آرا و نظرات دیگران می گردد. نمی توان در پوشش شعار تمسک به ولایت اهل بیت(علیهم السلام)، آثار و لوازم فقهی اقرار به شهادتین را نفی کرد، همان طور که نمی توان تحت عنوان وحدت اسلامی و با شعار براندازی تعصبات، از جهات اختلاف در اصول ایمانی و آثار و لوازم آن چشم پوشی نمود.

نفی تعصّب به معنای عدول از حقایق نیست، بلکه به معنای پایه ریزی مبانی اعتقادی بر موازین علمی و کارشناسانه است چه در زمینه پژوهش و تحقیق، و چه در زمینه گفت و گو و بحث تا در نتیجه این نظام فکری، سلوک اهل مذاهب با یکدیگر بر پایه مدارا و عدم خشونت، شکل گیرد.

وحدت بر محور امام بر حق
اسلام بر وحدت میان مسلمانان تأکید فراوانی دارد؛ قرآن کریم می فرماید:
” اذْکُرُوا نِعْمَتَ اللّهِ عَلَیْکُمْ إِذْ کُنْتُمْ أَعْداءً فَأَلَّفَ بَیْنَ قُلُوبِکُمْ فَأَصْبَحْتُمْ بِنِعْمَتِهِ إِخْوانًا “؛ (۲)

و نعمت خدا را بر خود یاد کنید آن گاه که دشمنان [یکدیگر] بودید، پس میان دل های شما الفت و مهربانی انداخت تا به لطف او برادران هم شدید.

” وَ لا تَکُونُوا کَالَّذینَ تَفَرَّقُوا وَ اخْتَلَفُوا مِنْ بَعْدِ ما جاءَهُمُ الْبَیِّناتُ وَ أُولئِکَ لَهُمْ عَذابٌ عَظیمٌ “؛(۳)

و چون کسانی مباشید که پس از آنکه دلایل آشکار برایشان آمد، پراکنده شدند و با هم اختلاف پیدا کردند و برای آنان عذابی سنگین است.

” إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ إِخْوَهٌ “؛ (۴)

در حقیقت مومنان با هم برادرند.
” إِنَّ الَّذینَ فَرَّقُوا دینَهُمْ وَ کانُوا شِیَعًا لَسْتَ مِنْهُمْ فی شَیْء “؛ (۵)

کسانی که دین را پراکنده ساختند و فرقه فرقه شدند، تو هیچ گونه مسئول ایشان نیستی.
” وَ اعْتَصِمُوا بِحَبْلِ اللّهِ جَمیعًا وَ لا تَفَرَّقُوا “؛ (۶)

و همگی به ریسمان خدا چنگ زنید و پراکنده نشوید.
” وَ لا تَنازَعُوا فَتَفْشَلُوا وَ تَذْهَبَ ریحُکُمْ “؛ (۷)

و با هم نزاع مکنید که سُست شوید و مهابت شما از بین برود.
” إِنَّ هذِهِ أُمَّتُکُمْ أُمَّهً واحِدَهً وَ أَنَا رَبُّکُمْ فَاعْبُدُونِ “؛ (۸)

و این امت شما که امتی یگانه است و منم پروردگار شما، پس مرا بپرستید.
با این همه تأکید فراوان که قرآن بر مسئله وحدت اسلامی و اتّحاد دارد، لکن از این نکته نباید غافل بود که وحدت، محور می خواهد و به تعبیر دیگر کانالی برای رسیدن به وحدت و اتحاد لازم است. تأکید بر اصل وحدت، بدون آن که محور و کانال آن مشخّص شود، کاری لغو و بیهوده ای است.

هرگز قرآن صامت به تنهایی نمی تواند محور وحدت باشد، زیرا به تعبیر امیرالمؤمنین(علیه السلام): قرآن دارای وجوهی است که می توان لفظ آن را بر هر یک از آن وجوه حمل کرد؛ از این رو می بینیم که قرآن کریم، با آن که از کتاب آسمانی به امام تعبیر می کند آن جا که می فرماید: ” وَ مِنْ قَبْلِهِ کِتابُ مُوسی إِمامًا وَ رَحْمَهً “؛ (۹) و پیش از وی [نیز] کتاب موسی راهبر و مایه رحمت بوده است. همچنین از صحف ابراهیم و موسی یاد کرده و می فرماید: ” صُحُفِ إِبْراهیمَ وَ مُوسی “؛ (۱۰) صحیفه های ابراهیم و موسی.

ولی در عین حال به آن اکتفا نکرده، ابراهیم(علیه السلام) را به عنوان امام ناطق معرفی می کند و می فرماید: ” وَ إِذِ ابْتَلی إِبْراهیمَ رَبُّهُ بِکَلِمات فَأَتَمَّهُنَّ قالَ إِنّی جاعِلُکَ لِلنّاسِ إِمامًا قالَ وَ مِنْ ذُرِّیَّتی قالَ لا یَنالُ عَهْدِی الظّالِمینَ “؛ (۱۱) و چون ابراهیم را پروردگارش با کلماتی بیازمود و وی آن همه را به انجام رسانید، [خدا به او] فرمود: من تو را پیشوای مردم قرار دادم. [ابراهیم ] پرسید: از دودمانم [چطور] ؟ فرمود: پیمان من به بیداد گران نمی رسد.
از این جا به خوبی استفاده می شود که امام صامت که همان کتاب های آسمانی است، کافی نیست، بلکه نیاز به امام ناطقی است که در موارد اختلاف، بیانگر حقّ و حقیقت باشد. و به تعبیر دیگر او محور حقّ و وحدت اسلامی گردد.
از آیه اعتصام نیز این نکته به خوبی روشن می شود؛ زیرا مسلمانان را امر می کند که به ریسمان الهی چنگ زنند؛ یعنی آن که شما را به طور قطع به خداوند می رساند، کسی جز امام بر حقّ و معصوم نیست، زیرا همان گونه که اشاره شد قرآن دارای ظاهر و باطن متعدّدی. ضابطه بسیار مهم در وحدت اسلامی این است که نتیجه آن باید اتحاد و وحدت بر حقیقتی باشد که پس از بحث و بررسی کارشناسانه خبرگان امر، کشف می شود.

