خانه «=« آرشیو برچسب: مهاجرین

آرشیو برچسب: مهاجرین

جایزه «بیوتکنولوژی» برای نخبه افغانستانی در ایران

نخبه ‏افغانستانی در دهمین دوره مسابقات بیوتکنولوژی پارک علم و فناوری دانشگاه تربیت مدرس، عنوان «هسته فن‌آور برتر» و جایزه »بیوتکنولوژی: را از بین ‏‏۱۲۰ شرکت به دست آورد.

به گزارش باشگاه خبرنگاران جوان، دکتر «حسین حبیبی»، نخبه ‏افغانستانی و مدیر عامل شرکت «هامون طب پیشرو» در دهمین دوره مسابقات بیوتکنولوژی پارک علم و فناوری دانشگاه تربیت مدرس، عنوان «هسته فن‌آور برتر» و جایزه »بیوتکنولوژی: را از بین ‏‏۱۲۰ شرکت به دست آورد.‏

وی در بیان داستان تاسیس شرکت «هامون طب پیشرو» گفت: ‏«یک سال پیش بود که هسته مرکزی شرکت هامون طب پیشرو، با یک دورهم نشینی دوستانه در دانشگاه تربیت ‏مدرس، با موضوع تولیدات و صادرات تشکیل شد. این هسته، یک تشکیل دوستانه و البته تخصصی بود، هسته ای که به ‏راستی نمادی از اتحاد و دوستی دو کشور دوست و همسایه بوده و هست.»‏

حسین حبیبی اظهار داشت: «به دعوت دوست عزیزمان آقای دکتر یوسفی، متخصص بیوشیمی و نخبه افغانستانی تبار، و دوست عزیزمان آقای رضا ‏عزیزیان (کارشناس ارشد میکروبیولوژی پزشکی و عضو بنیاد ملی نخبگان ایران) دور هم جمع شدیم و شرکت را ثبت ‏کردیم».‏

دکتر حبیبی و همکارانش در شرکت هامون طب پیشرو به تولید کیت تعیین جنسیت از روی خون مادر، کیت ‏مولکولی تشخیص ناباروری مردان بر روی نمونه خون و کیت تشخیص شکنندگی ‏DNA‏ اسپرم پرداخته اند.‏

با گذشت کمتر از یک سال شرکت هامون طب پیشرو به عنوان نماد وحدت دو کشور ایران و افغانستان توانست جایزه ‏هسته فن‌آور برتر دانشگاه تربیت مدرس و همچنین لوح تقدیر جایزه برتر بیوتکنولوژی برای کیت تشخیص مولکولی ‏فاکتور ازواسپرمی را از همان دانشگاه دریافت کند.‏

بی‎میلی مهاجرین به بازگشت

محمدرضا باهر، معاون سخنگوی وزارت امور مهاجرین و عودت‎کنندگان، می‎گوید که از آغاز سال جاری میلادی تاکنون، حدود ۴۶۷هزار مهاجر غیرقانونی افغان از کشورهای پاکستان و ایران به کشور بازگشته‎اند.

به گفته او، بیشتر بازگشت‎کنندگان افرادی هستند که به شکل غیرقانونی در این دو کشور مهاجرت کرده بودند. شمار عودت‎کنندگان در سال گذشته میلادی، ۱ملیون و ۱۴۷هزار نفر بود. اکثریت آن‎ها از پاکستان و ایران به کشور عودت کرده بودند. این رقم در سال جاری میلادی بیش از دو برابر کاهش داشته است.

معاون سخنگوی وزارت مهاجرین و عودت‎کنندگان می‎گوید که عمده‎ترین عامل کاهش در بازگشت مهاجرین افغان از پاکستان و ایران، کاهش کمک‎های سازمان ملل به عودت‎کنندگان است. به گفته باهر، سال گذشته برای هر بازگشت‎کننده‎ای که دارای مدرک قانونی بود، ۴۰۰ دالر امریکایی به صورت نقد پرداخت می‎شد، اما امسال این کمک نقدی به ۲۰۰ دالر کاهش یافته است.

او گفت که به همین دلیل بیشتر مهاجرین افغان در پاکستان و ایران به جای بازگشت به کشور ترجیح می‎دهند در همان کشورها ساکن بمانند؛ زیرا مبلغ ۲۰۰ دالر کمک نقدی نمی‎تواند مشکلات ابتدایی آن‎ها در محل بازگشت شان را رفع کند. اما آگاهان امور اجتماعی عوامل متعدد دیگری را در کاهش میزان بازگشت مهاجرین از پاکستان و ایران دخیل می‎دانند. سید ناصر موسوی، آگاه امور اجتماعی، به این عقیده است که عامل اصلی کاهش در میزان بازگشت مهاجرین، تشدید جنگ و افزایش ناامنی در کشور است.

او همچنان فقدان زمینه کار، نبود سرپناه و کمبود زمینه‎ها و امکانات آموزشی را از دیگر عواملی می‎داند که باعث بی‎میلی مهاجرین برای بازگشت به کشور شده است.

مهاجرین افغان در حالی به ماندن در کشورهای پاکستان و ایران دلگرم شده‎اند که بعضی از فعالان مدنی وضعیت زندگی آن‎ها در این کشورها را بسیار ناگوار توصیف می‎کنند.

عین‎الدین بیگ، فعال مدنی، با اشاره به دشواری‎های زندگی افغان‎ها در ایران و پاکستان، تأکید دارد که دولت باید هرچه زودتر زمینه بازگشت آن‎ها از این دو کشور را فراهم کند.

او گفت که اولین اقدام در جهت بازگشت مهاجرین، تأمین امنیت و برقراری صلح در کشور است. این فعال مدنی هشدار داد تا زمانی که جنگ خاتمه نیابد، هیچ افغانی حاضر نخواهد شد به کشورش برگردد. او همچنان گفت که ایجاد فرصت‎های شغلی و آموزشی از دیگر مواردی است که نقش تأثیرگذار در روند بازگشت آبرومندانه مهاجرین از پاکستان و ایران به کشور دارد.

عین‎الدین بیگ تأکید کرد که وزارت مهاجرین و عودت‎کنندگان زمانی می‎تواند با جرئت از مهاجرین دعوت به بازگشت کند که ابتدایی‎ترین امکانات زندگی برای آن‎ها در داخل کشور فراهم شود. او افزود در صورتی که ابتدایی‎ترین امکانات برای زندگی عودت‎کنندگان در کشور فراهم نباشد، دعوت آن‎ها برای بازگشت به کشور، یک کار اشتباه است.

پدیده مهاجرت در کشور یکی از جنجالی‎ترین پدیده‎هایی است که دولت علی‌رغم همه تلاش‎ها هنوز موفق به مهار آن نشده است. به همین دلیل، افغانستان، پس از سوریه، دومین کشور بزرگ صادرکننده مهاجر در سطح جهان است.

محقق در نقش فرمانده لشکر فاطمیون؟

در فردای جشن پیروزی ایران بر داعش، محمد محقق در سمینار «بیداری اسلامی» در تهران، خلاف جهت‌گیری عمومی هزاره‌ها، از همسویی گذشته با جمهوری اسلامی ایران فراتر رفته و از سردار سلیمانی و رزمندگان هزاره در برابر داعش در سوریه با قدردانی یاد کرد که به‌ویژه نسل جوان هزاره را برآشفته و در رد و محکومیت آن همچنان می‌نویسند. محقق سخنرانی‌‌ را با این جمله به پایان برد که ده هزار داعشی به افغانستان آمده اند. محقق از جدیدیت اراده ایران در رقابت با عربستان در کشورهای منطقه، و در برابر داعش به‌خوبی آگاه است.

محقق در پی احیای روابط نزدیک خود با سپاه پاسداران و به‌ویژه سردار سلیمانی برآمده تا نه‌تنها یک پشتوانه نظامی قابل توجه را تضمین کند بل‌که چشم امید دارد تا سردار سلیمانی محقق را در فرماندهی لشکر فاطمیون شریک بسازد. گفته می‌شود فاطمیون لشکر پانزده تا سی هزارتن هستند، آموزش دیده، در سوریه جنگ کرده و آماده ورود به جنگ با داعش در افغانستان نیز هستند.

محقق سنجیده و حساب‌شده اینگونه جهت‌گیری می‌کند که قابل تامل و تحلیل است. برای محقق این فرصت بی‌نظیر است، فردی سرد و گرم چشیده بازی قدرت در افغانستان مانند او باشد، این فرصت را از دست نمی‌دهد. گرچه بعید است ایرانی‌ها فرماندهی فاطمیون را به محقق واگذار کنند، چنانکه در اواخر دهه ۱۹۹۰ نیز ایران فرماندهی سپاه محمد را به حزب وحدت نداد. حتی اگر حداقل در زمینه فعالیت لشکر فاطمیون در افغانستان، سردار سلیمانی با محقق مشورت کند، گوشه کلاه محقق به آفتاب خواهد زد. جنگ قدرت در افغانستان، حالا بیش از گذشته ابعاد نظامی به خود گرفته است. اگر توان نظامی عطا محمد نور نباشد، اشرف غنی یک روز دیگر هم او را تحمل نمی‌تواند. محقق حالا که محبوب هزاره‌ها نیست، رای میلیونی هزاره‌ها را ندارد، به فکر در اختیار گرفتن قوت و زور آماده لشکر فاطمیون برآمده است و در این زمینه بی‌رقیب است.

در اینکه چه کسی به عنوان رهبری شیعیان در افغانستان نزد رهبری ایران نمایندگی کند در ۱۶ سال گذشته رقابت سختی در کابل میان ملاها در کابل در جریان بوده است. شیخ آصف محسنی از دیگر رقبا پیش افتاده بود و پول و حمایت فراوان از ایران دریافت می‌کرد. اما اینبار رقابت فقط رهبری معنوی نیست بلکه جنبه نظامی داشته و جنبه رویارویی مستقیم نظامی ایران و عربستان در منطقه به خود گرفته است.

ایران در عراق حشد الشعبی را ساخت، در سوریه لشکر فاطمیون از افغانستان و زینیون از پاکستان را به مصاف داعش روان کرد. در یمن، حوثی‌ها را به پیشرفته‌ترین موشک‌ها مجهز ساخته است و حزب الله در لبنان به برتری غیرقابل انکار رسیده است. در همه این کشورها ایران برنده بازی منطقه‌ای است.

اگر پای جنگ نیابتی ایران و عربستان به افغانستان کشانده شود، مسوولیت آن در درجه نخست برعهده آنهایی است که «پروژه داعش» را در افغانستان پیش می‌برند. داعش در افغانستان یک «پروژه» است و قربانی آن هم هزاره‌ها خواهند بود. در برابر این ده هزار داعشی که چهارصد جوان هزاره را در دهمزنگ به خون غلطاند و حملات منظم به مساجد هزاره‌ها، کدام قدرت از هزاره‌ها حفاظت خواهد کرد؟ محقق اگر بتواند با توسل به سردار سلیمانی و لشکر فاطمیون، در برابر داعش در افغانستان موفق شود، مانند شیخ نصرالله در لبنان رهبری خود را تضمین کرده است.

اما و اگرهای حقوق اتباع خارجی؛ جای خالی قانون جامع مهاجرت

در حقوق موضوعه ایران، بحث حقوق اتباع خارجی، بیش از هر چیز تابع «عمل متقابل» است. به عبارت بهتر دولت ایران همانگونه با یک تبعه خارجی رفتار خواهد کرد که دولت متبوع او با اتباع دولت ایران رفتار کنند.با تغییر این نگاه، رویکرد دولت‌ها به مقوله مهاجرت نیز تغییر کرد. این رویکرد به ویژه پس از جنگ جهانی دوم و آغاز جنگ سرد، گاه شکلی توام با خشونت به خود می‌گرفت، خشونتی که با سیل مهاجرت اتباع جهان سوم به کشورهای صنعتی، شدتی مضاعف پیدا کرد؛ به همین دلیل موضوع حقوق اتباع خارجی در کشور بیگانه، بیش از پیش مورد توجه حقوق‌دانان قرار گرفت، حقوقی که برای حفظ کرامت انسانی و ایجاد همزیستی مسالمت‌آمیز لازم بود. دولت‌ها تصمیم گرفتند برخی از حقوق شهروندان خود را برای مهاجران و پناهندگان نیز قائل شوند. این حقوق رفته‌رفته دامنه گسترده‌تری پیدا کرد و در قالب مقاوله‌نامه‌ها و میثاق‌های بین‌المللی بر آن صحه گذارده‌شد.پدیده مهاجرت قدمتی به عمر تاریخ بشر دارد. پدیده‌ای که در ادوار گذشته، گاه اساس درگیری‌ها و منازعات گسترده میان کشورها و دولت‌ها، برای تصاحب هرچه بیشتر مهاجران بوده‌است. با این حال رشد جمعیت، محدودیت منابع غذایی و گسترش افکار مبتنی بر ناسیونالیسم، سبب تغییر نگاه دولت‌ها به مقوله مهاجرت شده‌است. تا پیش از این تغییر عمده، دولت‌ها مهاجرت را پدیده‌ای در جهت گسترش منابع انسانی و به تبع آن درآمد بیشتر می‌دانستند. قدرت ناشی از فزونی جمعیت، به ویژه در بخش نظامی، این نگاه مثبت را تقویت می‌کرد.

جایگاه اتباع خارجی در حقوق ایران

موضوع حقوق اتباع خارجی، به عنوان بخشی مهم از حقوق بین‌الملل، همراه با آموزه‌های نوین حقوقی به کشور ما وارد شد و از نخستین سال‌های قانون‌گذاری در ایران، مورد توجه و عنایت قرار گرفت.

تا پیش از عضویت ایران در مجامع بین‌المللی و امضای کنوانسیون‌های مرتبط با این مسئله، موضوع اتباع خارجی و حقوق مربوط به آن ها در حقوق موضوعه ایران کاملا جا افتاده بود. قانون مدنی ایران، مصوب سال ۱۳۱۱، موضوع حقوق اتباع خارجی را در کنار شهروندان ایرانی مورد توجه قرار داد. ماده پنج این قانون، تمامی اتباع خارجی را در محدوده حاکمیت دولت ایران، تابع قوانین ایران دانسته و عملاً شمول قوانین موضوعه کشور و به تبع آن حقوقی ناشی از آن ها را برای اتباع خارجی نیز به رسمیت شناخته است. ۱به این ترتیب وضع حقوقی اتباع خارجی در ایران، از نخستین روزهای تدوین قوانین کشور مشخص و معلوم بوده‌است. با این وجود باید توجه داشت که علاوه بر قوانین تدوین شده داخلی، مقاوله‌نامه‌ها و میثاق‌های بین‌المللی نیز نقش عمده‌ای در تدوین حقوق اتباع خارجی در کشور خارجی دارند.

عمل متقابل، اصل اول در تدوین حقوق اتباع خارجی

در حقوق موضوعه ایران، بحث حقوق اتباع خارجی، بیش از هر چیز تابع «عمل متقابل» است. به عبارت بهتر دولت ایران همانگونه با یک تبعه خارجی رفتار خواهد کرد که دولت متبوع او با اتباع دولت ایران رفتار کنند. این موضوع را می‌توان در بسیاری از بخش‌های قوانین موضوعه مشاهده کرد. به عنوان نمونه در بحث تابعیت ایرانی، ماده ۹۷۸ قانون مدنی تصریح می‌کند که:«نسبت به اطفالی که در ایران از اتباع دولی متولد شده‌اند که در مملکت متبوع آن ها اطفال متولد از اتباع ایرانی را به موجب مقررات تبعه خود محسوب داشته و رجوع آن ها را به تبعیت ایران منوط به اجازه می‌کنند معامله متقابل خواهد شد.» علاوه بر این‌ها موضوع تفاهم‌نامه‌ها و قراردادهای همکاری مشترک میان دو کشور، سهم بسزایی در رویکرد حقوقی نسبت به اتباع بیگانه ایفا می‌کنند. به عنوان مثال عهدنامه مودت میان دولت ایران و افغانستان، در ۱۴ آذرماه ۱۳۰۰ ه.ش، به عنوان اولین سند رسمی مبادله شده میان دو کشور که به تصویب مجلس ایران نیز رسیده‌است، هنوز هم نشان دهنده رویکرد دو دولت نسبت به اتباع یکدیگر است. ۲

حقوق اتباع خارجی و منافع ملی

موضوع منافع ملی، تأثیری بسزا در تدوین حقوق اتباع خارجی دارد، طبیعی است که هر دولتی برای مراقبت از تمامیت ارضی و سیاسی و نیز جلوگیری از سیطره اجانب بر ثروتهای مادی و معنوی خود، محدودیت‌هایی را برای حضور بیگانگان در کشور قائل شود.

این محدودیت‌ها امروزه در سراسر جهان رسمیت یافته‌اند و هیچ حقوقدانی متعرض آن ها نمی شود. به عنوان نمونه معاهده «دوبلین ۳» میان کشورهای اروپایی تمهیداتی را برای جلوگیری هدفمند از ورود اتباع بیگانه به کشورهای عضو اتحادیه اروپا در ابتدای سال ۲۰۱۴ در نظر گرفته‌است. به عبارت بهتر هرجا میان منافع ملی یک کشور با حقوق اتباع خارجی تعارضی ایجاد شود، بدون شک اولویت قطعی با منافع ملی کشورهاست.

در ایران نیز این تمهیدات به شکلی گسترده اعمال شده‌اند و قانونگذار از نخستین مصوبه‌های خود بر حفظ و گسترش آن ها تأکید داشته‌است، به عنوان نمونه اتباع خارجی از اشتغال به سردفتری و دفتریاری در ایران منع شده‌اند. اشتغال پزشکان خارجی در کشور تابع شرایط و محدودیت‌های خاصی است؛ بر اساس قانون «اموال غیرمنقول اتباع خارجی»، فروش و ثبت زمین به نام اتباع خارجی تقریباً ممنوع شده‌است. مصوبه مورخ ۲۳ شهریورماه ۱۳۶۲ هیئت دولت بر «ممنوعیت به کارگماردن اتباع خارجی در مشاغل حساس و کلیدی» مانند مدیریت عامل شرکت‌ها و سازمان‌های دولتی و نیز معاونت این مراکز تأکید دارد. بر اساس بند ۳ تبصره ماده یک قانون بیمه بیکاری مصوب ۲۴ خرداد ۱۳۶۶، اتباع خارجی از شمول این قانون خارجند. ماده ۹۸۲ قانون مدنی ایران، تصدی ۹ مقام اصلی و کلیدی کشور را، حتی برای اتباع خارجی که به تابعیت ایران درآمده‌اند، ممنوع کرده‌است. این موضوع صراحتاً در حقوق بین‌الملل نیز مورد پذیرش قرار گرفته‌است. ماده ۲ کنوانسیون «وضع پناهندگان و پروتکل آن» ۳ در شرح وظایف کلی پناهنده آورده‌است:«هر پناهنده ملزم است خود را با قوانین و مقررات آن کشور و اقداماتی که برای حفظ نظم عمومی به عمل می‌آید تطبیق دهد.»

نگاهی به برخی از حقوق اساسی اتباع خارجی در ایران

با توجه به مسائل فوق، می‌توان به بررسی دقیق‌تر حقوق اتباع خارجی در ایران پرداخت. کنوانسیون‌ها و میثاق‌های بین‌المللی برخی حقوق را به عنوان حقوق اولیه و مورد نیاز اتباع خارجی، اعم از مهاجران و پناهندگان مورد توجه قرار داده‌اند. برخی از این حقوق عبارتند از : حق رعایت احوال شخصیه، آزادی ورود، اقامت و خروج، تملک اموال منقول و غیر منقول، مراجعه به دادگاه و حق اشتغال با مزد. پیش از پرداختن به وضعیت این حقوق در ایران باید نکته‌ای را یادآور شویم و آن این است که : هرآنچه را در باب حقوق اتباع خارجی در قوانین کشور ما مورد تأیید قرار گرفته‌است، تنها زمانی برقرار خواهد شد که یا فرد مهاجر از طریق مجاری قانونی و با عنایت به قوانین موضوعه کشور، وارد ایران شده باشد و یا شرایط و وضعیت او تابع تعریف قانونی از پناهندگی و آوارگی باشد.

رعایت احوال شخصیه

در مورد احوال شخصیه، قانونگذار ایرانی بر خلاف برخی کشورهای دیگر نظیر انگلستان، که نظام اقامتگاه۴ را اعمال می‌کنند، نظام تابعیت را پذیرفته‌است. ماده ۷ قانون مدنی ایران اظهار می‌دارد که:« اتباع خارجی مقیم در خاک ایران از حیث مسائل مربوطه به احوال شخصیه و اهلیت خود و همچنین از حیث حقوق ارثیه در حدود ‌معاهدات مطیع قوانین و مقررات دولت متبوع خود خواهند بود.» این موضوع در رأی وحدت رویه مورخ ۱۹ آذر ۱۳۶۳ و با عنایت به قانون «اجازه رعایت احوال شخصیه ایرانیان غیرشیعه در محاکم»۵ مورد تأیید و تصدیق قرار گرفته‌است و نشان دهنده لحاظ اصل عمل متقابل در این رویکرد حقوقی است. با این حال بر اساس ماده ۹۶۱ قانون مدنی، اتباع خارجی نمی‌توانند از حقوقی که در کشور خود از آن محرومند، به واسطه به رسمیت شناخته شدن آن در قوانین ایران، بهره‌مند شوند.

آزادی ورود، اقامت و خروج

انستیتو حقوق بین‌المللی در سال ۱۹۲۹، موضوع «آزادی خروج از کشور» را به عنوان یک حق برای اتباع خارجی، به دولت‌ها توصیه کرده‌است.۶ این حق در کنوانسیون‌های بعدی سازمان‌های بین‌المللی، نظیر جامعه ملل و سازمان ملل متحد نیز مورد تأکید قرار گرفته‌است. ایران به عنوان یکی از کشورهای امضا کننده «کنوانسیون وضع پناهندگان و پروتکل آن»۷، بر اساس ماده ۲۶ این کنوانسیون، حق رفت و آمد را برای اتباع خارجی به رسمیت شناخته‌است. با این وجود نباید فراموش کرد که رفت و آمد و اقامت در هر کشوری، من‌جمله ایران، تابع قوانین مرتبط با نظم عمومی است. اتباع خارجی ملزم به رعایت تشریفات تعیین شده از سوی ایران برای ورود و اقامت هستند و تنها مأموران کنسولی و نمایندگان سیاسی بیگانه و افراد خانواده آن ها به شرط عمل متقابل، از این تشریفات معاف خواهند بود.

ماده ۱ قانون «ورود و اقامت اتباع بیگانه»۸ اذعان دارد که:«هر یک از اتباع خارجه برای ورود و اقامت و خروج از ایران باید اجازه مأمورین مربوطه ایران را تحصیل نمایند.». بدیهی است که عدم رعایت این قانون، یعنی ورود و اقامت غیرقانونی، باعث اعمال قوانین تنبیهی و اخراج اتباع خارجی از کشور خواهد شد.

تملک اموال

مالکیت یکی از حقوق طبیعی و اولیه انسانی است. در مباحث حقوقی، اموال را به دو بخش منقول و غیرمنقول تقسیم می‌کنند، به نظر می‌رسد اتباع بیگانه در ایران برای تملک اموال منقول خود مشکلی نداشته‌باشند و بر اساس ماده پنج قانون مدنی می‌توانند از حقوق مربوط به مالکیت اموال منقول به طور کامل بهره‌مند شوند؛ با این حال باید توجه داشت که خروج این اموال در کشور تابع قوانین مربوط به مالیات، عوارض، میراث فرهنگی، امنیت ملی و … است.

آنچه در مورد محدودیت تملک اموال وجود دارد، مربوط به اموال غیرمنقول (انواع زمین و بنای مسکونی و تجاری) است.

در بسیاری از کشورهای دنیا، نظیر کشورهای عضو اتحادیه اروپا، محدودیت‌های کمی برای تملک اراضی وجود دارد؛ اما حق تملک اراضی و ابنیه از سوی بیگانگان، در ایران شدیداً محدود شده‌است، ریشه این محدودیت حفظ استقلال و تمامیت ارضی سرزمینی است که برای سال‌ها طعم تلخ دخالت استعمارگران و تجزیه شدن کشور را چشیده‌است.

در ایران بر اساس «قانون راجع به اموال غیرمنقول اتباع خارجی»۹ کلیه اتباع خارجی در کشور از تملک اراضی زراعی محروم شده‌اند و ظاهراً تملک زمین از سوی آن ها محدود به منازل مسکونی است که این تملک هم نیازمند اجازه رسمی دولت ایران خواهد بود، با این وجود به نظر می‌رسد این حق نیز عملا تحصیل‌شدنی نیست. آیین‌نامه قانون یادشده، در سال ۱۳۲۸ تدوین و نهایتاً در سال ۱۳۴۴ اجرایی شد. با این حال پس از پیروزی انقلاب اسلامی و با در نظر گرفتن شرایط خاص کشور و وجود ابهامات فراوان در آیین‌نامه اجرایی این قانون، وزارت امور خارجه در سال ۱۳۷۴، آیین‌نامه جدیدی را به تصویب هیئت وزیران رساند.

با این وجود ابطال این آیین‌نامه از سوی هیئت عمومی دیوان عدالت اداری و ایجاد خلاء قانونی، کار تملک اموال غیرمنقول توسط اتباع خارجی را با مشکلات عمده‌ای روبه رو کرده‌است.