مراد و نتیجه وحدت، دست برداشتن از حقایق نیست، بلکه وحدت در مسیر حقیقت است. آیه اعتصام با تعیین معیار و میزان وحدت در امت اسلامی از این راز بسیار مهمّ پرده بر می دارد که این وحدت در امّت محقّق نمی شود مگر با اعتصام و تمسک به حبل الله؛ چنگ زدن به ریسمان الهی امّت را از تفرقه و فرو افتادن در وادی بدبختی ها و فتنه های تیره و تار نجات می دهد.
نکته قابل توجه این است که از محور وحدت، به حبل تعبیر شده است. روشن است که این ریسمان دو طرف دارد: یک سوی آن امت و سوی دیگرش خداوند متعال است؛ واسطه ای است بین زمین و آسمان؛ بشر و غیب. پس باید این قطب دایره وحدت و

اتحاد، متّصل به عالم غیب و ملکوت باشد تا بتواند حلقه ارتباط عالم شهود با عالم غیب گردد. از همین جا می توان نتیجه گرفت که کشتی وحدت باید در بندر حقّ و حقیقت پهلو گیرد و لنگر بیندازد، نه در اسکله هوا و هوس؛ اتحاد بر حقّ و حقیقت مدّ نظر است، نه اتفاق بر هوا و هوس.

بنا بر این، حقیقت واقعیتی است که هیچ گونه ربطی به وفاق یا عدم وفاق امّت ندارد. و این، وظیفه امّت است که حقیقت را بیابد و به آن به صورت جمعی چنگ بزند؛ یعنی پس از درک آن حقیقت، با تطبیق خود بر آن، متّحد گردد. پس حقیقت، مولود اتفاقِ امت نیست که هر گاه بر چیزی متفق شد، همان حقّ باشد و هر گاه از چیزی روی گرداند، باطل گردد.

همان گونه که حضرت سیدالشهداء(علیه السلام)، شجاعانه اتحاد مسلمانان را بر هم زد و علیه یزید قیام کرده و فرمود: إنّما خرجت لطلب الاصلاح فی أمّه جدّی أرید أن آمر بالمعروف وأنهی عن المنکر. (۱۲) من به جهت اصلاح در امّت جدّم قیام کردم و هدف من امر به معروف و نهی از منکر است.

اگر نفس اتفاق امّت، ملاک و معیار حق و حقیقت است، دیگر احتیاج به اصلاح ندارد. اصلاح و امر به معروف ونهی از منکر قوی ترین برهان است که حقّ، حقانیّت خود را از اجماع مردم کسب نمی کند، بلکه این مردم اند که باید خود را بر حق عرضه کنند، و خویش را با آن هماهنگ سازند. با مراجعه به روایاتی که ذیل آیه اعتصام وارد شده نیز به این نتیجه می رسیم که ریسمان خدا همان امامان معصوم اند که انسان را به طور قطع و یقین به خداوند متعال می رسانند.
ابن حجر هیتمی این آیه را در ردیف آیاتی آورده که در شأن اهل بیت(علیهم السلام) وارد شده است. (۱۳) هم چنین می توان حدیث ثقلین را مفسّر آیه اعتصام دانست، زیرا در آن حدیث، رسول خدا(صلی الله علیه وآله) مؤمنان را امر می کند که به دو گوهر گران بها چنگ زنند، که همان قرآن و عترت است، تا به حقّ و حقیقت رهنمون شده و از گمراهی رها شوند.

ابو جعفر طبری در تفسیر آیه اعتصام می گوید: مقصود از اعتصام، تمسک و چنگ زدن است، زیرا ریسمان، چیزی است که انسان را به مقصد خواهد رساند. (۱۴) از طرف دیگر در برخی از متن های حدیث ثقلین، تعبیر اعتصام به کار رفته است. از باب نمونه ابن ابی شیبه، حدیث ثقلین را چنین نقل می کند که پیامبر(صلی الله علیه وآله) فرمود: انّی ترکت فیکم ما لن تضلّوا بعدی ان اعتصمتم به: کتاب الله و عترتی. (۱۵) از این جاست که مفسران و محدثان، حدیث ثقلین را در ذیل آیه شریفه اعتصام ذکر کرده اند.

حاکم حسکانی به سند خود از رسول خدا(صلی الله علیه وآله) نقل می کند: کسی که دوست دارد سوار بر کشتی نجات شده به ریسمان محکم چنگ زند و اعتصام به ریسمان الهی داشته باشد، باید ولایت علیّ را پذیرفته و به فرزندان هدایتگر او اقتدا کند. (۱۶) .