حق دادخواهی

ماده ۱۶ کنوانسیون «وضع پناهندگان»، حق مراجعه به دادگاه و طرح شکایت در محاکم قضایی را به عنوان یک حق برای اتباع خارجی به رسمیت شناخته است. با این وجود دولت‌ها در برخورد با این حق از سیاست واحدی پیروی نمی‌کنند. در ایران موضوع حق مراجعه به دادگاه برای اتباع خارجی به استناد ماده ۵ قانون مدنی به رسمیت شناخته شده‌است. با این وجود زمانی که در یک پرونده موضوع اخذ تأمین مطرح می شود، نظیر دعاوی حقوقی ادعای مالکیت، محدودیت‌هایی برای اتباع خارجی درنظر گرفته شده‌است، مواد ۱۴۴ تا ۱۴۸ قانون «آیین دادرسی مدنی» این محدودیت‌ها را مشخص کرده‌است.

سایر حقوق

معمولاً حقوق و آزادی‌های عمومی افراد در قانون اساسی کشورها قید گردیده‎است و این موارد شامل افراد خارجی مقیم این کشورها نیز خواهد شد، حق برخورداری از کرامت و حیثیت انسانی، یکی از این حقوق است. این حق در ماده یک اعلامیه جهانی حقوق بشر۰۱ از سوی دولت‌های امضا کننده مورد تأکید و تصویب قرار گرفته‌است.

ماده چهار اعلامیه حقوق بشر اسلامی نیز موضوع حیثیت و کرامت انسان را بر اساس آموزه‌های اسلامی مطرح کرده‌است. اصل ۲۲ قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران حیثیت، جان، مال، حقوق، مسکن و شغل افراد را از تعرض مصون دانسته‌است. اشاره عام این اصل اتباع خارجی حاضر در کشور را نیز شامل می شود.

اتباع خارجی در ایران بر اساس اصل ۳۵ قانون اساسی حق انتخاب وکیل خواهند داشت. به طور خلاصه می‌توان اظهار داشت که اتباع خارجی در ایران از تمامی حقوقی که شهروندان از آن ها بهره‌مندند، برخوردارند، مگر مواردی که توسط قانون محدود یا ممنوع شده باشد، از این لحاظ حقوق اتباع خارجی در ایران تفاوتی با سایر کشورهای مهاجر پذیر ندارد.

  1. ماده ۵ قانون مدنی :« کلیه سکنه داخل ایران، اعم از اتباع داخله و خارجه، مطیع قوانین ایران خواهند بود، مگر در مواردی که قانون استثناء کرده‌باشد.»

  2. ظاهرا این نخستین و تنها عهدنامه مشترک میان دو کشور است. بر مبنای این معاهده که در ۱۲ فصل تدوین و در سال ۱۳۰۱، الحاقیه‌ای در ۳ فصل به آن اضافه شد، تکلیف اتباع دو دولت در زمان مسافرت و مهاجرت به کشور دیگر تا حدود زیادی معلوم شده‌است.

  3. مصوب ۲۵/۳/۱۳۵۵ مجلس شورای ملی ایران

  4. به این معنی که در مورد احوال شخصیه، قانون محل اقامت فرد رسمیت دارد. بنابراین فردی ساکن در انگلیسف اعم از مقیم دائم یا موقتف در احوال شخصیه تابع قوانین این کشور است.

  5. مصوب تیرماه ۱۳۱۲

  6. حقوق بین‌الملل خصوصی یک، دکتر حسین آل‌کجباف، جزوه درسی دانشگاه پیام نور، ص ۲۰۷

  7. این کنوانسیون در تاریخ ۲۵ خرداد سال ۱۳۵۵ به تصویب مجلس شورای ملی ایران رسیده‌است.

  8. مصوب ۱۳۱۰

  9. مصوب ۱۶ خرداد ۱۳۱۰

  10. مصوب دهم دسامبر

 

افغانستانی‌ها در ایران

 

 افغان‌های مقیم ایران گروهی از مردم اهل افغانستان می‌باشند که در پی ناامنی و جنگ طولانی مدت داخلی پس از آپریل ۱۹۷۸(انقلاب ثور) که در افغانستان روی داد به سمت ایران مهاجرت کردند و به این کشور پناهنده شدند. زبان، فرهنگ و دین مشترک باعث اقبال افغانها برای آمدن به ایران شد. بیشتر مهاجران افغان از سال ۱۳۵۷ (۱۹۷۸ میلادی) با آغاز جنگهای سخت میان مجاهدین افغان و شوروی سابق از این کشور بیرون و به کشورهایی  مختلف پناه بردند.

بنا بر گزارش کمیساریای عالی سازمان ملل برای پناهندگان (UNHRC) حضور ۹۵۰ هزار مهاجر به صورت قانونی و با مدارک اقامتی حضور دارند. اگرچه وزارت کشور ایران تعداد کل جمعیت افغانستانی‌ها در ایران را ۳ میلیون نفر برآورد کرده است. افرادی که به عنوان پناهنده شناخته می‌شوند، تحت حمایت سازمان ملل در امور پناهندگان را خواهند بود و با کمک دولت ایران شرایط قانونی برای اقامت آنان در ایران فراهم می‌شود. آن‌ها حقوق شهروندی ایران یا اقامت دائمی نمی‌توانند داشته باشند و در ایران تحت شرایط محدود شده اقامتی، زندگی می‌کنند.

ایران مرزهای خود را برای افغانستانی‌هایی که از جنگ شوروی در افغانستان و جنگ‌های داخلی پس از آن پناهنده شده بودند باز گذاشت، اما اکنون دولت ایران خود خواهان خروج پناهنده‌های افغان از این کشور اند.

 خیل عظیمی از مهاجرین افغان با اخراج اجباری از ایران روبرو شدند.

 که از سال ۲۰۰۶ و با اخراج حدود ۱۴۶۳۸۷ پناهجوی فاقد مدرک اقامتی آغاز شد.

پیشینه

با آغاز جنگ‌های سخت میان نظامیان وابسته به شوروی سابق و شبه نظامیان مجاهدین افغان تعداد زیادی از مردم افغانستان بخاطر نجات از جنگ، فقر افغانستان را ترک و به کشورهای مختلف پناهنده شدند که در این میان بیشترین آنان به ترتیب، پاکستان کشوری در جنوب و شرق و ایران در کشوری غرب افغانستان را برای مهاجرت برگزیدند. در میان کسانیکه بیش از همه از جنگ متضرر می‌گشتند، پشتون‌ها بیشتر به پاکستان و تاجیکها، و تعدادی از مردم هزارها افغانستان به ایران پناهنده شدند. در نتیجه با وقوع انقلاب افغانستان در سال ۱۳۵۷ و سپس حملهٔ شوروی به این کشور، صدها هزار تن از مردم افغانستان به ایران آمدند. بر اساس آمار ارائه شده سه میلیونن  مهاجر افغان بتدریج وارد ایران شدند.

در ایران آغاز مهاجرت افغانها همزمان بود با جنگ ایران و عراق. روح‌الله خمینی، سپاه و بسیج را مکلف ساخت تا با افغانهای مهاجر همکاری کنند او گفته بود ما مسلمانیم، آن‌ها هم مسلمانند، ما باید از آن‌ها پذیرایی کنیم. امام  خمینی (ره) در اینباره گفته بود:

آواره‌هایی که از افغانستان الان در ایران هستند و مشکلات زیادی دارند… البته ملت خیلی کمک می‌کند در همه این امور، لکن اینطور نیست که کمک ملت کافی باشد… دولت است که متکفل این امور است و مسئول این امور است… و همین‌طور مهمان‌هایی که داریم، خوب افغانستانی هستند، مسلمان هستند یا فرض کنید که عراقی هستند یا بیچاره‌ها را از خانه‌هایشان دور کردند، مالشان را بردند، خودشان را فرستادند اینجا، خوب باید چه کرد با اینها؟ نباید اینها را پذیرایی کرد؟ ما مسلمانیم، آن‌ها هم مسلمانند، ما باید از آنها پذیرایی کنیم، خدمت کنیم به آنها و این دولت است که دارد این کارها را می‌کند…

.

پیام خمینی باعث شد تا دولت وقت ایران مرز را به فرمان امام خمینی به روی افغانها گشود و افغانها بصورت قانونی یعنی با اجازه دولت ایران بدون پرداخت وجه و یا ارایه گذرنامه و ویزا و عموماً از مرز اسلام قلعه – دوغارون  به ایران وارد شدند

و شهرهای مرزی افغانستان با ایران از جمله هرات، فراه و نیمروز بتدریج با کاهش جمعیت مواجه شدند. بیشترین این جمعیت به استان خراسان سرازیر شدند، مناطق تربت جام، تربت حیدریه و شهر مشهد مملو از افغانهای مهاجر شدند، تعدادی از آنها بتدریج به سایر استانهای دیگر ایران از جمله تهران، شیراز و اصفهان و قم رفتند.

اشتغال

مهاجران عادی آرام آرام به کارهای شخصی مشغول شدند، کار در ساختمان‌ها، دامداری‌ها و بخش کشاورزی عمده‌ترین محل کسب درآمد افغانها بود. وضعیت اقتصادی افغانها گاهی رو به وخامت گرایید و گاهی نیز وضعیت بهتری داشتند. دولت ایران بر اساس قوانین این کشور اجازه کارهای رسمی به مهاجران نداد اما به افغانهای مرتبط با مجاهدین با ایجاد دفاتر سیاسی از جمله دفتر جمعیت اسلامی افغانستان، دفتر سیاسی حزب اسلامی افغانستان، دفتر سیاسی حزب وحدت اسلامی افغانستان و چند نهاد کوچک دیگر به آنها اجازه داد تا به فعالیت‌های سیاسی بپردازند. دولت، دفاتر احزاب سیاسی را حمایت می‌کرد و مجاهدین افغان را تحت پوشش اقتصادی قرار می‌داد.[

تعدادی از کارگران افغان در حال حفر چاه در تهران.

لیست مشاغل ۴گانه که الزاماً توسط اتباع افغانستانی مجاز انجام می‌شود.

وضعیت اجتماعی

موج عمده مهاجرت پناهجویان افغانستانی به سمت ایران از دهه ۱۹۸۰ اتفاق افتاد که شامل کودکان و افراد بزرگسال می‌شدند.

 افغانهای مهاجر بتدریج با یکدیگر پیوند خویشاوندی بستند، تعدادی نیز با تعدادی ازدختران ایرانی ازدواج کردند و در مواردی نیز دختران افغان با مردان ایران پیوند زناشویی بستند. در این ۳۰ سال بسیاری از این پناهجویان در ایران به دنیا آمدند. این پناهجویان شامل هزاره‌ها، تاجیک‌ها، قزلباش‌ها، پشتون‌ها و سایر اقوام افغانستاندبودند.

اسناد کمیساریای عالی سازمان ملل برای پناهندگان (UNHCR) نشان می‌دهد که بسیاری از این پناهجویان از قومیت هزاره و شیعه مذهب هستند.

در این مدت، مهاجران افغان تجربه‌های زیادی را بدست آوردند و در مقابل، تجربه هاو نوع نگرشهای جدیدی را نسبت به جامعه افغانستان، به کشور میزبان انتقال دادند.

در افغانستان برخی از مردم بر این عقیده‌اند که؛ کنترل تولد، نقض کننده عقاید مذهبی آنها هستند حال آنکه نگرش‌ها در ایران دربارهٔ تنظیم خانواده بسیار متفاوت از آنچه در افغانستان وجود دارد، می‌باشد. مردم افغانستان در ایران  به ارزش‌های اصلی ایرانیان بسیار نزدیک شده‌اند با توجه به این نکته که؛ تأثیر این نوع نگرش‌ها در افغانستان خنثی می‌شود.

بسیاری از مردان محافظه کار و سنتی جامعه افغانستان که در مقابل حکومت کمونیستی و تجاوز ارتش سرخ شوروی ایستادگی کردند و در مقابل تحصیل زنان و نقش آنها در اجتماع، اقتصاد و درآمد خانواده نیز روی خوش نشان نمی‌دادند، اکنون با انبوهی از نگرش‌های تغییر یافته روبرو هستند. این تغییر در نگرش خانواده‌ها و نقش‌های جنسیتی بوسیله تجربه زندگی به عنوان یک پناهجو در یک جامعه بزرگتر مسلمان منتقل و تحمیل شده است.

شماری از مردان افغان در طول اقامتشان در ایران با زنان ایرانی ازدواج کردند و براساس قوانین داخلی نظام جمهوری اسلامی ایران، فرزندان حاصل از آنها می‌توانند تابعیت ایرانی را بگیرند.

ایران خانه دوم تعداد زیادی از مهاجرین است، در گزارشی در ۱۳۹۳/۰۷/۰۷ اعلام شد براساس آمارهای رسمی، نزدیک به ۳۰ هزار زن ایرانی با مردان افغان ازدواج کرده‌اند در حالی که آمار غیررسمی بسیار بیشتر از این است،

در بحث تحصیل پناهجویان افغان مقیم ایران اگرچه تلاش‌هایی از جانب برخی مقام‌های ایرانی صورت گرفته است اما، دیدبان حقوق بشر گزارش داده است که آندسته از پناهجویان فاقد مدرک اقامتی با مشکلات بوروکراتیک بیشماری بنابر قوانین داخلی، برای تحصیل در ایران روبرو هستند که نهایتاً آنها را از داشتن حق تحصیل در ایران منع می‌کند. برحسب قوانین داخلی ایران مهاجرین افغانستانی اجازه محدودی برای کار و کسب درآمد دارند و این اجازه صرفاً محدود می‌شود به مشاغلی بسیار سخت و طاقت فرسا و کم درآمد؛ بدون توجه به تحصیلات و مهارت آنان.