نتیجه این که از آیه شریفه و روایاتی که در تفسیر آن آمده است به خوبی استفاده می شود که اهل بیت(علیهم السلام)محور وحدت میان امّت اسلامی اند، و بحث از امامت و ولایت آنان در حقیقت، بحث از محور وحدتی است که قرآن و روایات بر آن تأکید فراوانی داشته اند. همان گونه که روایات دیگر نیز بر این امر تأکید دارند؛
حاکم نیشابوری به سند خود از ابن عباس نقل می کند که رسول خدا(صلی الله علیه وآله) فرمود: ستارگان، امان اهل زمین اند از غرق شدن و اهل بیت من امان اند برای امّتم از اختلاف و هر گاه قبیله ای از عرب با آنان مخالفت کنند، در میان خودشان اختلاف افتاده و جزء حزب ابلیس می گردند. (۱۷) و نیز به سند خود از ابوذر نقل می کند که او در کنار کعبه ایستاد، دست ها را به درِ کعبه گرفت، خطاب به مردم فرمود: ای مردم! هر کس مرا می شناسد که می شناسد و هر کس نمی شناسد، من ابوذرم، از رسول خدا(صلی الله علیه وآله)شنیدم که فرمود: مثل اهل بیت من مثل کشتی نوح است، هر کس سوار بر آن شود نجات یافته است و هر کس از آن سرپیچی کند غرق شود. (۱۸) آن گاه هر دو حدیث را صحیح می شمرد.

 

پی نوشت ها

۱اسکندری، بازخوانی اندیشه تقریب، ص ۳۲
۲آل عمران آیه ۱۰۳
۳آل عمران آیه ۱۰۵
۴حجرات ۴۹ آیه ۱۰
۵انعام آیه ۱۵۹
۶آل عمران آیه ۱۰۳
۷انفال آیه ۴۶
۸انبیاء ۲۱ آیه ۹۲
۹هود ۱۱ آیه ۱۷
۱۰اعلی ۸۷ آیه ۱۹
۱۱بقره آیه ۱۲۴
۱۲بحارالانوار، ج ۴۴، ص ۳۲۹
۱۳الصواعق المحرقه، ص ۹۰
۱۴جامع البیان، ج ۴، ص ۲۱
۱۵ابن ابی شیبه، المصنّف
۱۶شواهد التنزیل، ج ۱، ص ۱۳۰
۱۷مستدرک حاکم، ج ۲، ص ۱۴۹
۱۸همان، ج ۲، ص ۳۴۳

فعالان مدنی به حکومت وحدت ملی افغانستان شرم نامه اهدا کردند

جمعی از فعالان مدنی با اهدای شرم نامه به رهبران حکومت وحدت ملی افغانستان، از عملکرد حکومت در تداوم بی‌برقی‌های کابل اعتراض کردند. آن‌ها روز پنج شنبه، با شرکت در یک نشست خبری در پارک شهر نو کابل اعلام کردند: «ستون پنجم در حکومت افغانستان، ‌‌‌همان گروهی هستند که منطقه دندغوری شهاب الدین ولایت بغلان را به طالبان تحویل داده‌اند و عامل قطعی برق پایتخت در چند هفته اخیر به شمار می‌روند.»

اصطلاح ستون پنجم در یکسال اخیر از سوی برخی شخصیت‌های سیاسی، فعالان مدنی و رسانه‌ها مطرح شده است و امنیت ملی افغانستان هم حضور ستون پنجم را در حکومت تایید کرده است. ستون پنجم به حضور افرادی در درون حکومت افغانستان اطلاق می‌شود که علیه حکومت فعالیت می‌کنند.

نجیب الله نور، یکی از فعالان مدنی در گفتگو با یورونیوز تاکید می‌کند: «حضور ستون پنجم در حکومت افغانستان و مافیای تیل/نفت به تداوم جنگ در شمال افغانستان و ادامه بی‌برقی‌ها در کابل دامن زده است.»


نجیب الله نور

چهار هفته قبل، طالبان پایه‌های برق وارداتی از ازبکستان را در منطقه تحت کنترل خود در دندغوری شهاب الدین ولایت بغلان قطع کردند. این پایه‌های برق، بخش اعظم برق در کابل، پایتخت افغانستان را تامین می‌کرد. حکومت افغانستان اعلام کرده بود که با راه اندازی عملیات نظامی امنیت منطقه شهاب الدین بغلان را تامین می‌کند تا مهندسان برق بتوانند پایه‌های تخریب شده برق را ترمیم کنند اما این وعده عملی نشد.

آخرین اخطار به حکومت وحدت ملی

آقای نور، قطع کردن برق در پایتخت را به گروگان گرفته شدن رفاه سی میلیون شهروند افغانستان می‌داند و می‌گوید: «بار‌ها از طریق فعالان مدنی و سیاسی از حکومت وحدت ملی برای بی‌برقی‌های کابل پاسخ خواستیم و هفته پیش، به حکومت وحدت ملی، سه روز وقت دادیم تا به قطعی برق در پایتخت تاریک جهان پایان دهد اما حکومت، اقدامی برای حل مشکل برق انجام نداده است.»
به گفته وی، «حتی رهبران حکومت وحدت ملی، به ما (فعالان مدنی) اجازه ندادند که به دروازه خانه‌هایشان برویم و پایان بی‌برقی‌های کابل را مطالبه کنیم و اکنون برای بار آخر به حکومت اخطار می‌دهیم که برای حل مشکل برق در کابل اقدام عملی انجام دهد.»

شرکت برق افغانستان (بریشنا) روز سه شنبه، ۱۸ فوریه، اعلام کرده بود که محل پایه‌های برق تخریب شده از وجود طالبان پاکسازی شده است و مهندسان در حال ترمیم پایه‌های برق هستند و به زودی برق کابل وصل خواهد شد اما پس از آغاز به کار مهندسان، بریشنا اعلام کرد که نیروهای امنیتی افغانستان قادر به تامین امنیت کامل مهندسان برق نیستند.

وعده مبهم بریشنا

فیاض عظیمی یکی از فعالان مدنی نیز به یورونیوز می‌گوید: «از وعده بریشنا برای وصل برق کابل دو روز گذشته و این وعده مبهم است. اگر بی‌برقی‌های کابل ادامه یابد و حکومت توجهی نکند، نهادهای مدنی فعال در شهر کابل، حرکت‌های بزرگ مردمی را سازماندهی می‌کنیم تا به حکومت برای وصل شدن برق فشار آوریم.»

در پایان نشست، فعالان مدنی با صدور قطعنامه‌ای از حکومت وحدت ملی خواستند که عاملان واگذاری مناطق به طالبان را به دادگاه بکشاند و با حل اختلافات درونی حکومت، به سرپرستی (مسئولان موقت) بر نهادهای امنیتی حکومتی خاتمه دهد و مسئولان مشخصی را برای این نهاد‌ها در نظر بگیرد.

آن‌ها در این قطعنامه تاکید کردند: حکومت وحدت ملی برای محافظت از زیربناهای بنیادی، راهکارهای جدید بسنجد و زمینه باج گیری تروریستان و طالبان را از بین ببرد.

این یک عقب نشینی است یا خیز رو به جلو؟!

افغانستانی که به خاطر هر حرکت یا گام برداشتن رو به جلو یا رو به عقب پاکستان مورد مواخذه و بازخواست مقامات مسوول داخلی و خارجی قرار می گیرد؛ وارد بازی مخاطره آمیزی شده است که راه رفته را نمی توان بازگشت.

نشست سه جانبه پاکستان، افغانستان و ترکیه که بنا بود پیش از این در موعد مقرر انجام گیرد ظاهرا به علت مشغولیت و مصروفیت سران هر سه کشور در مسایل امنیتی و سیاسی منطقه لغو شد اما دلایل دیگر در پس پرده دارد که از آن جمله می توان به موارد ذیل اشاره کرد:

عدم اطاعت پاکستان از تمایلات و مطالبات ترکیه؛ در واقع ترکیه که در صف اول حامیان عربستان برای تجاوز غیرموجه به یمن قرار دارد بسیار بیشتر خوش می داشت که پاکستان را نیز در تایید و تبعیت خود ببیند و شمار حامیان کشتار در صنعا را افزایش دهد اما چنین نشد.

خودداری اسلام آباد از دخالت نظامی یا حتی حمایت لفظی از به رگبار بستن صنعا توسط ریاض و آنکارا و تمویل کنندگان غربی این پروژه، پیامدهای دامنه داری برای این کشور دوست و همسایه به دنبال داشته و به دنبال خواهد داشت.

از سوی دیگر عربستان بعنوان یک کشور عظیم نفتی با ریال های سعودی و قراردادهای هنگفت با امریکا و اسراییل درصورتی پشتوانه و حامی و مایه دلگرمی اشرف غنی و حکومت وقت افغانستان خواهد بود که وی با دوستان ریاض دوست و با دشمنانش دشمن باشد این یعنی رویگردانی اجباری کابل از اسلام اباد!

این برای اسلام آباد یک عقب نشینی از سیاست های سیاه و ظلمانی گذشته اش است یا خیز رو به جلو برای سرعت و شدت و حدت بیشتر در جلب توجه و حمایت قدرت های شرقی و غربی؟! اگر چه که در هر دو صورت نمی توان تا اطلاع ثانوی به بهبود مناسبات کابل اسلام آباد امید بست.

در دایره تجمع و همزیستی ایران، ترکیه، عربستان، چین، هند، پاکستان و افغانستان، دایره پرگار هنوز برای سران حکومت وحدت ملی مشخص نشده است از این رو هر دو به سویی چنگ می اندازند و از دیگر نقاط غافل می شوند. این نشست های لغو شده و تعلیق های مکرر جز وقت کشی و فرصت سوزی برای ارگ نشینانی که در پی توجیه بهبود مناسبات خود با اسلام آباد هستند حاصلی ندارد.

ع و غ رهبران خیانت ملی

برخلاف ادعای حکومت وحدت ملی حالا جنگ، فقر و ناامنی کشور را فرا گرفته است. گفته می شود که رهبران وطن فروش هایی هستند که کشور را به خارجی ها و پروژه داعش فروخته اند. نمایندگان مجلس خواستار برکناری رهبران حکومت شدند. ملت ما تا به کی باید قربانی سیاست های رهبران خود باشند؟

داکتر رمضان بشردوست عضو مجلس نمایندگان در برنامه «آماج» گفت: زمامداران افغانستان در طول چهل سال عاملان اصلی فاجعه در افغانستان هستند. اینها نجات دهنده کشور نیستند. این ها قبر کن های ملت هستند. صداقت آنها به حدی زایل شده است که حتی آمار دقیق قربانیان را هم نمی دهند. وقتی تاریخ افغانستان را مطالعه می کنیم، زمامداران افغانستان همیشه طالب زور و زر بوده اند. حتی وقتی پدر و مادرشان قدرت شان را تهدید کرده است به آنها رحم نکرده اند. حتی به فرزند خود وقتی قدرت شان را تهدید کرده است رحم نکرده اند آن را به سیاه چال انداخته و کور کرده اند.

وی در خصوص آمار قربانیان وطن در سالهای اخیر عنوان کرد: امیدوارم که مردم ما فکر کنند، گزارشی که سازمان ملل منتشر کرده، این است که در ۲۰۱۴، سه هزار و ششصد و نود و نه افغان کشته و چهارهزار و هشتصد و چهل و نه نفر زخمی شده بودند و این بیست و دو درصد افزایش را نسبت به سال قبل نشان می داد. در سه ماه اول سال میلادی تعداد کشته شدگان ششصد و پنجاه و پنج نفر است. این هشت درصد افزایش را نشان می دهد. این کشته شدگان هم از فرزندان عادی وطن بوده اند. در بین آنها فرزندان رییس جمهور و وزیر و وکیل نبوده اند.از جبهه مقابل هم فرزندان ملا و ملا عمر و رهبران آنها نبوده اند. چرا آنها نبوده اند برای اینکه آنها به فکر وطن نیستند. آنها به فکر این هستند که از این جنگ چیزی نصیب شان شوندو قدرت و چوکی های خود را حفظ کنند و بار خود را ببندند و به کشورهای دیگر بروند.