به گفته دیده بان حقوق بشر حکومت ایران دربرداشتن گام‌های مؤثر جهت کاستن از احساسات ضد مهاجر (ضد بیگانه) و جلوگیری از درگیری‌های فیزیکی و روانی که بر ضد مهاجر در ایران اتفاق می‌افتد، و در بر عهده گرفتن مسئولیت آن شکست خورده است.

پس از ممنوعیت کشت خشخاش در ایران، بسیاری از افغان‌ها به سمت قاچاق مواد مخدر در ایران سوق داده شدند.

از ۷ هزار زندانی خارجی که در ایران محبوس هستند ، بیشترشان از اتباع افغان هستند. بیشتر جرم آن ها مواد مخدر و ورود غیر مجاز به ایران است

به دلیل عدم رسیدگی های کافی و بیمه های درمانی برای مهاجران افغان ، هزینه های سنگینی در قبال مسایل درمانی باید پرداخت کنند.

با توجه به ضعف واکسیناسیون در کشور مبدأ این مهاجرین، خدمات و مراقبت‌های ویژه سلامتی و کنترل واکسیناسیون آنان بار مضاعفی بر وزارت بهداشت ایران وارد می‌کند. ایران سالانه ۱۰ میلیارد تومان هزینه ارائه خدمات بهداشتی به این مهاجرین می‌کند که چهار برابر کمک ارائه شده از سوی کمیساری پناهندگان است

طبق پژوهش‌های انجام شده، از جمله اثرات حضور این مهاجرین، افزایش نرخ بیکاری در بین ایرانیان به دلیل بهره‌وری بالاتر و هزینهٔ کمتر کارگران افغانی، کمبود مسکن و افزایش نرخ اجاره به دلیل خرید زمین و مسکن به وسیلهٔ مهاجرین افغان، افزایش فقر و شکاف طبقانی، بحران هویت جمعی به دلیل ازدواج مهاجران با زنان ایرانی هستند.

زبان

زبان اکثر مهاجران افغان فارسی دری و پشتو می‌باشد.

دین

اکثر افغانستانی های مقیم ایران دارای مذهب شیعه و عمدتا هزاره می باشند.

عملاً مهاجران اهل سنت افغان ، در ایران هیچگونه مسجد یا نمازخانه ای ندارند .

جمعیت

براساس آخرین سرشماری نفوس و مسکن سال ۱۳۹۵ در ایران جمعیت اتباع افغانستان ساکن ایران ۱/۵۸۳/۹۷۹ نفر می باشد که معادل ۱/۹۸ درصد از جمعیت ایران است.


جمعیت اتباع افغانستانی ساکن ایران

مشکلات

با پیروزی مجاهدین در افغانستان بسیاری از مهاجران افغان گروه گروه و دسته دسته ایران را ترک و به کشورشان برگشتند، برگشت مهاجرین روز بروز شدت پیدا می‌کرد تا اینکه جنگ‌های خونین داخلی و سپس جنگ با طالبان در این کشور آغاز شد و برگشت مهاجران با کندی مواجه شد. با روی کار آمدن رژیم طالبان تعدادی از فعالان سیاسی بویژه سیاسیون وابسته به مجاهدین و حکومت‌های قبل از جمله اعضای احزاب خلق و پرچم افغانستان را مجدداًً  ترک و به ایران پناه گزین شدند، تعداد زیادی از مردم عادی نیز دوباره به سوی ایران هجرت کردند.

پس از شکست طالبان موج گسترده‌تری از بازگشت مهاجران براه افتاد سازمان ملل متحد طی قردادی با حکومت ایران بازگشت مهاجران را تمویل نمود و تمام مخارج بازگشت آنان را پرداخت می‌کرد و مقداری پول نقد نیز برای  هر خانواده در نظر گرفته بود.

دولت ایران برنامه‌های وسیعی برای بازگرداندن این مهاجران آغاز کرد تا با اخراج صد در صد مهاجران غیرقانونی در ایران اوضاع نابسمان بیکاری و اقتصاد ایران بهبود بیابد. گرفتاری اتباع افغانستانی در شهرهای بزرگ شدت یافت، اردوگاه‌های مهاجران یکی پی دیگری ایجاد شد. تقریباً اوج برنامه‌های دولت ایران در زمان حاکمیت محمود احمدی‌نژاد آغاز شد. دولت ایران اعلام کرد مصمم است تا یک میلیون مهاجر غیرقانونی افغان را به کشور خودد  برگرداند. وزیر کشور وقت ایران گفت برنامه‌های خروج داوطلبانه و اجباری افغان‌ها از سوی ایران موفقیت آمیز نبوده و خروج اتباع غیرمجاز افغان از تکالیف قانونی وزارت کشور است و در این زمینه جدی تر اقدام خواهد شد.

 مدیر کل امور اتباع و مهاجرین خارجی وزارت کشور ایران هم اعلان کرد اگر افغان‌ها در پایان مهلت قانونی در طرح بازگشت شرکت نکنند، در استان‌هایی که اجازه اقامت و زندگی ندارند، در اردوگاه‌ها زندگی کنند.

دولت ایران اعلان کرد در میان دو میلیون مهاجری که همینک در ایران هستند تنها ۹۰۰ هزار نفر قانونی زندگی می‌کنند و متباقی باید اخراج شوند.

 کنترل مرزهای تا حدی شدت یافت که چندین تبعه افغان که می‌خواستند بصورت قاچاق ایران شوند توسط پلیس کشته شدند.

 سپس با جدی تر شدن طرح اخراج مهاجران ایران همه یک و نیم میلیون مهاجر غیرقانونی افغان را به زندان تهدید کرد…

مقامات وزارت کشور ایران هشدار داده‌اند که آن دسته از مهاجران افغان که دارای مدرک قانونی نیستند، در صورت ادامه «اقامت غیرقانونی»، دستگیر و تا پنج سال زندانی خواهند شد. دولت افغانستان مجدداً واکنش نشان داد و سخنگوی وزارت خارجه افغانستان از ایران خواست دست کم تا پایان زمستان، به پناهجویان افغانستانی فرصت بدهد و در فصل سرما، به آنها فشار نیاورد. اخراج گسترده پناهجویان افغان از ایران، بحران سیاسی گسترده‌ای درر  افغانستان ایجاد کرد و به استیضاح وزیران خارجه و مهاجران آن کشور انجامید…

کنترل مرزها شدت یافت، دستگیری اتباع غیرمجاز افغان شدت یافت تا اینکه دولت افغانستان شدیداً به موج گسترده اخراج مهاجران واکنش نشان داد و وزارت خارجه افغانستان طی بیانیه‌ای اعلام کرد که ممکن است این اخراج گسترده بر تیرگی روابط دو کشور تأثیر گذار شود.

تحصیل

تعدادی از کودکان افغانستانی از تحصیل کردن بازمی‌مانند چون مدارس ایران در ثبت‌نام از اتباع خارجی سختگیر هستند و نیز افغانها -به مانند ایرانیان- نمی‌توانند از مزایای تحصیل رایگان استفاده کنند و برای تحصیل در مدارس دولتی هم باید شهریه بپرادزند که پرداخت آن از توان بسیاری از آنها خارج است. دولت ایران سیاست مشخصی را در طول زمان در اینباره نداشته‌است و گاهی اجازه تحصیل به فرزندان افغان داده شده‌است و گاهی نیز عکس آن.. از طرفی مدارس خودگردان افغان نیز وجود دارد که کیفیت آموزشی و پرورشی مناسبی ندارند و گاهی جلوی فعالیت آنها گرفته می‌شود.

 گفته شده‌است در سال تحصیلی ۹۰–۱۳۸۹، ۴۰۰ هزار کودک افغانستانی در ایران از تحصیل بازمانده‌اند.

 البته دولت ایران اخیراً اعلام کرده‌است همهٔ مهاجران افغان (حتی کسانی که غیرقانونی به ایران آمده‌اند) حق تحصیل دارند و شرایط و امکانات برای تحصیل کودکان افغان مهیاست.

با پیگیری‌های نهاد ریاست جمهوری و وزارت آموزش و پرورش از سال تحصیلی ۹۳–۹۴ از دانش آموزان اتباع خارجی مقیم ایران، وجهی بابت ثبت نام در مدارس اخذ نمی‌شود. [البته کارشکنی‌های زیادی در این مورد در  مدارس دیده شده است]. ادارات کل امور اتباع و مهاجرین استان، تنها مرجع صدور برگه آموزشی است و شرکت دانش آموزان اتباع خارجی در مسابقات رسمی ورزشی و فرهنگی منوط به نظر و تصویب کار گروه استان است.

در ۲۷ اردیبهشت ۱۳۹۴، رهبر ایران بصورت مشخص دستور داد که:
«هیچ کودک افغانستانی، حتی مهاجرینی که به‌صورت غیرقانونی و بی‌مدرک در ایران حضور دارند، نباید از تحصیل بازبمانند و همه آنها باید در مدارس ایرانی ثبت‌نام شوند».

اعتراض
دولت افغانستان از احتمال تیره شدن روابطش با ایران سخن به میان آورد و صدها فعال سیاسی و مدنی در ایران نیز به اخراج گسترده مهاجران معترض شدند. در کابل پایتخت افغانستان ده‌ها نفر در اعتراض به اخراج اجباری پناهجویان افغان از ایران، در برابر وزارت خارجه افغانستان و سفارت ایران در کابل اجتماع کردند..
 وزرات خارجه افغانستان از دولت ایران خواست تا که در برخورد با پناهجویان افغان از حوصله بیشتری به خرج دهد.
 با تشدید اعتراضات دولت ایران اعلان کرد که طرح اخراج پناهجویان را بطور موقت متوقف کرده‌است. اما حکومت افغانستان خواهان توقف دراز مدت این طرح شد.
در سال ۱۳۹۰ هم روزانه صدها افغان که به صورت غیرمجاز وارد ایران شدند از این کشور اخراج می‌شوند
خروج از ایران

هدفمندسازی یارانه‌ها در ایران در آذر ۱۳۸۹ اجرا شد و طی مرحلهٔ نخست آن بخشی از یارانهٔ سوخت، نان، آب، برق و برخی مواد دیگر حذف شد و پول آن به صورت نقدی به حساب خانوارهای ایرانی واریز شد که البته برای این موضوع، پولی به افغانها داده نمی‌شود. در پی این موضوع چند صد هزار افغان، ایران را به سوی افغانستان یا ترکیه و کشورهای اروپایی ترک کرده‌اند.

ایران تا چند سال اخیر میزبان بزرگ‌ترین جمعیت آوارگان خارجی، عمدتاً آوارگان افغان و عراقی بوده‌است و اکنون نیز پس از

 پاکستان، دومین کشور پذیرندهٔ پناهندگان و آوارگان است. محمد تهوری مدیر کل امور اتباع و مهاجران خارجی ایران می‌گوید: «با توجه به وضعیت کشور افغانستان، نوع پناهندگی به اتباع افغان در ایران براساس اعتقادات و مبانی جمهوری اسلامی ایران منحصربه‌فرد بوده و در مقایسه با قوانین مهاجرپذیر دنیا اتباع افغان با ویژگی خاصی درایران حضور یافته‌اند… با اغماضی که جمهوری اسلامی ایران در رابطه با اتباع افغان انجام داده‌است تاکنونن این افراد همانند ایرانیان به طور آزاد در کشور زندگی کرده‌اند و تنها سه درصد اتباع افغان در شهرک‌ها (اردوگاه‌ها) زندگی می‌کنند که این شهرک‌ها نیز دارای ویژگی‌های یک زندگی خوب است»

دولت افغانستان و سازمان ملل بارها از ایران به خاطر بیش از سه دهه پذیرایی از مهاجران افغان تشکر کرده‌اند. به ویژه که بیشتر کشورهای جهان اجازهٔ ورود پناهندگان آن هم به تعداد چند میلیونی را نمی‌دهند و یا اجازهٔ اقامت مهاجران را در میان مردم خود نداده و آنها را در اردوگاه‌ها (کمپ‌ها) نگه می‌دارند. در حالی که ایران از سال ۱۳۵۷ و در حالی که درگیر مشکلات فراوان داخلی بوده‌است بدون مانعی چند میلیون افغان را بدون گذرنامه یاا مدرکی به کشور خود راه داده‌است و آنان نیز به آسانی در میان مردم ایران زندگی کرده‌اند. این مهاجران از یارانه‌های سنگین و سایر امکانات به مانند ایرانیان استفاده کرده‌اند. هرچند هرازگاهی مشکلاتی دربارهٔ تحصیل و امورر درمانی داشته‌اند.[۲۹]


سرشناسان

: استاد، نوسنده، خوانندهابراهیم اوتادی
سردار کابلی: روحانی شیعهٔ افغان که برای ترویج تشیع به کرمانشاه رفت.
صحرا کریمی: هنرمند افغان زاده ایران
حمیرا قادری: نویسنده افغان زاده کابل
زهره جویا: خواننده؛ زاده مشهد با اصالت پدری هراتی
مجید احمدزاده هروی: از رهبران و اعضای بنیانگذار سازمان چریک‌های فدایی خلق ایران
مسعود احمدزاده هروی: از رهبران و اعضای بنیانگذار سازمان چریک‌های فدایی خلق ایران
طاهر احمدزاده هروی: فعال سیاسی ملی-مذهبی و چپ‌گرا و اولین استاندار خراسان پس از انقلاب ۱۳۵۷
جلال‌الدین فارسی: نویسنده و سیاست مدار ایرانی؛ زاده مشهد با اصالت هراتی
نجیب مایل هروی: محقق عرفان و ادبیات فارسی و اهل هرات که از ۴۰ سال پیش تاکنون ساکن ایران است و ده‌ها کتاب و صدها مقاله نوشته است.