بشردوست وزیران کشور را انسان هایی قدرت دوست و خاین به وطن دانسته و اظهار کرد: وزیران ما مشغول دنیای خود هستند، مشغول خوش گذرانی با موترهای لندکوزر خود هستند. حتی این افراد در فاتحه فرخنده با موترهای گران قیمت خود رفته اند. وقتی وزرای این کشور در فکر قصر و زندگی خود هستند و در فکر جابه جا کردن افراد قوم و مذهب خودهستند، ما چگونه می توانیم انتظار داشته باشیم که این کشور ساخته شود. وزرایی که جرات نمی کنند نام آی اس آی را ببرندد، وزرایی که جرات نمی کنند نام سپاه پاسداران را ببرند که چقدر در خرابی کشور ما نقش داشته اند. این وزرا همان وزرایی هستند که در هر شرایط منافع شخصی خود را دنبال می کنند. در طول سیزده سالی که گذشت کدام روز وزیر داخله کشور را دیده ایم که در صف اول جنگ دو ساعت بجنگد؟ کدام روز وزیر دفاع کشور را دیده ایم که در صف اول جنگ حداقل نیم ساعت بجنگد؟

این نماینده مجلس وزیران را متهم به این کرده که به فکر سربازان جبهه های جنگ نیستند، برای آنها کوتاهی می کنند، غذا و مهمات به آنها نمی دهند و توضیح داد: اگر وزیران دفاع و امور داخله در جبهه حتی فقط برای بازدید بروند، با چشمان خود می بینند که سرباز و پولیسش گرسنه است. در زمانی که جنگ در کنر جریان داشت، به من تلفن می شد که ما سربازان فعلا دو سه روز است که در جبهه گرسنه هستیم. وزیران در کاخهای خود نشسته اند و کاری به این ندارند که سربازان قربانی نه تنها جنگ، بلکه قربانی گرسنگی می شوند. آنها نه دغدغه مملکت و نه دغدغه مردم را دارند. خون سربازان و مردم برای آنها هیچ ارزشی ندارد. همانطور که خون یک سرباز طالب برای رهبران آنها ارزشی نداشته است. همانطور که خون یک سرباز پرچمی و خلقی برای رهبران آنها ارزشی نداشت.
وی در علت تاخیر در معرفی وزیران گفت: چرا این اتفاق ها می افتد، چون آنها در پی حفظ قدرت خود هستند آنها مشغول این هستند که چه کسی قسمت بیشتر کیک قدرت را می گیرند. در افغانستان هیچ مقامی به خاطر مردم در مقام خود قرار نگرفته است. این سیستم طوری طراحی شده است که برای خدمت نیست. این سیستم برای ضربه زدن و خیانت به مردم است و ع و غ رهبران خیانت های ملی هستند.
بشر دوست در ارتباط با واقعه بدخشان اظهار کرد: در واقعه بدخشان گفته می شود که فرماندهان امنیتی تیل و مهمات را به فروش رسانده و یک شب قبل از حادثه بدخشان را ترک کرده و به هند رفته اند. حکومت هم هیچ برخوردی نخواهد داشت چرا که آنها خود، حکومت هستند. آن فرد فرمانده نمی شد اگر زیر فرمان ع و غ و رهبران نبودند. هیچ کدام از این خیانت کاران در طول چهارده سال مجازات نمی شوند. همان ع و غ که می گفتند ما با فساد مبارزه می کنیم، فاسد ترین فرد مملکت در کنار وی ایستاده و تقدیر می شود.
وی مقصر اصلی وضعیت کشور و ظلم شدن به مردم را خود مردم دانست و گفت: هفتاد در صد مشکل اساسی ما مردم ما هستند.این مردم هستند که دست تاجیکی را می بوسند که همان تاجیک، دستش به خون مردم آلوده است. پشتون ها و هزاره های ما هم دستهای پشتون و هزاره ای را می بوسند که دستشان به خون مردم پشتون و هزاره خودش آلوده است. اگر مردم ما برخیزند و فردا صد هزار نفر ارگ را محاصره کنند آنها شاید به خود آیند که چه می کنند. نمایندگان مردم هم همه در چهره هایشان مهر ع و غ نقش زده شده است. در افغانستان سیستمی مافیایی حاکم هستند که همه مانند مگس هایی به دور شیرینی می گردند چه نماینده مردم، چه وزیر، چه والی، چه قوماندان همه در اطراف حکومت هستند و حرف آن را اجرا می کنند بدون اینکه لحظه ای به مردم فکر کنند.