 

گزارش جلسه مشترک نمایندگان شورای مهاجرین استانها وهیات وزارت خارجه و وزارت داخله افغانستان در تهران

تهیه کننده: دکترسید علی واعظ زاده

گزارش جلسه مشترک نمایندگان شورای مهاجرین استانها وهیات وزارت خارجه و وزارت داخله افغانستان در تهران
در ادامه جلسات نمایندگان شورای استانی مهاجرین افغانستانی مقیم ایران با مسؤولین کشورمان در مورد صدور تذکره و پاسپورت الکترونیک روز دوشنبه مورخ ۱۵/۳/۹۶ با حضورتعداد قابل توجه ازنمایندگان اقشار مختلف از مهاجرین  وسفیرکبیرمحترم اقای دکتر نصیر احمد نور و اقای دکتر نصیر احمد اندیشه معین اداره و منابع وزارت خارجه و اقای همایون محتاط رییس اداره عمومی مرکزی ثبت احوال نفوس درمحل سفارت جمهوری اسلامی افغانستان در تهران برگزار گردید.
لازم به ذکر است  این حرکت مردمی با تلاش دلسوزانه شورای نمایندگی مهاجرین در قم، مشهد، اصفهان، شیراز، کاشان، سمنان، البرز، و.. در برج جدی سال ۱۳۹۵ اغازو با  تدوین نامه در رابطه با حل مشکل و ارسال ان توسط سفیر کبیر محترم و خدمتگزار به ریاست جمهوری و ریاست اجراییه و وزارت خانه های مربوطه و پیگیری تلفنی موضوع  سرانجام با اعزام تعداد ۸ تن از اعضای ایثارگر به نمایندگی از مهاجرین به کابل جهت پیگیری عملی نامه ها و خواسته ها و دیدار بامقامات بلند پایه کشور، نتیجه داده و دولت جمهوری اسلامی افغانستان هیاتی متشکل ازوزارت خارجه و داخله به ایران فرستاد.
نمایندگان محترم شورای استانی مهاجرین که رنج سفر کابل را متحمل شده اند، عبارتند از:
خانمها:   حسینی از شیراز  و محمدی از اصفهان
آقایان :  مؤمن زاده ازشیراز، اکبری و حیدری از قم، صداقت محسنی، و فصیحی ازمشهد، رحمانی ازگلستان
کمال تشکر و امتنان خویش را ازاین عزیزان اعلام می داریم.
آنچه در ذیل تقدیم میگردد گزارش جلسه فوق است :
پس ازتلاوت قرآن کریم و نواخته شدن سرود جمهوری اسلامی افغانستان و ادای احترام به شهدای مظلوم حادثه اخیر کابل ، مجری برنامه اقای نیکزاد ضمن عرض خوشامدید به مهمانان گرامی و حضار ارجمند و تسلیت فاجعه اخیر، موضوع جلسه را شنیدن دغدغه های مهاجرین مقیم ایران در مورد صدور تذکره و پاسپورت ماشین خوان عنوان کرد.
سخنرانی سفیرکبیرمحترم:
جلالتمآب دکترنصیراحمدنور با اتحاف دعا به ارواح شهدا و ارزوی صبرجمیل برای خانواده های آنان و شفای عاجل بیماران حادثه اخیر کابل، به مهمانان محترم ونمایندگان مهاجرین خیر مقدم گفته و از خداوند خواست که ساده لوحان تروریست را که با لباس دین ویا فتوا ازمدرسه و دانشگاه و ازطرف سازمانهای جهنمی منظقه و فرامنظقه برای کشتن مردم و نفاق، ابزار قرار می گیرند، لعنت نماید.
ایشان برگزاری این نشست را در بدو ورود هیات محترم ازافغانستان دوچیز دانستند:
یکی اهمیت این موضوع و دیگری فرصت محدود هیات
اقای سفیر یادآورشد که ازماهها قبل مهاجرین دغدغه صدور تذکره و پاسپورت را دارند وماهم می گفتیم که راه حل پیدا می شود ومرتب پیگیر ان بودیم و نمایندگان شما هم رفتند و اکنون دو نفر درسطح وزارت و در مجموع هیات دولت آمده اند که صحبتهای شمارا بشنوند.
سخنان مولوی عتیق الله شریفی
ایشان ضمن خیر مقدم به حضار و تسلیت کشتار اخیر در کابل، مسؤولیت را نعمت الهی دانسته و خدمت به بندگان خدارا درکنارنماز بالاترین نعمت و راه رسیدن به خداوند، دانست وبا تشکر ازمسؤولین، خواستار توجه و هماهنگی بیشترجهت حل معضلات مهاجرین شد.وی خاطرنشان کرد کسانی که در موقعیت بالا هستند اگررضایت خدارا به دست نیاورده و برای مردم خدمت نکند، روز قیامت در حسرت خواهد بود.وشعر اقبال را خواند:
سروری دردین ما خدمت گری است                       عدل فاروقی و فقر حیدری است
مولوی شریفی دو خواسته را نیز، باهیات مطرح کرد:
یکی احتیاج سفارت به زمین وسیع که درشان ما باشد و دیگر تحقیر و توهین بس است.
دیگری هزینه بالای پاسپورت ماشین خوان ۱۲۰ دلاری که معضل لاینحل است و مردم توانش را ندارد   و با هزینه ای که اداره اتباع برای اقامت هرنفر به مبلغ ۱۷۲۰۰۰ تومان می گیرد، بارسنگین بر دوش مردم است که تحمل نمی توانند.
نماینده دانشجویان
خانم موسوی  پس از عرض تسلیت و خیر مقدم و تشکر از سفیرمحترم ازطرف محصلین خواسته های زیر را در جمع حضار مطرح کرد:
۱ -آگاهی دادن به مردم در زمینه صدورتذکره و پاسپورت الکترونیک و جلوگیری از سودجویان و دلالان درامور پاس و تذکره و فرمها و عکاسی و کپی،
۲- اجرایی شدن استانی پروسه، تخفیف در هزینه پاس محصلین، قرارگرفتن پاس در فرصت زمانی کوتاه
۳- تهیه استراحتگاه نیم روزی برای دانشجویان، بکارگیری محصلین در این پروسه
۴- تایید تذکره و صدور آن درسفارت، حل مشکل اختلاف نام و سن در تذکره و پاس،و صحبت سفیرمحترم با وزارت علوم ایران درصورت تاخیر در صدور پاس محصلین.
نماینده نخبگان و فرهنگیان مهاجر
اقای خلیلی از اعضای فعال شورای هماهنگی استانی مهاجرین، با این بیت کلامش را آغاز کرد :
                     بنام خداوند لوح و قلم                                     حقیقت نگار وجود و عدم

وی ازحضور در جمع اساتید و فرهیختگان و کسانی که ارزش قلم و اندیشه را می دانند اظهار خوشحالی کرد وبا تشکروقدردانی ویژه ازسفیرکبیر محترم، دکتر نصیراحمد نور را به خاطرسخنرانی درسیمینارهای متعدد علمی علاوه برنمایندگی سیاسی، نماینده علمی تاریخ علمی_ فرهنگی مهاجرین دانست.ایشان تاریخ افغانستان را از زوایای گوناگون غنی خواند و گفت به سیه روزی امروز ان فکر نکنید.
اقای خلیلی با نقل جملاتی ازادگار مورین فرانسوی: ( که من ازآلمان بخاطر تولد علم، هنروفلسفه و پرورش هیتلر غدارو قتال؛ تعجب میکنم ) انرا منطبق بروضعیت فعلی افغانستان دانست که در زمان گذشته سید جمال الدین افغانی اش برای بیدار کردن دیگران کمر همت می بست اما، امروز کسانی برای ویران دنیا کمر بسته اند. امروزقتل، ترورو مواد مخدر و قساوت در چهارراه زنبق و دهمزنگ، مدرسه باقرالعلوم، قندوز قلب و روح همه مردم جهان را به درد آورده است.
ایشان ضمن نقل قول ماکس وبر که جهل و فقر را عامل قتل و خشونت و ترورمی دانست، تنها راه نجات ودرمان را قلم و فرهنگ عنوان کرد.
اقای خلیلی، باطرح این سوالها که آیا وقت ان نرسیده که به جای تفنگ، از  قلم وبه جای سفاکان از نخبگان تجلیل کنیم وبه جای سنگر مدرسه و مکتب و دانشگاه بسازیم ؛ خطاب به سفیر و نمایندگان دولت گفت: 
فرهنگیان، نویسندگان و اهل قلم  در سیاست خارجه دولت افغانستان چه جایگاهی دارند؟   برای بازگشت قلم به دستان از دنیای غربت و هجرت چه برنامه ای دارید ؟
خواستار توجه  جدی مسؤولین به فرهنگیان و نخبگان شد.
نماینده شورای استانی مهاجرین
حجت الاسلام استاد اکبری عضو فعال و خستگی ناپذیرو نماینده اعزامی شورای استانی مهاجرین به کابل از دیگر سخنرانان این نشست مهم و صمیمی بود.
ایشان با مطلع قراردادن این جمله که: بنام خدای که حلاوت بندگی خود و خدمت به خلقش را درنهاد آدمی قرارداد، ضن ادای احترام به حضار و هیات ساسی افغانستان و اقای اندیشه و محتاط، از فرهیخته گرامی و دلسوزمهاجر و مردم، سفیر کبیر محترم اقای دکتر نصیراحمد نورو اقایان غفاری و دره ای که در پیگیری و انتقال صدای مردم به داخل زحمات زیادی را تحمل شدند؛ تشکر و قدردانی کرد.
اقای اکبری با گرامیداشت شهدای اخیر، چنین گفت :
مشکل تذکره وپاس الکترونیک از ماهها قبل مطرح و شورای استانی مهاجرین شکل گرفت وبا سفارت جلسات متعدد برگزار و نامه های تدوین گردیده و توسط سفارت به کابل فرستاده شد.و ۸ نفر باهزینه شخصی حدودچهارمیلیونی وبا تلاش سفیر به کابل رفتند و زمینه ساز حضور این هیات شدند. اقای صداقت و محسنی ازمشهد و اقای مؤمن زاده.
وی فیصله ها و صحبتهای که در حضور مقامات بلند پایه وبا حضور اقایان اندیشه و محتاط شده بود را جهت یادآوری در چند بند مطرح کرد:
۱ – ما بر تطبیق ماده ۲۲ و ۲۳ قانون پاسپورت که دارندگان پاس نیاز به تذکره ندارند، اصرار داریم و تفسیر وزارت عدلیه و تایید ان نیز هست. پارلمان و ریاست اجراییه نیز ان را تایید کردند.
۲ – وجود چند میلیون مهاجردر ایران زمان صدور بسیار زیاد لازم دارد که به گفته اقای دره ای با نیروی فعلی ۱۳ سال طول می کشد در حالی که احتیاج به پاس امر ضرور و کنونی ماست.و طبق مقررات اداره اتباع ظرف مدت ۲۰ روز برای اقامت نوزاد باید اقدام شود.و طرح اقای اندیشه که اینجا تثبیت هویت شده و صدور پاس از کابل انجام پذیرد، زمانبربودهو مشکلات زیادی را به  وجود می اورد.
۳ – صدور تذکره و پاس در استانها خواسته ما ازطرف مردم و سفیربا مقامات در کابل بوده است به دو دلیل:
یکی اینکه سسفارت گنجایش حضور مردم را ندارد و دیگر اینکه مسافت استانها دوراست. ۴ – تخفیف قیمت پاسپورت در داخل مطرح و ریاست حترم اجراییه گفتند که امضا و حکم ان را از رییس حمهور تلفنی گرفته اند ودر جلسه معاون رییس جمهور استاد دانش شنیدم به پنجاه فیصد رسیده است.و ما برای محصلین خواستار توزیع رایگان پاس هستیم.
۴     – قیمت ده دلار بابت تذکره که سرقنسول محترم اقای راغی اعلان کرده نیز، برای مهاجرین که در اداره اتباع هم مبالغ بالای را پرداخت می کنند، سنگین است.
۵ – برای همکاری در این پروسه نیروی متخصص خودی است و بهترین گزینه برای استخدام نیروها همین است.
با توجه به اینکه در کمیته اتباع که بین ایران و افغانستان موافقت گردیده است اقای اندیشه مسؤولیت دارد، مواردی را جهت پیگیری مطرح می نماییم:
–  رسیدگی به امور تجار جهت ثبت شرکت
–  توجه به ورزشکاران که مجوز ورود به مسابقات بین المللی را ندارند.
–  زمینه سازی برای تردد مهاجرین به کشور و سفیر محترم هم پیگیر هستند.
–  تبدیل پاس ۶ ماهه به یکساله
–  بیمه مهاجرین که پیگیری گردد.
–  گواهینامه

نماینده وزارت داخله
اقای همایون محتاط رییس اداره عمومی مرکزی ثبت احوال نفوس، ضمن اظهار خورسندی از حضور در جمع علما، و مهاجرین، گفت: براساس تعهدی که به ایکاؤو درقسمت صدور پاس ماشین خوان هست. ازیکسال به این سوبا اقای اندیشه مشغول بررسی این برنامه هستیم اما، عوامل تاخیراجرایی این برنامه چند چیز است :
صدور تذکره قبل، نبود پول و دستگاه، قوانین کهنه و دست وپاگیر در اداره ثبت احوال نفوس، تغییر و اختلاف نامهاو ارتباط باسایر ادارات و ارگانهای که ناتوان هستند.
اما دراین مدت کارهای که انجام گردیده است:
تعدیل قانون ثبت احوال نفوس ونشر ان در جراید، انجام تثبیت هویت در نمایندگیهای خارج، تطبیق اسامی مردم ما که در خارج هستند با منابع هویتی داخل، اماده سازی اعزام ۵۰ نفراز کارمندان اداره ثبت احوال نفوس برای امدن به ایران.
قیمت تذکره برای هرنفر ۱۰ افغانی در قانون ثبت احوال نفوس تثبیت شده است و هیچکس حق اضافه کردن ان را ندارد.

تایید تذکره پس از استقرار تیم ها در تهران و سایر استانها به اسانی صورت می گیرد .
نماینده وزارت خارجه
سخنران اصلی و پایانی این جلسه اقای دکتر نصیر احمد اندیشه؛ معین اداره و منابع وزارت خارجه ج.ا.ا بود.
ایشان ضمن ادای احترام به مقامات حاضر و نمایندگان اقشار مختلف مهاجرین به ارواح شهدای دوران جهاد  و مقاومت و شهدای چهار راه زنبق و شهدای تطاهرات مسالمت آمیز اتحاف دعا نمودند.
با دوستان بزرگواری که به کابل تشریف اورده بودند صحبتهای بسیاری داشتیم و حوزه ایران و پاکستان در این پروسه برای ما مهم است رییس جمهور و رییس اجراییه در این پروسه جدی هستند و کمیته ای در سطح شورای امنیت ملی را برای ان در نظر گرفته اند.و به مانیز هم دربخش مالی و هم تخنیکی صلاحیت عام و تام داده اند.
مشکلات زیادی در مسیر اجرایی شدن این پروسه هست از جمله دخیل بودن قریب به ۱۲ اداره که تنها وزارت داخله  و خارجه نیست و هماهنگی بین انها کاردشواری است؛ زیرا هر اداره قوانین و دیدگاه خود را دارد و مشکل دیگر نبود پاسپورت چاپ شده که وقت شروع طرح ما فقط ۲۰۰۰۰۰ پاس داشتیم که دراین مدت بصورت عاجل یک میلیون را توزیع کردیم.
باتوجه به فیصله ای که در سالهای ۲۰۱۱-۰۲۰۱۲ درشورای امنیت ملی شده ایران و پاکستان در بخش صدور پاسپورت جزء کابل گرفته شده و دلیل عمده ان امنیتی است.
ما به سازمان ایکاؤو و سایر سازمانهای بین المللسی دیگرکه در امور قاچاق انسان مسؤولیت دارند تعهد سپردیم که پاس خود را استاندار بسازیم از جمله اینکه اطفال با والدین در یک پاس نباشند.
اقای اندیشه در مورد یکایک مسایل طرح شده در جلسه این چنین پاسخ دادند:
۱ – در رابطه با جا و مکان سفارت در تهران هم صحبت شده است که ماباید جای مناسب شان مردم خود داشته باشیم همانگونه که در هند مکان ۱۲۰۰۰ جریبی به ظرفیت ۵۰۰۰ نفری داریم. این کاردر اینجا هم بررسی شده ودنبال زمین مناسب هرچند در حاشیه تهران باشد، نیزهستیم و امسال شاید تهیه گردد.
۲ – آگاهی عامه برای ما مهم است و این جلسه می تواند اولین گام ان باشد.و بدون همکاری شما ممکن نیست هرچند شبکه های مجازی و راههای دیگر هست. راهکارها و طرح های مکتوب خودرا در اختیار ما قرار دهید.
۳ – ازنیروی جوان و تحصیل کرده هم در بخش اگاهی عامه و هم در اجرای پروسه استفاده خواهیم کرد.
۴ – درکنار سرعت کار، امنیت ان هم برای ما مهم است و محصلین در اولویت این پرووسه هست.
۵ – با سفارت هم صحبت شده که بخاطر دوری راهها از ان این پروسه در ولایات مهاجرنشین هم عملیاتی می گردد.
۶ – درباره محدودیت زمانی برای محصلین ازطرف ایران و زمان بر بودن صدور پاس رییس اجراییه با اقای ظریف صحبت نموده است وانان هم چراغ سبزی نشان داده است که شما پروسه را شروع کنید وما همکاری می نماییم.
۷ – درباره هزینه پاس دانشجویان با اینکه دکترعبدالله رییس اجراییه صاحب تاکید زیاد کردند که گویا خودشان یکی ازنمایندگان مهاجرین است و استاد دانش هم گفتند که طلبه های داریم که برای شان مشکلات است اما دانشجویان ما چند نوع هستند کسانی که بورسیه ازطرف دولت اند پاس انها رایگان است اما کسانی که خودشان ادامه تحصیل می دهند تفاوت است بین انها و اینکه چقدر زمان تحصیل می کنند. تلاش ما این است که حداکثر محصلین ازتخفیف برخودارباشند وقول قاطع برای رایگان بودن پاس انان نمی دهم چون مسؤولیتی در این باره ندارم.
۸ – تغییرنام و سن تا جایی که منع قانونی نداشته باشد وبا قصد فریب نبوده باشد، امکان پذیر است. انگشت نگاری و بایمتریک مرحله مهم و بسیار حساس است که مربوط بخش جنایی وزارت داخله است و احتمال جعل را بسیار پایین می اورد.

۹ – سود جویی وسوء استفاده سود جویان با توجه به الکترونیکی بودن پروسه و تحویل فیش بانکی بدون واسطه تا حدود زیادی ازبین خواهد رفت. آنچه مهم است رفتار قانونی بسیار جدی مااست که دیگر سفارت سایه و قونسولگری سایه و تاپه ومهر نخواهیم داشت. وچنین افرادی درداخل سیستم در لیست سیاه قرار می گیرند که هیچ جا امنیت ندارند و در داخل بزرگان هم واسطه نمی توانند شوند و شما در معرفی این افراد با سفارت همکار باشید.
۱۰ – تفسیر وزارت عدلیه از قانون  پاس برای ما رسید ولی قانون پاس ماشین خوان جداگانه است. فعلا تثبیت هویت با هرسندی ولو نکاح خط است و انتقال ان  به داخل.
۱۱ – برای سهولت بیشتر کوشش خواهیم کرد که بتوانیم حوزه صدور را و لو موقتی و برای یکسال انتقال بدهیم. ازکابل به تهران و صحبتهای هم شده است.
۱۲ – حداقل هزینه تصادیق برای خارج از کشور ده دلار است وما مجموعه خدمات و صدور تذکره را هم شامل ان بسازیم هزینه ها کاهش می یابد. در مورد تخفیف ها تاهنوز دستوری دریافت نکردیم با اینکه مسؤولین برای رفاه مردم ان را جدی خواستارند ولی اصل برنامه مربوط وزارت مالیه هست چون تصمیم بسیار کلان است از نظر انها. 
۱۳ – توزیع استانی اجرایی می شود و هرجایی که جمعیت قابل توجه مردم ما باشد تیم سیار مستقر می شود.
۱۴ – پروسه در طی مراحلی انجام می گیرد که در ابتدا مجموعه افغانها باید ثبت نام شوند با هرسندی و باید داخل سیستم سافتور گردد وبا تمام مشخصات در سیستم قرار می گیرد و یک نوع کد برای او هست که با ان شناخته می شود.
پرداخت پول به بانک و تحویل فیش ان که با پیامک به سیستم اطلاع رسانی می شود و تعیین زمان و وقت برای تحویل پاسپورت با درنظر گرفتن موارد اظطراری و هماهنگی با ایران.

یکدلی و وحدت نظر مهاجرین نتیجه داد

یدالله مع الجماعه

یکدلی و وحدت نظر مهاجرین نتیجه داد

به گزارش اندیشه نو و به نقل منابع موثق نمایندگان در راستای حل مشکلات صدور پاسپورت الکترونیکی و تذکره غیابی

از ابتدای دی ماه سال ۱۳۹۵ با اتمام فرصت بین المللی برای الکترونیکی شدن پاسپورت ها در ترددها و تعاملات جهانی اولین قشر از مهاجرین افغانستانی که با مشکل مواجه شدند دانشجویان پذیرش دی ماه بودند که بایستی برای اخذ ویزا اقدام می نمودند و این امر نیازمند اخذ پاسپورت الکترونیکی بود.
از این رو با مراجعات آنان به فعالان فرهنگی و منتخبین حوزوی و دانشجویی تقاضای پیگیری روند اداری صدور پاسپورت الکترونیکی و تسهیل آن شدند.
از اواسط دی ماه گروهی در تلگرام تحت عنوان شورای هماهنگی استان ها شکل گرفت که با تعامل مدیران گروه با فعالان استان های مهاجر نشین سعی گردید تا اجماعی از تمامی استان های مهاجر نشین که سکونتگاه دانشجویان و حوزویان و مهاجرین دارای پاسپورت است شکل گیرد.
این گروه در دی ماه رسما آغاز به کار و جذب منتخبین و نمایندگان فرهنگی و دانشجویی نمود که ابتدای کار با بررسی مصوبه های مطرح پیرامون روند تعریف شده سفارت برای صدور پاسپورت و تذکره غیابی آغاز شد. 
در تاریخ ۵ بهمن ماه فعالان فرهنگی و نخبگان استانی سفری جمعی به سفارت داشتند. این سفر در دو بخش پیش نشست ساعت ده تا دوازده برای آشنایی و همسویی بیشتر و نشست با سفیر در ساعت یک تا سه تعریف شده بود. در پیش نشست متن درخواست ها و مطالبات جمع که توسط خانم دکتر صابری نگاشته شده بود در جلسه پیش نشست با مدیریت آقای خلیلی و معصومی ارائه گردید که برخی نکات با توجه به درخواست جمع مورد اصلاح قرار گرفت. سپس با رای اکثریت سخنگوی جمع برای قرائت متن مصوب انتخاب شد.
 جلسه رسمی ساعت یک با حضور سفیر با قرائت قرآن توسط قاری ممتاز جناب آقای سحاق زاده آغاز شد و در ادامه متن مطالبات جمع قرائت شده و سپس سفیر به سخنرانی پرداختند. ایشان خواسته جمع را مطلوب و مورد تایید سفارت دانسته و پیگیری جمعی آن را در کنار پیگیری های سفارت خواستار شدند.
در اواسط بهمن ماه با سفر برخی از وکلای پارلمان به ایران بویژه استان قم تعامل و گفتگوهایی از سوی نهادهای فرهنگی با وکلا صورت گرفته و مشکلات به تعامل گذاشته شد. از این میان جلسه ای با حضور نمایندگان مشاوران منطقه ای طلاب المصطفی و مسئولین برخی انجمن های حوزوی در مدرسه آموزش عالی فقه حجتیه برگزار گردید که نقطه ی عطف سایر فعالیت های جمع شد. در این جلسه که جناب حجازی از اتشه مهاجرین سفارت حضور داشتند و در جریان جلسه ی پیگیرانه ی شورای هماهنگی استان ها بودند، وکیل سعادتی به صحبت درباره راهکارهای قابل پیگیری برای حل مساله با توجه به شرایط داخل افغانستان پرداختند. ایشان تاکید داشتند که بایستی صدای واحد شکل گیرد و همه بر حذف صدور تذکره از فرایند فعلی صدور پاسپورت تاکید ورزند و صدور پاسپورت الکترونیکی براساس احراز هویت از پاسپورت های دستنویس اولویت مطالبه جمعی قرار گیرد.
این گفتگو و نتایج حاصله از آن سبب شد تا شورای هماهنگی ترتیب جلسه ای را با میزبانی نمایندگان قم بدهند که با حضور جناب وکیل سعادتی جمع نمایندگان استان ها به بررسی بیشتر مساله بپردازند. این جلسه بدون هیچگونه محدودیتی پذیرای تمامی نمایندگان و منتخبین استانی بود. در این جلسه که بیست و هشت اسفند ماه برگزار شد گروهی با رای جمع جهت تدوین نامه خطاب به مسیولین مربوط به صدور پاسپورت در افغانستان انتخاب شد که در حین جلسه براساس مفاد موید قانون پاسپورت برای صدور پاسپورت مجدد براساس پاسپورت اولیه و همچنین تاکید بر رسمیت بین المللی کارت های آمایش و پاسپورت دست نویس برای احراز هویت تبعه افغانستان به تدوین نامه پرداختند و در پایان تدوین نامه برای جمع نمایندگان قرائت شده و به تصویب رسید.
در این جلسه طرح اعزام نمایندگان داوطلب به داخل افغانستان برای پیگیری مطالبات جمع مطرح شد که بنابر اعلام افراد داوطلبان در جلسه بعد جمع شورای هماهنگی گذاشته شد.
سومین جلسه رسمی شورای هماهنگی در هفتم فروردین ماه در سفارت برگزار گردید. در این جلسه نامه تنظیم شده توسط نماینده جمع و عضو کمیته تدوین نامه خانم دکتر صابری قرائت گردید و از سفیر محترم درخواست پاراف نامه برای مسئولین کشوری و حمایت از نمایندگان اعزامی داوطلب جناب آقایان اکبری و حیدری از استان قم. سرکار خانم محمدی از اصفهان. جناب مولوی مومن زاده و خانم حسینی از شیراز و آقای محسنی از مشهد صورت گرفت. سفیر با استقبال از این رویکرد جمعی و هماهنگی صورت گرفته از تمامی استان ها قول حمایت و مساعدت جمعی دادند.