سر نخ گم‎شده صلح

تهیه شده توسط محمدرضا گلکوهی
سر نخ گم‎شده صلحصلح میان دولت و مخالفان مسلح، پدیده ناپیدا در طول سیزده سال اخیر بوده و دولت کابل برای یافتن این گم‎شده،‌ به هر دری که کوبیده است، پاسخ منفی شنیده و سرش به سنگ بر خورده است. دوحه، اسلام‎آباد،‌ دهلی، ریاض، دُبی،‌ استانبول، تهران و … از جمله شهرها و پایتخت‎های‎ برخی از کشورهای منطقوی میزبان مذاکرات بی‎نتیجه صلح افغانستان بوده و شهرهای دیگر نیز در اروپا و امریکا یا کشورهای آسیای میانه،‌ شاهد گرد آمدن عناصری از مخالفان مسلح و نمایندگان دولت افغانستان روی یک میز بوده‎اند. برگزاری نشست‎هایی که در غیاب مخالفان مسلح و بدون حضور نمایندگان طالبان نیز برگزار شده، کم نبوده است، ولی هیچ‎کدام از این نشست‎ها ثمره و نتیجه لازم را برای تحقق آشتی ملی و ثبات سراسری افغانستان نداشته است.
طلب صلح از چین
در این میان، جای یکی از قدرت‎های نوظهور شرقی که امروزه به یک بازیگر مهم اقتصادی و گاهی نیز سیاسی مبدل شده است، خالی بوده و آن همانا «جمهوری خلق چین» است. سیاست‎مداران این کشور که افغانستان را نیز به یکی از بازارهای پرفروش تولیدات خویش یافته‎اند و به دنبال ثبات آن برای بهره‎برداری اقتصادی هستند، نخواسته‎اند از این مسأله غافل بمانند و در این اواخر به صورت جدی وارد مذاکرات صلح و تعاملات موجود در این خصوص شده‎اند.
اعلام آمادگی این کشور برای پیش‎بُرد مذاکرات صلح و برقراری ثبات در افغانستان به صورت جدی برای نخستین بار در سفر رییس‎جمهور اشرف‎غنی و هیأت همراه وی به بیجینگ مطرح شد. محمد اشرف‎غنی، رییس‎جمهور، بعد از مراسم تحلیف در دومین سفر خارجی‌اش به چین سفر کرد و از کمک احتمالی آن کشور به روند صلح افغانستان استقبال کرد. اشرف‎غنی در پاسخ به خبرنگاری گفت که چین با توجه به روابط نزدیکش با پاکستان می‌تواند در آوردن صلح به افغانستان نقش مثبت بازی کند. او تأکید کرد: “چین به عنوان یک شریک بین‎المللی افغانستان با مسوولیت عمل می‌کند و افغانستان از گفتگوی این کشور با پاکستان در مورد صلح افغانستان استقبال می‌کند؛ به‎ویژه که چین دوستی دیرینه با پاکستان دارد و ما از وزنه و نقش آن کشور (چین) برای ایجاد صلح استفاده می‌کنیم.”
گمان می‎رود این وعده‎ از جانب کابل و مخالفان مسلح نیز جدی گرفته شده است؛ زیرا در این اواخر برای اولین بار هیأتی از گروه طالبان به این کشور سفر کرد. مقامات طالبان نیز شایعات اخیر را درباره سفر هیأتی از سوی آن‎ها به چین تأیید کرده‎اند. طالبان گفته‎اند که هیأتی از سوی آن‎ها در ماه نوامبر سال گذشته میلادی از قطر به منظور “بحث روی روابط دوجانبه بین طالبان و چین و بیان موضع طالبان” به آن کشور سفر کرده است. به گفته مقامات طالبان، ریاست این هیأت را قاری دین‎محمد حنیف، یکی از نمایندگان سیاسی طالبان در قطر، به عهده داشته است. طالبان جزئیات بیش‎تری در مورد این سفر ارائه نکرده‎اند. طالبان در قطر دفتر نمایندگی دارند و پیش از این نمایندگانش به کشورهای دیگری از جمله فرانسه و ایران هم سفر کرده‌اند.
این درحالی است که چندی پیش بعضی از رسانه‌های منطقه گزارش کرده بودند که حکومت وحدت ملی افغانستان و افراد وابسته به طالبان برای رسیدن به صلح به صورت مخفیانه در حال گفتگو هستند. به گزارش رسانه‌ها، این نشست‌ها زیر نظر سازمان ملل و به منظور برگشت طالبان به زندگی عادی سیاسی انجام شده است. گفته می‌شد که کشورهای عربستان و چین برای پیش‎رفت این مذاکرات پیش‎‏قدم شده‎اند.

تأکید بر هماهنگی مذاکرات
در حالی که زاویه‎های تازه در مذاکرات صلح گشوده می‎شود،‌ مردم و کارشناسان بر استمرار و انسجام این گفتگوها تأکید ورزیده و خواهان تمرکز حکومت بر راهکار مفید، مؤثر و روی دست گرفتن سیاست منسجم، مدون و منظم و کارشناسی‎شده ‎می‎باشند. نوید الهام، کارشناس مسایل سیاسی، بر این باور است که سیاست‎های دولتی در خصوص مذاکرات صلح میان دولت کابل و مخالفان مسلح در طول سال‎های گذشته به شکل پراکنده، نامنظم و از روزنه‎های مختلف و متعدد انجام شده است؛ زیرا در گذشته نهادها و عناصر مختلف دولتی به اشکال گوناگون وارد مذاکره می‎شدند،‌ بدون اینکه هماهنگی لازم را داشته باشند. به همین دلیل، دیده می‎شد در برخی موارد، سیاست رسمی اعلان شده دولت،‌ با روش مذاکرات شورای عالی صلح یا وزارت‎های کلیدی چون وزارت خارجه و برخی نهادهای دیگر سازگاری و هم‎خوانی نداشت.
برخی از اعضای جامعه مدنی نیز با تأکید بر اینکه نبود هماهنگی میان نهادهای مرتبط دولتی در خصوص مذاکرات صلح باعث شکست پروسه صلح شده است،‌ اظهار می‎دارند که نباید تجربه‎های ناکام گذشته تکرار شود. نسرین احمدی، عضو نهاد مدنی زنان آزادی‎خواه، بر این باور است در گذشته مذاکرات صلح از راه‎های مختلف و توسط اشخاص و افراد متفاوت و حتی غیرمسوول به پیش برده شده و به نحوی به دلالی گرفته می‎شد. به گفته او، نبود سیاست منسجم و منظم در این خصوص باعث شده بود تا معامله‎های خطرناک و زیان‎آوری نیز صورت گیرد و قربانی این راهکارهای ناپخته، مردم و برخی از چهره‎های سیاسی نیز می‎شدند. به اعتقاد خانم احمدی، ورود افراد انتحاری به خانه مقامات سیاسی و امنیتی به نام مذاکره‎کننده صلح که از جمله در ترور برهان‎الدین ربانی،‌ رییس پیشین شورای عالی صلح اتفاق افتاد، نتیجه ناهماهنگی‎های موجود در مذاکرات صلح بود. وی تأکید می‎ورزد که بار دیگر نباید چنین اشتباهاتی تکرار گردد و نباید سیاست‎های پنهان و آشکار، به صورت متضاد، به پیش برده شود.

از بدگمانی‎ها تا خوش‎بینی‎ها
در حالی که مردم با توجه به سوابق سیاه مذاکرات صلح، نسبت به نشست‎های موجود خوش‎بین نبوده و توقع مثبتی از آن ندارند، شورای عالی صلح اما مثل همیشه به روند جدید آغاز شده خوش‎بین است. ظاهر، پیرمرد هفتادساله ساکن پایتخت که گرمی و سردی روزگار را زیاد چشیده است، از کارکردهای موجود در خصوص صلح و آشتی بی‎نهایت ناامید است و نسبت به روند موجود نیز خوش‎رویی چندانی نشان نمی‎دهد. وی می‎گوید: “از سایر کارهای حکومت وحدت ملی و ناکامی آن برای معرفی کابینه روشن است که مذاکرات صلح را نیز نخواهد توانست به خوبی به پیش ببرد.” در عین حال، وی امیدوار است که دولت بتواند از اقدامات انجام شده حاصل خوبی بردارد تا باعث خرسندی مردم و سرفرازی دولت شود.
این در حالی است که معصوم استانکزی، رییس دارالانشای شورای عالی صلح، تأکید می‎کند که دولت افغانستان نسبت به سهم‎گیری چین در روند صلح افغانستان خوش‎بین است و آن را مثبت ارزیابی می‌کند. استانکزی افزود که چین به عنوان همسایه بزرگ افغانستان از بی‎ثباتی در منطقه تشویش دارد و می‌ترسد به تدریج قربانی خشونت‎های منطقوی شود. او می‌گوید که دیدگاه بیشتر کشورهای منطقه از جمله چین نسبت به افغانستان تغییر کرده و بیشتر به عوامل اصلی و ریشه‌هایی که سبب تشدید و ادامه خشونت‌ها می‌شود، فکر می‌کنند. استانکزی گفت که نقش چین در روند صلح افغانستان “مثبت و فعال” خواهد بود و انتظار می‌رود که میانجی‎گری چین زمینه گفتگوهای مستقیم میان نمایندگان دولت افغانستان و اعضای اصلی و معتبر طالبان را فراهم کند.

ضرورت هماهنگی منطقوی
چین در حالی با همکاری پاکستان وارد مذاکرات صلح شده است که به باور کارشناسان،‌ مشارکت منطقوی و همکاری کشورهای همسایه افغانستان یکی از ضرورت‎های جدی و اساسی برای نتیجه‎بخش بودن مذاکرات صلح دانسته می‎شود. علی‎رضا حسنی،‌ استاد در موسسه تحصیلات عالی غرجستان، بر این باور است تا زمانی که کشورهای منطقوی چون پاکستان نخواهد صلح در افغانستان تأمین شود،‌ متقاعد کردن مخالفان مسلح و حاضر کردن آنان به پای میز مذاکرات صلح به صورت پُردست‎آورد آن، غیرممکن خواهد بود. این دیدگاه در حالی وجود دارد که رییس‎جمهور اشرف‎غنی پس از قرار گرفتن در مسند ریاست‎جمهوری، بارها با مقامات اسلام‎آباد دیدار داشته و از این کشور خواهان همکاری جدی برای تأمین صلح در افغانستان شده است. همچنین، حمله مرگ‎بار بالای مکتب فرزندان اعضای اردوی پاکستان، بار دیگر مقامات این کشور را به کابل آورد و باعث عزم جدی‎تر آنان برای تأمین صلح و ثبات در منطقه شد. از سوی دیگر، رییس‎جمهور اشرف‎غنی از سران احزاب سیاسی پاکستان نیز خواهان کمک در این خصوص شده و از آنان برای حضور در کابل و مذاکره بر روی این موضوع، دعوت کرده است.
با این وجود، غلام‎محمد محمدی، کارشناس مسایل پاکستان، بر این باور است که نقش احزاب سیاسی در پاکستان و نفوذ آنان میان مخالفان مسلح و گروه‎های افراطی، نمادین و سمبولیک است. لذا باید برای متقاعد ساختن مخالفان مسلح جهت انجام مذاکرات مفید و مؤثر صلح،‌ با دولت این کشور و مقامات رسمی اسلام‎آباد وارد تعامل و گفتگو شد و در صورت لزوم از فشارهای بین‎المللی نیز استفاده کرد.
با این حال،‌ دیده شود که حکومت وحدت ملی به سرپرستی محمد اشرف‎غنی خواهد توانست سر نخ گم‎شده صلح را پیدا نماید یا اقدامات اخیر نیز مشابه با عملکردهای گذشته خواهد بود.

غنی: تامین وحدت ملی در حرف ساده اما در عمل دشوار است

محمداشرف غنی رئیس جمهور در مراسم تحلیف سناتوران جدید، از اعضای سنا خواست که کمی بیشتر حوصله کنند، حکومت کابینه را معرفی می‌کند.