در طول دو هفته پس از این جلسه نمایندگان داوطلب آمادگی سفر را کسب نموده و به افغانستان اعزام شدند. این گروه در ابل با سرپرستی آقای اکبری به دیدار با مسئولین کشوری، ریاست هیئت اجراییه عبدالله عبدالله

، معاون سیاسی وزیر خارجه، معاون ریاست جمهوری آقای دانش و ریاست اداره ثبت احوال و نفوس و ….. پرداختند و پیگیرانه برای نهایی سازی قانون صدور پاسپورت الکترونیکی براساس پاسپورت دست نویس می کوشند. در کنار این وظیفه اساسی تعریف شده جمع با توجه به سفر وزیرخارجه ایران آقای ظریف به افغانستان به پیگیری امکان اعزام حجاج افغانستانی از ایران نیز می پردازند که نتایج مثبتی به دنبال دارد.
گزارش دستاوردهای شورای هماهنگی مهاجرین افغانستانی در استان ها 
مطرح شده در جلسه مورخه پانزده خردادماه ۱۳۹۶
محور بیانات و خلاصه صحبت سخنرانان نشست 
۱. نصیر احمد نور:
_ عرض خیر مقدم و خوش امد به آقای اندیشه معاون وزیر خارجه. اقای محتاط مسئول عمومی اداره ثبت احوال و نفوس . مهمانان و نمایندگان حاصر در جلسه
_ گرامی داشت شهدای اخیر افغانستان 
_ تشکر از مقامات دولتی حاضر و جمع روزه دار.
۲. صحبت خانم موسوی از سوی دانشجویان تهران
۳. مولوی اطیع الله شریفی
مباحث اخلاقی را مطرح کرد واینکه مسئولیت یک توفیق است که به مردم خدمت کنید. این کار شجاعت وجسارت لازم را میخواهید. با استناد به سیره پیامبر اکرم ونقل چند حدیث در هرحد ده دقیقه صحبت کردند. 
۴. خانم موسوی از دانشگاه تهران، به نمایندگی از دانشجویان تهران مشکلات دانشجویی را بیان داشت.
۵. اقای خلیلی به نمایندگی از جامعه نخبگان وفعالان فرهنگی در باره لزوم توجه به نخبگان ونویسندگان صحبت نمود. ایشان راه برون رفت از مشکلات مردم افغانستان را توجه به نخبگان است. 
۶.آقای اکبری مسیول نمایندگان اعزامی به کابل گزارشی از صحبت های که در کابل انجام داده بود را بازگو کردند. 
ایشان درخواست های شورای هماهنگی را در ادامه بدین صورت مطرح نمودند: _تطبیق قانون پاسپورت ماده ۲۲ و ۲۳که تایید رییس اجراییه و تفسیر وزارت عدلیه را هم داریم .
_ تاکید بر اینکه مر قانون تسهیل امور مهاجرین است و دولت باید شرایط استثنایی مهاجرین ایرانی را در نظر بگیرند.
_ثبت نام و توزیع پاسپورت وتذکره استانی صورت بگیرد.
_تخفیف در هزینه های صدور پاسپورت در نظر گرفته شود.
_ برای روند ثبت نام پاسپورت و توزیع ان از نیروهای فعال و فرهنگی جوان افعانستانی استفاده گردد.
_چاپ و صدور پاسپورت در ایران صورت بگیرد تا از زمانبری آن کاسته شده و دانشجویان دچار مشکل نگردند.
_پاسپورت های جدید بدون ارائه تذکره صادر شود.
از دیگر مطالبی که جناب اکبری در حاشیه جلسه بیان نمودند مساله ضرورت صدور گواهینامه برای مهاجرین و دانشجویان بود‌
۷.در ادامه اقای محتاط ریس عمومی اداره ثبت احوال نفوس دعوت شد ایشان درباره گستردگی برنامه، دشواری های اداری کاری در این وسعت، و مشکلات انتقال برخی تجهیزات لازم برای صدور پاسپورت ولی مورد تحریم به ایران صحبت کرد. ایشان با تاکید بر تمرکز بالای صدور و ثبت نفوس در ایران و پاکستان امر را مورد توجه و اهتمام این نهاد دانستند. در قبال تذکره نیز قیمت را مصوب و اجباری ده افغانی اعلام کردند و روند صدور تذکره را در داخل افغانستان ساده شمردند. 
ایشان اطمینان دادند که به دنبال راه حل های تسریع امور بویژه در خصوص صدور پاسپورت در داخل ایران و حذف صدور تذکره از فرایند صدور پاسپورت الکترونیکی هستند.
۸.  آقای اندیشه در پایان به صحبت پرداختند.خلاصه بیانات ایشون به صورت ذیل است. 
ایشان اهمیت و اعتبار پاسپورت را مساله قابل توجه و اهتمام دانستند که در کنار مشکلات پاسپورت باید مورد توجه قرار گیرد. وی اعلام داشت صدور پاسپورت هر کشور مانند صدور تذکره اش باید مرکزی باشد و نمی تواند در ایران صورت بگیرد.
ما نیز به دنبال سهولت کار برای مهاجرین هستیم و این را درک می کنیم و به همه کارمندان خود نیز گفته ایم اما در کنار این رعایت و شجاعت لازم است محتاط نیز باشیم که خیرالامور اوسطها!!
کاستی کارمندان و توان سفارت را در ایران حدود پنج هزار نفر از کارمندان می توانند جبران نمایند که در خصوص این که از نیروهای دانشجویی باشند ما موافق هستیم و اگر شما بتوانید لیست ارایه کنید در اولویت ما هست و ما در پاکستان نیز برنامه هایی داریم‌.
در قسمت هزینه ها اهتمام برای دریافت حداقلی هزینه هاست که در ایران باید بررسی گردد و مشکلی نداریم ان شاء الله .
در پاسخ به سوال خانم موسوی درباره لزوم اگاهی دهی کامل امری مهم و اساسی است که برای مانیز مورد توجه است و در این قسمت پیشنهاداتتان را در زمینه ارتباطات ارائه نمایید ارتباط این چنینی با خود مهاجرین در کنار سایت ها و شبکه های اجتماعی ثمر بخش خواهد بود.

طرح تکمیلی سرشماری اتباع افغانستانی فاقد مدرک

انجمن فرهنگی تبلور اندیشه:
✅ طرح تکمیلی سرشماری اتباع افغانستانی فاقد مدرک ساکن ایران از شنبه ١٣٩۶/٠١/٢۶ در دفاتر کفالت مربوطه اغاز می شود .

در مرحله تکمیلی طرح سرشماری اتباع فاقد مدرک ؛
١ – کلیه اتباع افغانستانی دارای گذرنامه طرح خانواری که اعتبار روادید ان تا ١٣٩۵/٠٣/٣١ معتبر بوده ،
٢ – فرزندان و نوه های فاقد مدرکِ سرپرستِ دارای گذرنامه طرح خانواری ،
٣ – عروس و یا دامادِ فاقد مدرک سرپرستِ دارای گذرنامه طرح خانواری و
۴ – پدر و مادرِ فاقد مدرک سرپرستِ دارای گذرنامه طرح خانواری در دو مرحله شناسایی می شوند .

?مرحله اول :

?اخذ نوبت

سرپرست خانواده ی دارای گذرنامه طرح خانواری که اعتبار روادید ان تا ١٣٩۵/٠٣/٣١ می باشد ، از روز شنبه تاریخ ١٣٩۶/٠١/٢۶ به دفتر کفالتی که پرونده دارد با اصل گذرنامه ی خویش و اصل گذرنامه فرزندان خویش که تفکیک شده اند ، مراجعه می نماید .

بعد از ارایه اطلاعات کلیه اعضای خانواده و فرزندان و نوه های فاقد مدرک ، عروس و یا دامادِ فاقد مدرک ، پدر و مادرِ فاقد مدرک سرپرستِ دارای گذرنامه طرح خانواری ، نوبت اخذ می نمایید .

?مرحله دوم :

?شناسایی

کلیه اعضای خانواده در روز و ساعت تعین شده در برگه نوبتدهی جهت عکسبرداری و انگشت نگاری به دفتر کفالت مربوطه مراجعه می نمایند .

?مدارک لازم :

١- اصل گذرنامه طرح خانواری سرپرست و اصل گذرنامه فرزندان تفکیک شده

٢ – گواهی ولادت و یا کارت واکسن و یا استشهادنامه محلیِ فرزندان و نوه های فاقد مدرکِ سرپرستِ دارای گذرنامه طرح خانواری
( در صورت نیاز برگ استشهادنامه را از دفتر کفالت دریافت نمایید )

٣ – نکاح خط صادره از سفارت و یا  عقدنامه صادره از دفاتر مراجع و یا عقدنامه ی عادی نوشته شده توسط عالم دینی برای عروس و یا دامادِ فاقد مدرک سرپرستِ دارای گذرنامه طرح خانواری
( فقط عقدنامه های قبل از تاریخ ١٣٩۵/٠١/٠١ مورد قبول می باشد )

۴ – هر گونه مدرکی از قبیل تذکره و یا پاسپورت و یا … که نسبت پدر و مادرِ فاقد مدرک سرپرستِ دارای گذرنامه طرح خانواری را ثابت کند ؛ برای پدر و مادرِ فاقد مدرک سرپرست

۵ – همراه داشتن ادرس دقیق و شماره تماس

۶ – همراه داشتن عابر بانک جهت پرداخت هزینه های ثبت نام

?هزینه های ثبت نام :

مبلغ ١۴ هزار تومان برای هر نفر می باشد .
( برای افراد زیر ١٠ سال ، مبلغ ١٢ هزار تومان می باشد )

اطلاعات بیشتر را در این لینک بیابید

 

جزئیات جدید صدور پاسپورت الکترونیکی برای مهاجرین در ایران

 سرکنسول افغانستان در مشهد ضمن بیان اینکه احراز هویت آن دسته از مهاجرین فاقد مدرکی که در سرشماری شرکت کرده‌اند، به زودی آغاز می‌شود، گفت: اظهارات برخی از افراد که دولت را متهم به رفتار سیاسی در قبال مهاجرین کرده‌اند، غیر مسئولانه است.

به گزارش اندیشه نو و به نقل از فارس، در چند روز آینده صدور پاسپورت الکترونیکی و احراز هویت افراد فاقد مدرکی که در سرشماری شرکت کرده‌اند، برای مهاجرین افغانستانی در ایران آغاز خواهد شد.

«سید نورالله راغی» سرکنسول افغانستان در مشهد، جزئیات بیشتری از صدور پاسپورت الکترونیکی برای شهروندان افغانستانی مقیم ایران را تشریح و اعلام کرد که از چند روز آینده کار صدور پاسپورت در مشهد آغاز خواهد شد.

وی همچنین از حضور نمایندگان ثبت احوال افغانستان به منظور سهولت بیشتر برای مهاجرین در چهارچوب کنسولگری خبر داد.

سرکنسول افغانستان همچنین در این گفت‌و‌گو از آغاز شناسایی و احراز هویت آن دست از مهاجرین فاقد مدرکی خبر داد که به تازگی توسط وزارت کشور ایران مورد سرشماری قرار گرفته اند.

راغی از تلاش دولت افغانستان برای ایجاد سهولت صدور شناسنامه و پاسپورت خبر داد و اظهارات برخی از افراد که دولت افغانستان را متهم به رفتار سیاسی در قبال مهاجرین کرده اند را غیر مسئولانه خواند.