مجلس سنا ۱۰۲ عضو دارد که دو سوم آن به اساس انتخابات شوراهای ولایتی و ولسوالی برای یک دوره چهار ساله برگزیده می شوند، سناتوران جدید انتخابی در انتخابات اخیر شوراهای ولایتی که همزمان با انتخابات ریاست جمهوری برگزار شد شرکت کردند و از این طریق به مجلس سنا راه یافتند.

یک سوم سناتوران هم از سوی رئیس جمهوری انتصاب می‌شوند.

آقای غنی همچنین از اعضای مجلس سنا خواست که همزمان با شکیبایی، فشارهای خود را بر دولت برای معرفی کابینه حفظ کنند.

بیش از صد روز از ایجاد دولت وحدت ملی می‌گذرد اما رئیس جمهوری جدید افغانستان تا هنوز موفق به معرفی نامزد وزیران جدید به پارلمان نشده است و پست‌های مهم دولتی ماه‌ها است که با سرپرست‌ها اداره می‌شوند.

اشرف غنی گفت: “حوصله نتیجه می‌دهد و انشالله همه چیز درست می‌شود. شما به وارد کردن فشار ادامه دهید، من هیچ وقت ناراحت نمی‌شوم.”

او گفت که تامین وحدت ملی در حرف ساده اما در عمل کار دشواری است که حوصله و توجه می‌خواهد.

آقای غنی پس از ادای مراسم تحلیف سناتوران جدید همچنین گفت که افغانستان کشوری است که پس از این “مسائل عمده خود را از راه سیاست حل می‌کند نه از راه تفنگ و زور.”

او گفت که مردم از دولتمردان افغان، انتظار “وحدت فکر و عمل” دارند و چشم ملت به ایجاد اصلاحات دوخته شده است.

آقای غنی تاکید کرد که به استقلال قوای سه گانه باور دارد و احترام به نمایندگان مردم در مجلس سنا و مجلس نمایندگان در اولویت کارهایش قرار دارد. در دوران حکومت سیزده سال حامد کرزی روابط بین مجلس و قوه مجریه پر فراز و نشیب بود.

آقای غنی از ایجاد دفتری در اداره امور ریاست جمهوری خبر داد که ویژه رسیدگی به کارهای نمایندگان مردم باشد و مشکلات موکلان نمایندگان را پیگیری کند.

رئیس جمهور غنی در بخش دیگر صحبت‌های خود گفت که از این پس وزیران کابینه هر شش ماه یک بار به پارلمان گزارش‌ خواهند داد و در صورتی که موفق نبودند نمایندگان مردم می‌توانند آنها را سلب اعتماد کنند.

آقای غنی در بخش دیگری از صحبت‌های خود همچنین گفت که در سه ماه گذشته توانسته “منطقه را در مورد آینده روشن افغانستان به اجماع بیاورد.”

او گفت که کار روی راه لاجورد که افغانستان را به دریای خزر وصل می کند ادامه دارد و همچنین برنامه‌های دیگری از جمله توافق در مورد بندر واخان با چین، ایجاد پانزده خط مرزی در امتداد خط دیورند برای گسترش فعالیت‌های ترانزیتی، حاصل شده است.

فهرست احتمالی اعضای حکومت وحدت ملی

اکتر اشرف غنی احمدزی رییس جمهور
جنرال عبد الرشید دوستم معاون اول
سرور دانش معاون دوم
داکتر عبدالله ریس اجرا‌‌یی
انجنیر محمد خان معاون اول
محمد محقق معاون دوم
علی احمد جلالی وزیر دفاع
محمد یونس قانونی وزیر خارجه
محمدحنیف اتمر وزیر داخله
انورالحق احدی وزیر مالیه
فیض الله ذکی وزیر آب و انرژی
گل آقا شیرزوی وزیر انگشاف شهری
داکتر ثریا دلیل وزیر صحت عامه
زلمی رسول وزیر هوانوردی وملکی
حبیبه سرابی وزیر زنان
قربان حقجو وزیر تجارت
مولوی شهزاده شاهد وزیر حج اوقاف
ذبیح الله مجددی وزیر زراعت و آبیاری
فرخنده زهرا نادری وزیر کار و امور اجتماعی
فتانه گیلانی وزیر شهدا و معلولین
سید علی کاظمی وزیر مهاجرین
عبدالهادی ارغنیدوال وزیر اقتصاد
وحید الله شهرانی وزیر ترانسپورت
سید حامد گیلانی وزیر اقوام و قبائل
محمد نادر نعیم وزیر امورجوانان
میرویس یاسینی وزیر موادمخدر
عتیق الله لودین وزیر مخابرات
داکتر رنگین اسپنتا رییس عمومی امنیت ملی
فاروق وردک رییس دفتر رییس جمهور
مصطفی مستور رییس بانک ملی
احمد ضیا مسعود مشاور ارشد ریس جمهور
جنرال دین محمد جرات معاون مواد مخدر وزارت امور داخله
جنرال بابه جان معاون امنیتی وزارت داخله
جنرال بسم الله محمدی لوی درستیز
سید طیب جواد معاون سیاسی وزارت خارجه
سید محمود صیقل سفیر افغانستان در استرالیا
عمر زاخیل وال سفیر افغانستان در کانادا
جاوید لودین سفیر افغانستان در امریکا
عبدالستار سیرت قاضی القضات
فضل احمد معنوی دادستان
انجینر ابراهیم رییس شورای امنیت ملی
زهیر سعادت سخنگوی رییس جمهور
لعل محمد احمدزی سخنگوی وزارت امور داخله
جنرال ظاهر سخنگوی وزارت دفاع ملی

قرار است بعد از مراسم سوگند رییس جمهور تا دو هفته وزرا و روسای عمومی به مجلس نمایندگان معرفی شوند.

از فروشگاه ما دیدن فرمایید رد کردن