***مشروح این گفتگو به شرح ذیل است***:

 ضمن تشکر از شما که در گفت‌و‌گو شرکت کرده اید، به عنوان سوال نخست بفرمایید که صدور پاسپورت الکترونیکی برای مهاجرین در ایران از کی آغاز خواهد شد؟

راغی: ضمن عرض تبریک سال نو برای همه کسانی که نوروز را گرامی می دارند، در پاسخ سوال شما باید بگویم که ما کار عملی برای صدور پاسپورت‌های الکترونیک را آغاز کردیم ولی متاسفانه به دلیل فرا رسیدن سال نو مهندسین فنی و شرکت‌های طرف قرارداد ما، آماده سازی سخت افزار و نرم افزارهای صدور پاسپورت را به بعد از ۱۵ فروردین موکول کردند که حدود ۲ هفته مراحل فنی این کار طول خواهد کشید و انشالله بعد از طی این مراحل در همین روزها کار صدور پاسپورت برای مهاجرین در ایران آغاز خواهد شد.

 با توجه به اینکه دولت افغانستان صدور پاسپورت را منوط به داشتن شناسنامه دانسته، در مورد صدور شناسنامه چه تصمیمی گرفته شده است؟ 

راغی: قرار است نمایندگان ثبت احوال و نفوس افغانستان جهت فراهم آوری سهولت های بیشتر در جهت صدور تذکره(شناسنامه) در چهارچوب کنسولگری مستقر گردند. با حضور نمایندگان ثبت احوال و نفوس یقینا سهولت های بیشتری فراهم شده و در آن زمان جزئیات موضوع و چگونگی سهولت‌های بیشتر به سمع هموطنان خواهد رسید.

طبق برخی اخبار دریافتی آن گروه از مهاجرین افغانستانی فاقد مدرک که به تازگی در طرح سرشماری در ایران شرکت کرده اند باید توسط نمایندگی های دولت افغانستان در ایران احراز هویت شوند؛ در این مورد اگر توضیحات بیشتری دارید بفرمایید؟

راغی: بلی، همان گونه که اشاره کردید، در چند روز آینده شناسایی و احراز هویت مهاجرین فاقد مدرک که در طرح سرشماری در ایران شرکت کرده‌اند توسط کنسولگری افغانستان در مشهد و سایر نمایندگی‌های دولت افغانستان در ایران آغاز خواهد شد که جزئیات بیشتر به زودی اعلام خواهد شد.

 برخی از چهره‌های فرهنگی و سیاسی مهاجرین افغانستانی در ایران بر این باورند که دولت افغانستان در قبال مهاجرین مقیم ایران برای صدور پاسپورت و شناسنامه رفتار سیاسی در پیش گرفته است،  شما به عنوان نماینده دولت افغانستان در این زمینه چه پاسخی دارید؟

راغی: هر انسانی که بی طرفانه قضاوت کند و یک نگاه خردمندانه نسبت به یک موضوع داشته باشد به خوبی می پذیرد که دولت افغانستان به خاطر هویت و آرامش ذهنی و روحی و قانون مندسازی اتباع خود که بعدها با مشکل عدم هویت مواجه نشوند این برنامه را در دست گرفته است. هر اقدامی که یک دولت بخواهد برای مردم خود انجام دهد همکاری شهروندان آن دولت ضروری است.

ولی منتقدین شما می‌گویند دولت مهاجرین را در تنگنا قرار داده و با چنین روندی که دولت برای صدور پاسپورت مهاجرین اعلام کرده آنها را با مشکل مواجه ساخته است؟

راغی: درست است مردم ما حق دارند که سهولت‌های بیشتری را از دولت خود بخواهند و دولت هم وظیفه دارد که تا حد امکان راحتی و امکانات را برای شهروندان خود ایجاد کند ولی منتقدین دولت باید توجه داشته باشند که افغانستان هزینه سنگینی را برای صدرو پاسپورت و تذکره تاکنون متحمل شده و زحمات فراوانی نیز در این راه کشیده است و بی انصافی است که آن همه زحمات را نادیده بگیریم و دولت را به سیاسی کاری متهم کنیم.

من به عنوان نماینده دولت به مهاجرین اطمینان می‌دهم که هیچ نگاه سیاسی به این قضیه از جانب کشور افغانستان وجود ندارد و بلکه موضوع کاملا بر خلاف این است و چراکه اگر دولت افغانستان مهاجرین را از دادن شناسنامه محروم می‌کرد کاری سیاسی انجام داده بود.

در روزهای اخیر در برخی از محافل دانشجویی و فرهنگی برخی از نخبگان مهاجرین این موضوع را مطرح کرده‌اند که همان پاسپورت‌های قدیمی برای احراز هویت و صدور پاسپورت الکترونیکی کفایت می‌کند و نیازی به شناسنامه جدید نیست؟در این مورد چه توضیحی دارید؟

راغی: شما تا بحال کجا دیده اید که بدون شناسنانه برای کسی پاسپورت صادر شود؟ آیا در جمهوری اسلامی ایران پاسپورت را بدون داشتن شناسنامه به افراد می‌دهند؟ در ثانی کشورهای خارجی و سازمان جهانی هواپیمایی جدیدا بر دولت افغانستان فشار وارد کرده  و اعلام کردند که افغانستان برای صدور پاسپورت تدابیر امنیتی لازم را اتخاذ نکرده و دولت را زیر سوال برده اند.

ولی مهاجرین می‌گویند که شرایط گرفتن شناسنامه از داخل افغانستان برای آنها مقداری مشکل است، قبول دارید؟

راغی: ببنید هر کاری مشکلات خود را دارد، شما در هر جا که زندگی کنید برای احراز هویت خود باید یک سری مراحل قانونی را طی کنید؛ کسانی که در ایران زندگی می‌کنند بدانند که اگر بخواهند برای همیشه با پاسپورت زندگی کنند و شناسنامه نداشته باشند، نسل بعدی آنها نمی‌توانند هویت خود را ثابت کنند.

دولت مصالح و آینده اتباع خود را در نظر دارد و نمی‌خواهد برای آنها زحمت ایجاد کند ولی برخی کارها مشکلات خود را دارد و باید مراحل قانونی آن را طی کرد، هرکار اداری مشکلات خود را دارد مهاجرین ما نیز باید مقداری صبوری کنند و انشاالله مشکل خاصی بوجود نمی‌آید.

اگر ما می‌خواهیم هم رکاب جهان باشیم باید معیارهای خود را با استانداردهای جهانی برابر و یا حداقل نزدیک سازیم. دولت افغانستان تصمیم گرفته شهروندان خود را مطابق شرایط موجود در تمام کشورها به آنها شناسنامه و پاسپورت بدهد و این یک نیاز است و شرایط جهانی هم این را می‌خواهد و دولت افغانستان هم همه این چالش‌ها و مشکلات را قبول کرده تا فردای این مردم با شکوه‌تر و بهتر از امروز باشد.

این احساس باید در مردم ما وجود داشته باشد که بگویند ما ۸ ساعت برای خود کار می‌کنیم و ۴ ساعت هم برای پیشرفت دولت و مردم‌مان. نه این که هیچ کاری هم نکنیم و فقط عیب و ایراد بگریم. همیشه ملت ها که با چنین احساساتی فداکاری کرده اند به قله های بلند توسعه و شکوفایی دست یافته اند.

البته عموم مهاجرین ما توجه دارند و متوجه مشکلات و امکانات دولت خود هستند و تاکنون هم در همه زمینه‌ها با دولت و نمایندگی‌های افغانستان در ایران همکاری داشته‌اند که باید از همه شخصیت‌های علمی، فرهنگی و اجتماعی و بخصوص دانشجویان افغانستانی تقدیر و تشکر کرد.

برگزاری جشنواره ملل در دانشگاه فردوسی مشهد نقطه عطفی در کارنامه این دانشگاه است

برگزاری جشنواره ملل در دانشگاه فردوسی مشهد نقطه عطفی در کارنامه این  دانشگاه  است

دکتر احمد شاه فرهت پزشک برجسته افغانستانی و رئیس انجمن متخصصین نوزادن شمال شرق ایران در گفت گوی اختصاصی با خبرنگار روابط عمومی دانشگاه فردوسی مشهد مستقر در دبیرخانه جشنواره فرهنگ ملل، ضمن تشکر از دکتر کافی رئیس دانشگاه فردوسی مشهد و دکتر غنایی گفت: برگزاری جشنواره ملل در دانشگاه فردوسی مشهد نقطه عطفی در کارنامه این دانشگاه است و این جشنواره می تواند ملت ها را از نظر فیزیکی به هم نزدیک کند.

وی ادامه داد: با پیشرفت تکنولوژی و رشد دنیای مجازی مرز های جغرافیایی برداشته شده است و دنیا دهکده مجازی است که تبادل فکر و اندیشه میان ملت ها حرف اول را می زند.

دکتر فرهت در ادامه افزود: ابتکار دانشگاه فردوسی مشهد برای برگزاری این جنشواره قابل تحسین است و باید از آقای دکتر کافی ریاست محترم این دانشگاه و آقای دکتر غنایی رئیس اداره دانشجویان بین المللی دانشگاه تشکر و قدردانی کرد که زمینه حضور همدلی ملیت های مختلف را در این جشنواره را فراهم کرده اند.

معاون مرکز تحقیقات نوزادان دانشگاه علوم پزشکی مشهد تصریح کرد: در دنیای امروز دیگر کسی نمی تواند ارتباط میان ملت را نادیده بگیرید و فضای مجازی دانشجویان کشورهای مختلف را به هم نزدیک کرده است و مزیت برگزاری جشنواره ملل در این است که دانشجویان را به شکل فیزیکی به هم نزدیک می کند و در یک فضای واقعی ملیت های مختلف می توانند با فرهنگ، آداب و رسوم همدیگر آشنا شوند.

این محقق و پژوهشگر افغانستانی در ادامه به روابط و مشترکات دو ملت ایران و افغانستان اشاره کرد و افزود: بین دو کشور ایران و افغانستان مشترکات زیاد دینی، فرهنگی و تاریخی وجود دارد که غیر قابل شمارش است و هرچه ارتباطات ما بیشتر شود مشکلات اجتماعی اقتصادی و فرهنگی ما نیز کمتر می شود و بین دو ملت روابط بهتری ایجاد می شود.

عضو هیات علمی دانشگاه علوم پزشکی مشهد در بخش دیگری از این گفت و گو به پیشینه و قدمت تاریخی دانشگاه فردوسی مشهد اشاره کرد و افزود: دانشگاه فردوسی حدود ۷ دهه قدمت تاریخی دارد و یکی از سه بزرگ ترین دانشگاه های جمهوری اسلامی ایران و افتخاری برای این حوزه تمدنی شمرده می شود.

فرهت در ادامه افزود: دانشگاه فردوسی یکی از دانشگاه خیلی خوب ایران و منطقه است و موقعیت آن در جمهوری اسلامی ایران در زمینه مقالات علمی در بخش فرهنگی و اجتماعی رتبه اول را دارد و مسئولان این دانشگاه برنامه ریزی کرده اند که تا یک دهه آینده دانشگاه فردوسی دانشگاه نخست ایران شمرده شود.

این محقق و پژوهشگر علمی افغانستان عنوان کرد: دانشجویانی که از افغانستان به ایران می آیند و دانشجویانی که در ایران مهاجر هستند باید بدانند که سفیر کشور خود در ایران هستند و باید پیام رسان خوبی به دانشجویان دیگر کشورها بخصوص ملت ایران باشند.

وی افزود: دانشجویانی افغانستانی باید تلاش کنند تا چهره واقعی مردم کشور خود را به جامعه میزبان معرفی کنند تا ملت ایران شناخت بیشتری از مردم افغانستان دست پیدا کنند و میراث مشترک فرهنگی و تاریخی دو کشور را بهتر بشناسند.

دکتر فرهت در ادامه به برگزاری جشنوراه غذا ها و لباس های محلی کشورهای مختلف در دانشگاه فردوسی مشهد اشاره کرد و خاطر نشان ساخت: برگزاری جشنواره غذا و نشان دادن لباس های محلی کشورهای مختلف نقطه عطفی در کارنامه این جشنواره محسوب می شود و دانشجویان کشورهای مختلف به فرهنگ و آیین های همدیگر از نزدیک آشنا خواهند شد.

این پزشک افغانستانی تصریح کرد: کسانی که به عنوان دانشجو در ایران زندگی می کنند باید آیین و رسوم محلی خود را به عنوان سرمایه ملی و هویت فرهنگی خود حفظ کنند.

وی ادامه داد: امید است که ابتکار دانشگاه فردوسی مشهد در معرفی لباس های محلی و غذاهای سنتی فقط در محیط دانشگاه خلاصه نشود و این فکر و ایده در سطح جامعه جریان پیدا کند و نخبه گان فکری و چهره های علمی به مردم نشان بدهند کسی که با زبان خاص یا لباس محلی خود در هر جا زندگی می کند به او احترام بگذارند.

از فروشگاه ما دیدن فرمایید رد کردن